ΟΙ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΕΣ ΤΩΝ ΕΨΗΦΙΣΜΕΝΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΤΗΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΘΥΑΤΕΙΡΩΝ ΚΑΙ Μ. ΒΡΕΤΑΝΝΙΑΣ

Εκ της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μ. Βρεταννίας ευχαρίστως ανακοινώνεται ότι: 

- Ο Θεοφιλέστατος εψηφισμένος Επίσκοπος Ιλίου κ. Ραφαήλ θα χειροτονηθεί την Τρίτη 9 Μαρτίου 2021 (Όρθρος: 9:00 π.μ.) στον Ιερό Ναό Αγίων Παντελεήμονος και Παρασκευής, Harrow Βορειοδυτικού Λονδίνου. 

- Ο Θεοφιλέστατος εψηφισμένος Επίσκοπος Κλαυδιουπόλεως κ. Ιάκωβος θα χειροτονηθεί το Σάββατο 27 Μαρτίου 2021 (Όρθρος: 9:00 π.μ.) στον Ιερό Καθεδρικό Ναό της του Θεού Σοφίας, Bayswater Λονδίνου.

ΑΚΡΟΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ (19 Φεβρουαρίου 2021)

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης και ο Μ. Αρχιδιάκονος Θεόδωρος (φωτ. Αρχείου)

Η Α.Θ. Παναγιότης ο Πατριάρχης δέχθηκε σε ακρόαση τον Πανοσιολ. Μ. Αρχιδιάκονο κ. Θεόδωρο, ο οποίος υπέβαλε τα σέβη του και ζήτησε την αγία Πατριαρχική ευχή και ευλογία για τα ονομαστήριά του, ο δε Πατριάρχης τον επισκέφθηκε στην Μ. Αρχιδιακονία και τον συνεχάρη πατρικώς ευλογώντας τη διακονία του στην Μητέρα Εκκλησία. 

Ο Παναγιώτατος δέχθηκε επίσης: 

- Τον Εντιμ. Hüseyin Akbulut, Πρόεδρο του νεοσυσταθέντος πολιτικού κόμματος των Ρομά “Güzel Parti”, μαζί με συνεργάτες του. 

- Την Ευγεν. κ. Μαίρη Ελισάβετ Κομοροσάνο, Πρόεδρο της Εφοροεπιτροπής της Αστικής Σχολής Γαλατά. 

- Τον Ελλογ. κ. Άγγελο Δελημπάσογλου, Καθηγητή της Μεγάλης του Γένους Σχολής, με την σύζυγό του.

Εγκάρδια τηλεφωνική συνομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχου με τον νεοεκλεγέντα Πατριάρχη Σερβίας

Πληροφορηθείς την εκλογή του νέου Πατριάρχου Σερβίας Μακαριωτάτου κ. Πορφυρίου, η Α.Θ.Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης απέστειλε προς αυτόν, το απόγευμα της Πέμπτης, 18 Φεβρουαρίου 2021, θερμό συγχαρητήριο Μήνυμα. 

Επίσης, αργότερα την ίδια ημέρα, ο Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος επικοινώνησε προς αυτόν τηλεφωνικώς και οι δύο Προκαθήμενοι είχαν εγκάρδια αδελφική συνομιλία.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΟΛΙΒΙΕ ΚΛΕΜΑΝ "ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ" ΣΤΑ ΡΩΣΙΚΑ

Δημήτρης Μπαλτάς

Δρ Φιλοσοφίας

Το ενδιαφέρον των Ρώσων για το βιβλίο του Ολιβιέ Κλεμάν "Διάλογοι με τον Πατριάρχη Αθηναγόρα" (Dialogues avec le Patriarche Athenagoras, Fayard, Paris 1969) ανάγεται στην δεκαετία του '80 και πιο συγκεκριμένα στην ρωσική μετάφραση του 1993. Πρόκειται μάλιστα για το πρώτο μεγάλο κείμενο του Κλεμάν που τότε παρουσιαζόταν στην ρωσική γλώσσα, αφού γενικά δεν είχε παρουσιαστεί κάτι δικό του στην Ρωσία πριν από το 1991. Αλλά, επίσης, από το 1972 όταν δημοσιεύθηκε η νεκρολογία για τον Αθηναγόρα Α' στο επίσημο περιοδικό του Πατριαρχείου Μόσχας (К. Логачев, "Святейший Афинагор I, Патриарх Константинопольский", Журнал Московской патриархии, № 8, 1972, С. 54-55), μέχρι το 1991 είναι ελάχιστα τα κείμενα Ρώσων τα αφιερωμένα στον Πατριάρχη Αθηναγόρα Α'. 

Ωστόσο, πριν από λίγο καιρό επανεκδόθηκε, με μεταφραστικές διορθώσεις, το βιβλίο του Κλεμάν στα ρωσικά (О. Клеман, Беседы с патриархом Афинагором, Алетейя, СПб 2020, 534 с.). 

Η ΚΑΤΑ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΑΔΟΞΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Ή ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΜΑΧΗΤΩΝ ΤΟΥ 1821

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Σε κείμενό του στο διαδίκτυο, το οποίο δημοσιεύθηκε και στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ (17-2-2021), ο δημοσιογράφος Γιώργος Ν. Παπαθανασόπουλος, από την …αλήστου μνήμης εποχή Χριστοδούλου, αναφέρθηκε σε δικό μου κείμενο χωρίς να με κατονομάσει. 

Ελπίζω πως δεν με φοβάται, γιατί και άλλη φορά με τίμησε με επιτιμητικές αναφορές του, πάλι χωρίς να …ψελλίσει το όνομά μου. 

Αυτή τη φορά τον ευχαριστώ θερμά για να ξεκαθαρίσουμε, κάπως, τα πράγματα, γύρω από ένα πολύ σημαντικό θέμα. 

Έχοντας υπ’ όψιν του, λοιπόν, ο κ. Παπαθανασόπουλος το κείμενό μου «Ο ένοπλος αγώνας των κληρικών δεν μπορεί να είναι η σημαία της Εκκλησίας», απάντησε, θα λέγαμε, με το δικό του «Μνήμη κληρικών ηρώων του 1821». 

Το δικό μου κείμενο είχε ως αφορμή εισήγηση σε συνέδριο, με θέμα: «Η συμβολή της Εκκλησίας στον ένοπλο αγώνα του ΄21», που πραγματοποίησε ο μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος. 

Λόγω μεγάλης …επιτυχίας, η εν λόγω εισήγηση έγινε και «ψηφιακό Αρχονταρίκι» σε γνωστό site της Μονής Βατοπαιδίου, το οποίο αποφάνθηκε ότι «αφύπνισε χιλιάδες Έλληνες με τον λόγο του ο Μητροπολίτης Πατρών». Φυσικά ακούστηκαν τα γνωστά …σκλήφεια γλυκανάλατα λογάκια και η διαπραγμάτευση του θέματος ήταν ολότελα ρηχή, αφού ο μητροπολίτης Πατρών είναι εμφανές ότι δεν έχει καμία γνώση των σχετικών πηγών. Προφανώς αγνοεί τον όγκο των εγγράφων στην ΕΒΕ γύρω από το θέμα, πολλά από τα οποία έχουν εκδοθεί. 

Ο κ. Παπαθανασόπουλος, τώρα, φωτογραφίζοντάς με έγραψε, μεταξύ άλλων: 

«Κάποιοι Συνέλληνες, λόγω ιδεοληπτικών εμμονών, αδυνατούν να δεχθούν την ιστορική αυτή πραγματικότητα (εννοεί την προσφορά του Κλήρου στο 1821). Υπάρχουν και κάποιοι που υποστηρίζουν ότι κακώς κληρικοί συμμετέσχον στον ένοπλο αγώνα του 1821 και πως οι σημερινοί κληρικοί δεν πρέπει να τους επαινούν! Ως τεκμήριο επικαλούνται το πονημάτιο του πρωτοπρεσβυτέρου Κων. Καλλινίκου «Χριστιανισμός και Πόλεμος». 

Και παραθέτει το σχετικό απόσπασμα που είχα επιλέξει, παραλείποντας, όμως, το καίριο: 

«Οἱ προμνημονευθέντες εὐεργετικώτατοι ὄντως ἄνδρες (δηλ. αγωνιστές κληρικοί), οἱ ἐξ ἀνάγκης μαχαιροφορέσαντες καὶ τουρκικὸν ἐκχύσαντες αἷμα, δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀνυψωθοῦν εἰς τὴν τάξιν τῶν ἁγίων, οἱ ἀείμνηστοι τοῦ Εἰκοσιένα μας κληρικοί, οἱ καταφυγόντες εἰς τὰ ὅρη καὶ τὰς ὀπᾶς τῆς γῆς, ἀφοῦ ἄλλος τρόπος ζωῆς δὲν τοῖς ὑπελήφθη, δὲν ἐκπροσωποῦν τὴν λευκὴν καὶ χιονώδη Χριστιανικὴν τελειότητα...». 

Περί αυτής ο λόγος, κ. Παπαθανασόπουλε. Περί της «λευκής και χιονώδους Χριστιανικής τελειότητος», και δη όταν αναφερόμαστε σε ιερείς του Θεού του Υψίστου. Ο Τούρκος και ο κάθε τυραννικός κατακτητής δεν παύει να είναι κατ’ εικόνα Θεού, κατά την Παύλεια ρήση: Ο Θεός «ἐποίησέ τε ἐξ ἑνὸς αἵματος πᾶν ἔθνος ἀνθρώπων κατοικεῖν ἐπὶ πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς». Και η φόνευσή του – και μάλιστα από κληρικούς - δεν μπορεί να συνιστά για την Εκκλησία αρετή και λόγον εγκωμίου. Αντιθέτως, η θυσία του χριστιανού είναι αυτή που τον εξαγνίζει και τον εξαγιάζει. 

Μας λέει ο κ. Παπαθανασόπουλος ότι «η Ορθόδοξη Εκκλησία, στα 2000 χρόνια ιστορίας Της, αναγνώρισε ως Αγίους πολεμιστές στρατιωτικούς και πολέμαρχους αυτοκράτορες, μεταξύ των οποίων τους Μέγα Θεοδόσιο (17/1), Ιουστινιανό (2/8), Βασίλειο τον Μακεδόνα (29/8), Ιωάννη Βατάτζη (4/11) και Νικηφόρο Φωκά (11/12)». 

Δεν ξέρουμε πώς ακριβώς αναγνώρισε την αγιότητα αυτών των πολεμάρχων αυτοκρατόρων η Εκκλησία, ποια, δηλαδή, ήσαν τα κριτήρια της αγιότητάς τους. Ξέρουμε, πάντως, πως η τιμή τους δεν πέρασε συνειδητά στο πλήρωμα. Σε κάθε περίπτωση δεν πρόκειται για πολεμάρχους ιερείς, που τελεσιουργούν τα Μυστήρια της Εκκλησίας. Τέτοιο παράδειγμα υπάρχει; Δε νομίζω. 

Ακόμα και ο ίδιος ο κ. Παπαθανασόπουλος προσχωρεί στην άποψή μας, στο τέλος του άρθρου του, όταν γράφει: «Είναι αλήθεια πως η Εκκλησία άνθισε δια του αίματος των Μαρτύρων και όχι με πολέμους και κατακτήσεις. Όμως, όπως ο Κωνσταντίνος Οικονόμος ο εξ Οικονόμων είπε στον επιτάφιο λόγο του στον Επίσκοπο Σελασσίας (Βρεσθένης) Θεοδώρητο, «στην κατά πάντα παράδοξη ανάσταση της Ελλάδος έγινε και τούτο το παράδοξο. Συμμετέσχον του αγώνος και κληρικοί, οι υιοί της ειρήνης, και οι «πράοι έγιναν μαχητές», προσφέροντες θυσίαν τις ψυχές τους για τη σωτηρία των αδελφών, δια την οποίαν και άκοντες παρέβησαν τη νόμιμη και κανονική τους κλήση». 

Όμως, ο κ. Παπαθανασόπουλος καλό θα ήταν να μελετήσει ενδελεχώς ολόκληρο τον επιτάφιο λόγο του Κωνσταντίνου Οικονόμου στον Σελλασίας Θεοδώρητο, τον οποίο εκφώνησε στον Ι. Ναό της Αγίας Ειρήνης στην Αθήνα, στις 27 Απριλίου 1843. 

Παραθέτω ένα ενδεικτικό απόσπασμα για να κατανοηθεί η σχετική προβληματική. Το θέμα είναι μείζον και ίσως επανέλθουμε μέσα στην επετειακή αυτή χρονιά. 

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΖΟΡΜΠΑΣ: ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

Γράφει ο Δρ Κωνσταντίνος Β. Ζορμπάς, 

Γενικός Διευθυντής της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης 

Το θέμα του Τουρισμού έρχεται και επανέρχεται στις συζητήσεις για πολλά χρόνια. Η συζήτηση, βέβαια, πάντα καλόπιστη, περιστρέφεται γύρω από τη διεύρυνση της τουριστικής περιόδου, τις υποδομές, τις εφαρμογές στρατηγικού σχεδιασμού κ.λπ. Πολλές φορές οι έρευνες που διεξάγονται αφορούν στην επάνοδο των φιλοξενουμένων στα Χανιά και στην Κρήτη, επισημαίνοντας τα προβλήματα, τις δυσκολίες και τα παράπονα των επισκεπτών. Πιστεύουμε, όμως, ότι ήλθε ο καιρός να αναστρέψουμε τα γενόμενα και να προβληματισθούμε κυρίως ως προς την προσωπικότητα του επισκέπτη στο νησί μας, τις αξίες του και τα προβλήματά του. Να εντοπίσουμε δηλαδή το αξιακό σύστημα πάνω στο οποίο αναπτύσσεται η προσωπικότητά του τα τελευταία χρόνια και να εντοπίσουμε εκείνα τα σημεία που θα μάς κάνουν πιο δυνατούς και αξιόπιστους στην υποδοχή τους. Το θέμα μας, λοιπόν, έχει να κάνει με τις σύγχρονες κοινωνίες μας και τα χαρακτηριστικά τους. 

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΣΤΟΝ ΝΕΟΚΛΕΓΕΝΤΑ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΣΕΡΒΙΑΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟ

Ακολουθεί η συγχαρητήρια επιστολή της Α.Θ.Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου προς τον νεοεκλεγέντα Μακαριώτατο Πατριάρχη Σερβίας Πορφύριο: 

Μακαριώτατε καί Ἁγιώτατε Πατριάρχα Σερβίας, ἐν Χριστῷ τῷ Θεῷ λίαν ἀγαπητέ καί περιπόθητε ἀδελφέ καί συλλειτουργέ τῆς ἡμῶν Μετριότητος κύριε Πορφύριε, τήν Ὑμετέραν σεβασμίαν Μακαριότητα ἀδελφικῶς ἐν Κυρίῳ κατασπαζόμενοι, ὑπερήδιστα προσαγορεύομεν. 

«Καί ἔδωκεν κλήρους αὐτῶν, καί ἔπεσεν ὁ κλῆρος ἐπί Πορφύριον, καί συγκατεψηφίσθη μετά τῶν ἔνεδεκα Ἀποστόλων» (Πρβλ. Πραξ. 1, 26). 

Τάς πλήρεις Πνεύματος Ἁγίου σκηνάς ἐκ τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων ἐβιώσαμεν ἐκ νέου καί σήμερον, κατά τάς ἐργασίας τῆς περί ἡμᾶς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, πληροφορηθέντες τήν ἐπαξίαν ἐκλογήν τῆς Ὑμετέρας θεοπροβλήτου Μακαριότητος εἰς διαδοχήν τοῦ πρότριτα εἰς Κύριον μεταστάντος ἀοιδίμου Πατριάρχου Εἰρηναίου. 

Αἱ ψῆφοι τῶν ἐκλεκτόρων Ὑμῶν ἔφθασαν ἐνώπιον Θεοῦ καί Οὗτος διά τῆς κληρωτίδος ὡμίλησε στοργικῶς πρός τόν ἀπορφανισθέντα ἱερόν κλῆρον καί τόν περιούσιον λαόν τῆς καθ’ Ὑμᾶς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας Σερβίας. Οὕτω προσετέθη εἷς ἀκόμη πεφιλημένος ἀδελφός εἰς τήν χορείαν τῶν διαδόχων τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Σάββα, Ἀρχιεπισκόπου Σερβίας, τοῦ λαβόντος τήν χειροτονίαν καί τήν τιμήν τοῦ Αὐτοκεφάλου ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ Προκατόχου ἡμῶν Μανουήλ ἐν Νικαίᾳ. Σήμερον τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Σερβίας ἑορτάζει τήν ὑπαπαντήν τοῦ κανονικοῦ αὐτῆς προστάτου καί ποιμενάρχου. Σήμερον ὑποδέχονται Ὑμᾶς ἡ χαρά, ἡ εὐθύνη, οἱ κόποι, αἱ ἀγωνίαι, ὁ ἀγών τοῦ Χριστοῦ ὑπέρ πάσης ψυχῆς Χριστιανῶν Ὀρθοδόξων, εὑρισκομένης ἐντός τῶν ὁρίων τῆς τοπικῆς Ὑμῶν Ἐκκλησίας. 

Η ΠΑΝΗΓΥΡΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ ΣΤΗ ΧΙΟΝΙΣΜΕΝΗ ΓΕΝΕΤΕΙΡΑ ΤΟΥ (ΦΩΤΟ)

Με τη σεμνότητα και την αρχοντιά που διακρίνουν την Πολίτικη Ρωμηοσύνη γιορτάστηκε η μνήμη του Αγίου Θεοδώρου του Βυζαντίου, στη γραφική και πάλλευκη γενέτειρά του, το Νιχώρι του Βοσπόρου. 

Το απόγευμα της Τρίτης, 16 Φεβρουαρίου, τελέστηκε στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Νεοχωρίου ο Μέγας Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτη Κυδωνιών Αθηναγόρα, Αρχιερατικώς Προϊσταμένου της Περιφερείας Βοσπόρου, ο οποίος ευλόγησε την αρτοκλασία και κήρυξε τον θείο λόγο. Συμπροσευχήθηκαν Άρχοντες Οφφικιάλλιοι, Κοινοτικοί παράγοντες, ευάριθμοι ενορίτες και άλλοι προσκυνητές. 

Το πρωΐ, της Τετάρτης, 17 Φεβρουαρίου, ημέρα του μαρτυρίου του Αγίου μας, τελέσθηκε στον ίδιο Ιερό Ναό ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία, ιερουργούντος του ανωτέρω Αρχιερέως, ο οποίος στο τέλος ευλόγησε τα κόλλυβα του εορταζομένου Νεομάρτυρα και μίλησε σχετικά. 

Παρά τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες έσπευσαν να τιμήσουν τον Άγιο μας και να δεχθούν την ευλογία του αρκετοί χριστιανοί, τόσο από το Νιχώρι, όσο και από άλλα προάστια του Βοσπόρου και της Πόλεως γενικότερα. 

Κατά το εορταστικό αυτό διήμερο τέθηκε σε προσκύνηση η εικόνα του Αγίου Νεομάρτυρος, καθώς και μέρος από το μαρτυρικό πουκάμισό του, ευλαβέστατα αφιερώματα της Ιεράς Μητροπόλεως Μυτιλήνης.

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΩΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

Η παραχώρηση αυτοκεφάλου καθεστώτος, υπό την έννοια της οποίας περιλαμβάνονται τόσο η διαδικασία που ακολουθήθηκε όσο και η επακόλουθη αποδοχή της και η τυπικού χαρακτήρα αναγνώριση της νέας αυτοκέφαλης Εκκλησίας, δεν αποτελεί αντικείμενο συζητήσεως και κριτικής άλλου συνοδικού οργάνου, παρά μόνο του μόνου αρμοδίου, που είναι η Ιερά σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου. 

Γράφει ο Δρ. Αναστάσιος Βαβούσκος, Δικηγόρος, Άρχων Ασηκρήτης του Οικουμενικού Πατριαρχείου

Εάν σταχυολογήσουμε τις πιο πρόσφατες θέσεις της Εκκλησίας της Κύπρου, θα συνειδητοποιήσουμε, ότι στο ζήτημα της αναγνωρίσεως της νέας Ουκρανικής Εκκλησίας και συνακολούθως και του Προκαθημένου αυτής Μητροπολίτη Κιέβου Επιφανίου, η Εκκλησία της Κύπρου κράτησε μια στάση αρνητική, συντασσόμενη με την πλειοψηφία των Ορθοδόξων Εκκλησιών υπέρ της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (Πατριαρχείο Μόσχας) και του επικεφαλής αυτής Μητροπολίτη Ονουφρίου:

α) τον Ιούλιο του 2017 ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ. Χρυσόστομος απέστειλε επιστολή στον Πατριάρχη Μόσχας, με την οποία εξέφραζε την υποστήριξή του προς την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Μόσχας).

β) λίγες μέρες μετά, κατά τις εορτές προς τιμήν της μνήμης του Οσίου Αντωνίου των Σπηλαίων του Κιέβου, οργανώθηκε συνέντευξη τύπου, στην οποία μεταξύ άλλων παρέστη και ο Μητροπολίτης Ταμασού και Ορεινής Ησαΐας ως εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Κύπρου, ο οποίος εξέφρασε την πλήρη στήριξή του προς την τότε Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία και τον Προκαθήμενο της Μητροπολίτη Ονούφριο, χαρακτηρίζοντας αυτήν μεν ως την μόνη κανονική Εκκλησία στην Ουκρανία, τον Προκαθήμενο αυτής δε ως τον κανονικό Προκαθήμενο της Ουκρανικής Εκκλησίας.

γ) στις 18 Φεβρουαρίου 2019 η Ιερά σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου εξέδωσε Ανακοινωθέν, στο οποίο εξεδήλωσε τις επιφυλάξεις της «…ὡς πρός τή δυνατότητα ἐπικύρωσης ἐκ τῶν ὑστέρων, χειροτονιῶν πού ἔγιναν ἀπό καθαιρεμένους, ἀφορισμένους καί ἀναθεματισμένους ἐπισκόπους. Τήν καθαίρεση, ἀφορισμό καί ἀναθεματισμό κάποιων προσώπων πού πρωτοστάτησαν στήν Οὐκρανική κρίση, δεχτήκαμε ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι. Τό ἔκκλητο, ὅταν ὑφίσταται, θά πρέπει νά ἔχει κάποιους χρονικούς περιορισμούς ὡς πρός τήν ὑποβολή καί τήν ἐξέτασή του».

Παρά ταύτα, στη συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου της 9ης Σεπτεμβρίου 2020 ο Αρχιεπίσκοπος έθεσε το θέμα προς συζήτηση αλλά τελικώς αποφασίσθηκε η αναβολή της συζητήσεως για μια προσεχή συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου.

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΕΣ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΚΟΝΟΥ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ

ΠΑΝΣΕΠΤΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΣ ΝΑΟΣ 

ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ KAI ΔΙΑΚΟΝΟΥ 

Ἀνακοινοῦται, ὅτι τήν Τετάρτην, 24ην Φεβρουαρίου, τελεῖται ἐν τῷ Πανσέπτῳ Πατριαρχικῷ Ναῷ Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, συλλειτουργούντων δ᾽ Αὐτῷ ἁγίων Ἀρχιερέων ἐντεῦθεν, καθ’ ἥν τελεσθήσονται ἡ εἰς Πρεσβύτερον χειροτονία τοῦ Ἱερολ. Πατριαρχικοῦ Διακόνου κ. Ἰακώβου Krochak, ὅστις, μετά τήν ἀπόλυσιν, θά χειροθετηθῇ ὑπ’ Αὐτοῦ εἰς τό ὀφφίκιον τοῦ Μ. Συγκέλλου τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, καί ἡ εἰς διάκονον χειροτονία τοῦ Ἐλλογ. κ. Νικολάου Ἀμανατίδου, ὑποψηφίου διδάκτορος τῆς Εὐαγγελικῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Τυβίγγης, ἐκ Κιλκισίου, μέλλοντος ἵνα διακονήσῃ ἐν τοῖς Πατριαρχείοις.

Το ανεξάρτητο Κράτος Ουκρανίας τιμωρός (παιδαγωγός) του Πατριάρχου Μόσχας Κυρίλλου δια της ιεροκανονικής Αυτοκεφαλίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας Ουκρανίας-Κιέβου

Aθ. Αγγελοπούλου-Εμμ. Καραγεωργούδη Καθηγητών Παν/μίου-Μελών Ι.Ε.Θ.Π.

Το ανεξάρτητο Κράτος Ουκρανίας τιμωρός (παιδαγωγός) του Πατριάρχου Μόσχας Κυρίλλου δια της ιεροκανονικής Αυτοκεφαλίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας Ουκρανίας-Κιέβου 

Κριτικές, επί τη βάσει ιεροκανονικών κριτηρίων, παρατηρήσεις επί μιας Συνεντεύξεως του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Μόσχας Κυρίλλου στο κανάλι «Ρωσία 24», στις 7 Ιανουαρίου 2021, Χριστούγεννα, με το παλαιό Ημερολόγιο. 

Ακολουθεί ολόκληρη η μελέτη των δύο καθηγητών. 

ΣΤΙΣ 11 ΜΑΡΤΙΟΥ ΣΤΗ ΒΕΝΕΤΙΑ Η ΕΝΘΡΟΝΙΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΙΤΑΛΙΑΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ

Την Πέμπτη 11 Μαρτίου 2021 προγραμματίστηκε η ενθρόνιση του νέου Μητροπολίτου Ιταλίας και Εξάρχου Νοτίου Ευρώπης κ. Πολυκάρπου, ο οποίος είχε διατελέσει στο παρελθόν Πρωτοσύγκελλος της Μητροπόλεως επί σειρά ετών. 

Η ενθρόνιση του Σεβασμιωτάτου θα λάβει χώρα στις 11 το πρωί στον ιστορικό Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων στη Βενετία. 

La Sacra Arcidiocesi Ortodossa d'Italia ha l'onore di annunciare la Cerimonia di Intronizzazione del Metropolita Ortodosso d'italia ed Esarca dell'Europa Meridionale S.E.R. POLICARPO, che avrà luogo giovedì 11 marzo alle ore 11 nella Chiesa Cattedrale di San Giorgio dei Greci a Venezia.

Η ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ - ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΔΙΑΚΟΝΟΥ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΜΥΡΝΗΣ 

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ 

ΕΤΗΣΙΑ ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΟΥ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ 

ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ 

Χειροτονία Διακόνου 

Εὐφροσύνως ἑορτάζει ἡ τῶν Σμυρναίων Ἐκκλησία τὴν ἐτησίαν μνήμην τοῦ μεγάλου Ἀποστολικοῦ Πατρός, ἁγίου ἐνδόξου Ἱερομάρτυρος Πολυκάρπου, Ἐπισκόπου Σμύρνης. 

Τὴν Τρίτην, 23ην Φεβρουαρίου ἐ.ἔ., μνήμην αὐτοῦ, τελεσθήσεται, ἐν τῷ Ἱερῷ Ναῷ Ἁγίας Φωτεινῆς, Ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία (ὥρα ἐνάρξεως 09:00) προεξάρχοντος τοῦ Σεβ. Ποιμενάρχου ἡμῶν, Μητροπολίτου Σμύρνης κ. Βαρθολομαίου. Κατ’ αὐτὴν οὗτος θὰ χειροτονήσῃ διάκονον τὸν ἐκ τῶν ἐν Κυρίῳ συνεργῶν τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Πισιδίας κ. Σωτηρίου, Ἐλλογιμ. κ. Ἀνδρέαν Romanovskii, πτυχιοῦχον τῶν Σχολῶν Βιομηχανικῆς Ἐνεργείας καὶ Οἰκονομικῶν τοῦ Πανεπιστημίου Μόσχας καὶ σπουδάζοντα τὴν Ἱερὰν Ἐπιστήμην. 

Ἀφ’ ἑσπέρας, 22αν ἰδίου καὶ ὥραν 17:00, τελεῖται ὁ Μ. Ἑσπερινὸς τῆς ἑορτῆς, χοροστατοῦντος τοῦ ἰδίου Ἀρχιερέως. 

ΤΟ ΧΙΟΝΙΣΜΕΝΟ ΦΑΝΑΡΙ ΜΕ ΤΟΝ ΦΑΚΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΑΓΓΙΝΑ

Παραθέτουμε σημερινά (17.2.2021) φωτογραφικά στιγμιότυπα του Νίκου Μαγγίνα από το χιονισμένο Φανάρι. 

Στιγμιότυπα του Πατριαρχικού Ναού, του Πατριαρχικού Οίκου, του Κεράτιου Κόλπου και βέβαια φωτογραφίες του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου να περπατάει στο χιόνι που έχει σκεπάσει την Αυλή. 

Ο μουσικός Δεσπότης Μελισσηνός

Δρ Αντώνιος Χατζόπουλος

Άρχων Ιερομνήμων της Μ.τ.Χ.Ε.

Η πρόσφατη επιλογή του Σεβ. Μητροπολίτου Καλλιουπόλεως και Μαδύτου Στεφάνου, του και μουσικολογιωτάτου, ως Αρχιερατικώς Προϊσταμένου των Ταταούλων της Πόλης έφερε στο νου μου έναν επίσης μουσικό προκάτοχό του, ο οποίος υπηρέτησε στην ίδια θέση πρίν από 100 και πλέον χρόνια: ο θρακιώτης Μελισσηνός Χριστοδούλου, επίσκοπος Παμφίλου και μετέπειτα Μαρωνείας (1855-1921). Είναι από τους επισκόπους του Πατριαρχείου, που είχε ουσιαστική συμβολή στα θέματα της μουσικής, αλλά ήταν και συγγραφέας αξιόλογων βιβλίων. Απόφοιτος της Μεγάλης του Γένους Σχολής, για λίγο επαγγέλθηκε τον δάσκαλο και στη συνέχεια σπούδασε στην Αθήνα Νομικά, όπου και αναγορεύτηκε διδάκτωρ Νομικής. Είχε διατελέσει και ψάλτης πριν την χειροτονία του. Στα τέλη του 19ου αιώνα ο τύπος της Πόλης τον επαινεί για την αγάπη του προς την εκκλησιαστική μουσική, αλλά και ο ίδιος δημοσίευε συχνά τις περί μουσικής σκέψεις και απόψεις του, [Ανώνυμο σημείωμα, Εφημερίς Κωνσταντινούπολις, 6.10.1899 και Μελισσηνού Χριστοδούλου, Περί της καθ’ ημάς Εκκλησιαστικής Μουσικής, στην ίδια, 23.10.1899, 9-10.11.1899 και 9.12.1899].