_____________
__Yπεύθυνος σελίδας: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος

2/28/2017

Η ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΕΞΑΜΗΝΟ


Ἀνακοινωθέν (01/03/2017) 
Γενομένης τῆς τακτικῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, ταύτην θά ἀποτελέσουν, διά τό ἑξάμηνον 01.03.2017 – 31.08.2017, ὑπό τήν προεδρίαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, οἱ Σεβ. Ἱεράρχαι: 
Γέρων Νικαίας κ. Κωνσταντῖνος 
Θυατείρων καί Μεγάλης Βρεταννίας κ. Γρηγόριος 
Σεβαστείας κ. Δημήτριος 
Μυριοφύτου καί Περιστάσεως κ. Εἰρηναῖος 
Μύρων κ. Χρυσόστομος 
Συνάδων κ. Διονύσιος 
Σασίμων κ. Γεννάδιος 
Πιττσβούργου κ. Σάββας 
Ἱσπανίας καί Πορτογαλίας κ. Πολύκαρπος 
Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου κ. Στέφανος 
Πέτρας καί Χερρονήσου κ. Γεράσιμος 
Ἱεραπύτνης καί Σητείας κ. Κύριλλος 
Ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, τῇ 1ῃ Μαρτίου 2017 
Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου

2/27/2017

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ Η ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΨΗΦΙΣΜΕΝΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΕΥΚΑΡΠΙΑΣ ΙΕΡΟΘΕΟΥ

φωτό αρχείου

ΠΑΝΣΕΠΤΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΣ ΝΑΟΣ 
ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ 
ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΑΡΧΙΕΡΕΩΣ 
Ἀνακοινοῦται ὅτι, ἐπί τῇ μεγάλῃ ἑορτῇ τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας, ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, θά χοροστατήσῃ ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ, κατά τόν Μ. Ἑσπερινόν τοῦ Σαββάτου, 4ης Μαρτίου καί ὥραν 4ην μ. μ.. 
Τήν ἑπομένην, Κυριακήν, 5ην Μαρτίου, θά προστῇ τῆς καθιερωμένης Πατριαρχικῆς καί Συνοδικῆς Θείας Λειτουργίας, καθ᾿ ἥν θά τελεσθῇ ἡ εἰς Ἀρχιερέα Χειροτονία τοῦ Θεοφιλ. ἐψηφισμένου Ἐπισκόπου Εὐκαρπίας κ. Ἱεροθέου, Ἡγουμένου τῆς ἐν Ἀστορίᾳ Νέας Ὑόρκης Ἱ. Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς Ὁσίας Εἰρήνης τῆς Χρυσοβαλάντου. 
Τόν πανηγυρικόν τῆς ἑορτῆς θά κηρύξῃ ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Σμύρνης κ. Βαρθολομαῖος, Ἀρχιγραμματεύων τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου. 
Μετά τήν ἀπόλυσιν, θά τελεσθῇ τό εἰθισμένον Τρισάγιον ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν ὑπέρ τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως ἀγωνισαμένων καί τελειωθέντων ἐν αὐτῇ καί θά ἐπακολουθήσῃ ἡ λιτάνευσις τῶν ἱ. εἰκόνων ὑπό τοῦ Πατριάρχου καί τῶν συλλειτουργούντων Αὐτῷ ἁγίων Ἀρχιερέων.

Η ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ 2017 ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ


ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 
Ἐκκλησιαστικαί εἰδήσεις 
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης ἐχοροστάτησεν ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ κατά τήν Ἱ. Ἀκολουθίαν τοῦ Μεγάλου Ἀποδείπνου τῆς Καθαρᾶς Δευτέρας, 27ης Φεβρουαρίου. 
* * * 
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, ἐδέχθη τούς ἐν τῇ Πόλει ἁγίους Ἀρχιερεῖς τοῦ Θρόνου, ὑποβαλόντας τά ἑαυτῶν σέβη ἐπί τῇ εἰσόδῳ εἰς τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Τεσσαρακοστήν καί ἀνταλλάξαντας μετ᾿Αὐτοῦ τόν ἐπί τούτῳ ἀδελφικόν ἐν Χριστῷ ἀσπασμόν εἰς ἀμοιβαίαν συγχώρησιν. 
* * * 
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, ἐδέχθη εἰς ἀκρόασιν: 
Τόν Σεβ. Μητροπολίτην Φιλαδελφείας κ. Μελίτωνα, ἐξαιτησάμενον τάς σεπτάς Αὐτοῦ εὐχάς ἐπί τοῖς ἐγγίζουσιν ὀνομαστηρίοις αὐτοῦ.

Ο ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΣΤΟ ΣΥΔΝΕΫ ΧΟΡΟΣΤΑΤΟΥΝΤΟΣ ΤΟΥ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ (ΦΩΤΟ)


Ὁ ἐπί 42 ἔτη κοσμῶν τόν Ἀρχιεπισκοπικόν θρόνον τῆς Αὐστραλίας Σεβασμιώτατος κ.κ. Στυλιανός, ἐχοροστάτησεν εἰς τόν Καθεδρικόν Ἱερόν Ναόν τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Σύδνεϋ-Redfern, κατά τόν Κατανυκτικόν Εσπερινόν, συμπροσευχομένου καί τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Ἀπολλωνιάδος κ. Σεραφείμ, καί ἀπηύθυνε ἐμπνευσμένον θεολογικόν λόγον καί πατρικάς εὐχάς διά τήν περίοδον τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, εἰς τόν κλῆρον καί λαόν τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ποιμαίνεται ἀπό Ἐπίσκοπον ἔχοντα σύνεσιν καί θεολογικήν παιδείαν οὐ τήν τυχοῦσαν.


ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΙΕΝΝΗ


ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 
Ἐπιστροφή τῆς Α. Θ. Παναγιότητος 
Τό ἑσπέρας τῆς Κυριακῆς, 26ης λήγοντος μηνός Φεβρουαρίου, ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαῖος, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Μ. Ἀρχιδιακόνου κ. Ἀνδρέου, ἐπέστρεψεν ἀεροπορικῶς ἐξ Αὐστρίας, ἔνθα διῆλθεν ὀλίγας ἡμέρας ἀναπαύσεως τῇ ἀδελφικῇ συνοδείᾳ τοῦ οἰκείου Ποιμενάρχου Σεβ. Μητροπολίτου Αὐστρίας κ. Ἀρσενίου. 
Τόν Πατριάρχην ὑπεδέχθη ἐν τῷ ἀεροδρομίῳ ὁ κατά τήν ἀπουσίαν Του ἐκτελέσας χρέη Πατριαρχικοῦ Ἐπιτρόπου Σεβ. Μητροπολίτης Γέρων Δέρκων κ. Ἀπόστολος.

2/26/2017

Ο Α' ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ (ΦΩΤΟ)


ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 
Ἐκκλησιαστικαί Εἰδήσεις 
Ἡ Α. Σεβασμιότης ὁ Πατριαρχικός Ἐπίτροπος, Μητροπολίτης Γέρων Δέρκων κ. Ἀπόστολος, ἐχοροστάτησεν ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ κατά: 
α) τόν Μ. Ἑσπερινόν τοῦ Σαββάτου, 25ης Φεβρουαρίου, 
β) τήν Θείαν Λειτουργίαν τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς, 26ης ἰδίου, καθ᾿ ἥν ἀνεγνώσθη ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Διακόνου κ. Ἰωακείμ, Ὑπογραμματέως τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, ὁ Κατηχητήριος Λόγος τῆς Α. Θ. Παναγιότητος τοῦ Πατριάρχου, ἐπί τῇ εἰσόδῳ εἰς τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Τεσσαρακοστήν. Ἐκκλησιάσθησαν οἱ Σεβ. Μητροπολῖται Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου κ. Στέφανος καί Κυδωνιῶν κ. Ἀθηναγόρας καθώς καί πιστοί ἐντεῦθεν καί ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, καί 
γ) τόν Α´ Κατανυκτικόν Ἑσπερινόν, αὐθημερόν, εἰς τό τέλος τοῦ ὁποίου οἱ Κληρικοί τῆς Πατριαρχικῆς Αὐλῆς καί οἱ λαϊκοί ὑπάλληλοι τῶν Πατριαρχείων, ὡς καί οἱ ἐκκλησιασθέντες προσκυνηταί, ἠσπάσθησαν τήν Δεξιάν Αὐτοῦ πρός ἐκζήτησιν συγχωρήσεως, ἐπί τῇ εἰσόδῳ εἰς τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Τεσσαρακοστήν. 

φωτό: Yani Kayakoparan

Ὁ Σεβ. Πατριαρχικός Ἐπίτροπος, τήν Κυριακήν, 26ην Φεβρουαρίου, ἐπί τῇ ἱερᾷ μνήμῃ τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Μάρτυρος Θεοκλήτου, μετέβη εἰς τό Κοιμητήριον τοῦ Ἁγίου Ἐλευθερίου τῆς Κοινότητος Ταταούλων καί ἀνέγνω Τρισάγιον πρό τοῦ τάφου τοῦ ἀειμνήστου Μητροπολίτου Μετρῶν καί Ἀθύρων κυροῦ Θεοκλήτου. 
* * * 
Ἡ Α. Σεβασμιότης, ὁ Πατριαρχικός Ἐπίτροπος, ἐδέχθη εἰς ἀκρόασιν: 
- Τούς Σεβ. Μητροπολίτας Γέροντα Νικαίας κ. Κωνσταντῖνον, Τρανουπόλεως κ. Γερμανόν, Προικοννήσου κ. Ἰωσήφ, Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου κ. Στέφανον, Πρωτοσυγκελλεύοντα, Κυδωνιῶν κ. Ἀθηναγόραν, Σουηδίας καί πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπαν καί Σηλυβρίας κ. Μάξιμον. 
- Τόν Θεοφιλ. Ἐπίσκοπον Ἁλικαρνασσοῦ κ. Ἀδριανόν. 
- Τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Πορφύριον Μπατσαρᾶν, Ἡγούμενον τῆς Ἱερᾶς Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βερροίας, μετά τοῦ Ὁσιολ. Μοναχοῦ Παντελεήμονος Προδρομίτου, Ἡγουμενοσυμβούλου αὐτῆς, καί τοῦ Ἐντιμ. κ. Κωνσταντίνου Στραπλάκη, Φυσικοῦ, ἐκ Βερροίας. 
- Τόν Ὁσιώτ. Μοναχόν κ. Νικόλαον Διονυσιάτην. 
- Τόν Ἐντιμολ. κ. Σταμάτιον - Νικόλαον Κίσσαν, Ἄρχοντα Πρωτομαΐστορα, Πρόεδρον τοῦ ἐν Ἀθήναις Συλλόγου Μουσικοφίλων Κωνσταντινουπόλεως, μετά τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Ἐντιμ. κ. Εὐαγγέλου, Φοιτητοῦ Μουσικολογίας, ἐξ Ἀθηνῶν. 
- Τόν Ἐντιμολ. κ. Χριστοφόρον Σωφρονίου, Ἄρχοντα Ὑπομνηματογράφον, Καρδιολόγον, ἐκ Χαλκίδος. 
- Τόν Ἐντιμολ. κ. Ἀντώνιον Χατζόπουλον, Ἄρχοντα Ἱερομνήμονα, Πρόεδρον τοῦ Συνδέσμου Μουσικοφίλων Πέραν, ἐντεῦθεν, μετά τῆς θυγατρός αὐτοῦ Εὐγεν. κ. Ζαφειρούλας, Διεθνολόγου, ἐξ Ἀλεξανδρουπόλεως. 
- Τόν Ἐντιμ. κ. Νικόλαον Ἀθανασιάδην, ἐντεῦθεν. 
- Τόν Ἐντιμ. κ. Δημήτριον Χαριατίδην, ἐντεῦθεν. 
- Τόν Ἐντιμ. κ. Bedros Damar, Χρυσοχόον, ἐντεῦθεν. 
* * * 
Ἡ Α. Σεβασμιότης, ὁ Πατριαρχικός Ἐπίτροπος, ἐξεπροσωπήθη:
- Ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Διακόνου κ. Ἰωακείμ, Ὑπογραμματέως τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, κατά τό παρατεθέν ὑπό τοῦ Ἐντιμ. κ. Ahmet Misbah Demircan, Δημάρχου τοῦ Beyoğlu, δεῖπνον καί τήν ἐπακολουθήσασαν συζήτησιν ἐπί τοῦ ἐπικειμένου Δημοψηφίσματος τῆς 16ης Ἀπριλίου ἐ.ἔ. διά τήν Ἀναθεώρησιν τοῦ Συντάγματος, τῇ συμμετοχῇ, ὡς κεντρικοῦ ὁμιλητοῦ, τοῦ Ἐξοχ. Καθηγητοῦ Δρος Mustafa Şentop, Βουλευτοῦ Πόλεως τοῦ Κόμματος Δικαιοσύνης καί Ἀναπτύξεως (AKP), Προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως ἐπί τῆς Συνταγματικῆς Ἀναθεωρήσεως, ἐν τῷ Ξενοδοχείῳ «PERA PALACE», τήν Τρίτην, 21ην Φεβρουαρίου. 
- Ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Διακόνου κ. Παϊσίου, Κωδικογράφου τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, κατά τήν ὑπό τῆς Νομαρχίας τῆς Πόλεως διοργανωθεῖσαν τελετήν ἐπί τῇ 75ῃ ἐπετείῳ ἀπό τοῦ θανάτου τῶν θυμάτων τῆς Struma, ἐν τῷ λιμένι Sarayburnu, τήν Παρασκευήν, 24ην τ.μ.. 
- Ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Μ. Ἀρχιμανδρίτου κ. Βησσαρίωνος, Ἀρχειοφύλακος τῶν Πατριαρχείων, κατά τήν κηδείαν τῆς ἀειμνήστου Ἀγγελικῆς Χαβιαροπούλου, ἐκ τοῦ Ἱ. Ναοῦ Εὐαγγελιστρίας Προπόδων Ταταούλων, τήν Τρίτην, 21ην ἰδίου. 
- Ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Μ. Ἐκκλησιάρχου κ. Βενιαμίν, κατά τήν παρουσίασιν τοῦ βιβλίου τῆς Εὐγεν. κ. Μαίρης Τσεβίκ Συμεωνίδου μέ τίτλον «Tadı Damağımda Kaldı», ἐν τῇ Ἀστικῇ Σχολῇ Γαλατᾶ, τήν Παρασκευήν, 24ηντ.μ.. 
- Ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτου κ. Χρυσάνθου Δημητριάδου, κληρικοῦ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Δέρκων, κατά τήν διοργανωθεῖσαν ὑπό τῆς Ἑνώσεως Φωτογράφων Ἀζερμπαϊτζάν καλλιτεχνικήν ἔκθεσιν μέ θέμα: «26.02.1992 Hocalı Soykırımı 25 Karabağ Savaşı Çocukların Gözü ile», ἐν Bakırköy, τήν Παρασκευήν, 17ην ἰδίου.

Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟ ΤΟΠΚΑΠΟΥ ΠΡΟΕΞΑΡΧΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΣΗΛΥΒΡΙΑΣ ΜΑΞΙΜΟΥ (ΦΩΤΟ)


Σήμερα, Κυριακή της Τυρινής (26 Φεβρουαρίου 2017), ο Σεβ. Μητροπολίτης Σηλυβρίας κ. Μάξιμος, Επόπτης της Περιφερείας Κοντοσκαλίου – Υψωμαθείων, λειτούργησε στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Τόπκαπου και τέλεσε πάνδημο μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών πάντων των διακονησάντων στην Κοινότητα «και των απανταχού της Δεσποτείας Κυρίου αναπαυομένων ενοριτών». 
Ακολούθησε η διανομή κολλύβων στην Κοινοτική Αίθουσα και μετά την δεξίωση τελέστηκε ο Α’ Κατανυκτικός Εσπερινός, της «Συγχωρήσεως», χοροστατούντος από του Παραθρονίου του Μητροπολίτου Σηλυβρίας κ. Μαξίμου.


Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΗΓΙΑΣΜΕΝΗ ΤΗΣ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ


ΠΑΝΣΕΠΤΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΣ ΝΑΟΣ 
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, θά χοροστατήσῃ ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ κατά τήν Θείαν Λειτουργίαν τῶν Προηγιασμένων Δώρων, τῆς Τετάρτης, 1ης Μαρτίου. 

2/25/2017

"ΕΦΘΑΣΕ ΚΑΙΡΟΣ..." ΣΤΟ ΜΕΛΟΣ ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΥ ΣΤΑΝΙΤΣΑ


Το Δοξαστικό των Αίνων της Κυριακής της Τυρινής "Έφθασε καιρός...", σε ήχο πλ.β', στο μέλος του αειμνήστου Άρχοντος Πρωτοψάλτου της Μ.τ.Χ.Ε. Θρασύβουλου Στανίτσα. 

2/24/2017

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΤΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΕΙΚΟΣΙΦΟΙΝΙΣΣΗΣ "1424"


ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Ι. ΤΣΙΑΝΙΚΛΙΔΗ 
Δρος Θ – Νομικοῦ 
«Τό χρονικό μιᾶς μεγάλης διαδρομῆς, τῆς ἐπιστροφῆς τοῦ Κώδικα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Εἰκοσιφοινίσσης μέ ἀριθμό: «1424». Ἕνα ἱστορικό γεγονός γιά τήν Ἱερά Μητρόπολη Δράμας καί τό λαό της». 
Ολόκληρο το χρονικό στη συνέχεια



Ο ΚΑΤΗΧΗΤΗΡΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ


ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΗΧΗΤΗΡΙΟΣ 
ΕΠΙ Τῌ ΕΝΑΡΞΕΙ 
ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ 
+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ 
ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ 
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ - ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ 
ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ 
ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, 
ΧΑΡΙΣ ΕΙΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ 
ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, 
ΠΑΡ᾿ HΜΩΝ ΔΕ ΕΥΧΗ, ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΗΣΙΣ 
* * * 
Ἀδελφοί καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ εὐλογημένα, 
Διὰ τῆς χάριτος καὶ τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ εἰσερχόμεθα ἀπὸ τῆς αὔριον εἰς τὸ στάδιον τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, τῆς καταλληλοτέρας περιόδου διὰ τὴν στροφὴν τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς, τῆς ἰδικῆς μας ψυχῆς, πρὸς τὸν Κύριον. 
Ἡ περίοδος αὐτὴ εἶναι μία διαρκὴς κατάνυξις ἐνώπιον τοῦ ἐκτυλισσομένου καθ᾿ ἡμέραν μυστηρίου τοῦ Θεοῦ, τοῦ μυστηρίου τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου. Διὰ τοῦτο ἡ παρεχομένη εἰς ἡμᾶς εὐκαιρία τῶν Ἱερῶν Νηστειῶν ἔχει ἓν ἰδιαίτερον χαρακτηριστικόν: τὴν ἀνάνηψιν καὶ τὴν νῆψιν τῆς ψυχῆς, ἡ ὁποία καλεῖται ἰδιαιτέρως κατὰ τὴν γέμουσαν θείων προτροπῶν καὶ ἁγιότητος περίοδον αὐτὴν νὰ συνειδητοποιήσῃ τὰ παροδικὰ καὶ τὰ ὁρώμενα καὶ νὰ μεταβῇ σταδιακῶς πρὸς τὰ μείζονα καὶ τὰ κρείττονα, πρὸς τὰ ἀόρατα. 
Ἀναγλύφως καὶ ἐπιγραμματικῶς Ἀνδρέας ὁ Κρήτης διὰ τοῦ Μεγάλου Κανόνος του ὁμιλεῖ πρὸς ἑαυτὸν καὶ πρὸς πᾶσαν ψυχὴν θλιβομένην καὶ καταπονουμένην ὑπὸ τῶν πειρασμῶν καὶ τῶν περισπασμῶν τῆς παρούσης ζωῆς. Συναισθανόμενος ὁ Ἅγιος τὸ βάρος τῆς πονεμένης ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν ἀνθρωπίνης ψυχῆς, ἐν ἀγωνίᾳ κραυγάζει: «Ψυχή μου, ψυχή μου, ἀνάστα τί καθεύδεις;». Ἡ κραυγὴ αὐτὴ ὁδηγεῖ εἰς τὴν συνειδητοποίησιν τῆς ματαιότητος καὶ εἰς τὸν ἀνέκφραστον φόβον τοῦ τέλους τῆς ἐπιγείου ζωῆς: «τὸ τέλος ἐγγίζει καὶ μέλλεις (ψυχή μου) θορυβεῖσθαι». Ἐνώπιον τοῦ ἀπροσδοκήτου τέλους τῆς ζωῆς ποὺ ἔρχεται «ὡς κλέπτης ἐν νυκτί», καλεῖ ἑαυτὸν ὁ τῆς Κρήτης Φωστὴρ καὶ κάθε πονεμένην καὶ ὑπὸ τοῦ φόβου τῆς ἀνασφαλείας διακατεχομένην ψυχήν: «Ἀνάνηψον», λοιπόν, «ἵνα φείσηταί σου Χριστὸς ὁ Θεός, ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν».
Ἡ Ὀρθόδοξος Πατερικὴ διδασκαλία καὶ φωνὴ μᾶς καλεῖ, κατὰ τὸ ἐνώπιόν μας στάδιον, νὰ συναισθανθῶμεν ὁ καθεὶς «ποῖοι εἴμεθα, ποῦ εὑρισκόμεθα καὶ ποῦ ὑπάγομεν», ποῦ κατευθυνόμεθα δηλαδή. Νὰ αἰσθανθῶμεν τὸ μάταιον τοῦ προσκαίρου βίου καὶ νὰ μετανοήσωμεν δι᾿ ὅσα «ἐν γνώσει ἢ ἐν ἀγνοίᾳ, ἐν λόγοις ἢ ἐν ἔργοις, ἐν ἐπιτηδεύμασι καὶ πάσαις (ἡμῶν) ταῖς αἰσθήσεσιν» εἰργάσθημεν μέχρι τοῦδε ὄχι κατὰ τὸ εὐαγγέλιον καὶ τὸν νόμον τῆς Χάριτος τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ ἀνανήψωμεν. Μόνον τότε θὰ εὕρωμεν ἔλεος καὶ χάριν καὶ θὰ μᾶς φεισθῇ ὁ ἐτάζων καρδίας καὶ νεφροὺς καὶ τὰ κρύφια πάντα τῶν ἀνθρώπων καὶ τοὺς λογισμοὺς γιγνώσκων Κύριος καὶ δὲν θὰ μᾶς καταλογίσῃ τοὺς ἀδίκους λογισμούς, οἱ ὁποῖοι ὁδηγοῦν εἰς μάταια καὶ ἀνώφελα ἔργα. 
Ὁ ἐνώπιόν μας ἀγὼν συμποσοῦται εἰς τὴν νῆψιν καὶ εἰς τὴν ἀνάνηψίν μας, εἰς τὴν μετάνοιαν. Διὰ τῆς μετανοίας, διὰ τῆς ἐπιγνώσεως τῆς καταστάσεώς μας δηλαδή, καὶ διὰ τῆς ἐξομολογήσεως, ἡ ζωή μας στεφανώνεται διὰ «τῆς ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν, διὰ τῆς κοινωνίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διὰ τοῦ πληρώματος τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν». Ἡ ἀνάνηψις ταυτίζεται πρὸς τὴν συνείδησιν τοῦ μετανοοῦντος ἀνθρώπου (Πρβλ. Β΄ Κορ. α΄, 12 καὶ Ρωμ. β΄, 15). Ἡ συνείδησις εἶναι δῶρον τοῦ Θεοῦ. 
Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ, 
Καλούμεθα οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ νὰ βιώσωμεν τὴν περίοδον τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ὡς χρόνον συνειδησιακῆς νήψεως καὶ ἀνανήψεως, ὡς στιγμὴν αἰωνιότητος τῆς Ὀρθοδόξου ταυτότητός μας. Δηλαδή, καλούμεθα νὰ ζήσωμεν καὶ νὰ συμβιώσωμεν μὲ τὸν Χριστόν. Νὰ ζήσωμεν ἐκκλησιαστικῶς καὶ πνευματικῶς. Διότι μόνον εἰς τὴν ἐν Χριστῷ ζωὴν ὑπάρχει ἡ δυνατότης νὰ ἀνανήψῃ ἡ συνείδησίς μας καὶ νὰ ἀνέλθωμεν εἰς τὸν χῶρον τῆς πραγματικῆς ἐλευθερίας καὶ τῶν ἀλανθάστων κριτηρίων πρὸς ἀνάπαυσιν καὶ λύτρωσίν μας. 
Κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς εὐλογημένης ταύτης περιόδου, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης καὶ ἡ Μήτηρ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία ἐπισκέπτονται πᾶσαν Ὀρθόδοξον Χριστιανὴν ψυχὴν κοπιῶσαν καὶ πεφορτισμένην καὶ ἀπαραμύθητον ὑπὸ τῶν ἀξιῶν καὶ ἡδονῶν καὶ ἀπολαύσεων τῆς σαρκὸς καὶ τοῦ κόσμου τούτου, συμπορεύονται καὶ συμπροσεύχονται πρὸς τὸν «προσερχόμενον σφαγιασθῆναι καὶ δοθῆναι εἰς βρῶσιν τοῖς πιστοῖς Βασιλέα τῶν βασιλευόντων καὶ Κύριον τῶν κυριευόντων»: Ἀξίωσον, Κύριε, πάντας τοὺς Ὀρθοδόξους πιστοὺς ἐν εἰρήνῃ καὶ συντριβῇ καρδίας νὰ διαπορευθοῦν τὴν ἱερὰν περίοδον καὶ τὸ ἀνοιγόμενον στάδιον, «χαριτῶν καὶ δυναμῶν ὅπως προφθάσω-μεν, ἐκτελέσαντες τὸν δρόμον ἀνδρικῶς, τὴν κυρίαν ἡμέραν τῆς Ἀναστάσεώς Σου, καὶ ἐν χαρᾷ στεφανηφοροῦντες αὐτὴν ἀκαταπαύστως αἰνέσωμεν» (πρβλ. ποίημα κυρίου Θεοδώρου, Τριώδιον). 
Εὐλογοῦντες πατρικῶς ὑμᾶς, τέκνα ἀγαπητὰ καὶ πιστὰ τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας, καὶ ἡνωμένοι μαζί σας ἐν προσευχαῖς καὶ δεήσεσιν, ἐπικαλούμεθα ἐπὶ πάντας τὴν δύναμιν τοῦ Τιμίου καὶ ζωοποιοῦ Σταυροῦ καὶ τὰς πρεσβείας τῆς Κυρίας Θεοτόκου, τῶν ἁγίων Ἀγγέλων καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, ὥστε ἅπαντες ἀξίως τῆς κλήσεως ἡμῶν ὡς Ὀρθοδόξων νὰ πολιτευθῶμεν, καὶ νὰ ἀπολαύσωμεν τοιουτοτρόπως τῆς τρυφῆς καὶ τῆς δόξης τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, εἰς Ὃν τὸ κράτος καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. 
Ἁγία καὶ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ ,βιζ´ 
† Ὁ Κωνσταντινουπόλεως 
διάπυρος πρὸς Θεὸν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

2/23/2017

ΟΙ ΧΟΡΟΣΤΑΣΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΣΤΑ ΑΠΟΔΕΙΠΝΑ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΑΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ


ΠΑΝΣΕΠΤΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΣ ΝΑΟΣ 
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, θά χοροστατήσῃ ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ κατά: 
α) τήν Ἱεράν Ἀκολουθίαν τοῦ Μεγάλου Ἀποδείπνου τῆς Καθαρᾶς Δευτέρας, 27ης Φεβρουαρίου, καί ὥραν 2ανμ. μ., καί 
β) τήν Ἱεράν Ἀκολουθίαν τοῦ Μεγάλου Ἀποδείπνου τῆς Καθαρᾶς Τρίτης, 28ης ἰδίου, τήν αὐτήν ὥραν.

ΓΕΡΩΝ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ: ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ ΧΡΩΜΑΤΟΣ


Η ΚΑΛΙΑΚΟΥΔΑ 
ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 
"Τὸ μαῦρο εἶναι ἕνα νεκρὸ τίποτα, 
μία αἰώνια σιωπὴ χωρὶς ἐλπίδα". 
(W. Kandinsky) 
Ὡς γνωστόν, ποικίλλει ἡ ψυχολογία, παθολογία καὶ ὁ συμβολισμὸς τῶν χρωμάτων. Ἐδῶ ὅμως ὁ λόγος μόνον διὰ τὸ μαῦρον. Τὸ χρῶμα τῶν μοναχῶν, τῶν κληρικῶν ἢ τοῦ διαβόλου, τῶν πτωχῶν ἢ τῶν πλουσίων, τῆς μοδὸς ἢ τῆς διαμαρτυρίας. Ἐντυπωσιακὴ ὡς ἐκ τούτου εἶναι ἡ ἐννοιολογικὴ πολυμορφία τὴν ὁποίαν ἔλαβε τοῦτο διαχρονικῶς εἰς τὰς ποικίλας κοινωνίας καὶ τοὺς πολιτισμούς.
Εἰς τὴν περὶ δημιουργίας ἀφήγησιν ἀναφέρεται:... "καὶ σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου... καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς γενηθήτω φῶς καὶ ἐγένετο φῶς καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς ὅτι καλόν" (Γεν. 1, 1-2). Ἄρα ὅλων τῶν χρωμάτων προηγεῖτο τὸ μαῦρον. Εἶναι τὸ πρωταρχικὸν χρῶμα εἰς τὸ ὁποῖον ἐξ ἀρχῆς ἐνυπάρχει μία ἀρνητικὴ εἰκών. Καὶ εἰς αὐτὸ εἶναι ἀδύνατος ἡ ζωή (πρβλ. τὸ τοῦ Κυρίου: "Ἐγὼ εἰμὶ τὸ φῶς τοῦ κόσμου" [Ἰω. 8, 12]). Ἀποτελεῖ ὅμως τὴν εἰκόνα ἑνὸς κατάμαυρου κόσμου ἐξ οὗ τὰ πάντα προέρχονται καὶ συγχρόνως ἐμπνέει τὸν φόβον. Καὶ αὐτὴ ἡ ἀμφισημία του κυριαρχεῖ διαχρονικῶς εἰς ὅλην τὴν ἱστορίαν του. 
Οὕτως ὁλόκληρα μετὰ 1.000 ἔτη, τὸ μαῦρον εἰσέρχεται εἰς τὴν καθημερινὴν ζωὴν καὶ τὸν κοινωνικὸν κώδικα, ἐνῶ ἐξαφανίζεται μεγάλως ἡ ἀμφίσημος συμβολική του. Εἰς τὴν Ρωμαϊκὴν ἀρχαιότητα καὶ τὸν πρώϊμον Μεσαίωνα τὸ καλὸν καὶ τὸ κακὸν συνυπάρχουν εἰρηνικῶς. Ἀφ' ἑνὸς τὸ μαῦρον συνδέεταί πως μὲ τὴν ταπείνωσιν, τὸ μέτρον, τὴν αὐθεντίαν καὶ τὴν ἀξιοπρέπειαν, ἀφ' ἑτέρου δὲ μὲ τὸ βασίλειον τῶν νεκρῶν καὶ τοῦ σκότους, τοὺς καιροὺς ἀπογνώσεως καὶ μετανοίας, τῆς ἀρνήσεως τῆς σαρκός, τῆς ἁμαρτίας καὶ τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων. Κατὰ τὴν φεουδαρχικὴν ἐποχὴν εἰς τὰς συζητήσεις θεολόγων καὶ ἠθικολόγων, τὰς λειτουργικὰς πρακτικάς, τὴν τέχνην, τὰς ἱπποτικὰς πρακτικάς, παντοῦ ἵσταται τὸ μαῦρον, συνδεδεμένον μὲ τὴν κακίαν καὶ τὸν θάνατον. 
Ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τοῦ ὀψίμου Μεσαίωνος εἰς ὅλα τὰ πεδία τῆς κοινωνικῆς ζωῆς, τὸ μαῦρον λαμβάνει μεγάλην ἀξίαν χωρὶς νὰ χάνονται τελείως καὶ αἱ ἀρνητικαί του πλευραί. Εἰσέρχεται εἰς τὰ κοσμικὰ σαλόνια μὲ τὰς κομψὰς κυρίας τῆς "Ἐλίτ", τὴν πανίσχυρον μόδαν καὶ τὴν πολιτείαν. Πρὸς τοῦτο ἐβοήθησεν ἡ οἰκοσημολογία, ἡ ὁποία τὸ ἠλευθέρωσεν ἐκ τῶν ἐκφοβιστικῶν συνεπειῶν καὶ ἔφερεν ὀπίσω τὴν χρωματικὴν γκάμαν. Ἀπὸ τοῦ 13ου αἰ. χρησιμοποιεῖται εἰς τὴν ἐνδυμασίαν τῶν Πατρικίων καὶ τῶν ἀξιωματούχων ἐκφράζον τὸ ὕψος τῆς θέσεως, ἀργότερον δὲ καὶ ὡς τὸ χρῶμα τῆς ἀρετῆς. Ἐπίσης κυριαρχεῖ εἰς τὰς πριγκηπικὰς αὐλάς, τὴν Κουρίαν καὶ τοὺς βασιλικοὺς οἴκους, τοὐλάχιστον μέχρι τοῦ 17ου αἰ., ἀπὸ δὲ τοῦ 19ου καὶ εἰς τὴν ἐξωτερικὴν ἀμφίεσιν τῶν ὀρθοδόξων κληρικῶν.
Πάντως ἀπὸ τοῦ 15ου αἰ. εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ μαύρου ἐμφανίζεται μία νέα ἐποχή. Χάνει ὅπως καὶ τὸ λευκὸν τὴν ἔννοιαν τοῦ ἀληθοῦς χρώματος, κατὰ δὲ τὸ μέσον τοῦ 17ου αἰ. τὰ χρώματα αὐτὰ ἀντιτίθενται πρὸς τὰ λοιπά. Τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν ἀνακάλυψιν τῆς ἐγχρώμου τυπογραφίας καὶ τῶν πειραμάτων τοῦ Νεύτωνος (1565), ὁ ὁποῖος ἀνεκάλυψε τὸ φάσμα τοῦ φωτὸς μὲ ἀπροβλέπτους μέχρι σήμερον ἐξελίξεις. 
Αἱ συνέπειαι τῆς ἀλλαγῆς αὐτῆς ἦσαν βαρεῖαι καὶ πολλαί, τὴν ἔναρξιν τῆς ὁποίας πιθανῶς ἐδημιούργησαν θρησκευτικοὶ καὶ ἠθικοὶ εἰδικοὶ τοῦ φθίνοντος Μεσαίωνος, κληρονόμος τῶν ὁποίων φαίνεται ἐν πολλοῖς ἡ Μεταρρύθμισις1
Τὸ μαῦρον εἶναι σύμβολον γενικότερον τῆς ἐκλεπτύνσεως, τοῦ καλοῦ γούστου καὶ τοῦ αἰσθησιασμοῦ συνδεόμενον καὶ μὲ τὴν σεξουαλικὴν λαγνείαν καὶ τὸν σαδομαζοχισμόν. Τὸ πρῶτον ἐπιτυγχάνεται διὰ τῆς ἐντέχνου ἀντιθέσεώς του μὲ τὸ λευκόν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐκμεταλλεύεται ἀφαντάστως ἡ ἀκριβὴ βιομηχανία τῶν "μινιμαλιστικῶν"! dessous μὲ τὰς τερψιομματικὰς σχεδιαστικάς της "φαντασμαγορίας". Βεβαίως πιθανῶς δὲν εἶναι καθόλου προκλητικὸν καὶ ὀρεκτικὸν ὅταν ἐπεκτείνεται καὶ εἰς τὰ πινάκια καὶ τὰς πετσέτας -ἁπλῶς ἐπειδὴ εἶναί τι τὸ νέον- τῶν χώρων κάποιων "λίαν κυριλέ" ἑστιατορίων. 
Θετικαὶ λοιπὸν πλευραὶ τοῦ μαύρου χρώματος εἶναι τό "γκλαμούρ", ἡ συναισθηματικὴ σταθερότης, ἡ ἀποδοτικότης, ἡ ἀσφάλεια καὶ ἀρνητικὰ ἡ καταπίεσις, ἡ συναισθηματικὴ ψυχρότης, τὸ μυστήριον, ἡ ἀπειλὴ κ.ἄ. 
Ὡς ἐκ τούτου πολλαὶ εἶναι αἱ περιπτώσεις κατὰ τὰ ὁποίας χρησιμοποιεῖται τὸ ἐπίθετον μαῦρον συμβολικῶς καὶ ἄλλως, ὅπως εἰς τὸν ἄνθρωπον (πρβλ. καὶ τὸ "ὁ ἄνθρωπος τῆς νύχτας"), τὸ μοῦτρον -ἐδῶ δὲν πταίουν βεβαίως οἱ ἀφρικανοί!-, τὴν ἤπειρον, τὰ μάτια, τὰ μαλλιά (ὄχι τὰ βαμμένα), τὴν ψυχήν, τὰς ἰδέας, τὴν μαγείαν, τὴν Βίβλον, τὴν ἡμέραν (πρβλ. τὸ τοῦ Ἀθανασίου Διάκου: "πολλὴ μαυρίλα πλάκωσε, μαύρη σὰν καλιακούδα"), τὸν οὐρανόν, τὰ σύννεφα, τὴν γαλήν, τὸν κόρακα, τὴν πουλάδα (ἐσχάτως), τοὺς πίνακας, τὴν ἀγοράν, τὰ χρήματα, τὴν ποίησιν, τοὺς τίτλους ἀσμάτων, τὰ ἄνθη (τριαντάφυλλον, τουλίπα), τὸν ζωμόν, τὸ τέϊον, τὸ πιπέρι καὶ ἄλλα ἀθῶα καὶ μή. 
Γίνεται δὲ χρῆσις αὐτοῦ εὐρέως κατὰ τὰς κηδείας, τὸ πένθος -τὸ ὁποῖον σήμερον διαρκεῖ εἰς τάς "βαρυπενθούσας" συχνάκις λόγῳ τοῦ ταχυρρύθμου τῆς ἐποχῆς, μόνον περὶ τοὺς ἕξη μήνας!-, τὰς ἰδεολογικὰς ἐκτροπάς τοῦ ναζισμοῦ, τοῦ φασισμοῦ, τοῦ θρησκευτικοῦ δῆθεν φονταμενταλισμοῦ, τὴν τέχνην2, τὴν βιομηχανίαν τῶν ἀπαστραπτόντων αὐτοκινήτων διὰ τοὺς ἐπισήμους, τοὺς πλουσίους καὶ τούς "πτωχούς" ἐπιδειξίας. 
Ἴσως δὲ καὶ ὅλα αὐτὰ νὰ ὁδήγησαν τὸν μεγάλον K. Malevich νὰ ζωγραφίσει εἰς τὴν νέαν κοσμογονίαν του τὸ περίφημον "μαῦρο τετράγωνο"3, ἐπανερχόμενος εἰς τὴν ἐκ τοῦ μηδενὸς δημιουργίαν.
____________________________________________________ 
1- M. Pastoureau, Schwarz, Geschichte einer Farbe, Ντάρμσταντ 2016. 
2- O. Westheider, Die Farbe Schwarz in der Malerei Max Beekmanns, Βερολῖνο 1995. 
3- Π. Ἀνδριόπουλου, Τὸ μαῦρο τετράγωνο τοῦ Μαλέβιτς, Ἰδιωτικὴ Ὁδός, 6.3.2014. http://panagiotisandriopoulos.blogspot.com.tr/2014/03/blog-post_6.html.

2/22/2017

π. Αλεξάνδρου Σμέμαν: Θεολογική Ανατομία της Συγχρόνου Εκκλησιαστικής Ζωής


Γράφει ο Θεολόγος – Εκκλησιαστικός Ιστορικός – Νομικός Ιωάννης Ελ. Σιδηράς 
Από τα Σκιώδη στα Ουσιώδη και κατά της αιρέσεως του ευσεβισμού 
Περί της Εκκλησίας και του Ανθρώπου 
Η υπό του π. Αλεξάνδρου Σμέμαν Θεολογική Ανατομία της Συγχρόνου Εκκλησιαστικής Ζωής 
Το παρόν θεολογικό κείμενο υιϊκώς και πάνυ ευλαβώς αφιερούται στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως κ.κ. Άνθιμο Β΄, ο οποίος λόγοις και συγγραφαίς διακονεί την της Θεολογίας μεγίστη τέχνη και επιστήμη σε χαλεπούς καιρούς σύγχρονου αθεολόγητου εκκλησιαστικού λόγου. 
Ολόκληρο το κείμενο στη συνέχεια

2/21/2017

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΥ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΔΕΡΚΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ


ΠΑΝΣΕΠΤΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΣ ΝΑΟΣ 
Ἡ Α. Σεβασμιότης ὁ Πατριαρχικός Ἐπίτροπος, Μητροπολίτης Γέρων Δέρκων κ. Ἀπόστολος, θά χοροστατήσῃ ἐν τῷ Πανσέπτῳ Πατριαρχικῷ Ναῷ κατά: 
α) τόν Μ. Ἑσπερινόν τοῦ Σαββάτου, 25ης Φεβρουαρίου, καί ὥραν 4ην μ. μ., 
β) τήν Θείαν Λειτουργίαν τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς, 26ης ἰδίου, καθ᾿ ἥν θά ἀναγνωσθῇ καί ὁ Κατηχητήριος Λόγος τῆς Α. Θ. Παναγιότητος τοῦ Πατριάρχου, ἐπί τῇ εἰσόδῳ εἰς τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Τεσσαρακοστήν, καί 
γ) τόν Α´ Κατανυκτικόν Ἑσπερινόν τῆς αὐτῆς ἡμέρας, καί ὥραν 4ην μ. μ..

Related Posts with Thumbnails