Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ "ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΑΡΙΑ ΤΗΣ Ι. ΜΟΝΗΣ ΕΙΚΟΣΙΦΟΙΝΙΣΣΗΣ"

Ὁμιλία 

τῆς Α. Θ. Παναγιότητος 

τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου 

κ. κ. Βαρθολομαίου 

κατὰ τὴν Παρουσίασιν τοῦ Ἔργου 

«Προσκυνητάρια τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Εἰκοσιφοινίσσης» 

(17 Φεβρουαρίου 2014) 

Ἱερώτατε Μητροπολῖτα Δράμας κύριε Παῦλε, 

Ἱερώτατοι ἅγιοι ἀδελφοί, 

Ἐντιμότατε κ. Πρόξενε τῆς Ἑλλάδος, 

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, 

Ὡς συμβαίνει εἰς τὰ ἀνθρώπινα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἀναλόγως τῶν φυσικῶν, πολιτιστικῶν, γνωστικῶν, ἠθικῶν καὶ οἵων ἄλλων χαρακτηριστικῶν, διακρίνονται καὶ κατατάσσονται εἰς τὴν τάξιν των, οὕτω πρόκειται καὶ περὶ τῶν Ἱερῶν Μονῶν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας. 

Ἄλλαι διὰ τὴν ἀρχαιότητα τῆς ἱδρύσεως, ἄλλαι διὰ τὴν σπουδαιότητα τῶν Κτιτόρων, ἄλλαι διὰ τὸν σημαντικὸν ρόλον των εἴς τὰ ἐκκλησιαστικὰ καὶ τὰ τοῦ Γένους πράγματα, ἕτεραι διὰ τὰ ἐν αὐταῖς σπουδαῖα καὶ μοναδικὰ κειμήλια ἢ τὰ ἐν αὐταῖς διαπρέψαντα ἐν ὁσιότητι καὶ ἁγιότητι βίου πρόσωπα καὶ οὕτω καθεξῆς, ἔμειναν εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν τῶν πιστῶν ὡς σπουδαιότεραι καὶ πλέον τιμώμεναι ἄλλων ἱερῶν Μονῶν, κατὰ τὸ Παύλειον «ἀστὴρ γὰρ ἀστέρος διαφέρει ἐν δόξῃ» (Α΄ Κορινθ. 15, 41). 

Μία ἐκ τῶν ἐπιφανεστέρων τούτων θείων σεμνείων τυγχάνει ἀσφαλῶς καὶ ἀναμφιβόλως ἡ παλαίφατος ἐν Παγγαίῳ κειμένη Ἱερὰ Μονὴ τῆς Παναγίας Εἰκοσιφοινίσσης, τὸ σπουδαιότατον τοῦτο πνευματικὸν καὶ ἀσκητικὸν κέντρον τῆς ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ μεγάλου καυχήματος, οὐχὶ μόνον τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δράμας, εἰς τὰ ὅρια τῆς ὁποίας κεῖται, ἀλλὰ συνόλου τοῦ εὐρυτέρου ὀρθοδόξου Μακεδονικοῦ χώρου. 

Ὁ ρόλος τὸν ὁποῖον ἔπαιξεν εἰς τὴν αἰωνόβιον πορείαν τοῦ βίου της ἡ Ἱερὰ αὕτη Μονὴ διὰ τὴν διατήρησιν καὶ ἐνίσχυσιν τοῦ Ὀρθοδόξου δόγματος καὶ ἤθους διὰ τῶν ἐν αὐτῇ διαβιωσασῶν κατὰ καιροὺς σπουδαίων πνευματικῶν προσωπικοτήτων, ἡγουμένων ἢ μοναχῶν, εἶναι παγκοίνως γνωστὸς καὶ δὲν εἶναι τοῦ παρόντος ἡ ἐπ᾿ αὐτοῦ τοῦ λόγου ἐπικέντρωσις. 

Ἡμεῖς ἐπιθυμοῦμεν νὰ σημειώσωμεν εἰς τὴν μικρὰν ταύτην προσφώνησίν μας τὸν ρόλον καὶ τὴν συμβολὴν τῆς καθ᾿ ἡμᾶς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας εἰς τὴν ἵδρυσιν τῆς Μονῆς καὶ ἐν συνεχείᾳ σύνολον τὴν συμπαράστασιν καὶ προσφορὰν τοῦ Θεομητορικοῦ τούτου κέντρου, ὅπερ διὰ τῆς ἐν αὐτῷ ὑπάρξεως τῆς πανσέπτου καὶ θαυματουργοῦ εἰκόνος τῆς Κυρίας Θεοτόκου τῆς Εἰκοσιφοινίσσης, συνέβαλε τὰ μέγιστα, ὡς ἄλλωστε καὶ πᾶσα ἄλλη μικρά τε καὶ μεγάλη Μονή, εἰς καιροὺς δυσχειμέρους νὰ διαφυλαχθῇ ὁ ἀτίμητος πλοῦτος τῆς Πίστεως καὶ νὰ ἐνισχυθῇ ὁ πολυτρόπως πάσχων ὀρθόδοξος λαός, ὁ εἰς αὐτὴν ὡς εἰς λιμένα εὔδιον καὶ ἀσφαλῆ προστρέχων.

Οὕτω, λοιπόν, θέλομεν νὰ τονίσωμεν τὴν σημαντικωτάτην συμβολὴν τοῦ δευτέρου κτίτορος τοῦ ἱεροῦ τούτου καθιδρύματος, τοῦ ἐν ἁγίοις καταταγέντος προκατόχου τῆς ἡμῶν Μετριότητος Διονυσίου τοῦ Α΄, ὅστις μετὰ τὴν γενομένην παραίτησίν του ἀπὸ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου ἐγκατεβίωσε καὶ ἐκοιμήθη εἰς τὴν Εἰκοσιφοίνισσαν καὶ ἔκτοτε τιμᾶται ἐκεῖ λαμπρῶς ὡς ὁ ἀνακαινιστὴς καὶ δεύτερος αὐτῆς κτίτωρ. 

Ὡσαύτως ἡ ἐπ᾿ ἀρκετοὺς μῆνας φιλοξενία τοῦ ἐξορισθέντος εἰς τὴν Εἰκοσιφοίνισσαν Πατριάρχου Γρηγορίου τοῦ Ε΄ καὶ ἡ μερίμνῃ αὐτοῦ πραγματοποιηθεῖσα τύποις ἔκδοσις τοῦ πρώτου Προσκυνηταρίου τοῦ Ἱλαρίωνος τοῦ Κρητός, ὑπευθύνου τοῦ δι᾿ ὀλίγα ἔτη λειτουργήσαντος ἐν τῇ Πόλει Πατριαρχικοῦ τυπογραφείου, συνετέλεσεν εἰς τὴν ἐπαύξησιν τῆς φήμης καὶ σπουδαιότητος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς. 

Ἐν συνεχείᾳ, ὁ ἐκ τῆς πλησιογείτονος καὶ ἱστορικῆς κωμοπόλεως Πρώτης (παλιοῦ Κιούπκιοϊ) καταγόμενος προκάτοχος ἡμῶν ἀοίδιμος Νεόφυτος ὁ Η΄, λαβὼν ἐν τῇ ἱερᾷ Μονῇ τῆς Εἰκοσιφοινίσσης τὸ μοναχικὸν σχῆμα ἀλλὰ καὶ τὴν πρώτην αὐτοῦ ἐγκύκλιον μόρφωσιν, προσωπικῶς ἐνδιεφέρθη διὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ δευτέρου κατὰ σειρὰν Προσκυνηταρίου τῆς Μονῆς, ἐπιμελείᾳ τοῦ ὀξυγράφου καὶ μακαριστοῦ Μανουὴλ Γεδεών, Μεγάλου Χαρτοφύλακος τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας.

Τέλος, ὁ ἐκ Σερρῶν δραστήριος ἀρχιμανδρίτης Δαμασκηνός, γραμματεὺς καὶ βιβλιοθηκάριος τῆς Μονῆς διατελέσας, καὶ συγγράψας τὴν ἐμβριθεστάτην καὶ πληρεστέραν διατριβὴν περὶ τῆς ἱστορίας καὶ τοῦ κειμηλιακοῦ πλούτου τῆς Εἰκοσιφοινίσσης, ἦτο ἀπόφοιτος τῆς Ἱερᾶς Θεολογικῆς Σχολῆς Χάλκης. 

Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, μετ᾿ ἰδιαιτέρας συγκινήσεως συμμετέχομεν εἰς τὴν σημερινὴν ταύτην πνευματικὴν σύναξιν, ἥτις λίαν ὀρθῶς ἐπελέγη νὰ πραγματοποιηθῇ εἰς τὴν Πόλιν ἡμῶν, πρᾶγμα διὰ τὸ ὁποῖον συγχαίρομεν τοὺς σχόντας τὴν ὡραίαν ταύτην πρωτοβουλίαν, καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἐκλεκτοὶ καὶ φίλτατοι εἰσηγηταί, ὁ ἱερώτατος καὶ λίαν ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ συλλειτουργὸς ἐν Κυρίῳ, φιλομόναχος ἅγιος Δράμας κ. Παῦλος, ὁ ὁσιολογιώτατος καὶ γνωστὸς ἡμῖν πᾶσι μοναχὸς Γέρων Νικόδημος Ἁγιοπαυλίτης, τὸ γένος ἕλκων ἐκ τῆς ὑπὸ τὴν σκέπην τῆς Παναγίας Εἰκοσιφοινίσσης τελούσης εὐλαβοῦς καὶ μοναχοτρόφου Νικήσιανης, καὶ ὁ ἐλλογιμώτατος ἐρευνητὴς καθηγητὴς ἐν Θεσσαλονίκῃ κ. Γεώργιος Φουστέρης, σύντρεις διεξῆλθον ἀναλυτικῶς καὶ λίαν ἐπιτυχῶς τὸ θέμα τῆς βιβλιοπαρουσιάσεως «Προσκυνητάρια τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Εἰκοσιφοινίσσης», διὸ ἐγκαρδίως τοὺς εὐχαριστοῦμεν καὶ τοὺς συγχαίρομεν. 

Ἀξιωθέντες δὲ κατὰ τὸ πρόσφατον παρελθὸν νὰ εὑρεθῶμεν καὶ ἡμεῖς εὐλαβὴς προσκυνητὴς τῆς παλαιφάτου Ἱερᾶς Μονῆς τῆς Εἰκοσιφοινίσσης, ἔνθα ἐτύχομεν λαμπρᾶς ὑποδοχῆς καὶ ἀβραμιαίας φιλοξενίας ἐκ μέρους τῆς συνοδείας, ὑπὸ τὴν πνευματικὴν καθοδήγησιν τῆς παρούσης ἐνταῦθα Ὁσιωτάτης ἁγίας Καθηγουμένης Γεροντίσσης Ἀλεξίας, τῆς μεγάλως συντελεσάσης εἰς τὴν ἀνανέωσιν τῆς ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονῇ μοναχικῆς ζωῆς, τῇ ἰσοβίῳ συμπαραστάσει καὶ διαρκεῖ μερίμνῃ τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Δράμας κυροῦ Διονυσίου, εὐχόμεθα διαπύρως, ὅπως ἡ Κυρία καὶ Δέσποινα Θεοτόκος, ἡ Εἰκοσιφοίνισσα, πρεσβείαις τῶν Ὁσίων Κτιτόρων Διονυσίου καὶ Γερμανοῦ, διαφυλάττῃ καὶ σκέπῃ ἄχρι συντελείας τοῦ κόσμου τὸ ἱερὸν αὐτῆς καθίδρυμα καὶ εὐλογῇ πλουσιοδώρως τὴν ἐν αὐτῇ ἀσκουμένην θεοφιλῶς ἀδελφότητα, ὥστε ὑπὸ τὴν πνευματικὴν ἐπιστασίαν τοῦ Ἱερωτάτου ἀδελφοῦ ἁγίου Δράμας νὰ συνεχίζῃ τὴν πολύπλευρον αὐτῆς προσφορὰν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν καὶ τὸ Γένος καὶ εἴθε νὰ ἀξιώσῃ πάντας ἡμᾶς καὶ τῆς μεγίστης χαρᾶς νὰ ἴδωμεν νὰ ἐπαναπατρίζωνται τὰ ἀνευλαβῶς ἀφαιρεθέντα ἱερὰ Κειμήλια καὶ χειρόγραφα, τὴν ἀπουσίαν τῶν ὁποίων αἰσθάνεται καὶ βαθέως λυπεῖται πᾶς τις, ἀναγινώσκων τὰ παρουσιασθέντα σήμερον Προσκυνητάρια. 

Ἡ χάρις καὶ ἡ εὐλογία τοῦ Κυρίου εἴησαν μεθ᾿ ἁπάντων ὑμῶν, ἀγαπητοὶ ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ.

ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΑΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Message By His All-Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew On the Tragic Situation in Ukraine 

(February 20, 2014) 

Beloved children and friends in Ukraine and abroad, 

It is with heavy heart that we have been following the ongoing and, indeed, only escalating tragic circumstances in Ukraine over the last weeks. We feel that our brothers and sisters in Ukraine are our own flesh and blood. “We endure the same sufferings that you suffer and we work with you for your joy,” as St. Paul says. 

In our high responsibility as Ecumenical Patriarch, we are obliged to call for peace from the authorities in a democratic and independent nation, where its elected leaders – both in government and opposition – have the ultimate responsibility to protect the dignity of human life among its citizens. There is no room for brutality and bloodshed in a democratic nation of the 21st century. 

In our pastoral and spiritual capacity as an Orthodox bishop, we are compelled to denounce all violence and aggression among police and protesters, which have led to the unnecessary loss of innocent life. All parties must at all cost choose dialogue over disorder and mediation over force. There is never room for abuse of power in a nation whose Christian roots date back to the first millennium.

Finally, in the wake of the anniversary last year, celebrating 1025 years since Christian faith and civilization was conveyed to the Kievan Rus by our own predecessors in the Church of Constantinople, we are compelled – in the name of the ethos and culture of the freedom granted by God to all people as a divine gift – to condemn the present relentless brutality and insist on a peaceful and reasonable solution to the internal problems of Ukraine for the benefit of its people and to the glory of God. May He guide the elected rulers of Ukraine toward this blessed end. 

Dear friends, even as in the Orthodox Church we prepare for Great Lent with the forthcoming Judgment and Forgiveness Sundays, we call on every person of faith and of goodwill to pray and fast for truce and peace among our beloved and precious people in Ukraine. 

“Grace to you all and peace from God our Father.” Amen.

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΔΡΑΜΑΣ ΣΤΟ ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 

Τήν Δευτέραν, 17ην Φεβρουαρίου, ἡ Α.Θ.Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, συνοδευόμενος ὑπό Συνοδικῶν Ἱεραρχῶν, ἐτίμησε διά τῆς ὑψηλῆς Αὐτοῦ παρουσίας τήν ἐν τῷ Σισμανογλείῳ Μεγάρῳ διοργανωθεῖσαν ὑπό τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Δράμας παρουσίασιν τοῦ διτόμου βιβλίου: «Τά προσκυνητάρια καί οἱ Ἀκολουθίες τῆς Ἱ. Μονῆς Εἰκοσιφοινίσσης», καθ’ἥν ὡμίλησαν μεταξύ ἄλλων ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Δράμας κ. Παῦλος καί ὁ Ὁσιώτ. Μοναχός Γέρων Νικόδημος Ἁγιοπαυλίτης, ἐνῷ ὁ Παναγιώτατος κατέκλεισε τήν ὅλην ἐκδήλωσιν διά καταλλήλου ὁμιλίας καί παρέλαβε παρά τοῦ ἁγίου Δράμας τό πρῶτον ἀντίτυπον τοῦ ἐκδοθέντος ἔργου. 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐδέξατο εἰς ἀκρόασιν: 

- Τούς Σεβ. Ἱεράρχας Ἀμερικῆς κ. Δημήτριον, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Ἱερολ. Ἀρχιδιακόνου αὐτοῦ κ. Παντελεήμονος Παπαδοπούλου, Γερμανίας κ. Αὐγουστῖνον, συνοδευόμενον ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου κ. Ἐμμανουήλ Σφιάτκου, Ρόδου κ. Κύριλλον, Ρεθύμνης καί Αὐλοποτάμου κ. Εὐγένιον, συνοδευόμενον ὑπό τοῦ Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρεσβυτέρου κ. Ζαχαρίου Χαριτάκη, Δράμας κ. Παῦλον, ἐπί κεφαλῆς πολυμελοῦς ὁμίλου Κληρικῶν καί λαϊκῶν ἐκ τῆς κατ’αὐτόν Ἐπαρχίας, Κυδωνίας καί Ἀποκορώνου κ. Δαμασκηνόν, Κώου καί Νισύρου κ. Ναθαναήλ, Αὐστρίας κ. Ἀρσένιον καί Σιγκαπούρης κ. Κωνσταντῖνον. 

- Τόν Πανοσιολ. Τριτεύοντα τῶν Πατριαρχικῶν Διακόνων κ. Θεόδωρον, ὑποβαλόντα σέβη καί ἐξαιτησάμενον τήν ἁγίαν Πατριαρχικήν εὐχήν καί εὐλογίαν ἐπί τοῖς ὀνομαστηρίοις αὐτοῦ. 

- Τό ὑπό τήν προεδρείαν τοῦ Ἐντιμ. κ. Ἀλκιβιάδου Ἡσαϊάδου Διοικητικόν Συμβούλιον τοῦ ἐν Θεσσαλονίκῃ Συλλόγου «Χρυσοῦς Δικέφαλος». 

- Τόν Ἐντιμ. κ. Laurence Frankopan, ἐκ Λονδίνου, μετά τῆς μνηστῆς αὐτοῦ Εὐγεν. κ. Μαρίας Ἀγγελικούση καί τοῦ Ἐντιμ. κ. Κωνσταντίνου Παναγοπούλου, ἐξ Ἀθηνῶν. 

- Ὅμιλον Καθηγητῶν καί μαθητῶν ἐκ τῆς ἐν Ἀθήναις Ἑλληνογαλλικῆς Σχολῆς «Εὐγένιος Ντελακρουά» καί τοῦ 2ου Γενικοῦ Λυκείου Χαϊδαρίου Ἀθηνῶν «Ρήγας Φεραῖος».

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΝΘΟΥΣΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Πώς επεστράφη Σταυροπηγιακή γη στη Μητέρα Εκκλησία 

«Εκ τών σών τά σά»! 

Του Αριστείδη Πανώτη 

Άρχοντος Μ. Ιερομνήμονος της Μ.τ.Χ.Ε.

Με τον ιερό θεσμό του Οικουμενικού Πατριαρχείου κάτι παράδοξο συμβαίνει μέσα στην Ιστορία. Παρά τις συχνές τραγικές δοκιμασίες του «δια μέσου δόξης και ατιμίας, δυσφημίας και ευφημίας....(Α΄ Κορ. 6, 4-10) που δείχνουν επερχόμενο το τέλος του. Όμως οι αντιξοότητες ξεπερνιώνται και συνεχίζει την προσφορά του στην Οικουμένη, κάτι που «αποτελεί παράδοξο μυστήριο στην Ιστορία».

Από καιρό απορώ γιατί στην Αττική ενώ υπάρχουν μετόχια των Ιεροσολύμων, του Σινά και των Αγιορειτικών μονών με κτηματική περιουσία δεν βρέθηκε τόπος για τη Μητέρα μας Εκκλησία η οποία άλλοτε είχε μετόχια στη Ρωσία, στη Ρουμανία, στη Πολωνία κ.α. Ακόμη και μετά τα γεγονότα του 1922 όταν και πάλι συνεστήθη στην Αθήνα ο αρχαίος θεσμός του «Αποκρισαρίου» δεν δόθηκε στέγη και ναός. Οι τρεις αρχιερείς που τίμησαν την αποστολή τους διέμεναν: ο μεν Εφέσου Χρυσόστομος στο Βύρωνα, ο Σελευκείας Βασίλειος στη Νέα Σμύρνη και ο Τραπεζούντος Χρύσανθος στην Κυψέλη. Και όταν ο πρωθυπουργός Α. Μιχαλακόπουλος διόρισε τον τελευταίο σύμβουλό στο ΥΠΕΞ οι ελλαδικοί αρχιερείς πριν τα γεγονότα του 1938 κατατρόμαξαν και απέκτησαν ένα «φοβικό σύνδρομο» που διαιωνίζεται με σοφιστείες κάθε φορά που προέκυψε σκέψη αποκτήσεως εδώ στέγης για την πατριαρχική παρουσία! 

Πρόσφατα μεταφράστηκε και εκδόθηκε στη Θεσσαλονίκη το κλασσικό έργο του Ιβάν Σοκόλοφ «Η Εκκλησία Κων/πόλεως κατά τον 19ον αιώνα», και στη σελίδα 917, διασώζεται «Κατάλογος των Σταυροπηγιακών μονών» της μητροπόλεως Αθηνών όταν αυτή ανήκε στο «Συνταγμάτιο» της Μητρός Εκκλησίας, δηλαδή, προ της συστάσεως του Νεοελληνικού κράτους. Σ' αυτόν αναφέρονται ως Σταυροπηγιακές μονές οι: «του αγίου Μελετίου, της Μπεντέλης (Πεντέλης), των Ασωμάτων Πετράκη και του οσίου Λουκά». 

Μετά την Εικονομαχία η Εκκλησία Κων/πόλεως ανέλαβε τη προστασία του κλήρου και του λαού της Παλαιάς Ελλάδος. Απὸ τον 9ο κυρίως αιώνα ο Οικουμενικός Πατριάρχης έκανε χρήση του ειδικού προνομίου του να ιδρύει μέσα στις μητροπόλεις της δικαιοδοσίας του τις λεγόμενες Σταυροπηγιακές μονές που πάντα εξαρτώντο από τον ίδιο και όχι από τον τοπικό ιεράρχη. Μάλιστα πολλές φορές όταν προέκυπταν ζητήματα στις επισκοπικές μονές για να ειρηνεύσει τα διεστώτα μέρη σφράγιζε με το Σταυρό του και με σιγίλλιο τη μονή ως Σταυροπηγιακή (Βλ. Επαναγωγή, 3.10. γραφείσα το 879-880). Έτσι συνέβη «αντί των κανόνων να επικρατήσει η μακρά άγραφος συνήθεια» του Δικαίου των Σταυροπηγιακών μονών, όπως λέγει τον ΙΒ΄ αιώνα ο Βαλσαμώνας (ερμην. του 31 Αποστ. κανόνα). Με την Σταυροπηγιακή αξία οι Πατριάρχες και οι Σύνοδοι τους υπερασπίστηκαν την περιουσία αυτών των μονών επί 1000 χρόνια. Κατά δε την μακράν περίοδο της Τουρκοκρατίας όλα τα Σταυροπήγια έτυχαν σεβασμού και από τους Σουλτάνους. Μάλιστα τότε εμπλουτίστηκε η περιουσία τους από τον χριστιανικό λαό για να αποφύγουν τον «Χαρατζή και τα χαράτσια του» κατά την παροιμία. Έτσι η περιουσία των μονών αυτών προστατεύθηκε και έτσι γενεές-γενεών χριστιανών διατράφηκαν από την καλλιέργειά της, χωρίς να εξανεμιστεί προς πλουτισμό ατόμων, όπως συνέβη ενταύθα δια της αυτοκεφαλίας! 

Με την χειραφέτηση του Νεοελληνικού Κράτους το 1830 η νεοπαγής Πολιτεία θέλησε να ρυθμίσει και το εκκλησιαστικό θέμα. Προ του 1821 υφίσταντο στη Παλαιά Ελλάδα 8 Μητροπόλεις και 20 αρχιεπισκοπές και πολλές επισκοπές του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Οι επιζήσαντες του αγώνα επτά αρχιερείς, πολλοί των οποίων είχαν διακονήσει στην πατριαρχική Αυλή του Φαναρίου, ζητούσαν την κανονική διευθέτηση του θέματος. Ο Κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας ανέθεσε τις συνομιλίες στον φωτισμένο μητροπολίτη Ρέοντος και Πραστού Διονύσιο. Όμως η δολοφονία του Κυβερνήτη ανέτρεψε την κανονική διευθέτηση του ζητήματος.

Όμως οι Μεγάλες Δυνάμεις, που εγγυήθηκαν την ελεύθερη κρατική μας υπόσταση εγκατέστησαν στη χώρα μας το πολίτευμα της απόλυτης μοναρχίας. Ο εκλεγείς βασιλέας Όθων ήταν ανήλικος και ανατέθηκε η άσκηση της εξουσίας του σε τριανδρία Αντιβασιλέων προκειμένου να συγκροτήσουν θεσμούς στο νέο κράτος. Σύμφωνα με το μυστικό πρωτόκολλο του 1832 αυτοί ενεργούσαν κατά την ιδίαν τους αντίληψη. Οι Αντιβασιλείς ήταν ετερόδοξοι και ήλθαν προκατειλημμένοι για την τοπική Εκκλησία και γι' αυτό επέβαλαν σχέσεις Εκκλησίας και κράτους που επικρατούσαν τότε στη χώρα τους και ήταν άσχετες με το από αιώνων Κανονικό Δίκαιο της Ανατολικής Εκκλησίας. Αυτοί, ανατρέποντας τάξη αιώνων για να είναι ασύδοτοι σε παρεμβάσεις σε περίοδο που βελτιώθηκαν οι σχέσεις με τον φωτισμένο πατριάρχη Κωνστάντιο Α΄ (1830-1834), εγκαθιστούν μια ελεγχόμενη από την Αυλή πενταμελή «Αριστίνδην Σύνοδο» που ληστρικά ανατρέπει την ιεροκανονική τάξη και τις αποφάσεις Οικουμενικών Συνόδων και διαλύει τον μοναχικό ιστό στην ελλαδική επικράτεια για να κατασχέσει την εκκλησιαστική γη! Μάλιστα δεν αρκέστηκαν στην κατάσχεση της περιουσίας των «έρημων» από αδελφότητες 116 μονών, αλλά προχώρησαν στη αρπαγή της περιουσίας και 119 μονών με ολιγομελείς συνοδείες και στο τέλος καταπάτησαν και τα λοιπά 226 μοναστήρια μεταξύ των οποίων τα μεγαλύτερα καλύπτονταν με την προστασία του Σταυροπηγιακού προνομίου του Οικουμενικού Πατριάρχη και είχαν και το αναπαλλοτρίωτο που σεβάστηκαν αλλογενείς και ετερόθρησκοι κατακτητές. Έτσι προκλήθηκε η «ακοινωνησία» των 17 χρόνων με την Μητέρα Εκκλησία. Η ξενόφερτη Αντιβασιλεία «νομοθέτησε» ό,τι δεν τόλμησε άλλοτε το «Δεσποτάτο της Ηπείρου» και κατασχέθηκε όλη η Σταυροπηγιακή γη του Πατριαρχείου στην Παλαιά Ελλάδα και μέχρι στα χρόνια μας δεν βρέθηκε τόπος στην Αθήνα να επιστραφούν λίγα μέτρα γης να στεγάσει το θεσμικό μας κέντρο, τις μνήμες και τους οραματισμούς του. Και επαληθεύθηκε το αδέσποτο τραγικό «Αλών μέδιμνον, άμα φαγών αμνημονεί»:   «Αυτός που παίρνει από το αλώνι ποσότητα «μέδιμνου» για να στυλωθεί, μόλις τη φάει, δεν θυμάται τίποτα»! 

Γνωρίζουμε από μελέτες τον αγώνα του ιδρυτή της μονής Πεντέλης αγίου Τιμοθέου επισκόπου Ευρίπου για να διασφαλίσει την κυριότητα της γης του Πεντελικού όρους ως ανήκουσα σε Σταυροπηγιακή μονή από την αυθαίρετη νομή της από σκληροτράχηλους περίοικους ποιμένες και κτηματίες. Για να σωθεί μάλιστα από τις απειλές τους κατέφυγε στη Τζιά και ίδρυσε εκεί την νέα Σταυροπηγιακή μονή του Αγίου Παντελεήμονα, στην οποία και απεβίωσε. Η Σταυροπηγιακή γη της μονής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου της Πεντέλης τελικά επεστράφη από το κράτος στη μονή το 1844. Από τότε άρχισε νέα αποψίλωση με τη ρευστοποίησή της με διάφορους τρόπους, ιδίως με τη χρησικτησία από τους έχοντες ποίμνια στα Μεσόγεια. Την υπώρεια του Πεντελικού που βρίσκεται σήμερα η Ανθούσα την απέκτησαν οι οικογένειες από το Λιόπεσι (Παιανία) και την μεταπώλησαν σε γαιοκτήμονες των βόρειων χωριών της Αττικής, που ήθελαν να μεταφέρουν τις εστίες τους πλησιέστερα στα περίχωρα των Αθηνών. Έτσι κάποιος Αυλωνίτης εγκαταστάθηκε στη σημερινή περιοχή της Ανθούσας και την ονόμασε Αυλώνα από τον τόπο προελεύσεώς του! Μετά το 1923 όσοι αγόρασαν κτήματα από τον Αυλωνίτη και εγκαταστάθηκαν εκεί εταλαιπωρούντο στις συναλλαγές τους γιατί γινόταν σύγχυση με την παλαιά Αυλώνα Αττικής και ζήτησαν την αλλαγή του ονόματος και πρότειναν την ονομασία Ανθούσα! 

Και από εδώ αρχίζουν τα περίεργα για την Ανθούσα. Είναι γνωστό ότι ο Μ. Κωνσταντίνος όταν αποφάσισε να μεταφέρει την πρωτεύουσα του κράτους του στην αρχαία πόλη του Βυζαντίου χρησιμοποιήθηκε κατά τα αρχαία ρωμαϊκά έθιμα στον εγκαινιασμό της στις 11 Μαΐου 330 μια γυναικεία κεφαλή ως οικόσημό της που έφερε το όνομα «Flora», δηλαδή «Ανθούσα»! Κάποια οικόπεδα αυτού του τόπου αγόρασε μια προσφυγοπούλα που κατέφυγε από τον Πόντο στην Ελλάδα το 1922 και εκεί αποφάσισε να κτίσει ναϋδριο και κατοικία. Η Αλεξάνδρα Μαχαιρίδου ήταν μία σύγχρονη Ταβιθά στην ιστορία της ζωής της ως στενή συνεργάτιδα του Μικρασιάτη παπά-Άγγελου Νησιώτη. Προ εικοσαετίας θέλησε να δωρίσει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο τη γη που απέκτησε χωρίς να γνωρίζει ότι στην πραγματικότητα επέστρεφε μικρό μέρος της Σταυροπηγιακής γης της μονής Πεντέλης στην πηγή που αιώνες την προστάτευσε. Έτσι αυτή η δωρεά πρόσφερε στο Πατριαρχείο μας «εκ των σων τα σα»! Και διερωτώμαι, μήπως η έμπνευση αυτή φανερώνει ένα ακόμη ιστορικό και παράδοξο μυστήριο για να συνεχιστεί μέσα στην πάλαι Σταυροπηγιακή γη της Αττικής η παρουσία της Εκκλησίας Κων/πόλεως με το Πατριαρχικό καθίδρυμα της Ανθούσας το οποίο ευλογήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2008 από την Α.Θ.Π. τον Οικουμενικόν Πατριάρχη Βαρθολομαίο; 

Τώρα ήλθε η ώρα του μιμητή του Παναγιώτη Αγγελόπουλου, που θα έχει την ευσέβεια και την ευφυΐα να αφήσει για αιώνες το όνομά του στο νέο κτήριο το οποίο θα είναι και το μοναδικό του Πατριαρχείου στην Αθήνα για να μαρτυρείται ο στενότατος σύνδεσμος του Οικουμενικού Θρόνου με την εν Ελλάδι Εκκλησία του, που διάφοροι άφρονες και αδιάβαστοι αμφισβητούν την πολύτιμη ενότητα του ελληνικού λαού γύρω από τον Πατριάρχη του. 

Διεύθυνση: Λεωφόρος Ανθούσας 221, τ.κ. 153 49. 

Αθήνα, τηλ. 210-6665537

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΑΠΑ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ

Ἀνακοινωθέν 19/02/2014

 Ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος κατά τήν σημερινήν συνεδρίαν αὐτῆς συνεζήτησε τό θέμα τῆς ἐπικειμένης καί ἐξαγγελθείσης ἤδη ὑπό τοῦ Βατικανοῦ κατά Μάϊον συναντήσεως ἐν Ἱεροσολύμοις τῆς Αὐτοῦ Ἁγιότητος τοῦ Πάπα Φραγκίσκου καί τῆς Α. Θ. Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου, πραγματοποιηθησομένης ἐπί τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς συμπληρώσεως 50ετίας ἀπό τῆς ἱστορικῆς συναντήσεως ἐν τῇ Ἁγίᾳ Γῇ τῶν ἀοιδίμων Πάπα Παύλου ΣΤ΄ καί Πατριάρχου Ἀθηναγόρου, καί ἐξῇρε τήν σπουδαιότητα τῆς τοιαύτης συναντήσεως τῶν δύο ἐκκλησιαστικῶν ἡγετῶν διά τήν προώθησιν τῆς εἰρήνης, τῆς ἀγάπης, τῆς καταλλαγῆς καί τῆς ἑνότητος τοῦ Χριστιανικοῦ κόσμου, εὐχηθεῖσα τήν πλήρη εὐόδωσιν αὐτῆς. 

Ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, τῇ 18ῃ Φεβρουαρίου 2014 

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΗΝ "ΜΙΛΙΕΤ" ΜΙΛΑΕΙ ΜΕ ΠΑΡΡΗΣΙΑ

Με παρρησία, αίσθημα δικαιοσύνης και ειλικρινούς συνεργασίας ανάμεσα στους δυο λαούς και τις Κυβερνήσεις τους, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίος ανατέμνει, με πνεύμα δικαιοσύνης και ισοτιμίας, το πρόβλημα της διαβίωσης των Ελλήνων στην Πόλη (όπου πριν 50-60 χρόνια αριθμούσαν τα Ι20.000 άτομα). 

Μια υπόθεση με οδυνηρές μνήμες, ιστορικές αδικίες και ανθρωπιστικές εκκρεμότητες, που πρέπει να τελειώσουν. Να διορθωθούν με συγκεκριμένες πολιτικές τις οποίες οφείλει να απαιτήσει η Ελληνική Κυβέρνηση από την Τουρκία κατά τη διμερή διακυβερνητική συνεργασία σε επίπεδο Πρωθυπουργών τις αρχές Μαρτίου. Στον διωγμό των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, αναφέρεται ως ρίζα προβλημάτων, που πρέπει να επιλυθούν ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, σε συνέντευξή του στην τουρκική εφημερίδα «Μιλιέτ». Υπογραμμίζει ότι, προκειμένου να επιστρέψουν, πρέπει να δοθούν δικαιώματα και εγγυήσεις, ενώ υπογραμμίζει ότι «λόγω κρίσης στην Ελλάδα, Κωνσταντινουπολίτες ή μη, οι Έλληνες θέλουν να εγκατασταθούν στην Τουρκία». 

«Οι Έλληνες θέλουν να εγκατασταθούν εδώ» είναι ο πρωτοσέλιδος τίτλος της τουρκικής εφημερίδας η οποία δημοσιεύει, σήμερα, τη συνέντευξη Βαρθολομαίου. «Οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης ήταν 120.000. Γιατί έφυγαν; Στα καλά καθούμενα εγκατέλειψαν τις εστίες τους και πήγαν σε άλλη χώρα; Υπήρχαν λόγοι που έφυγαν, μαζικά» λέει ο πατριάρχης και τονίζει πως για να επιστρέψουν «πρέπει να δοθεί ιθαγένεια. Αλλά αυτό δεν αρκεί. Τα σπίτια τους πωλήθηκαν ή έγιναν αντικείμενο αρπαγής». «Πρέπει να δοθούν εγγυήσεις» συνεχίζει ο κ. Βαρθολομαίος και αναρωτιέται: «Τι θα γίνει αν επαναληφθούν τα γεγονότα του 1955, ή η απέλαση 12.000 Ελλήνων, το 1964;». Ο Βαρθολομαίος αναφέρει ότι, «με δεδομένη την κρίση στην Ελλάδα, υπάρχουν αυτοί που θέλουν να επιστρέψουν. Ορισμένοι το έχουν κάνει. Και δεν είναι μόνο Κωνσταντινουπολίτες. Αναζητούν δουλειά. Υπάρχουν ακαδημαϊκοί και φοιτητές. Μαθαίνουν τουρκικά και αγαπούν την Κωνσταντινούπολη και θέλουν να μείνουν». Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες συνολικά η παρουσία των Ελλήνων στην Πόλη αυξήθηκε από τους 2.500 σε περισσότερους από 4.000 άτομα. Φοιτητές, σπουδαστές, ελεύθερους επαγγελματίες, στελέχη επιχειρήσεων, εμπόρους, πανεπιστημιακούς, εκ των οποίων πολλοί Κωνσταντινουπολίτες στην καταγωγή. Ερωτηθείς σχετικά με το Κυπριακό, ο Βαρθολομαίος επισημαίνει ότι «θέλουμε να λυθεί το Κυπριακό, το συντομότερο. Αυτό είναι πληγή για τη χώρα μας. Ως Πατριαρχείο, ευχόμαστε να υπάρξει διάλογος. Πραγματοποιήθηκαν εκλογές και μπορεί να ξεκινήσει πιο θετική περίοδος». 

Η συνέντευξη Βαρθολομαίου δημοσιεύθηκε στη «Μιλιέτ», σε δύο συνέχειες. Στο χθεσινό πρώτο μέρος, ο πατριάρχης αναφέρθηκε στην υπόθεση της Θεολογικής Σχολής στη Χάλκη, λέγοντας «διαβάσαμε στην εφημερίδα "Χουριέτ" ότι θα έχει συσταθεί μια επιτροπή, αλλά δεν υπάρχει εκπρόσωπος του Πατριαρχείου στην επιτροπή αυτή». «Σαν να μην είμαστε εμείς συνομιλητές. Συζητείται το θέμα της Σχολής και το Πατριαρχείο δεν γνωρίζει τίποτε» τόνισε και υπογράμμισε: «Πού είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα και η Συνθήκη της Λωζάνης; Η Συνθήκη λέει ότι οι μειονότητες μπορούν, με ιδίους πόρους, να ανοίγουν σχολεία θρησκευτικής εκπαίδευσης. Εμείς δεν θέλουμε καινούργιο σχολείο, αλλά να επαναλειτουργήσει η παλιά σχολή».

Ομογένεια στην Τουρκία

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΑΡΧΟΝΤΟΣ ΠΡΩΤΟΨΑΛΤΟΥ ΤΗΣ Μ.τ.Χ.Ε. ΛΕΩΝΙΔΑ ΑΣΤΕΡΗ ΣΤΟ "ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ" (ΒΙΝΤΕΟ)

Η συνέντευξη του Άρχοντος Πρωτοψάλτου της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας Λεωνίδα Αστέρη στην τηλεοπτική εκπομπή της Δημόσιας Τηλεόρασης Αρχονταρίκι, την οποία επιμελείται και παρουσιάζει ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού Ιγνάτιος.

Πρόσκληση στον Οικουμενικό Πατριάρχη να επισκεφθεί την Ιερά Μητρόπολη Μαρωνείας (ΦΩΤΟ)

Κωνσταντινούπολη, ρεπορτάζ-φωτογραφίες του Νίκου Μαγγίνα 

Πρόσκληση να επισκεφθεί την τοπική Εκκλησία και την Ροδόπη απηύθυναν στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, ο Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής Παντελεήμων, ο Πρύτανης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης Καθ. Γεώργιος Ρέμελης, ο Αντιπρύτανης του ίδιου Πανεπιστημίου Γεώργιος Κώστας, ο Αντιπεριφερειάρχης Ροδόπης Παύλος Δαμιανίδης, ο Δήμαρχος Κομοτηνής Γεώργιος Πετρίδης και συνεργάτες τους. 

Οι εκπρόσωποι της θρησκευτικής και πνευματικής ζωής καθώς και της τοπικής κοινωνίας της Ροδόπης επισκέφθηκαν την Ιερή Καθέδρα της Πρωτόθρονης Εκκλησίας της Ορθοδοξίας, το σεπτό Φανάρι, το πρωί της Παρασκευής και προσκάλεσαν τον Πατριάρχη του Γένους για να ευλογήσει και να ενισχύσει τον πιστό λαό της περιοχής αλλά και το διδακτικό προσωπικό και τη φοιτητική κοινότητα του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου που φέτος συμπληρώνει 40 χρόνια λειτουργίας. 

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης αποδέχθηκε την πρόσκληση του Μητροπολίτη Μαρωνείας και των εκπροσώπων της τοπικής κοινωνίας της Ροδόπης και θα επισκεφθεί την Κομοτηνή τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, σε συνέχεια της επισκέψεως που θα πραγματοποιήσει στην Ιερά Μητρόπολη Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου.

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟ ΒΕΒΕΚΙΟΥ

Ι. Ναός Αγίου Χαραλάμπους Κοινότητος Βεβεκίου (εσωτερικό)

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, τήν Κυριακήν τοῦ Ἀσώτου, 16ην Φεβρουαρίου, μετέβη μεθ᾿ἁπάσης τῆς ἀκολουθίας Αὐτοῦ εἰς τόν Ἱερόν Ναόν τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους τῆς Κοινότητος Βεβεκίου καί ἐχοροστάτησε κατά τήν τελεσθεῖσαν ἐν αὐτῷ Θείαν Λειτουργίαν. 

Ἐκκλησιάσθησαν οἱ Σεβ. Μητροπολῖται Ἴμβρου καί Τενέδου κ. Κύριλλος, Νέας Ἰερσέης κ. Εὐάγγελος καί Κυδωνιῶν κ. Ἀθηναγόρας, ὁ Θεοφιλ. Ἐπίσκοπος Ναζιανζοῦ κ. Θεοδώρητος, ὅμιλος Κληρικῶν καί λαϊκῶν ἐκ Πατρῶν, ὑπό τήν ἡγεσίαν τοῦ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτου κ. Ἀρτεμίου Ἀργυροπούλου, Πρωτοσυγκέλλου τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Πατρῶν, ὅμιλος προσκυνητῶν ἐκ Θεσσαλονίκης καί πιστοί ἐντεῦθεν. 

Τόν θεῖον λόγον ἐκήρυξεν ὁ Πανοσιολ. Δευτερεύων κ. Ἀνδρέας.
Μετά τήν ἀπόλυσιν ἐχειροθέτησε τόν Μουσικολ. κ. Δημοσθένην Παϊκόπουλον εἰς τό ὀφφίκιον τοῦ Ἄρχοντος Μουσικοδιδασκάλου τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μ. Ἐκκλησίας, ἀνταλλαγεισῶν μεταξύ τοῦ Πατριάρχου καί τοῦ νεοχειροθετηθέντος Ἄρχοντος καταλλήλων τῇ περιστάσει ὁμιλιῶν. 

Κατά τήν ἐπακολουθήσασαν δεξίωσιν ἐπίσης ὡμίλησαν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Μυριοφύτου καί Περιστάσεως κ. Εἰρηναῖος, Ἐπόπτης τῆς Περιφερείας Βοσπόρου, ὁ Ἐντιμ. κ. Νικόλαος Σαατσῆς, ἐκ μέρους τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐπιτροπῆς, καί πάλιν ὁ Πατριάρχης. 

* * * 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐδέξατο εἰς ἀκρόασιν: 

- Τούς Σεβ. Μητροπολίτας Ἴμβρου καί Τενέδου κ. Κύριλλον, Νέας Ἰερσέης κ. Εὐάγγελον, συνοδευόμενον ὑπό τοῦ Ἐντιμ. κ. Γεωργίου Tomczewski, Θεολόγου, καί Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς κ. Παντελεήμονα, συνοδευόμενον ὑπό τοῦ Ἱερολ. Διακόνου κ. Νεκταρίου Δημητροπούλου, τοῦ Ἐλλογ. κ. Κωνσταντίνου Ρέμελη, Πρυτάνεως τοῦ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θρᾴκης, καί τῶν Ἐντιμ. κ.κ. Γεωργίου Πετρίδου, Δημάρχου Κομοτηνῆς, καί Παύλου Δαμιανίδου Ἀντιπεριφερειάρχου Ροδόπης, καί συνεργατῶν αὐτῶν. 

-Τόν Θεοφιλ. Ἐπίσκοπον Ναζιανζοῦ κ. Θεοδώρητον, ἐξ Ἀθηνῶν. 

- Τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Σπυρίδωνα Κέζιον, ἐκ Καλιφορνίας. 

- Τόν Ἐλλογ. κ. Κωνσταντῖνον Βάντσον, Ἁγιογράφον, μετά τῆς μητρός αὐτοῦ Εὐγεν. κ. Παρασκευῆς καί τῆς συζύγου αὐτοῦ Εὐγεν. κ. Μαρίας Ματζαράκη, Ἁγιογράφου, ἐκ Θεσσαλονίκης. 

- Τόν Ἐλλογ. κ. Ἰωάννην Δεμιρτζόγλου, Λυκειάρχην τοῦ Ζωγραφείου Λυκείου, μετά τῆς συζύγου αὐτοῦ Ἐλλογ. κ. Ἀσπασίας Χασιώτου. 

- Τόν Ἐντιμ. κ. Ἰωάννην Χορόζογλου, Ἐπιχειρηματίαν, μετά τῆς Εὐγεν. κ. Ἀντζελίνας Βαρθακούλια, ἐξ Ἀθηνῶν. 

- Τόν Ἐντιμ. κ. Ἀλέξανδρον Ἀφθονίδην, ἐντεῦθεν, μετά τῆς συζύγου αὐτοῦ Εὐγεν. κ. Veda. 

- Τήν Εὐγεν. κ. Ἀλίκην Μπουλούδα καί τόν Ἐντιμ. κ. Γεώργιον Ἰωαννίδην, ἐκ Θεσσαλονίκης.

Ἐξεπροσωπήθη καταλλήλως κατά: 

- Τήν κηδείαν τοῦ ἀειμνήστου Μηνᾶ Τσιτσάκου, διατελέσαντος Ἀντιπροέδρου τῆς ἐν Ἀθήναις Οἰκουμενικῆς Ὁμοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτῶν (ΟΙΟΜΚΩ), ἐκ τοῦ Ἱ. Ναοῦ Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν Μ. Ρεύματος, τό Σάββατον, 15ην Φεβρουαρίου. 

- Τήν ἐν τῷ Ζαππείῳ Λυκείῳ πραγματοποιηθεῖσαν ὁμιλίαν τῆς Ἐλλογ. Καθηγητρίας κ. Ἰωάννας Κουτσουράδη, ἐπί τοῦ θέματος: «Ἀνθρώπινα καί ὁμαδικά δικαιώματα», αὐθημερόν τό ἑσπέρας. 

- Τήν διοργανωθεῖσαν ὑπό τῶν Συνδέσμων τῶν Ἀποφοίτων τῆς Πατριαρχικῆς Μεγάλης τοῦ Γένους Σχολῆς καί τοῦ Ἰωακειμείου Παρθεναγωγείου, «Κοινήν Πνευματικήν Πορείαν» πρός τάς μητέρας Σχολάς αὐτῶν, τήν Κυριακήν, 16ην ἰδίου.

Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΑΠΑ ΠΑΥΛΟΥ ΣΤ' ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ

Πραγματοποιήθηκε χθες 14 Φεβρουαρίου στον Καθολικό Ναό Αγίου Νικολάου Bourse στις Βρυξέλλες, οικουμενικός Εσπερινός επί τη επετείω των 50 χρόνων από την ιστορική συνάντηση του Οικουμενικού Πατριάρχου Αθηναγόρου και του Πάπα Παύλου ΣΤ' στα Ιεροσόλυμα, στις 5 Ιανουαρίου 1964. 

Μετά το πέρας του Εσπερινού μίλησαν σχετικά με την ιστορική για τις σχέσεις των δύο Εκκλησιών επέτειο, ο Μέγας Πρωτοπρεσβύτερος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας π. Γεώργιος Τσέτσης και ο Dom. Thomas Pott από το Αββαείο Chevetogne. Παρόντες ήσαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βελγίου κ. Αθηναγόρας και ο Ρωμαιοκαθολικός Αρχιεπίσκοπος Luc Van Looy. 

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΣ ΘΡΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΟΥ ΘΡΟΝΟΥ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ

Ο ΘΡΟΝΟΣ ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ 

ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 

Κατὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ Πατριαρχικοῦ Οἴκου τοῦ Φαναρίου1 (1986-1989) εἰσηγήσει τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς, ἀπεφασίσθη ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας ἡ ἐκτέλεσις Πατριαρχικοῦ Θρόνου διὰ τὴν Αἴθουσαν τοῦ Θρόνου καὶ ὑαλογραφημάτων (vitraux) διὰ τὴν Πατριαρχικὴν Τράπεζαν, τὸν τροῦλλον τῆς Κεντρικῆς Κλίμακος καὶ τὰ παράθυρα τοῦ Πατριαρχικοῦ Παρεκκλησίου τοῦ Εὐγενιδείου. Ἐξ αὐτῶν, τὰ σχέδια τοῦ Θρόνου καὶ τοῦ τρούλλου ἡτοιμάσθησαν ὑπὸ τοῦ διαπρεποῦς ἐξ Ἀθηνῶν σκηνογράφου καὶ σκηνοθέτου Μάριου Ἀγγελόπουλου, τὴν ἐκτέλεσιν δὲ τῶν ὑαλογραφημάτων ἀνέλαβε ἡ ὑαλογράφος Şükriye Işık. 

Ὁ Θρόνος τοῦ Ἀγγελόπουλου ἐντοπισμένος ἐντὸς τῆς ξυλίνης ἐπικαλύψεως τῶν τοίχων, εἶναι ἕνα κόσμημα, πρωτότυπος, μεγαλοπρεπής, ἀριστοκρατικός, φίνος, οἰωνεὶ ὀνειρικὸς καὶ ἐξαϋλωτικὸς ὡς καὶ τὰ ἔργα τοῦ μεγάλου Βασίλη Φωτόπουλου. Ἔχει δύο πολυγωνικὰ βάθρα καὶ στηρίζεται ἐπὶ σφαίρας, συμβόλου τῆς οἰκουμένης, ἐνθυμίζων πως τὸν Hacıyatmaz καὶ παραπέμπων εἰς τὴν ἀέναον σταθερότητα τοῦ Θρόνου, λίαν ὑψηλὸν προβλητικὸν τρίλωβον ἐρεισίνωτον μετὰ περιστερᾶς, συμβόλου τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καθοδηγοῦντος τὴν Ἐκκλησίαν, καὶ τύπον γειτνιάζοντα πρὸς τὸ empire καὶ τὸν νεογοτθικόν, καὶ ἄρα ἐκλεκιστικόν. Ἔμπροσθέν του βρίσκεται ἕνα σκαμπό. Ἀσφαλῶς ἦτο ἐπηρρεασμένος καὶ ἀπὸ τὴν ἐπιπλοποιΐαν τοῦ γνωστοῦ Οἴκου Θ. Βαράγκη, ὁ ὁποῖος καὶ θὰ ἐξετέλη αὐτόν. Ὄπισθεν τοῦ Θρόνου ἐπὶ τοῦ φόντου εἰκονίζεται δεόμενος μνημειώδης Χριστός, Ἱδρυτὴς τῆς Ἐκκλησίας, φέρων εἰς τὰς χεῖρας του τὰ στίγματα τοῦ Πάθους, προϊονίζοντα τὸ Μαρτύριον τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας. Δυστυχῶς ὅμως οὗτος δὲν ὑλοποιήθη. Ἄγνωστον δὲ διατί. Πάντως τὰ ὑπάρχοντα ἐπὶ τοῦ θέματος στοιχεῖα τοῦ Ἀρχείου τῆς Ἀρχιγραμματείας, δυστυχῶς τυγχάνουν ὅλως πρόχειρα καὶ ἐλάχιστα. Ἴσως λοιπὸν πρὸς τοῦτο νὰ συνετέλεσεν διαμάχη τις μεταξὺ τοῦ Ἀρχιτέκτονος Καθηγ. Ἀ. Πασαδαίου τοῦ καὶ σχεδιαστοῦ "ἐν πᾶσιν"! τοῦ ἐκ βάθρων ἀνοικοδομηθέντος Πατριαρχικοῦ Οἴκου –ὑποστηριζομένου ἐξ ἄλλου καὶ δὴ ἐκθύμως τοῦ προβληματικοῦ ἔργου τῆς Ş. Isık– καὶ τοῦ Μ. Ἀγγελόπουλου. Ἢ καὶ ἐκρίθη ὡς ὑπερβολικὸν καὶ ἀνάρμοστον τὸ σχέδιον αὐτοῦ πρὸς τὸν λοιπὸν διάκοσμον καὶ τὸν χαρακτῆρα τοῦ "Οἴκου τῶν τοῦ Χριστοῦ πενήτων". 

Ὁ Μ. Ἀγγελόπουλος2 ὑπῆρξε μία εὐγενὴς μορφή, ἕνας πολυτάλαντος καλλιτέχνης, ζωγράφος, σκιτσογράφος, σκηνογράφος, σκηνοθέτης, ἐνδυματολόγος τοῦ θεάτρου καὶ τοῦ κινηματογράφου, λογοτέχνης, ποιητὴς καὶ φιλοτελιστής. 

Γεννήθηκε στὴν Ἀλεξάνδρεια τὸ 1909 καὶ πέθανε στὴν Ἀθήνα τὸ 1995. Ἔκανε ἐλεύθερες σπουδὲς κοντὰ στοὺς M. Koronovich, Π. Βυζάντιο, Φ. Κόντογλου καὶ σὲ καλλιτεχνικὰ ἀτελιὲ στὸ Λονδῖνο καὶ τὸ Παρίσι. Συνεργάσθηκε μὲ ὅλους τοὺς θιάσους τῆς Ἀθήνας (Ἀλίκης, Μουσούρη, Νέζερ, Γαβριηλίδη). Ὡς σκηνογράφος καὶ ἐνδυματολόγος ἐργάσθηκε ἐπίσης στὴ Γαλλία, Γερμανία, Ἰταλία, Γιουγκοσλαβία, Τουρκία, Αἴγυπτο καὶ Κύπρο. 

Ἔχει ἐκτελέσει 7.000 σκηνογραφίες καὶ 60.000 κοστούμια σὲ 420 ἔργα καὶ ἀφίσες. Ἡ θεατρική του δουλειὰ κάλυψε σχεδὸν ὅλα τὰ εἴδη ἀκροάματος καὶ θεατρικοῦ θεάματος. 

Ὥς ζωγράφος ὀργάνωσε πολλὲς ἀτομικὲς καὶ ὁμαδικὲς ἐκθέσεις στὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ ἐξωτερικό. Ἠσχολήθη μὲ τὴ λογοτεχνία, ἔγραψε θεατρικὰ ἔργα καὶ ἐξετέλεσε σειρὰ εἰκονογραφημένων βιβλίων.

Πῆρε πολλὲς διακρίσεις στὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ ἐξωτερικό, ὅπως τὸ παράσημο τοῦ Ἰππότου τῶν Τεχνῶν, Γραμμάτων καὶ Ἐπιστημῶν στὴ Γαλλία. Ἦτο ἱδρυτὴς τῆς Ἑνώσεως Φιλοτελιστῶν Ἐκθετῶν, μέλος τῆς ΕΕΤΕ καὶ ἄλλων ὀργανισμῶν. Σὲ ὡρισμένες περιόδους ἐκινεῖτο στὸ χῶρο τοῦ σουρρεαλισμοῦ. 

Αἰωνία του ἡ μνήμη. 

____________________ 

1- Μ. Καρᾶ, Ἀρχιμ. (Φιλαδελφείας), Τινα περὶ τῆς Σκηνῆς τῆς "Σκηνίτιδος Ἐκκλησίας". Ὁ Πατριαρχικὸς Οἶκος Φαναρίου κατὰ τὰ ἐπίσημα Πατριαρχικὰ Ἀρχεῖα, Ἀθῆναι 1987. Ἀ. Πασαδαίου, Ὁ Πατριαρχικὸς Οἶκος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, Ἀθήνα 1995, ΙΙ 77, 86, 87. 

2- Π. Δ. Καγγελάρη, Ἀναζητήσεις στὴ σύγχρονη Ἑλληνικὴ ζωγραφική, Ἀθήνα 1999, ΙΙ 14-15, 124. –, Μάριος Ἀγγελόπουλος, Βικιπαίδεια.

Ο π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΕΤΣΗΣ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΒΕΛΓΙΟΥ

COMMEMORATION NATIONALE DE LA RENCONTRE HISTORIQUE ENTRE LE PAPE PAUL VI ET LE PATRIARCHE OECUMENIQUE ATHENAGORAS 

1964 – 2014 

COMMEMORATION: Bruxelles – 14 février 2014 
Il y a exactement 50 ans que le Pape Paul VI et le Patriarche Œcuménique Athénagoras se sont rencontrés a Jérusalem. Cela eu lieu le 5 janvier 1964. Ce fut la première fois depuis 1439 que les primats de l'Eglise de Rome et de l'Eglise de Constantinople se sont rencontrés. Ils se sont embrassés et ont ensuite prié ensemble le Notre Père en grec et en latin. Cette rencontre fut le début du dialogue et du rapprochement entre les Eglise Orthodoxe Catholique-Romaine.

COMMEMORATION DE CET EVENEMENT HISTORIQUE 

- le 14 février 2014 à 19h30 

- à Bruxelles en l'église Saint-Nicolas de la Bourse (Grand Place) 

- prière vespérale oecuménique 

- et conférence par deux personnes éminentes: le Grand Protopresbytre du Trône Œcuménique, Rév. Dr. Georges Tsetsis (Genève) et Dom. Thomas Pott, osb, moine de l'Abbaye de Chevetogne 

Tous sont invités à cet célébration historique!

Ο Δήμαρχος του Πέρα στον Οικουμενικό Πατριάρχη

Κωνσταντινούπολη, ρεπορτάζ-φωτογραφίες του Νίκου Μαγγίνα 

Τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο επισκέφθηκε ο Δήμαρχος Μπέγιογλου (Πέρα) Ahmet Misbah Demircan στο Φανάρι. 

Κατά τη συνάντηση που είχαν ο Δήμαρχος της ιστορικής περιοχής του Πέρα ανέφερε στον Πατριάρχη το έργο που έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα για την αναβάθμιση της περιοχής καθώς και τα μελλοντικά σχέδια του για την βελτίωση της ποιότητας ζωής. Επίσης αναφέρθηκε στην προσπάθεια για την ανάπτυξη του δήμου λαμβάνοντας υπόψη και τα πολιτισμικά δεδομένα της ευρύτερης περιοχής. 

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ευχήθηκε στον Δήμαρχο κ. Dermican καλή επιτυχία στο πολύπλευρο έργο του υπέρ των πολιτών αλλά και υπέρ του ιστορικού δήμου του.

Ο ΠΡΟΞΕΝΟΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ  

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐδέξατο εἰς ἀκρόασιν: 

- Τόν Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπον Κρήτης κ. Εἰρηναῖον. Τόν Σεβ. Μητροπολίτην Κορέας κ. Ἀμβρόσιον.

- Ὅμιλον Κληρικῶν καί λαϊκῶν ἐκ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Νεαπόλεως καί Σταυρουπόλεως, ὑπό τήν ἡγεσίαν τοῦ Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρεσβυτέρου κ. Νικηφόρου Καλαϊτζίδου. 

- Τόν Ὁσιωτ. Μοναχόν Παῦλον Λαυρεώτην. 

- Τόν Ἐντιμ. κ. Moshe Kamhi, Γενικόν Πρόξενον τοῦ Ἰσραήλ ἐνταῦθα, συνεργασθέντα μετά τῆς Α.Θ.Παναγιότητος διά τήν προετοιμαζομένην Πατριαρχικήν ἐπίσκεψιν εἰς Ἱεροσόλυμα πρός συνάντησιν μετά τῆς Αὐτοῦ Ἁγιότητος τοῦ Πάπα Φραγκίσκου. 

* * * 

Ἐξεπροσωπήθη καταλλήλως κατά: 

- Τήν κηδείαν τῆς ἀειμνήστου Ὑβόννης-Βικτωρίας Hane, ἐκ τοῦ Ἱ. Κοιμητηριακοῦ Ναοῦ Ἁγίου Ἰγνατίου Χαλκηδόνος, τήν Τρίτην, 11ην Φεβρουαρίου. 

- Τήν ἐν τῷ Σισμανογλείῳ Μεγάρῳ πραγματοποιηθεῖσαν ἀπονομήν τοῦ Χρυσοῦ Σταυροῦ τοῦ Τάγματος τῆς Εὐποιΐας τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας εἰς τήν Εὐγεν. κ. Ἥβην Μ. Σακκουλίδου, αὐθημερόν τό ἑσπέρας.

Ένα σημαντικό ιστορικό βιβλίο, καρπός πολύχρονης έρευνας, παρουσιάστηκε στον Οικουμενικό Πατριάρχη

Κωνσταντινούπολη, επιμέλεια-φωτογραφίες του Νίκου Μαγγίνα 

Το εξαιρετικά σημαντικό επιστημονικό και ιστορικό βιβλίο τους, «Οι Πράξεις του Πατριαρχείου Kωνσταντινουπόλεως. Eπιτομή – Παράδοση – Σχολιασμός. I. 1454–1498», προϊόν πολύχρονης και επισταμένης έρευνας, παρέδωσαν οι συγγραφείς του και μελετητές της ιστορίας κ. Δημήτριος Γ. Aποστολόπουλος και κυρία Mάχη Παΐζη-Aποστολοπούλου στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. 

Tο βιβλίο προσφέρει ένα πανόραμα της δραστηριότητας του Πατριαρχείου Kωνσταντινουπόλεως για μια ιστορική περίοδο, τα πρώτα πενήντα χρόνια που ακολούθησαν την Άλωση της Bασιλεύουσας της Bυζαντινής Aυτοκρατορίας, η οποία θεωρείται σκοτεινή ως προς τις σωζόμενες πηγές. 

Ύστερα από μακρόχρονες έρευνες οι συγγραφείς εντόπισαν, κατέγραψαν και μελέτησαν διεξοδικά 111 πράξεις που εξέδωσε το Πατριαρχείο Kωνσταντινουπόλεως από το έτος 1454 ως το 1498, πράξεις που αναδεικνύουν αυθεντικές πληροφορίες όχι μόνο για την εσωτερική διοίκηση του θεσμού αλλά κυρίως για τις σχέσεις του Πατριαρχείου με τους ορθόδοξους χριστιανούς και με την Πύλη. Εντυπωσιάζει το εύρος των ζητημάτων που απασχόλησαν το Πατριαρχείο τη δύσκολη αυτή περίοδο ανασυγκρότησης της κοινωνίας των χριστιανών μέσα στον κλοιό της οθωμανικής κυριαρχίας. 

Στο προηγούμενο βιβλίο τους, «Επίσημα κείμενα του Πατριαρχείου Κωσταντινουπόλεως. Τα σωζόμενα από την περίοδο 1454-1498», Aθήνα 2011 [Eθνικό Ίδρυμα Eρευνών, Iνστιτούτο Iστορικών Eρευνών / KNE 136, Θεσμοί και Ιδεολογία στη νεοελληνική κοινωνία, Aρχεία Πατριαρχείου Kωνσταντινουπόλεως], οι συγγραφείς είχαν συγκεντρώσει και εκδώσει τα κείμενα όσων πράξεων και αποφάσεων σώζονται σήμερα. H σημαντική συμβολή του νέου βιβλίου είναι ο εντοπισμός πράξεων που δεν έχουν σωθεί αλλά οι συγγραφείς κατόρθωσαν να ιχνηλατήσουν και να τις αναπλάσουν αντλώντας τις σχετικές πληροφορίες από άλλες ιστορικές πηγές. Οι πληροφορίες που αντλούνται από το νέο αυτό βιβλίο προσφέρουν άφθονο υλικό για ένα ευρύ πεδίο αναζητήσεων. Πέρα από την αυτονόητη σημασία που έχουν για την Eκκλησιαστική Iστορία, το Kανονικό Δίκαιο και τη Διπλωματική, πολύτιμα στοιχεία ανακύπτουν για τους μελετητές όχι μόνο της πολιτικής και της οικονομικής ιστορίας των χριστιανών αλλά και για εκείνους που μελετούν την Οθωμανική Ιστορία.

Το πολύτιμο αυτό αποτέλεσμα της συστηματικής έρευνας των δύο μελετητών της ιστορίας έχει εκδοθεί από το Eθνικό Ίδρυμα Eρευνών (Iνστιτούτο Iστορικών Eρευνών). 

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος με έκδηλη ικανοποίηση παρέλαβε το ενδιαφέρον ιστορικό βιβλίο που αφορά σε μια σημαντική περίοδο της ζωής της Μητέρας Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, φωτίζοντας άγνωστες πτυχές των Πράξεων και των αποφάσεων της.