ΑΠΑΝΤΩΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΠΑΤΡΙΝΟ ΚΛΗΡΙΚΟ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟ ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΕΡΙ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟΥ ΑΙΤΙΑΣΕΙΣ ΤΟΥ

«αντιμετωπίζων τον φαρισαϊσμόν με το μαστίγιον»

Γράφει ο Αρχιμανδρίτης Ρωμανός Αναστασιάδης
Κληρικός της Κρήτης, Επαρχίας του Οικουμενικού Θρόνου

«Ποιμήν καλός είναι όχι ο κατ’ επάγγελμα τυπικώς ενασκών τα καθήκοντά του, αλλά ο ολοψύχως και ενσυνειδήτως αφιερωμένος εις την Εκκλησίαν, που αδιάκοπα αγωνίζεται να κάμει βίωμα του ποιμνίου του τας υποθήκας του Ευαγγελίου και των Γραφών, υπεισερχόμενος εις τας ουσίας και εκλαϊκεύων αυτάς. Ο στηλιτεύων τας αντιδράσεις και αντιμετωπίζων τον φαρισαϊσμόν με το μαστίγιον, όπως ο Κύριος εις τον Ναόν του Σολομώντος. Να είναι υπόδειγμα λιτότητος και αφιλοχρηματίας. Στοργικός προς φίλους και εχθρούς και εαυτόν, προσφέρων θυσίαν προκειμένου να περισώση απολωλός πρόβατον. Εν μια λέξει, να είναι αδιάβλητος εν παντί και πάντοτε και υπό πάντων». 
Με αυτές τις λέξεις ο νεαρός διάκονος Γερβάσιος Παρασκευόπουλος στάθηκε μπροστά στον Καθηγητή του πρ. Πενταπόλεως Νεκτάριο, τον Άγιο Νεκτάριο, και μίλησε για τον ποιμένα μέσα από την καρδιά του. Με αυτές τις σειρές ξεκινώ και εγώ την απάντηση προς τον πνευματικό εγγονό του Οσίου αυτού ανδρός της Εκκλησίας μας, π. Αναστάσιο Γκοτσόπουλο, του οποίου τη γραφίδα χίλιες φορές να συναντήσω, χίλιες και μία θα αποδομήσω ενώπιον του ποιμνίου του Χριστού «στηλιτεύων τον φαρισαϊσμόν με το μαστίγιον». Έχω χρέος να το κάνω αυτό, αγαπητέ μου π. Αναστάσιε, διότι φοβούμαι τον Θεό εν ημέρα Κρίσεως και διότι εμένα προσωπικά με νοιάζει ο λαός του Θεού, η ατόφια και καθάρια Ρωμηοσύνη μας, την οποία διάφοροι θέλουν να παραδώσουν, την Κυρία εκείνη και Δέσποινα, ως δούλη στα χέρια των θυγατέρων Της. Δεν θα τους το επιτρέψω, προς δόξαν Θεού, ασφαλώς, και προς έπαινον της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας. Για να μην σας κουράζω όμως, τίμιε συλλειτουργέ, περνώ κατευθείαν στις απαντήσεις που ζητείτε λέξη-λέξη:

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΗΝ ΚΥΖΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΜΟΝΗ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗΣ

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 

Ἐκκλησιαστικαί εἰδήσεις 

Ἡ ἀναχώρησις τοῦ Πατριάρχου εἰς Κύζικον Μ. Ἀσίας 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, συνοδευόμενος ὑπό τῶν Θεοφιλ. Ἐπισκόπων Ἐρυθρῶν κ. Κυρίλλου καί Εὐδοκιάδος κ. Ἀμβροσίου, τοῦ Πανοσιολ. Μ. Ἐκκλησιάρχου κ. Βενιαμίν, τοῦ Ὁσιολ. Ἱερομονάχου κ. Ἐλευθερίου Ἀλούκου, τῶν Ἱερολ. Πατριαρχικῶν Διακόνων κ. Ἰακώβου Krochak καί κ. Ἀετίου Νικηφόρου, τοῦ Ὁσιωτ. Μοναχοῦ Ἰεζεκιήλ Ξενοφωντινοῦ καί τοῦ Ἐντιμολ. Ἄρχοντος Διδασκάλου τοῦ Γένους καί Καθηγητοῦ κ. Κωνσταντίνου Δεληκωσταντῆ, μετέβη τήν Πέμπτην, 22αν Αὐγούστου, ἐκ Πόλεως εἰς Ἀρτάκην (Erdek), προκειμένου ἵνα προστῇ, διά πέμπτην φοράν, τῆς Θ. Λειτουργίας εἰς τά ἐρείπια τῆς ἱστορικῆς Ἱ. Μονῆς Παναγίας Φανερωμένης Κυζίκου, κατά τήν ἑόρτιον ἡμέραν αὐτῆς, τήν Παρασκευήν, 23ην ἰδίου, ἐπί τῇ ἀποδόσει τῆς Ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, ἧς ἡ ἐφέστιος καί ὁμώνυμος θαυματουργός ἱερά εἰκών φυλάσσεται, ὡς πολύτιμον θησαύρισμα, ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ.

ΡΩΣΙΚΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

Ο Αριστείδης Βικέτος στον Ναό που χρησιμοποιούν οι Ρώσοι κληρικοί της "Εκκλησίας της Βόρειας Κύπρου"

Του ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΒΙΚΕΤΟΥ 

Τουριστική εταιρεία, με την επωνυμία «Παναγία», σε συνεργασία με την ούτω καλούμενη «Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία της Βορείου Κύπρου» δραστηριοποιείται για την προσέλκυση Ρώσων και άλλων σλαβόφωνων Ορθοδόξων για προσκυνηματικό τουρισμό στην βόρεια Κύπρο και συγκεκριμένα, όπως αναφέρει η ιστοσελίδα στην «ΤΔΒΚ». 

Μάλιστα ως δόλωμα για την προσέλκυση πελατών αναφέρεται: «Κάνοντας μαζί μας εκδρομές προσκυνήματος και Ορθόδοξες εκδρομές στη Βόρεια Κύπρο, συμβάλλετε στη διατήρηση και αποκατάσταση των Ορθοδόξων εκκλησιών στη Βόρεια Κύπρο! Ένα σημαντικό ποσό των ληφθέντων κεφαλαίων πηγάζει από την αποκατάσταση των ορθόδοξων προσκυνημάτων της Κύπρου!». 

Ο τουριστικός οργανισμός, οποίος αυτοπαρουσιάζεται στην ιστοσελίδα ως «Υπηρεσία προσκυνήματος της Παναγίας- Ορθόδοξη Εταιρεία της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου, έχει «πιστοποιητικό εγγραφής DER-3-K-54 από 24/10/2017». Μέσω της ιστοσελίδας καλούνται οι Ρώσοι ορθόδοξοι «να κάνουν προσκύνημα στην Κύπρο, (ΤΔΒΚ - Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου) όπου μπορούν να εξοικειωθούν με τα αρχαία Ορθόδοξα ιερά του νησιού». 

H άδεια, των αρχών της "ΤΔΒΚ" προς την "Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία Βορείου Κύπρου"
για την χρήση του ναού και συμβόλαιο ενοικίου προς το EVKAF ( αρχή Βακουφίων)

ΑΚΕΡΑΙΗ Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ "ΡΩΣΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ" ΣΤΑ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Σε μείζον εκκλησιαστικό, πολιτικό και διπλωματικό ζήτημα ανάγεται μέρα με την ημέρα το ζήτημα της δράσης της λεγομένης «Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Βορείου Κύπρου», που αποκάλυψε το ρεπορτάζ του Αριστείδη Βικέτου στην εφημερίδα της Κύπρου “Ο Φιλελεύθερος” (φ. 19-8-2019). 

Για το θέμα η Πρεσβεία της Ρωσίας στην Λευκωσία κοινοποίησε στον «Φ» επιστολή του Τμήματος Εκκλησιαστικών Εξωτερικών Σχέσεων (ΤΕΕΣ) του Πατριαρχείου Μόσχας, με ημερομηνία 04.02. 2019 και παραλήπτη τον κληρικό Pavel Povalyaev της ενορίας Αγίου Νικολάου Λεμεσού. 

Η επιστολή έχει τον τίτλο «Βεβαίωση» και σε αυτή αναφέρεται ότι το ΤΕΕΣ βεβαιώνει ότι ο Αλεξέι Ιβανόφ, (έτος γέννησης 1973), «ο οποίος αποκαλεί εαυτόν κληρικό της ¨Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Εξωτερικού¨ και ότι είναι επικεφαλής στην ενορία της πόλης της Κερύνειας, δεν είναι, ούτε υπήρξε ποτέ κληρικός της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσίας, δεν έχει κανονική χειροτονία και δεν είναι σε κοινωνία με την Ορθόδοξη Εκκλησία». 

Το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι η επιστολή αυτή δεν απευθύνεται επισήμως, όπως θα έπρεπε, στην Εκκλησία της Κύπρου, αλλά σε έναν ρώσο ιερέα, ο οποίος εξυπηρετεί τις λειτουργικές ανάγκες των ρωσόφωνων της Λεμεσού. Γιατί άραγε συνέβη αυτό; Μόνο οι Ρώσοι θα μπορούσαν να μας απαντήσουν υπεύθυνα. 

Την επιστολή – Βεβαίωση έδωσε στην δημοσιότητα η Πρεσβεία της Ρωσίας στην Λευκωσία, που σημαίνει ότι εκτός του κληρικού Pavel Povalyaev, που είναι ο παραλήπτης της επιστολής, γνώστης του θέματος ήταν εξ αρχής και η διπλωματική ρωσική παρουσία στην Κύπρο. 

π. Παναγιώτης Καποδίστριας: Για τον "Πράσινο Πατριάρχη" και το οικολογικό ήθος (βίντεο)

Εισήγηση του Πρωτοπρεσβυτέρου του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτη Καποδίστρια, Μάστερ Θεολογίας, κατά το 3ο Διεθνές Συνέδριο του προγράμματος "Επιστήμη και ορθοδοξία ανά τον Κόσμο", του Ινστιτούτου Ιστορικών Ερευνών - Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. Θέμα Συνεδρίου: "Η σχέση Επιστήμης και Ορθόδοξου Χριστιανισμού: παρελθόν - παρόν - μέλλον" 

(Αθήνα, 29.11-1.12.2018) [Ημερομηνία εισήγησης: 30 Νοεμβρίου 2018]

   

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ (21 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2019)

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 

Ἐκκλησιαστικαί Εἰδήσεις 

 ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ Α.Θ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ 

Τό ἀπόγευμα τῆς Τετάρτης, 21ης Αὐγούστου, ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐπέστρεψε μετά τῆς συνοδείας Του, δι᾽ἀεροσκάφους τῶν Τουρκικῶν Ἀερογραμμῶν, ἐκ Γενεύης, ὑπαντηθείς ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Μ. Ἀρχιδιακόνου κ. Θεοδώρου. 

* * * 

IN HONOUR OF PATRIARCH BARTHOLOMEW: ORTHODOXY AND ECOLOGY CONFERENCE

Orthodoxy and Ecology Conference: “A Sacramental Approach to Ecology” 

All Saints Monastery/Trinity Western University 

October 6-7, 2017 

by Ron Dart 

During the spring and summer of 2017, retired Archbishop Lazar (Puhalo) of the Orthodox Church in America, David Goa (Orthodox), Brad Jersak (Orthodox), Chris Morrissey (Roman Catholic), and Ron Dart (Anglican) met a few times to organize an ecumenical conference on ecotheology, dedicated to the “Green Patriarch,” His All-Holiness Bartholomew I of Constantinople. The planning unfolded well and wisely. The opening session was scheduled for the evening of Friday, October 6 at All Saints Monastery in Dewdney BC, while a full day was planned for Saturday, October 7 at Trinity Western University in Langley BC. 

A substantive group met at All Saints Monastery to launch the 2-day conference. Archbishop Lazar read “Reflections of the Ecumenical Patriarch Bartholomew I on the Christian Vocation of Ecology”—a fine and fit way to begin the conference. 

Steve Bynum, an Orthodox Christian who is Senior Producer of Worldview Radio WBEZ in Chicago, moderated the evening. He allotted about 10 minutes to each of the three presenters: 

Father Nilos Nellis of the Archdiocese of Canada of the Orthodox Church in America, Chris Morrissey, and Ron Dart. Father Nellis poignantly discussed the inner disposition and habits that needed to be cultivated for a proper attitude towards the earth and ecological issues. If such inner ways of seeing and being did not exist, the external clashes and tensions would be more difficult to resolve. 

Chris Morrissey highlighted the varied and layered affinities between Pope Francis and Patriarch Bartholomew on ecological issues. 

ΑΡΧΙΣΕ Η ΕΚ ΒΑΘΡΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΥ ΝΑΟΥ ΣΤΟΚΧΟΛΜΗΣ

Αγαπητοί μου, 

Φέτος συμπληρώνονται 130 χρόνια από της ανεγέρσεως του Καθεδρικού Ναού Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης και 50 χρόνια από της ιδρύσεως της Ι. Μητροπόλεως Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας.

Όταν τον Ιούνιο του 2014 ανέλαβα την διαποίμανση της ιστορικής αυτής επαρχίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου, έδωσα την υπόσχεσή μου, ότι, μαζί με τις άλλες προτεραιότητες, θα δρομολογηθεί και η εκ βάθρων ανακαίνιση του Καθεδρικού Ναού, ο οποίος είναι νεογοτθικού ρυθμού, με λιτές γραμμές στο εσωτερικό του, αλλά και με εμφανή σημάδια φθοράς. 

Η χάρις του Θεού και οι μεσιτείες του Αγίου Γεωργίου μας αξίωσαν, να τοποθετήσουμε σκαλωσιές και να αρχίσουμε πάραυτα το έργο της συντήρησης, της εκ βάθρων ανακαινίσεως και αποκαταστάσεως του ναού. Είναι η πρώτη φορά από της ανεγέρσεως του ναού, το 1889, που επιχειρείται μιας τέτοιας εκτάσεως και μεγέθους ανακαίνιση. 

Στόχος μας είναι ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Γεωργίου να συνεχίσει να αποτελεί εστία πνευματικής καταλλαγής και συνύπαρξης και χώρο προσευχής, σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία, όπως, επίσης, και σημείο αναφοράς για την ανάπτυξη του διορθόδοξου, διαχριστιανικού και διαθρησκευτικού συνδιαλέγεσθαι, που διεξάγεται στα πλαίσια του σεβασμού της ετερότητας – διαφορετικότητας, συμβατού με τα ελληνοχριστιανικά και πανανθρώπινα ιδεώδη και τις ευρωπαϊκές αξίες. Κατά την διαρρεύσασα πενταετία, πραγματοποιήθηκαν μεμονωμένες και επιλεγμένες παρεμβάσεις στο ναό, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται, λίαν προσφάτως, η δημιουργία Μουσείου Ελληνοχριστιανικής Κληρονομιάς, γραφείων εφημερίων, βιβλιοθήκης και παιδικής χαράς, έργα τα οποία θα εγκαινιάσει η Α. Θ. Παναγιότης, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, την Κυριακή, 29 Σεπτεμβρίου 2019.

ΒΑΡΙΑ ΣΚΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ Η "ΡΩΣΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΒΟΡΕΙΟΥ ΚΥΠΡΟΥ"

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Η πλειοψηφία της κοινής γνώμης πληροφορήθηκε για την «Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία Βορείου Κύπρου» από το ρεπορτάζ του Αριστείδη Βικέτου στην εφημερίδα της Κύπρου “Ο Φιλελεύθερος” (φ. 19-8-2019). 

Όπως ήταν φυσικό το δημοσίευμα προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση σε Ελλάδα και Κύπρο και η είδηση αναδημοσιεύτηκε δαψιλώς στα ΜΜΕ. 

Έσπευσε η εκπρόσωπος της πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας στη Λευκωσία να κοινοποιήσει παλαιότερο έγγραφο της Ρωσικής Εκκλησίας (4-2-2019) όπου δηλώνεται ότι «ο κ. Αλεξέι Ιβανόφ, ο οποίος αυτοαποκαλείται κληρικός της «Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Εξωτερικό» και επικεφαλής της ενορίας αυτής στην Κερύνεια, δεν είναι και ποτέ δεν ήταν κληρικός της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και δεν χειροτονήθηκε κανονικά, και δεν έχει καμία επαφή με την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία”. 

Κι ακόμα η εκπρόσωπος δήλωσε κατηγορηματικά πως “η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία πάντα συμπεριφέρεται με σεβασμό στο αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Κύπρου και καθοδηγείται από την αρχή της απόλυτης δικαιοδοσίας της Εκκλησίας της Κύπρου στο έδαφος της χώρας, που επεκτείνεται σε όλο το νησί”. 

Την ώρα, όμως, που η Ρωσική Εκκλησία εξαπολύει εγκύκλιο, πάση τη κτίσει, για να δηλώσει την παύση της μνημόνευσης του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου και την διακοπή κοινωνίας με το Οικουμενικό Πατριαρχείο (εξαιτίας του Ουκρανικού Αυτοκεφάλου), δεν αισθάνεται την ανάγκη να πληροφορήσει την ανά την οικουμένη Ορθοδοξία για τους σχισματικούς, εκ των κόλπων της, που δρουν στα Κατεχόμενα της Κύπρου;

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ "RELIGIONS FOR PEACE" (ΦΩΤΟ)

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ανταποκρινόμενος σε σχετική πρόσκληση του Δρος William F. Vendley, Γεν. Γραμματέα του Διαθρησκευτικού Διεθνούς Οργανισμού «Religions for Peace» (RfP), μίλησε σήμερα, Τρίτη 20 Αυγούστου 2019, κατά την εναρκτήρια τελετή της 10ης Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού, που λαμβάνει χώρα στην πόλη Lindau της Γερμανίας, με θέμα: «Caring for our Common Future – Advancing Shared Well-being». 

Κατά την τελετή παρέστη και μίλησε ο  Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Frank-Walter Steinmeir, καθώς επίσης και θρησκευτικοί ηγέτες και εκπρόσωποι Κυβερνήσεων και Διεθνών Οργανισμών, συνολικά περί τα 900 πρόσωπα.

Ο Πατριάρχης συνοδευόταν από τους Μητροπολίτες Γερμανίας κ. Αυγουστίνο, Γαλλίας κ. Εμμανουήλ και Ελβετίας κ. Μάξιμο. 

φωτογραφίες: Δρ Κων/νος Βλιαγκόφτης - Άρχων της Μ.τ.Χ.Ε.

Ecumenical Patriarch Bartholomew - 10th World Assembly of Religions for Peace (Lindau, Germany) by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΠΑΤΡΙΝΟ ΚΛΗΡΙΚΟ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟ ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ

Γράφει ο Αρχιμανδρίτης Ρωμανός Αναστασιάδης

Κληρικός της Κρήτης, Επαρχίας του Οικουμενικού Θρόνου 

Λίγο μετά την κορυφαία Θεομητορική Εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και ο πολυγραφότατος κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος, μας έβαλε μια άσκηση να λύσουμε, για την οποία και δημόσια τον ευχαριστώ διότι η απάντηση στις ερωτήσεις του θα βάλει πολλά πράγματα στη θέση τους πάνω σε αυτήν την πολύκροτη, ως μη ώφειλε, υπόθεση του Ουκρανικού εκκλησιαστικού ζητήματος, το οποίο έληξε με την υπογραφή και απόδοση του Τόμου Αυτοκεφαλίας από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, στις 5 και 6 Ιανουαρίου 2019. 

Τα έχουμε γράψει, τα έχουμε ξαναγράψει, όμως δεν πειράζει, θα τα επαναλάβουμε διότι πάντα η επανάληψη ωφελεί και ποτέ δεν περισσεύει. Είναι ευθύνη μας άλλωστε να κατηχούμε ξανά και ξανά όλους τους ανθρώπους στην αλήθεια της Εκκλησίας. 

Απαντήσεις, λοιπόν: 

1. Ομιλεί η Αυτού Θειοτάτη Παναγιότης, ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης κύριος ημίν κύριος Βαρθολομαίος, προς τους Ουκρανούς Ορθόδοξους αδελφούς μας, στις 26 Ιουλίου 2008. 

2. Το Βάπτισμα της μεγάλης ηγεμονίας του Κιέβου έγινε το 988 μ.Χ. 

3. Από το Βάπτισμα της μεγάλης ηγεμονίας του Κιέβου, το 988 μ.Χ., μέχρι σήμερα έχουν περάσει 10 αιώνες. 

4. Η Εκκλησία της Ουκρανίας υπήγετο ως Κυριακό σώμα στη δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου από το 988 μ.Χ. έως και της 5-6 Ιανουαρίου φέτος, οπότε και το Οικουμενικό Πατριαρχείο παραχώρησε αυτοκεφαλία καθ’ ο είχε αποκλειστικό δικαίωμα. Η Ουκρανία όμως ως έδαφος υπήγετο πνευματικώς εις τον Κωνσταντινουπόλεως από της Δ’ εν Χαλκηδόνι Οικουμενικής Συνόδου, η οποία προβλέπει ότι όπου δεν υπάρχει άλλη εκκλησιαστική διοίκηση τα εκτός αυτών εδάφη της κατοικουμἐνης να ανήκουν ipso iure στη Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία. Άρα εδώ η απάντηση είναι: ή η της ερώτησης 3 ή το αποτέλεσμα της αφαίρεσης του 451 από το 2008/2019 (ό,τι προτιμάτε). 

Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΣΕΩΣ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΤΟ ΝΙΧΩΡΙ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ

ΑΓΙΩΤΑΤΗ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ 

ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΝΕΟΧΩΡΙΟΥ 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΟΥΜΑΡΙΩΤΙΣΣΗΣ 

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΑΠΟΔΟΣΕΩΣ 

Εὐχαρίστως ἀνακοινοῦται εἰς τοὺς εὐλαβεῖς ἐνορίτας καὶ φιλακολούθους Χριστιανοὺς ὅτι, τὴν Παρασκευὴν 23ην τρ.μ. Αὐγούστου ἐ.ἔ., ἐπὶ τῇ Ἀποδόσει τῆς ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας, πανηγυρίζοντος τοῦ ἱεροῦ ἡμῶν ναοῦ, καὶ τῇ ἐπετείῳ μνήμῃ τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Εἰρηναίου, ἐπισκόπου Λογδούνου, τελεσθήσεται Ὄρθρος καὶ Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία, ἱερουργοῦντος τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Μυριοφύτου καὶ Περιστάσεως κ. Εἰρηναίου. 

Θὰ ἐπακολουθήσῃ δεξίωσις ἐν τῷ αὐλογύρῳ τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ, ἐπὶ τοῖς ἀγομένοις ὀνομαστηρίοις τοῦ Ἀρχιερατικῶς ἡμῶν Προϊσταμένου τῆς Περιφερείας Βοσπόρου.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ (19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2019)

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 

Ἐκκλησιαστικαί Εἰδήσεις 

Ἡ Α. Σεβασμιότης, ὁ Πατριαρχικός Ἐπίτροπος, Μητροπολίτης Γέρων Δέρκων κ. Ἀπόστολος, ἐχοροστάτησεν ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ κατά τόν Μ. Ἑσπερινόν τοῦ Σαββάτου, 17ης Αὐγούστου, καί τήν Θ. Λειτουργίαν τῆς ἑπομένης, Κυριακῆς, 18ης ἰδίου, καθ’ ἥν ἐκκλησιάσθησαν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Νέας Ζηλανδίας κ. Μύρων καί ὅμιλοι προσκυνητῶν ἐντεῦθεν καί ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

*** 

Ἡ Α. Σεβασμιότης, ὁ Πατριαρχικός Ἐπίτροπος, ἐδέξατο εἰς ἀκρόασιν:

- Τόν Σεβ. Μητροπολίτην Νέας Ζηλανδίας κ. Μύρωνα. 

- Τόν Θεοφιλ. Ἐπίσκοπον Ἁλικαρνασσοῦ κ. Ἀδριανόν. 

- Τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Πολύκαρπον Θεοφάνην, ἐπί κεφαλῆς ὁμίλου προσκυνητῶν ἐκ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου. 

«Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία» στα Κατεχόμενα της Κύπρου!

Του Αριστείδη Βικέτου 

«Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία Βορείου Κύπρου», όπως αυτοαποκαλείται, λειτουργεί στα κατεχόμενα και συγκεκριμένα στην Κερύνεια. Οι Λειτουργίες τελούνται στον ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου (Πάνω Κερύνεια) και της Παναγίας στο χωριό Κλεπίνη (Arapkoy). 

H «Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία Βορείου Κύπρου» έχει εφημέριο τον π. Αλεξέι Ιβάνοφ, ο οποίος χειροτονήθηκε το 2014 στα κατεχόμενα από τον Μητροπολίτη Οδησσού Αγαθάγγελο (Agafangel Pashkovsky, επικεφαλής της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Εξωτερικό. Επίσης, υπάρχει διάκονος και υποδιάκονος. Ο π. Αλεξέι Ιβάνοφ γεννήθηκε το 1973 στη Μόσχα. Έγγαμος, έχει 3 κόρες. Ζει στα κατεχόμενα εδώ και μερικά χρόνια, πριν χειροτονηθεί. Σπούδασε οικονομικά και μετά αποφοίτησε από τα Ανώτατα Θεολογικά Μαθήματα της Ορθοδόξου Θεολογικής Ακαδημίας της Μόσχας και το Ανθρωπιστικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Sholokhov. Έχει ειδικευτεί στις μεθόδους διδασκαλίας της ορθόδοξης θεολογίας. 

Η «Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία Βορείου Κύπρου» έχει ιστοσελίδα (https://pravkipr.ru), στην οποία αναφέρεται ότι: «Είναι πολύ ευχάριστο, που μια λειτουργούσα Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία εμφανίστηκε στη Βόρεια Κύπρο. Οι Ορθόδοξοι, που ήδη ζουν στη Βόρεια Κύπρο ή σχεδιάζουν να μετακομίσουν εδώ για μόνιμη κατοικία, έχουν μια υπέροχη ευκαιρία να ζήσουν μια πλήρη πνευματική χριστιανική ζωή, επισκεπτόμενοι την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία στην Κερύνεια: να εξομολογηθούν, να λάβουν κοινωνία. Τα μυστήρια του Χριστού, να βαφτιστούν, να παντρεύονται».

Η ανασύσταση του Πατριαρχείου της Μόσχας το 1918 και η μετάλλαξη του εκκλησιαστικού προορισμού του το 1943

Του Καθηγητή Αριστείδη Πανώτη 

Τα κοσμοϊστορικά γεγονότα που συνέβησαν στον 20ό αιώνα είχαν και τεράστιες επιπτώσεις στην Ιστορία της Εκκλησίας στην καθ’ ημάς Ανατολή. 

Τα πολεμικά γεγονότα επιτάχυναν τις επαναστατικές εξελίξεις μέσα στην αχανή χώρα της Ρωσίας, όπου από μακρού σοβούσε μεγάλη πολιτική, κοινωνική και οικονομική κρίση. 

Το τσαρικό καθεστώς καταλύεται το Μάρτιο του 1917 από την σοσιαλιστική επαναστατική κυβέρνηση του Γεώργκι Λβοφ, όπου υπουργός Δικαιοσύνης και Πολέμου ήταν ο δικηγόρος Αλέξανδρος Κερένσκυ και μαζί του συμπαρασύρεται και η λεγόμενη Αυτοκρατορική Εκκλησία. Τελικά όμως ο Βλαδίμηρος Ίλιτς, γνωστός με το ψευδώνυμο Λένιν, επιτήδεια και μαχητικά κέρδισε την εξουσία με τους Μπολσεβίκους του και ως ο κυρίαρχος του κράτους γίνεται ο εκφραστής των Μαρξιστικών ιδεοληψιών εναντίον της Θρησκείας και της Εκκλησίας. 

Στην αρχή του 20ού αιώνα και εν όψει, μάλιστα, των διαφαινόμενων ανατρεπτικών διαθέσεων των κομμάτων, ωριμάζει η σκέψη για επανάκτηση της πατριαρχίας στη Μόσχας, χάριν της ενότητος της Εκκλησίας στη Ρωσία. Από το 1905 όσοι διέβλεπαν τον κλονισμό του θρόνου του τσάρου ως θεσμικής πολιτειακής αρχής, σκέπτονταν την επαναφορά της πατριαρχίας στη Μητρόπολη της Μόσχας. Η αποσάθρωση του τσαρικού κράτους κατά τα πολεμικά γεγονότα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου είχε σεισμική ακολουθία και συμπαρέσυρε και την «Αυτοκρατορική Εκκλησία» στο στρόβιλο του επαναστατικού κυκλώνα. Συγκλήθηκε, λοιπόν, Πανρωσικό Κληρικολαϊκό Συνέδριο για να τεθούν τα εκκλησιαστικά ζητήματα που προέχουν να επιλυθούν και πρώτο επισημάνθηκε η επανασύσταση της πατριαρχίας στη Μόσχα. Ο Βατοπαιδινός αρχιμανδρίτης Ιάκωβος Δημόπουλος, ηγούμενος του Πατριαρχικού μετοχίου του Αγίου Σεργίου στη Μόσχα, με έκθεσή του το Φανάρι προειδοποίησε: «εν τω κλίματι της Ρωσικής Εκκλησίας συνετελέσθη γεγονός υψίστης σημασίας εν ταις ημέραις ταύταις… δια το γενικόν καλόν και το συμφέρον της εσωτερικής ανορθώσεως και διοικητικής διοργανώσεως αυτής».1 

Το Συνέδριο αυτό συγκλήθηκε στη Μόσχα στις 30 Οκτωβρίου 1917 και συμμετείχαν 317 μέλη, εκ των οποίων οι 141 ψήφισαν «υπέρ» ανασυστάσεως της πατριαρχίας, ενώ οι 112 είπαν «όχι», φοβούμενοι μήπως μέσα στο κλίμα εκείνων των ημερών αναφλεγεί και ο μεταρρυθμιστικός ζήλος προς αλλαγές και επίλυση των από μακρού χρόνου σοβούντων εκκλησιαστικών προβλημάτων, γιατί ήταν γνωστό ότι στη Ρωσία λειτουργούσε ως σώφρων τροχοπέδη η συντηρητική πλευρά της Ιεραρχίας και αντιδρούσε μήπως προέκυπτε χειρότερο σχήμα από εκείνο το προτεσταντικό που επιβλήθηκε στη Ρωσική Εκκλησία το 1721 από τον Μ. Πέτρο και εξέφραζε μόνον τα θελήματα της κρατικής εξουσίας. Τελικά, μετά από μελέτη του ζητήματος προκρίνεται η ανάδειξη του «Πρώτου» της τοπικής ρωσικής Ιεραρχίας και αποφασίζεται η εκλογή να διεξαχθεί από Πανρωσική Κληρικολαϊκή Σύνοδος στις 15/28 Αυγούστου 1918 και εξ αυτής να προέλθει ο νέος ύπατος ιεράρχης «πασών των Ρωσιών» προεδρεύοντος του Μόσχας Τύχωνα. Με συμβουλή του ιστορικού καθηγητή Ιβάν Ι. Σοκόλοφ, ειδήμονα «της Ιστορίας της Εκκλησίας Κων/πόλεως τον ΙΘ΄ αιώνα» και Μ. Ιερομνήμονα της Μ.τ.Χ.Ε., οργανώνεται κατά τα τελευταία κρατήσαντα στην εκλογή Πατριάρχου στο Φανάρι, δηλαδή στην πηγή της Ρωσικής πατριαρχίας. Στις 28 Οκτ/10 Νοεμ. 1918 εκλέχτηκαν 25 υποψήφιοι και εξ αυτών με νέα εκλογή σχηματίσθηκε το κανονικό «τριπρόσωπο». Πρώτος εξελέγη ο Χαρκόβου Αντώνιος με 101 ψήφους, μετά ο Νόβγκοροντ Αρσένιος με 27 ψήφους και τρίτος ο Μόσχας Τύχων με 25 ψήφους. Όμως η τελική ανάδειξη του Προκαθήμενου δεν ακολούθησε την «ψήφο των πλειόνων» ιεραρχών, αλλά διεξήχθη με «κλήρωση» κατά το αποστολικό πρότυπο (Πραξ. α΄ 26) στον ιστορικό ναό του Σωτήρος και Πατριάρχης εκλέχτηκε ο Μόσχας Τύχων Μπελλάβιν (1917-1925).2