_____________
__Yπεύθυνος σελίδας: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος

3/26/2017

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟ ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΦΩΚΑ ΜΕΣΑΧΩΡΟΥ (ΦΩΤΟ)


Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος χοροστάτησε απόψε στον Κατανυκτικό Εσπερινό που τελέστηκε στον Ι. Ναό Αγίου Φωκά Μεσαχώρου (Ορτάκιοϊ). 
Παρέστησαν συμπροσευχόμενοι: Ο Μητροπολίτης Τριπόλεως κ. Θεοφύλακτος, ο Ηγούμενος της Μονής Βατοπαιδίου του Αγίου Όρους Αρχιμ. Εφραίμ, Άρχοντες της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας και πολλοί πιστοί. 
Τον Θείο Λόγο κήρυξε ο Αρχιμανδρίτης Αγαθάγγελος Σίσκος, Βιβλιοφύλαξ των Πατριαρχείων.
Τον παραθέτουμε στη συνέχεια ολόκληρο. 
Ακολούθησε δεξίωση στην Κοινοτική Αίθουσα. 


Κήρυγμα τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Ἀγαθαγγέλου Σίσκου, 
Βιβλιοφύλακος τῶν Πατριαρχείων, 
κατὰ τὸν ἐν τῷ Ἱερῷ Ναῷ Ἁγίου Φωκᾶ Μεσαχώρου 
Κατανυκτικὸν Ἑσπερινὸν τῆς Δ´ Κυριακῆς τῶν Νηστειῶν 
ἐν Πατριαρχικῇ Χοροστασίᾳ. 
(26 Μαρτίου 2017) 


“καὶ ἰδοὺ κλῖμαξ ἐστηριγμένη ἐν τῇ γῇ, ἧς ἡ κεφαλὴ ἀφικνεῖτο εἰς τὸν οὐρανόν• καὶ οἱ Ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ ἀνέβαινον καὶ κατέβαινον ἐπ᾿ αὐτῆς• ὁ δὲ Κύριος ἐπεστήρικτο ἐπ᾽ αὐτῆς” Γεν. 28, 12-13
Παναγιώτατε Πάτερ καὶ Δέσποτα, 
Σεβασμιώτατοι ἅγιοι Ἀρχιερεῖς, 
Πανοσιολογιώτατε ἅγιε Καθηγούμενε, 
Σεβαστοὶ Πατέρες, 
Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί, 
Ὑπερμεσάσαντες τὴν ἱερὰν τῆς ἀσκήσεως περίοδον τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καὶ φθάσαντες δοκιμαζόμενοι εἰς τὴν Δ´ Κυριακήν τῶν Νηστειῶν, τιμῶμεν εὐλαβῶς τὸν ἐπὶ γῆς ἄγγελον, καὶ ἐν οὐρανοῖς ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ, τὸν Σιναΐτην Ἰωάννην καὶ συγγραφέαν τῆς τοῦ Παραδείσου Κλίμακος. Τοῦ προσφιλοῦς τούτου ἀσκητικοῦ ἔργου μὲ πρῶτον ἀποδέκτην τὸν καθηγούμενον Ἰωάννην τῆς Ραϊθοῦ, πρὸς τὸν ὁποῖον τὸ καύχημα τῶν Άσκητῶν ἐκθέτει τὰς θεοπνεύστους ἀντιλήψεις του περὶ τῆς πνευματικῆς ἀσκήσεως. 
Λέγεται, ὅτι ἡ περιγραφομένη ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς Γενέσεως ἐστηριγμένη ἐν τῇ γῇ κλῖμαξ τοῦ Ἰακὼβ ὑπῆρξεν ἡ ἀρχὴ τῆς ἐμπνεύσεως καὶ συγγραφῆς τοῦ ἀσκητικοῦ ἔργου τοῦ Ὁσίου πατρός, κυρίως δὲ ἡ προσωπικὴ ἐμπειρία τῆς δι᾽ ἀσκήσεως ἀναβάσεως καὶ διαβάσεως τῆς πύλης τοῦ οὐρανοῦ. Ἡ ἀπὸ γῆς καὶ μέσῳ τῶν τριάκοντα βαθμίδων τῶν ἀρετῶν τῆς Κλίμακος οὐρανοδρόμος ταύτη ἀνάβασις γίνεται ὁ ἔμψυχος Παράδεισος τῶν ἀρετῶν. Μάλιστα, ἡ τοιχογράφησις τῆς Κλίμακος ἐκ τῶν μεσοβυζαντινῶν χρόνων συνηθίζεται εἰς τοὺς νάρθηκας τῶν μοναστηριακῶν ναῶν πρὸς ἐνθύμησιν τῶν διαμονικῶν ἐμποδίων καὶ τῆς αὐξομένης δυσκολίας ἐπιτυχοῦς πραγματώσεως τοῦ πνευματικοῦ τούτου ἀγῶνος, εἰς τοὺς πιστοὺς καὶ ἰδιαιτέρως τοὺς κληρικοὺς καὶ μοναχούς. 
Ἄξια ἰδιαιτέρας προσοχῆς εἶναι ἡ διαίρεσις τῆς Κλίμακος εἰς τριάκοντα λόγους, τουτέστιν τριάκοντα βαθμίδας, ποὺ ἀκολουθοῦν ἀριθμητικῶς τὰ πρὸ τῆς δημοσίας δράσεως ἔτη τοῦ Κυρίου. Ἀναλυτικῶς, τὴν ἀποταγὴν τῶν γηΐνων καὶ τὴν ξενιτείαν τῶν τριῶν πρώτων λόγων, ἀκολουθοῦν αἱ τέσσαρες ἀρεταὶ τῆς ὑπακοῆς, τῆς μετανοίας, τῆς μνήμης θανάτου καὶ τοῦ χαροποιοῦ πένθους. Ἀπὸ τὸν ὄγδοον ἕως καὶ τὸν εἰκοστὸν ἕκτον λόγον θίγονται τὰ ἀνθρώπινα πάθη τῆς ὀργῆς καὶ μνησικακίας, τῆς καταλαλιᾶς καὶ πολυλογίας, τοῦ ψεύδους καὶ τῆς ἀκηδίας, τῆς γαστριμαργίας καὶ πορνείας, τῆς φυλαργυρίας καὶ ἀναισθησίας, τῆς δειλίας καὶ κενοδοξίας, τῆς ὑπερηφανίας καὶ βλασφημίας. Παραλλήλως, προβαλλόμεναι ἐπαινοῦνται αἱ ἀρεταὶ τῆς ἀοργησίας καὶ πραότητος, τῆς σιωπῆς καὶ ἐγκρατείας, τῆς ἀκτημοσύνης καὶ ἀγρυπνίας, τῆς ἁπλότητος καὶ ἰδιαιτέρως τῆς ταπεινοφροσύνης. Κυριαρχεῖ ὁ ἀριστουργηματικὸς εἰκοστὸς ἕκτος λόγος Περὶ διακρίσεως λογισμῶν καὶ παθῶν, καὶ ἀρετῶν. Τὴν κορύφωσιν τῶν ἀσκητικῶν μόχθων συνιστοῦν ἡ ἡσυχία, ἡ μακαρία προσευχή, ἡ Θεομίμητος ἀπάθεια καὶ τελειότης, τῶν εἰκοστοῦ ἑβδόμου ἕως καὶ εἰκοστοῦ ἐννάτου λόγων. Εἰς τὴν δι᾽ ἀσκήσεως ἀνάβασιν τῆς τελευταίας βαθμίδος τῆς Κλίμακος τῆς ἀγάπης, τῆς ἐλπίδος καὶ τῆς πίστεως ὡς συνδέσμου τῆς ἐναρέτου τριάδος ἐν ἀρεταῖς, ἀναφέρεται ὁ τριακοστὸς λόγος τῆς θείας ἀνόδου. 
Αὗται αἱ πνευματικαὶ ἀρεταὶ καὶ ἡ μεταμόρφωσις τῶν παθῶν δὲν δύνανται νὰ θεωρηθῶσιν ὀρθῶς μὲ κριτήριον ἀκραιφνῶς ἠθικόν, ὡς εἴθισται ὑπὸ τῶν εὐσεβιστῶν καὶ τῶν δικαίως πολεμούντων αὐτοὺς λογικοκρατῶν, παρά μόνον ὀντολογικὸν καὶ ὀρθόδοξον, κριτήριον τὸ ὁποῖον συνιστᾶ τὴν ἐν Χριστῷ διασφάλισιν αὐτῶν τῶν ὑψηλῶν ἀρετῶν. Δυστυχῶς, ἡ ἠθικὴ θεώρησις τῶν πνευματικῶν ἀρετῶν συνεπάγεται ἰδεολογικοποίησις καὶ εἰδωλοποίησις αὐτῶν. Συνεπὴς πρὸς τὴν προγενεστέραν πατερικὴν θεολογίαν τῆς ἑνώσεως καὶ διακρίσεως, ὁ Ὅσιος Ἰωάννης κορυφώνει τὴν ἀσκητικήν του διδασκαλίαν εἰς τὸν κοινωνικὸν σύνδεσμον τῆς ἐναρέτου τριάδος, ἐν ταῖς ἀρεταῖς τῆς πίστεως, τῆς ἐλπίδος καὶ τῆς ἀγάπης. Ἡ ἀσκητικὴ πορεία τῆς θείας ἀνόδου διὰ τῆς Κλίμακος τῶν ἀρετῶν, προϋποθέτει τὴν καθοδικὴν πορείαν τῆς Θείας Οἰκονομίας, τῆς πτωχεύσεως τοῦ ἀνυπερηφάνου Θεοῦ διὰ τὸν ἄνθρωπον, μὲ τὴν ἐν χρόνῳ Σάρκωση τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ κυρίως τὴν συγκατάνευσιν, διὰ τῆς ὁποίας ἡ Θεοτόκος ἐγένετο γέφυρα μετάγουσα τοὺς ἐκ γῆς πρὸς οὐρανόν, ὅπως ψάλλωμεν καὶ εἰς τὸν χριστολογικὸν Ἀκάθιστον Ὕμνον, λέγοντας τὸ ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου• γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου. 
Δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι ἐὰν ἡ ἀσκητικὴ αὕτη τῆς πνευματικῆς ἀνόδου δὲν προϋποθέτει τὴν κάθοδον τοῦ Θεοῦ, ἡ ἐπὶ γῆς στήριξις τῆς Κλίμακος εἶναι ἀδύνατος ἄνευ τῆς προσλήψεως τοῦ ἀπολυτρωτικοῦ ἔργου καὶ τῆς Σαρκώσεως τοῦ Κυρίου, ἐκ μέρους τοῦ πιστοῦ. Διαφορετικὰ ἡ χριστιανικὴ ἀσκητικὴ δὲν διαφέρει ὑπὸ τῆς ἀσκητικῆς τῆς προσλήψεως τοῦ “θεοῦ” ὑπὸ οἱασδήποτε ἄλλης θρησκείας. Παρομοίως, αἱ μὴ θεμελιωμέναι ἐν Χριστῷ ἀρεταὶ τῆς ἀοργησίας καὶ πραότητος, τῆς σιωπῆς καὶ ἐγκρατείας, τῆς ἀκτημοσύνης καὶ ἀγρυπνίας, τῆς ἁπλότητος καὶ ταπεινοφροσύνης, τῆς πίστεως καὶ ἐλπίδος, ἰδιαιτέρως δὲ τῆς ἀγάπης, δύνανται νά ἀνευρεθοῦν καί εἰς ἄλλας θρησκείας καὶ ἀξιοζήλευτα φιλοσοφικὰ συστήματα, εἰς πλείονα βαθμόν καὶ μὲ ἀκριβεστέραν συνέπειαν, ἐν συγκρίσῃ πρὸς τὸν ἡμέτερον χῶρον. Τὴν Ἅγίαν ἡμῶν Ἐκκλησίαν, ἥτις διαιρεῖται ἐκ τῶν ἔσω, ὑπὸ μιᾶς ψευδεπιπλάστου καὶ ἀνορθοδόξου θεολογίας τοῦ εὐσεβισμοῦ καὶ τοῦ ἀκράτου ἠθικισμοῦ, γεννημάτων μιᾶς νοσηρᾶς καὶ ἀνθρωπομορφικῆς πίστεως, ἥτις κατατρώγει τὸ Σῶμα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὡς αὐτοάνοσον νόσημα, μὲ γνωστὰ τὰ συμπτώματα τῆς ὀργῆς καὶ τῆς μνησικακίας, τῆς καταλαλιᾶς καὶ τῆς πολυλογίας, τοῦ ψεύδους καὶ τῆς ἀκηδίας, τῆς δειλίας καὶ τῆς κενοδοξίας, τῆς ὑπερηφανίας καὶ τῆς βλασφημίας. Καθ᾽ ἣν στιγμὴν ὁ Ὅσιος πατὴρ ἡμῶν Ἰωάννης θὰ ὑπομνήσει “Ὁ ἀγαπῶν τὸν Κύριον, τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ προηγάπησεν. Ἀπόδειξις γὰρ τοῦ προτέρου τὸ δεύτερον. Ὁ ἀγαπῶν τὸν πλησίον οὐδέποτε καταλαλούντων ἀνέξεται, ὡς ἀπὸ πυρὸς μᾶλλον δὲ ἀποφεύξεται. Ὁ λέγων Κύριον ἀγαπᾶν καὶ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ὀργιζόμενος, ὅμοιος ἐστι τῷ καθ᾽ ὕπνους τρέχοντι”. 
Ἐν τούτοις, ἡ ἀρχὴ τῆς θεραπείας τῆς ἀσθενείας εὑρίσκεται εἰς τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τοῦ νευρικοῦ συστήματος τῆς πνευματικότητος, τουτέστιν τῆς διακρίσεως τῶν λογισμῶν, τῶν παθῶν καὶ τῶν ἀρετῶν, ἡ ὁποῖα συμφώνως πρὸς τὸν εἰκοστὸν ἕκτον λόγον τῆς Κλίμακος τοῦ θείου πατρὸς ἐνυπάρχει μόνοις τοῖς καθαροῖς τῇ καρδίᾳ, καὶ τῷ σώματι, καὶ τῷ στόματι, ὡς συνείδησις ἀμόλυντος, καὶ καθαρὰ αἴσθησις. 
Εὔχεσθε, παρακαλῶ, Παναγιώτατε, ὅπως ἀξιωθῶμεν τῆς θείας ταύτης ἀναβάσεως τῶν βαθμίδων τῆς Κλίμακος ἐν ὑγείᾳ καὶ δυνάμει σωματική τε καὶ πνευματικὴ· ὁ δὲ Κύριος τῆς ἀγάπης ἀξιῶσαι ἡμᾶς προσκυνῆσαι τὰ θεῖα Αὐτοῦ Παθήματα, καὶ προφθάσαι τὴν φρικτὴν καὶ Ἁγίαν Ἀνάστασιν. Ἀμήν!


ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: ΠΡΟΪΟΥΣΑ ΠΑΡΑΛΥΣΙΑ;


ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 
"ἄνθρωπον οὐκ ἔχω" 
(Ἰω. 5, 7) 
Ἐὰν στρέψωμεν τὰ βλέμματά μας πρὸς τὸν κόσμον ποὺ ζῶμεν, τί θὰ ἴδωμεν; Ὅτι αὐξάνουν αἱ ἀπαιτήσεις, ἡ ταχεία ἀλλαγή, ἡ πύκνωσις τῶν ὑποχρεώσεων καὶ τῆς προσφορᾶς. Ἔχομεν χάσει τὴν ἰσορροπίαν. Ἔχει ἐνοχληθεῖ ἡ ἰσορροπία τοῦ ἔργου καὶ τῆς ζωῆς, μεταξὺ τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ἁπλῆς αὐθυπαρξίας. 
Πολλοὶ ἄνθρωποι ὁμιλοῦν διὰ τὸ αἴσθημα, ὅτι ὑπεραπαιτοῦνται, ὅτι εἶναι ἄνευ ἐνεργείας, καταπονημένοι, διαλελυμένοι. Μὲ τὸ διαρκὲς ἄγχος χάνονται αἱ ἐνέργειαί μας καὶ τὸ σῶμα κρούει τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου. Δὲν προχωρεῖ συχνάκις τίποτε πλέον. Τί ὑπάρχει ὅμως ὄπισθεν τῆς μεγάλης κοπώσεως εἰς τὴν κοινωνίαν μας; Ποῦ εὑρίσκονται αἱ πηγαὶ τῆς ζωῆς μας; Εἰς τὴν πίστιν μας; Εἰς τὴν φύσιν; Εἰς τὰς σχέσεις μας; Δὲν ὑπάρχουν πηγαὶ δυνάμεως, αἱ ὁποῖαι ἐνδυναμώνουν ἕναν ἄνθρωπον; 
Πάντα τὰ ἀνωτέρω δεικνύουν μίαν ἔντονον "παραλυσίαν" ψυχοσωματικήν. Ὑπάρχει βεβαίως καὶ ἡ φοβερὰ παθολογικὴ παραλυσία τοῦ σώματος. Πολὺ χειροτέρα δὲ αὐτῆς εἶναι ἡ παραλυσία καὶ συσκότισις τοῦ πνεύματος (Alzheimer), ἡ ὁποία ὀφειλομένη εἰς ποικίλα αἴτια, αὐξάνεται δυστυχῶς διαρκῶς κατὰ τὴν ἐποχήν μας. 
Ἐκτὸς ὅμως τῶν ἀνωτέρω, ὑπάρχει σήμερον καὶ μία προϊοῦσα παγκόσμιος παραλυσία, ποὺ ἐμποιεῖ τὸν φόβον, καὶ τὴν ὁποίαν βιοῦμεν σήμερον εἰς μίαν νέαν ἐπαναστατικὴν ἐποχήν, τὴν τῆς τεχνολογίας. Διότι ἡ ἀνθρωπότης διαχρονικῶς ἐγνώρισε πολλὰς πολιτισμικὰς κ.ἄ. ἐπαναστάσεις ὡς τὴν τοῦ λίθου, τοῦ σιδήρου, τῆς γεωργίας, τῆς κτηνοτροφίας, τῆς τυπογραφίας, τῶν πλαστικῶν κ.ἄ., αἱ ὁποῖαι συνιστοῦν τομὰς εἰς τὴν ἱστορίαν αὐτῆς. 
Σήμερον λοιπὸν παρὰ τὴν τεραστίαν "πρόοδον" εἰς πλείστους τομεῖς τῆς γνώσεως, τῆς ἐπιστήμης, τῆς τεχνολογίας, τῆς νανοτεχνολογίας κ.ἄ., ἀδιανοήτους εἰς τὸ παρελθόν, παρατηρεῖται καὶ μία παράλυσις καὶ κρίσις εἴς τινας θρησκείας, ἐνῶ ἄνθησις εἰς ἑτέρας, τῶν συναφῶν πρὸς τοῦτο πολλάκις ἠθῶν καὶ παραδόσεων, τῶν ποικίλων θεσμῶν, τῶν ἰδεωδῶν, τῶν κρατικῶν μηχανισμῶν, τῶν τραπεζιτικῶν καὶ ἠλεκτρονικῶν συστημάτων καὶ γενικότερον τῆς οἰκονομίας κ.ἄ. Καὶ οὕτω βλέπομεν φαινόμενα ὀδυνηρὰ ὡς τὸν ὑλισμόν, μὲ τὰ ἀπότοκά του τὴν ἀπιστίαν καὶ τὸ χειρότερον τὴν ἀδιαφορίαν, τὸν ζαμανφουτισμόν, τὴν φιληδονίαν, τὴν ἔλλειψιν σεβασμοῦ, τὴν ραστώνην, τὴν ἀγραμματοσύνην, τὴν παραλυσίαν τῆς σκέψεως, τὴν προβατοποίησιν τῶν ἀτόμων ὑπὸ τῶν ὁλοκληρωτικῶν καθεστώτων καὶ τῶν διαβρωτικῶν ἐπικοινωνιακῶν μέσων τῆς συγχρόνου τεχνολογίας (τηλεόρασις, κινητὰ τηλέφωνα, tablet κ.ἄ.), τὰ ὁποῖα νεκρώνουν τὸ πνεῦμα καθοδηγοῦντα αὐτὸ εἰς ἕτοιμον καὶ μαγειρευμένον ὀπτικοακουστικὸν καὶ ἄλλον ὑλικόν, τὴν παραλυσίαν τῆς ταυτότητος τοῦ ἀτόμου καὶ τῆς ἀγάπης καὶ συμπόνιας πρὸς τὸν συνάθρωπον, ὁ ὁποῖος καθίσταται μόνος καὶ ἔρημος ἐντὸς τοῦ ἀνωνύμου πλήθους, πράγματα εἰς τὰ ὁποῖα ἄλλωστε ἀποσκοπεῖ λυσσωδῶς ἡ περιλάλητος καὶ γεννήτρια αὐτῶν παγκοσμιοποίησις. 
Τί πράττουν ὅμως ἔναντι τῆς καταστάσεως αὐτῆς τὰ κράτη καὶ αἱ Ἐκκλησίαι; Καὶ τὰ μὲν κράτη δέον νὰ μεριμνοῦν διὰ τὴν ἀσφάλειαν καὶ τὴν εὐημερίαν τῶν πολιτῶν, αἱ δὲ Ἐκκλησίαι διὰ τὴν ἑδραίωσιν τῆς ἀγάπης, εἰρήνης, δικαιοσύνης καὶ ἀλληλεγγύης μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων. Τί συμβαίνει ὅμως ὅταν τὰ μὲν κράτη ἐκ ποικίλων αἰτίων ἀλληλοσπαράσσονται ἀπὸ τοὺς πολέμους τῶν σατανικῶν σήμερον καὶ ὀλεθρίων ὅπλων καὶ τῶν τῆς οἰκονομίας, αἱ δὲ Ἐκκλησίαι δὲν δύνανται νὰ ἐπιτελέσουν τὸ ἔργον των, ἐφ' ὅσον πολεμῶνται ἢ ἀσχολῶνται μὲ ἐσωτερικὰς καὶ ἐξωτερικὰς θεολογικὰς καὶ οὐχὶ μόνον ἔριδας, ὅταν ἐκκοσμικεύονται, ὅταν ὑποφέρουν ἀπὸ τὸν γλίσχρον ἀριθμὸν τῶν κλήσεων διὸ καὶ οὐχὶ σπανίως τὰς κρισίμους καὶ μὴ θέσεις καταλαμβάνουν πρόσωπα μὲ πιθανὰ καὶ ποικίλα ψυχολογικὰ προβλήματα, ὅταν τὰ οἰκοδομήματα αὐτῶν πλήττονται ἀπὸ συχνὰ σεξουαλικὰ καὶ οἰκονομικὰ σκάνδαλα, τὰ ὁποῖα καταρρακώνουν βαρέως τὴν ἀξιοπιστίαν αὐτῶν, ὅταν ὑπὸ ἐπιστημόνων προβάλλονται ἀπόψεις τῆς "Ἐλευθέρας Θεολογίας" (Liberale Theologie), συναφοῦς πρὸς τὴν Θεολογίαν τῆς Ἀπελευθερώσεως, ἡ ὁποία ἐκλαμβάνει τὸ ἐκκλησιαστικὸν δόγμα καὶ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς θεσμοὺς ὡς ἐργαλεῖα ἰσχύος καὶ εὐμαρείας, τὰ ὁποῖα ἐμποδίζουν τὴν θρησκευτικὴν αὐτονομίαν τοῦ ἀτόμου (M. Rose), τοῦθ' ὅπερ ὁδηγεῖ τοὺς πιστοὺς εἰς τὴν ἀτομικοποίησιν τῆς θρησκευτικότητος, διὰ τῆς ὁποίας κρημνίζονται αἱ παραδοσιακαὶ εἰκόνες τοῦ Θεοῦ καὶ δημιουργεῖται χῶρος διὰ μίαν νέαν γλῶσσαν τοῦ ἀπείρου καὶ τοῦ αἰωνίου. Ὅταν λέγεται, ὅτι ἐφ' ὅσον οἱ πιστοὶ δὲν δύνανται πλέον νὰ ἀποδεχθοῦν δόγματα ὅπως τὸ Τριαδικὸν ἢ τῶν δύο ἐν Χριστῷ φύσεων, ὁπότε ἡ Ἐκκλησία δὲν πρέπει νὰ διδάσκει αὐτά (W. Gräb)! Ὅταν διατείνονται ὅτι αἱ ψαλμωδίαι εἶναι περισσότερον ἀρεσταὶ εἰς τὰς κοινότητας ἀπὸ τὰς μελέτας τῆς Γραφῆς, ὅτι ἕνας διάλογος ἐπὶ ἑνὸς πίνακος τοῦ Picasso ἢ τοῦ Casper David Friedrich ἠμπορεῖ πνευματικῶς νὰ βοηθεῖ περισσότερον ἀπὸ ἓν κήρυγμα τῆς Κυριακῆς -χωρὶς βεβαίως νὰ διαμφισβητεῖ τις τὴν μεγάλην συμβολὴν τῆς τέχνης εἰς τὴν θρησκευτικότητα, τμῆμα τῆς ὁποίας ἄλλωστε ἀποτελεῖ καὶ ἡ "παραστατικὴ θεολογία"- κ.ο.κ. 
Καὶ ὅμως πιστεύουν, ὅτι ἡ θεολογία αὐτὴ δύναται νὰ σώσει τὴν χριστιανικὴν πίστιν, εἰς μίαν ἐποχὴν καταβυθιζομένης ἐκκλησιαστικότητος ὡς στοιχειώδης θρησκευτικότης (C. Modehn). 
Εὐχόμεθα τοῦτο, καίτοι μετὰ μεγάλης ἀμφιβολίας καὶ ἐπιφυλακτικότητος!

3/25/2017

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ (25 Μαρτίου 2017)


ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 
Ἐκκλησιαστικαί εἰδήσεις 
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, ἐπί τῇ Ἑορτῇ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἐχοροστάτησε: 
α) Ἐν τῷ πανηγυρίσαντι φερωνύμῳ Ἱ. Ναῷ τῆς Κοινότητος Προπόδων Ταταούλων, κατά τόν Μ. Ἑσπερινόν τῆς Ἑορτῆς, τήν Παρασκευήν, 24ην Μαρτίου, καθ᾿ ὅν ἀνεγνώσθη καί ἡ Δ´ Στάσις τῶν Χαιρετισμῶν πρός τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον. 
Τόν θεῖον λόγον ἐκήρυξεν ὁ Πανοσιολ. Τριτεύων κ. Νήφων. 
Ἐκκλησιάσθησαν οἱ Σεβ. Μητροπολῖται Σεβαστείας κ. Δημήτριος, Μύρων κ. Χρυσόστομος, Τριπόλεως κ. Θεοφύλακτος καί Κυδωνιῶν κ. Ἀθηναγόρας, ὁ Ἐξοχ. Πρέσβυς κ. Εὐάγγελος Σέκερης, Γεν. Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος ἐν τῇ Πόλει, καί πλῆθος πιστῶν. 
Μετά τήν ἀπόλυσιν, ὡμίλησαν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Σασίμων κ. Γεννάδιος, Ἐπόπτης τῆς Περιφερείας Ταταούλων, καί ὁ Πατριάρχης, ἀναφερθείς εἰς τήν πρόσφατον Αὐτοῦ ἱεραποδημίαν εἰς Ἱεροσόλυμα καί τάς ἐκεῖσε ἐμπειρίας Του, εὐχηθείς δέ καί εἰς τόν ἄγοντα τά ὀνομαστήρια αὐτοῦ Ἐξοχ. κ. Γεν. Πρόξενον τά εἰκότα. Κατά τήν ἐπακολουθήσασαν δεξίωσιν ἐν τῇ Κοινοτικῇ αἰθούσῃ, ὡμίλησεν ὁ Ἐντιμ. κ. Κοσμᾶς Κοσμάογλου, Πρόεδρος τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Κοινότητος. 


β) Ἐν τῷ πανηγυρίσαντι ὁμωνύμῳ Ἱ. Ναῷ τῆς Κοινότητος Βαφεοχωρίου, κατά τήν Θείαν Λειτουργίαν, τό Σάββατον, 25ην ἰδίου, καθ᾿ ἥν τόν θεῖον λόγον ἐκήρυξεν ὁ Πανοσιολ. Διάκονος κ. Παΐσιος, Κωδικογράφος τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου. 
Μετά τήν ἀπόλυσιν, ὁ Πατριάρχης ἐτέλεσε Τρισάγιον πρό τοῦ ὄπισθεν τοῦ Ἱ. Ναοῦ τάφου τῶν συγγενῶν τοῦ ἐκ τῶν προκατόχων Αὐτοῦ καί γόνου τοῦ Βαφεοχωρίου ἀοιδίμου Πατριάρχου Ἰωακείμ τοῦ Γ´. 
Ἐπηκολούθησε δεξίωσις ἐν τῇ Κοινοτικῆ Αἰθούσῃ, καθ᾿ ἥν ὡμίλησαν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Μυριοφύτου καί Περιστάσεως κ. Εἰρηναῖος, Ἐπόπτης τῆς Περιφερείας Βοσπόρου, ὁ Ἐντιμ. κ. Παῦλος Παντελάρας ἐκ μέρους τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐπιτροπῆς, ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Τριπόλεως κ. Θεοφύλακτος καί ὁ Πατριάρχης, ἀναφερθείς εἰς τήν ἑορταζομένην 60ήν ἐπέτειον τῆς Συνθήκης τῆς Ρώμης καί εἰς τήν πορείαν πρός τήν Εὐρωπαϊκήν Ἕνωσιν, τονίσας τήν ἀνάγκην ὅπως αὕτη ἐπανεύρῃ τήν «ψυχήν» αὐτῆς. 
* * * 
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, τήν μεσημβρίαν τοῦ Σαββάτου, 25ης τ.μ., ἐπεσκέφθη κατ᾿ οἶκον τόν ἑορτάσαντα τά ὀνομαστήρια αὐτοῦ Σεβ. Μητροπολίτην Πέργης κ. Εὐάγγελον καί ηὐχήθη ἀδελφικῶς αὐτῷ τά εἰκότα, συγχαρείς καί τοῖς οἰκείοις αὐτοῦ. 
Τό ἑσπέρας ἐπεσκέφθη ἐν τῷ Σισμανογλείῳ Μεγάρῳ τόν ὡσαύτως ἑορτάσαντα Ἐξοχ. Πρέσβυν κ. Εὐάγγελον Σέκερην, Γεν. Πρόξενον τῆς Ἑλλάδος ἐν τῇ Πόλει, καί ηὐλόγησεν αὐτόν καί τήν οἰκογένειάν του, παρεκάθησε δέ καί εἰς τό ἐν συνεχείᾳ παρατεθέν πρός τιμήν Αὐτοῦ καί τῆς ἐν τῇ Πόλει σεβασμίας Ἱεραρχίας δεῖπνον. 
* * * 
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, ἐδέχθη εἰς ἀκρόασιν:
- Τόν Σεβ. Μητροπολίτην Τριπόλεως κ. Θεοφύλακτον, Ἱεράρχην τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας, μετά τοῦ Ἐντιμ. κ. Θεοδώρου Μήτρα, Δικηγόρου, πρῴην Βουλευτοῦ, ἐκ Κατερίνης. 
- Τόν Ἐλλογ. κ. Francesco D´ Andria, Καθηγητήν -Ἀρχαιολόγον, ἐξ Ἰταλίας,μετά τοῦ Ἐντιμ. κ. Cafer Sait Okray, ἐντεῦθεν. 
- Τόν Ἐντιμ. κ. Ἀπόστολον Καλύβαν, μετά τῆς οἰκογενείας αὐτοῦ, ἐξ Ἀθηνῶν. 
- Τόν Ἐντιμ. κ. Θεόδωρον Καλαμάρην, Διευθυντήν τῶν ξενοδοχείων Hilton ἐν Ἀζερμπαϊτζάν. 
- Τούς Ἐντιμ. κ. κ. Ἀριστείδην Βλάχον, Δημήτριον Συμεωνίδην καί Zoran Milhovsm, ἐκ Θεσσαλονίκης. 
- Τήν Εὐγεν. κ. Ἑλένην Σκουμπρῆ, Συντηρήτριαν ἔργων τέχνης, ἐκ Χαλκίδος. 
- Τόν Ἐντιμ. κ. Εὐάγγελον Μπαζγκάρλο, Οἰκονόμον τῶν Πατριαρχείων, πρός ἐκζήτησιν τῆς ἁγίας Πατριαρχικῆς εὐχῆς καί εὐλογίας, ἐπί τοῖς ὀνομαστηρίοις αὐτοῦ. 
* * * 
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, ἐξεπροσωπήθη: 
- Ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου κ. Στεφάνου, Πρωτοσυγκελλεύοντος, κατά τήν ὑπό τοῦ Ἐξοχ. Πρέσβεως κ. Εὐαγγέλου Σέκερη, Γεν. Προξένου τῆς Ἑλλάδος, δοθεῖσαν ἐν τῷ Σισμανογλείῳ Μεγάρῳ δεξίωσιν, ἐπί τῇ ἐθνικῇ ἑορτῇ τῆς Ἑλλάδος, τήν Πέμπτην, 23ην Μαρτίου.
- Ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ἀδριανουπόλεως κ. Ἀμφιλοχίου, Διευθυντοῦ τοῦ ἐν Ἀθήναις Γραφείου Ἐκπροσωπήσεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, κατά τήν κηδείαν τῆς ἀειμνήστου Λευκοθέας Παπαχρήστου, ἐκ τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἁγίου Γεωργίου Παπάγου, τήν Παρασκευήν, 24ην ἰδίου.
- Ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Διακόνου κ. Ἰωακείμ, Ὑπογραμματέως τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, κατά τήν ὑπό τῆς Ἀστικῆς Σχολῆς Γαλατᾶ διοργανωθεῖσαν συνάντησιν τῶν ἀποφοίτων αὐτῆς, τήν Πέμπτην, 23ην τ.μ. . 
- Ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Μ. Ἀρχιμανδρίτουκ. Βησσαρίωνος, Ἀρχειοφύλακος τῶν Πατριαρχείων, κατά τήν τελεσθεῖσαν ἐν τῷ Ἱ. Παρεκκλησίῳ τοῦ Ἁγίου Σάββα τοῦ Ἡγιασμένου τοῦ ἐνταῦθα Γεν. Προξενείου τῆς Ἑλλάδος Θείαν Λειτουργίαν καί Δοξολογίαν, ἐπ᾿ εὐκαιρίᾳ τῆς ὡς ἄνω ἐθνικῆς ἑορτῆς, τό Σάββατον, 25ην ἰδίου.

ΤΡΙΣΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ ΤΑΤΑΟΥΛΩΝ (ΦΩΤΟ)


Τρισαρχιερατική Θεία Λειτουργία τελέστηκε σήμερα το πρωί, Σάββατο 25 Μαρτίου 2017, στον πανηγυρίζοντα Ι. Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Προπόδων Ταταούλων, προεξάρχοντος του Σεβ. Μητροπολίτου Σεβαστείας κ. Δημητρίου και συλλειτουργούντων των Μητροπολιτών Κυδωνιών κ. Αθηναγόρου και Σμύρνης κ. Βαρθολομαίου. 


3/24/2017

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟ ΣΤΑ ΤΑΤΑΥΛΑ (ΦΩΤΟ)


O Οικουµενικός Πατριάρχης  Βαρθολοµαίος  χοροστάτησε το απόγευμα στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στα Ταταύλα,  κατά τον Μέγα Εσπερινό της εορτής, ψαλλομένης και της Δ' Στάσεως των Χαιρετισµών προς την Υπεραγία Θεοτόκο. 
Μετά την Ακολουθία, τον Πατριάρχη προσφώνησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Σασίμων Γεννάδιος, Επόπτης της Περιφερείας Ταταούλων. Ακολούθησε δεξίωση στην Κοινοτική Αίθουσα. 
Δημοσιεύουμε φωτογραφικό υλικό από την Πατριαρχική Χοροστασία. 


Related Posts with Thumbnails