_____________
__Yπεύθυνος σελίδας: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος

6/25/2019

Συνάντηση Ορθοδόξων – Εβραίων στο Παρίσι


Συνεδρίασε σήμερα το πρωί, Τρίτη 25 Ιουνίου 2019, στο Παρίσι η Προπαρασκευαστική Επιτροπή του Μικτού Ακαδημαϊκού Διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξου Εκκλησίας και Ιουδαϊσμού. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στις εγκαταστάσεις της Ιεράς Μητροπόλεως Γαλλίας. 
Συμμετείχαν από την ορθόδοξη πλευρά ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γαλλίας κ. Εμμανουήλ, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μελιτηνής κ. Μάξιμος και ο κ. Gary Βατσικούρας, ενώ από την εβραϊκή πλευρά συμμετείχαν οι Ραβίνοι κ. Daniel F. Polish, κ. Noam E. Marans και κ. David Fox Sandmel. 
Η Επιτροπή ασχολήθηκε με τα Πρακτικά προηγουμένων συναντήσεων και μελέτησε τα επόμενα βήματα. Αποφασίστηκε να συνέλθει η επόμενη συνάντηση του Μικτού Ακαδημαϊκού Διαλόγου τον προσεχή Δεκέμβριο στην Αθήνα. 
Οι λεπτομέρειες και τα πρακτικά θέματα θα διευθετηθούν στους επόμενους μήνες.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΣΤΗΝ ΘΡΟΝΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ


Στην Θρονική Εορτή της Εκκλησίας της Ρώμης, επί τη μνήμη των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, το Οικουμενικό Πατριαρχείο αποστέλλει κάθε χρόνο επίσημη Αντιπροσωπεία, όπως άλλωστε πράττει και η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία κατά την Θρονική Εορτή της Κωνσταντινουπόλεως (Αγίου Αποστόλου Ανδρέου, 30 Νοεμβρίου). 
Φέτος, η Αντιπροσωπεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου έχει ως επικεφαλής τον Αρχιεπίσκοπο Τελμησσού κ. Ιώβ,  ο οποίος είναι Μόνιμος Εκπρόσωπος του  Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών και συμπροεδρεύει στην Μικτή Επιτροπή Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. 
Η Αντιπροσωπεία περιλαμβάνει, επίσης, τον Επίσκοπο Μελιτινής κ. Μάξιμο, βοηθό του Μητροπολίτου Γαλλίας και τον Διάκονο Βοσπόριο, Κωδικογράφο της Αγίας και Ιεράς Συνόδου. 
Η Αντιπροσωπεία του Φαναρίου θα γίνει δεκτή από τον Πάπα Φραγκίσκο στις 28 Ιουνίου και θα πραγματοποιήσει συναντήσεις με το Ποντιφικό Συμβούλιο του Βατικανού για την Προώθηση της Χριστιανικής Ενότητας. 
Το Σάββατο 29 Ιουνίου, η Αντιπροσωπεία θα παραστεί στην επίσημη Θεία Λειτουργία, στην οποία θα προστεί ο Πάπας Φραγκίσκος. 

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΝΕΟ ΔΗΜΑΡΧΟ ΤΗΣ ΠΟΛEΩΣ ΕΚΡΕΜ ΙΜΑΜΟΓΛΟΥ


ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 
Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης πρός τόν νέον Δήμαρχον τῆς Πόλεως İmamoğlu 
Ἐπί τῇ ἐκλογικῇ νίκῃ τήν ὁποίαν κατήγαγε κατά τάς ἐκλογάς τῆς Κυριακῆς, 23ης τ.μ. Ἰουνίου, ὁ νεοεκλεγείς Δήμαρχος τῆς Πόλεως Ἐντιμ. κ. Ekrem İmamoğlu, ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος ἀπέστειλεν αὐτῷ θερμόν συγχαρητήριον Μήνυμα ἐκ μέρους τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί τῆς περί αὐτό ἐνταῦθα Ὁμογενείας, ἐκφράσας τήν εὐχήν ὅπως ὁ νέος Δήμαρχος πορευθῇ κατά τήν θητείαν του ἐπί τῇ βάσει τῶν ἀρχῶν τοῦ εἰλικρινοῦς διαλόγου πρός πάσας τάς συνιστώσας τῆς κοινωνίας καί τοῦ ἀδιακρίτου σεβασμοῦ τῶν ἀνθρωπίνων καί τῶν μειονοτικῶν δικαιωμάτων.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ ΣΤΟ ΝΤΑΧΑΟΥ



Η Ιερά Μητρόπολη Γερμανίας στην εκδήλωση Μνήμης για τις 4.000 Ρώσους, Ουκρανούς και Λευκορώσους στρατιώτες, πολιτικούς και επιστήμονες από την πρώην Σοβιετική Ένωση, που εκτελέστηκαν στο σκοπευτήριο του Στρατοπέδου Συγκέντρωσης Νταχάου (1941-1942). 
Το 1941 εισέβαλε ο ναζιστικός στρατός του Χίτλερ στη Ρωσία. Η Γκεστάπο είχε "σταχυολογήσει" πάνω από 4 χιλιάδες σοβιετικούς που ήταν σε στρατόπεδα αιχμαλώτων και τους μετέφερε στο Στρατόπεδο Συγκέντρωσης Νταχάου, όπου σε διάστημα ολίγων ημερών και μηνών τους εκτέλεσε στο σκοπευτήριο που βρίσκεται εκτός του Στρατοπέδου, στην περιοχή Heberthausen. Δεν υπήρξε κάποια δικαστική διαδικασία και καταδίκη τους σε θάνατο, αλλά εφαρμογή εντολής των ναζιστών αξιωματούχων, για μια εν ψυχρώ μαζική εκτέλεσἠ τους. 
Η Βαυαρική Πολιτεία και η αρμόδια κρατική υπηρεσία για τα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης της Βαυαρίας διαμόρφωσαν τον τόπο της μαζικής εκτέλεσης Heberthausen σε "Τόπο των Ονομάτων" των θυμάτων, και τοποθέτησαν πίνακες με ονόματα και βιογραφίες Ρώσσων, Ουκρανών και Λευκορώσων στρατιωτών, καθώς επίσης και στήλες επί του εδάφους με αναγραφή πολλών ονομάτων των εκτελεσθέντων.


ΟΜΙΛΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ Ν. ΟΡΕΣΤΙΑΔΑ ΣΤΗΝ ΣΗΛΥΒΡΙΑ


Την Κυριακή, 23 Ιουνίου, πολυμελής όμιλος προσκυνητών-μελών του Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου Αδριανουπόλεως και του Συλλόγου Απογόνων Καραγατσιανών Αδριανουπολιτών Η ΟΡΕΣΤΙΑΔΑ, υπό την ηγεσία των Εντιμ. κ. Δημητρίου Κιηγμά και κ. Γεωργίου Ριζιώτου, επισκέφθηκε τη Σηλυβρία και τον οικείο Ποιμενάρχη Σεβ. κ. Μάξιμο και ξεναγήθηκε στα ιστορικά μνημεία της πόλης και τέλος προσκύνησε στο χώρο της οικίας του Αγίου Νεκταρίου.


6/24/2019

Ο ΡΕΘΥΜΝΗΣ ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΕΘΥΜΝΙΩΤΗ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟ (ΒΙΝΤΕΟ)


Τρίμηνο Αρχιερατικό Μνημόσυνο του Ρεθυμνιώτη Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κυρού Στυλιανού τελέστηκε την Κυριακή 23 Ιουνίου 2019, στον Ιερό Ενοριακό Ναό Αγίου Παντελεήμονος στο Άδελε Ρεθύμνου. 
Της Θ. Λειτουργίας και του Μνημοσύνου προέστη ο Σεβ. Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Ευγένιος, ο οποίος μίλησε εμπνευσμένα και από καρδιάς για τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Στυλιανό, με τον οποίον συνδεόταν προσωπικά. 
Στιγμιότυπα, καθώς και ο λόγος του Σεβ. Ρεθύμνης κ. Ευγενίου στο βίντεο που ακολουθεί. 


ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ (24 ΙΟΥΝΙΟΥ 2019)



ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 
Ἐκκλησιαστικαί Eἰδήσεις 
 ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ Α.Θ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ 
Τό ἑσπέρας τῆς Κυριακῆς, 23ης Ἰουνίου, ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐπέστρεψε μετά τῆς συνοδείας Του, δι᾽ἀεροσκάφους τῶν Τουρκικῶν Ἀερογραμμῶν, ἐκ Καισαρείας, ἔνθα πραγματοποίησε τήν καθιερωμένην κατ’ ἔτος ἱεραποδημίαν Του εἰς τήν Ἁγιοτόκον Καππαδοκίαν. 
* * * 
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, τήν πρωΐαν τῆς Δευτέρας, 24ης ἰδίου, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Μ. Ἀρχιμανδρίτου κ. Βησσαρίωνος, ἐτίμησε διά τῆς ὑψηλῆς Αὐτοῦ παρουσίας τήν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν τοῦ ὑπό τοῦ Κέντρου Ἀρχαίων καί Βυζαντινῶν Σπουδῶν «Σταῦρος Νιάρχος» τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Koç διοργανωθέντος Ε’ Διεθνοῦς Συμποσίου, ἐπί τοῦ θέματος «Byzantine Anatolia: Space and Communities», ἐν τῇ ἐν Πέραν ἕδρᾳ αὐτοῦ. 
* * *

Οι ταλαιπωρίες των Ορθοδόξων Εκκλησιών στα Βαλκάνια κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου (1923-1940)

Η παλαιά Μητρόπολη του Βουκουρεστίου

Αριστείδης  Πανώτης                                                                                                                            Άρχων Μ. Ιερομνήμων της Μ.τ.Χ.Ε. 
Θεολόγος ιστορικός –συγγραφέας - Αρχισυντάκτης της Θ.Η.Ε. 
Η στενότερη συνεργασία των Ορθοδόξων της Ανατολικής Ευρώπης με τον Οικουμενικό Θρόνο καταστάθηκε περισσότερο αισθητή κατά τα χρόνια αυτά της παγκόσμιας συρράξεως, με την εμφάνιση των νέων ιδεολογιών που τράφηκαν από τους ολοκληρωτικούς ανταγωνισμούς των ισχυρών κρατών που πληρώθηκαν ακριβά από τους φιλειρηνικούς πληθυσμούς. Ήδη το Οικουμενικό Πατριαρχείο τον Ιανουάριο του 1923 στο επίσημο περιοδικό του με τίτλο: «Το Μέγα βήμα προς την αλληλεγγύην εν τη Ορθοδοξία» συμφωνεί για τη στενότερη προσέγγιση προς επίλυση των διαφόρων χρονιζόντων θεμάτων και για την αντιμετώπιση των έξωθεν επιβουλών που είναι πόθος όλων των Ορθοδόξων της Ανατολικής Ευρώπης και ιδίως όλων αυτών που πρόσφατα ανασυνδέθηκαν με την Μητέρα τους Εκκλησία και έλαβαν κανονικά από το Πατριαρχείο την αυτοδιοίκησή τους μετά πολυετή δεσποτική τσαρική κατοχή. 
ΡΟΥΜΑΝΙΑ
Αυτό το άρθρο απηχεί και τις σκέψεις του Πριμάτου της Ρουμανίας πατριάρχη Μύρωνα, μιας ισχυρής προσωπικότητας της εποχής, που παρενέβη και στην Συνδιάσκεψη της Λωζάννης υπέρ των δικαίων του Πατριαρχείου ως «υπερεθνικού εκκλησιαστικού κέντρου» όλων των Ορθοδόξων της Οικουμένης (Περ. Εκκλ. Αλήθεια,Κπ. ο.π. σσ. 79). Οι ανακαινιστικές σκέψεις των Ρουμάνων κληρικών και θεολόγων εντοπίστηκαν στο συγκληθέν στο Βουκουρέστι Συνέδριο 150 ιερέων εξ’ όλης της Εκκλησίας στην Ρουμανία. Σ’ αυτό, παριστάμενων και αρχιερέων και του αρμόδιου υπουργού Παιδείας και καθηγητών της Θεολογικής Σχολής Βουκουρεστίου, τέθηκαν από τον καθηγητή πρωτ. Ποπέσκου προς μελέτη τέσσερα θέματα: α) της θέσεως της Εκκλησίας στο Κράτος και έναντι των λοιπών Ομολογιών, β) του δικαιώματος της Εκκλησίας να κατέχει και να διαχειρίζεται την περιουσία της, γ) ο θρησκευτικός γάμος να είναι υποχρεωτικός στην χώρα, καθώς και η Κυριακή αργία και επίσης και το μάθημα των θρησκευτικών στους ορθοδόξους μαθητές και να διδάσκεται μόνον από θεολόγους κληρικούς και δ) να ιδρυθεί «Παγκληρική Ένωση» για όλους τους ιερείς της χώρας, ακόμη δε εκφράζεται και η ευχή να δοθεί γρήγορα λύση στον δεύτερο γάμο των χηρευόντων κληρικών «για να παραμένουν φρονιμώτεροι». Απώτερος στόχος αυτού του συνεδρίου ήταν να γίνουν σεβαστά τα δίκαια και η αυτονομία της τοπικής Εκκλησίας και συνταγματικά να κατοχυρωθεί ως η «επικρατούσα» Εκκλησία στην Ρουμανία για να προστατευθεί η ορθοδοξία της από τις πιέσεις των γύρω Ρωμαιοκαθολικών, που εξωθούσαν τους πιστούς προς τον Ουνιτισμό. Στο συνέδριο αυτό παρουσιάστηκαν τα χρονίζοντα προβλήματα σε όλες σχεδόν τις κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες. Αυτό το βλέπουμε και στο θεματολόγιο του συσταθέντος τότε γνωστού ως «Συνεδρίου της Κων/πόλεως»του 1923, του οποίου η σύγκληση ήταν όντως πανορθόδοξο αίτημα, αν κρίνουμε από τις παράλληλες κινήσεις την ίδια εποχή στη Μόσχα και στο Βουκουρέστι. Εξ’ αυτού και η απάντηση του Πατριάρχου Μελετίου εκ του θεσμικού κέντρου της Μητέρας Εκκλησίας με το «Συνέδριο της Κων/πόλεως». Για την λύση του σοβαρού θέματος της θέσεως της Ορθοδόξου Εκκλησίας στο Ρουμανικό κράτος σπουδαία βαρύτητα είχε το υψηλό κύρος του Πατριάρχη Μύρωνα και η ένθερμη συμπαράσταση στη Γερουσία του περίφημου βυζαντινολόγου καθηγητή Μ. Γιόργκαν, οι οποίοι συνετέλεσαν για να ανατραπούν οι σχεδιασμοί της τότε κυβερνήσεως Βρατιάνου «περί ισοτιμίας» των Εκκλησιών στη Ρουμανία και τελικά ψηφίστηκε ο νόμος του κράτους για τα 13.000.000 των Ορθοδόξων Ρουμάνων που αναγνώρισε ως «κυρίαρχη» Εκκλησία του κράτους (Biserika dominanta) μόνον την Ορθόδοξη Εκκλησία και την ξεχώρισε από την Ελληνοκαθολική Εκκλησία των Ουνιτών, ώστε μόνη να ρυθμίζει την διοίκησή της με την συνεργασία του κλήρου και του λαού της. Σ’ αυτήν την αρχική καταξίωση της τοπικής Εκκλησίας, που τότε συντελέστηκε, οφείλεται και η μετά ταύτα θαυμαστή οργάνωση της τοπικής αυτής Εκκλησίας κατά την περίοδο του μεσοπολέμου μέχρι την επιβολή στη χώρα στις 30 Απριλίου 1948 της ερυθρής δικτατορίας του δήθεν λαϊκού κράτους! 
ΡΩΣΙΑ - ΔΙΑΣΠΟΡΑ 
Κατά τον «Εμφύλιο Πόλεμο» στη Ρωσία 1917-1922 μεταξύ του Κόκκινου Στρατού του βορρά και του Λευκού Στρατού του νότου, η Αυτοκρατορική Εκκλησία πληρώνει τον εναγκαλισμό της με την απολυταρχία των τσάρων, με το αιματηρό τίμημα του Αθεϊστικού Διωγμού. Όσοι αρχιερείς, κληρικοί, μοναχοί και πιστοί παρέμειναν εδραίοι στην Ορθοδοξία και ευρίσκοντο σε περιοχές ελεγχόμενες από τους Μπολσεβίκους, κατά τον πλέον φρικιαστικό τρόπο μαρτύρησαν. Μετά την κατάρρευση του Στρατού του νότου όσοι επέζησαν τράπηκαν σε φυγή κυρίως δια του ελεύθερου λιμένα της Οδησσού και μεταξύ αυτών ήταν και ο Κιέβου Αντώνιος Χραποβίτσκυ, ο οποίος κατέφυγε στο Φανάρι και η εκεί Ομογένεια τον φιλοξένησε, η δε Ελλάδα στην Αθήνα τον τίμησε και με την ανώτατη διάκρισή της. Στο Φανάρι ζήτησαν προστασία και πολλοί άλλοι Ρώσοι αρχιερείς και κληρικοί από την νότια Ρωσία και από τις επιχορηγούμενες Αποστολές εκ Ρωσίας, που στερήθηκαν πλέον τις οικονομικές προσόδους τους, όπως ήταν εξ Αμερικής ο αρχιεπίσκοπος Αλέξανδρος και εκ της Κίνας ο αρχιεπίσκοπος Ιννοκέντιος κ.α., που κατέφυγαν για προστασία και κοινωνία στην «αιχμάλωτη» Μητέρα τους. Η Κων/πόλη τότε δέχθηκε μυριάδες προσφύγων εκ Ρωσίας που το Πατριαρχείο και η εκεί Ομογένεια τους περιέθαλψε στα καθιδρύματά της και τους διέθρεψε μέχρι να βρεθούν τρόποι μεταφοράς τους στην Ευρώπη και στην Αμερική. Το πρόβλημα της εγκαταστάσεως των εκ Ρωσίας ιεραρχών στο μέσο των φυγάδων χριστιανών ήταν από τα δυσκολότερα ζητήματα γιατί έθετε το κανονικό πρόβλημα της «υπερόριας» ασκήσεως του «ενόριου επισκοπικού λειτουργήματος», που εξ αρχής τέθηκε ως θεμελιώδης αρχή για την πρόληψη κάθε αταξίας και έριδος μέσα στη ζωή της Εκκλησίας. Ο κάθε επίσκοπος είναι εκλεγμένος και συνδεδεμένος με το «ενόριο» ποίμνιο συγκεκριμένου πολίσματος και δεν είναι αυτόβουλος ποιμήν πάσης άλλης γειτονικής ποίμνης ανήκοντος σε έτερο υπεύθυνο «ενόριον» επίσκοπον. Εξ’ αυτού και το περιστατικό ότι κατά τον διωγμό του κλήρου και του λαού από το νησί της Κύπρου υπό των Αράβων, αυτός εγκαταστάθηκε μετά «προνομίων» κανονικά τον 7ον αιώνα με τον λθ΄(36) κανόνα της Ε/Στ΄ Οικ. Συνόδου σε τότε κενό χώρο, στην περιοχή της Μητροπόλεως Κυζίκου, που ονομάστηκε «Νέα Ιουστινιανούπολη» και ο τίτλος αυτός και σήμερα συνάπτεται με τη φήμη του αρχιεπισκόπου Κύπρου. Πολλοί από τους πρόσφυγες αρχιερείς αντιλήφθηκαν ότι υφίστανται πλέον εντός της Μιας κανονικής Ορθοδόξου Εκκλησίας με μόνον εφόδιον την κανονικότητά τους και έγιναν διάφορες προτάσεις. Οι «εμιγκρέδες» της Δυτικής Ευρώπης ζήτησαν άμεση εξάρτηση εκ του Οικουμενικού Θρόνου και το Φανάρι επικέντρωσε την προσοχή του στο πρόσωπο του Μητροπολίτη πρώην Βολυνίας Ευλόγιου Γεωργιέφσκυ1 μάρτυρα της τότε παρακμής του τσαρικού καθεστώτος. Αυτός είχε λάβει εντολή ελευθερίας κινήσεως από τον Πατριάρχη Τύχωνα πριν απομονωθεί και εγκαταστάθηκε στο Παρίσι (1926-1946) μέσα στα όρια της συσταθείσας το 1922 Μητροπόλεως Θυατείρων και Μεγάλης Βρεταννίας. Εκ των πρώτων μελημάτων του ήταν με κάθε τρόπο να προσεγγίσει τους ορθοδόξους ομογενείς του σε κατ’ οίκον εκκλησίες για τη θεία ορθόδοξη λατρεία, όπου υφίστατο κατάλληλος χώρος, και συγκρότησε δίκτυο κοινοτήτων-ενοριών γύρω από το Παρίσι και τις δυτικές πόλεις. Η δεύτερη επιδίωξή του ήταν να συστήσει ένα Ιερατικό Σεμινάριο για να μορφωθεί εκκλησιαστικά ο νέος κλήρος. Αυτό σε λίγο μετεξελίχθηκε κατάλληλα εμπλουτισθέν με αξιόλογα στελέχη στο Θεολογικό Ινστιτούτο του Αγίου Σεργίου που αποτέλεσε από το 1925 πυρήνας διαδόσεως της κατ’ Ανατολάς εκκλησιαστικής Παραδόσεως στον τότε ευρωπαϊκόν κόσμο .Προσωπικότητες όπως οι επίσκοποι Βενιαμίν Φεντσένκοφ και Σέργιος Μπεζοβράζοφ, μετά επίσκοπος Κατάνης, ο Α. Καρτασώφ καθώς και οι πρωθιερείς Σέργιος Μπουλγάκοφ, Βασίλειος Ζενκόβσκυ, Γεώργιος Φλορόβσκυ, Νικόλαος Αφανάσιεφ, Κυπριανός Κέρν κ.ά. κατέστησαν με την προστασία του Φαναρίου την στεγαζόμενη σε πενιχρά κτίρια Σχολή σε εργαστήριο θεολογικής σκέψεως και σπουδής. Όμως η φιλοτσαρική ομάδα που ήδη από το 1917 διαφώνησε με την εκλογή του Τύχωνα ως Πατριάρχη, συνέστησε από το 1919 στη Σταυρούπολη της Νοτιοδυτικής Ρωσίας την «Προσωρινή Ανώτατη Εκκλησιαστική Διοίκηση» υπό τον πρώην Κιέβου Αντώνιο. Αυτός για να αποφύγει το οικτρό τέλος του Κιέβου Βλαδιμήρου από τους Μπολσεβίκους μετά την κατάρρευση του Λευκού Στρατού κατέφυγε στη Κων/πολη.2 Εκεί αρχικά θέλησε να συνεργαστεί ως παλαιός σχολάρχης με το Φανάρι κυρίως στη Σχολή της Χάλκης, η οποία τότε φιλοξενούσε ορφανά του διωγμού από τη Ρωσία και τον Πόντο, κάτι που εκτίμησε η ελληνική κυβέρνηση και όταν ήλθε στην Αθήνα τον περιέβαλε με ακαδημαϊκές και πολιτικές ανώτατες τιμές.3 Όμως μετ’ ολίγον οι διαφυγώντες Ρώσοι αρχιερείς εραστές του τσαρικού παρελθόντος τους, κατέφυγαν στην προστασία του φυλετικά συγγενούς λαού των Σέρβων και με την άδεια του Πατριάρχη Σερβίας Δημητρίου (1920-1930) συνέρχονται σε «Αρχιερατικό Συνέδριο» στο Κάρλοβιτς της Σερβίας. Για να υπάρξουν εκκλησιολογικά οι σύνεδροι επιδιώκουν να διεκδικήσουν κανονικό έδαφος όπως συνέβη με τους Κυπρίους που τους προσφέρθηκε μέρος της Μητροπόλεως Κυζίκου τον 7ον αιώνα. Όμως αντί να απευθυνθούν στην Εκκλησία της Κων/πόλεως, όπως έπραξε ο μητροπολίτης Ευλόγιος, διάλεξαν από εθνοφυλετικό γόητρο τον δρόμον της αυθαιρεσίας του τσαρικού καθεστώτος και συνέπηξαν την λεγόμενη «Υπερόρια Σύνοδον του Καρλοβιτσίου» ως «Διαρκή Σύνοδον» και αξίωσαν όλοι ομογενείς τους ιεράρχες να εξαρτηθούν μόνον απ’ αυτήν. Εξ αυτού και αρνηθέντος του μητροπολίτη Ευλόγιου4 να συνεργαστεί μαζί τους τον κατέστησαν το 1925 υπόδικον. Όμως παρενέβη ο πρώην Κων/πόλεως και τότε δευτερόθρονος ήδη πατριάρχης Αλεξανδρείας Μελέτιος και δι’ επιστολής προς τον πρ. Κιέβου Αντώνιο απέδειξε το ανυπόστατο της υπερόριας δικαιοδοσίας, αλλά και το εν γένει ανύπαρκτο αυτής στη διαχρονική πορεία της κανονικής Εκκλησίας.5 Η «Υπερόριος αυτή Σύνοδος» του Καρλοβιτσίου στην Ευρώπη και στην Αμερική, γνωστή σήμερα και ως ROCOR προκάλεσε μεγάλη διαταραχή στην Ορθοδοξία.6 Αυτήν τη πληγή αγκάλιασε το «πολυπαίπαλον» (πανουργότατον) Πατριαρχείο Μόσχας ενδιαφερόμενον μόνον για τον πολλαπλασιασμό του όγκου του. Τότε προς τιθάσευση αυτού του «νεοπλάσματος» ο πολύπειρος πατριάρχης Μελέτιος αποφαίνεται ότι: «η κάθε Υπερόριος Εκκλησία αντίκειται προς τους Ιερούς Κανόνες και την πράξη της Εκκλησίας» και επομένως: α) Ο Σερβίας δύναται να παραχωρήσει εντός του κανονικού εδάφους του την απρόσκοπτη άσκηση των καθηκόντων τους των εμπερίστατων Ρώσων Ιεραρχών. β) Ουδεμία εξουσία έχουν να χειροτονούν «επί των βαρβαρικών χωρών» που ανήκουν κατά τον 28ον Κανόνα της Δ Οἰκουμενικῆς Συνόδου στον «Πρώτον» της Εκκλησίας Κων/πόλεως. γ) Ο Μητροπολίτης Ευλόγιος καταστάθηκε δια της αναθέσεως εις αυτόν της Εξαρχίας Δυτικής Ευρώπης αρχιερεύς του Οικουμενικού Θρόνου και ουδεμία ανύπαρκτη «υπερόρια Σύνοδος» μπορεί να τον κρίνει!7 Όμως είναι γνωστόν ότι ο «ενόριος προσδιορισμός της διακονίας» μέσα σε συγκεκριμένα όρια πόλεως η περιοχής είναι προϋπόθεση για την εγκατάσταση του ευχαριστιακού σώματος τοπικής Εκκλησίας. Εξ αυτού κατά την κανονική τάξη το ελληνόφωνο, σλαβονικό, αραβόφωνο, γαλλόφωνο και λοιπό ετερόφωνο ποίμνιο των ορθοδόξων της Γαλλίας ποιμαίνεται κανονικά και ελεύθερα μέσα στην υφιστάμενη δικαιοδοσία της Μητροπόλεως Γαλλίας. Όπως πράττουν και οι πιστοί της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας διαφόρων φυλών και γλωσσών που εκκλησιάζονται στους απανταχού ναούς τους. Οι λοιποί ορθόδοξοι ανήκουν σε ανύπαρκτες εκκλησιολογικά «υπερόριες» εθνοφυλετικές παρασυναγωγές.
_________________________
1. Θ.Η.Ε.τ. 5. 1055-1058. 
2. Θ.Η.Ε. τ.Β . στ. 990-993. 
3. Αρ.Πανώτη. «Συνοδικόν».τ. Γ , μέρος Α', σ.202-203. 
4. Θ.Η.Ε. τ.Ε . στ. 1055-1058 
5. Θ.Η.Ε. τ.Β στ. 991-993.Περ. «Πάνταινος» Αλεξ. 1927 σ.514-516 αναδημοσιευθείσα στην «Ορθοδοξία» Κπόλεως τ. ΚΓ 1948. Πβλ. και τους 35ον Αποστ. κανόνα και τον 2ον της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου ως και τον 16ον της Αντιόχειας. 
6. Μετά τον θάνατο του Αντωνίου και των διαδόχων του σε πολυκέφαλη τυχοδιωκτική φατρία διασπείρουσα την «Αρχιερωσύνη» προς σύσταση παρασυναγωγών. 
7. Η Εξαρχία αυτή κατοχυρώθηκε με πατριαρχικό και συνοδικό Τόμο στις 17 Φεβρουαρίου του 1931, ο οποίος ήρθη μόλις το 2018. 
ΑΛΒΑΝΙΑ
Η καταβολή του αποστολικού θεμελίου στο νοτιοδυτικό Ιλλυρικό όπου σήμερα η Αλβανία επιβεβαιώνεται από τον πρώτο αιώνα από κείμενα του Αποστόλου των Εθνών Παύλου 1 και από μαρτυρίες που συνεχώς εμπλουτίζονται με τις έρευνες και ανασκαφές περί την Εγνατία Οδό που οδηγούσε από την Θεσσαλονίκη προς την Επίδαμνο (Δυρράχιο). Την χώρα αυτοί διέτρεχαν οι επίσκοποι διάδοχοι του Καισάριου, όπως ήταν ο Άστιος που μαρτύρησε το 98 και ο εξ Αυλώνος Ελευθέριος το 137, καθώς και πλειάδα άλλων μαρτύρων που χάραξαν το σταυρικό μέλλον της εκεί τοπικής Εκκλησίας. Είναι συνεχής η εκεί παρουσία σε όλους τους αιώνες η οργανωμένη εκκλησιαστική ζωή όπως φαίνεται από το πλήθος των αρχαίων βασιλικών που βρίσκονται εκεί και τα μεσαιωνικά καθολικά των Μονών που διασώθηκαν από την καταστροφική μανία των κατά καιρούς επιδρομέων και δυναστών της περιοχής που επιδίωξαν να αφανίσουν την εις Χριστόν πίστη στη χώρα. Όμως η Εκκλησία Κων/πόλεως συνεχώς ανανέωνε τον ιστό της αρχιερωσύνης με θερμουργούς ιεράρχες που αναλάμβαναν την ηγεσία του εκεί χριστεπώνυμου ποιμνίου της και αυτό διασώθηκε μέχρι το 1912 όταν συνεστήθη το νέο Αλβανικό κράτο στην νότια πλευρά του οποίου διασώθηκε το ελληνορθόδοξο ποίμνιο που αποτελούσε το 25 % εκ του συνόλου του αλβανικού λαού. Τον Μάϊο του 1923 οι Ελληνορθόδοξοι αναζητούν την ανεξάρτητη εκκλησιαστικότητά τους, όπως οι γείτονες Σέρβοι και απευθύνονται στην θεσμική τους Μητέρα της Κων/πόλεως, όπως έπραξαν και οι λοιποί Ορθόδοξοι στην Ανατολική Ευρώπη. Επταμελής αντιπροσωπεία μετέβη στο Φανάρι και διεξήχθησαν συνομιλίες, Το Πατριαρχείο μελέτησε τις τοπικές δυσκολίες των εκεί πιστών στην Ορθοδοξία και χορήγησε στην εν Αλβανία Εκκλησία, το «αυτόνομο» και όχι το «αυτοκέφαλο» καθεστώς διοικήσεως, για να μην κατασταθεί η εκεί τοπική Εκκλησία απροστάτευτη από το θεσμικό της Κέντρο της και τελικά κατασταθεί παίγνιο της αλλόθρησκης και εθνικιστικής εξουσίας των κυβερνώντων την Αλβανία, δεδομένου ότι προς βορρά κυρίως βρίσκονταν Ρωμαιοκαθολικοί πληθυσμοί υπό την Βατικάνειο επιρροή. Το Πατριαρχείο θέσπισε ανεξάρτητη διοίκηση στην Αλβανία ώστε να αποτελείται από μια Αρχιεπισκοπή και τέσσερις Μητροπόλεις, που συναποτελούν την επαρχιακή Σύνοδο με όλες τις εξουσίες και τις κανονικές ευθύνες για να συνέρχεται ως τακτική δις του έτους και στη θεία λατρεία της να χρησιμοποιεί τόσο την ελληνική όσο και την αλβανική γλώσσα κατά περίπτωση εκάστης ενορίας. Το προτεινόμενον σχέδιο διοικήσεως περιλαμβάνει ένδεκα όρους προστασίας του ορθοδόξου ποιμνίου του αρχαίου Ιλλυρικού, προς διαφύλαξη της ενότητός του με την Καθολική Ορθοδοξία.2 Όμως το κράτος μολύνθηκε από τις «εθνοφυλετικές» δοξασίες και προσωπικές επιδιώξεις που σε άλλες ευκαιρίες εκθέσαμε. Εξ αυτών ήταν η περίπτωση του Θεοφάνη Μαυρομμάτη (Φανόλη) και του παπα-Βασίλη κ.α. που περιέπλεξαν για χρόνια τα εκκλησιαστικά στην Αλβανία και καθυστέρησε η αναγνώριση της αυτοδιοικήσεως τους γεγονός που συντελέστηκε μόλις το 1937. Στη συνέχεια παρενεβλήθη η ιταλική κατοχή που επιδίωξε δόλια να συνδέσει τους Ελληνορθοδόξους της Αλβανίας με τους Αρβανιτόφωνους της Σικελίας και Κάτω Ιταλίας, που είναι συνδεδεμένοι με τη Μονή Παναγίας της Κρυπτοφέρρης υπαγόμενης στην Εκκλησία της Ρώμης.- Αυτά είναι τα σπουδαιότερα γεγονότα τα οποία συνέβησαν στο μέσο του Α΄ και του Β΄ Μεγάλων Παγκοσμίων Πολέμων, το άλλως λεγόμενο «Μεσοπόλεμο», τα οποία επιβεβαίωσαν μέσα στον 20ον αιώνα το προνόμια και δίκαια της Εκκλησίας Κων/πόλεως, που έχουν άμεση σχέση με την ευταξία μέσα στην δικαιοδοσία της και στην κατ’ Ανατολάς Αγία Ορθόδοξο Καθολική Εκκλησία.- 
1 Ρωμ.ιε .19, Τίτου γ΄12, Β΄ Τιμ. δ΄ 10. 
2 Περ. Εκκλ. Αλήθεια, Κπ. 1923, ο.π. σσ. 148-150. 
Συνεχίζεται
Α. Π.

Πάπας Φραγκίσκος: "Ο αδελφός μου Βαρθολομαίος είναι πρόδρομος πολλών ιδεών και πρωτοβουλιών, τις οποίες έχουμε ενστερνισθεί και τις έχουμε κάνει και δικές μας"


Πάπας Φραγκίσκος: "Ο αδελφός μου Βαρθολομαίος, Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, είναι πρόδρομος πολλών ιδεών και πρωτοβουλιών, τις οποίες έχουμε ενστερνισθεί και τις έχουμε κάνει και δικές μας, όπως στην εγκύκλιο μας για το περιβάλλον, Laudato Si."
Αυτά είπε ο Πάπας Φραγκίσκος στην ομιλία του που εκφώνησε αμέσως μετά την ολοκλήρωση των εργασιών του Διεθνούς συμποσίου που έλαβε χώρα στην Νάπολη της Ιταλίας 20 και 21 Ιουνίου με θέμα: "Η Θεολογία μετά την εγκύκλιο Veritatis Gaudium στο χώρο της Μεσογείου."
Ένα συνέδριο που είχε ως σκοπό την θέση της Θεολογίας στις ανάγκες και προκλήσεις της σύγχρονης εποχής, με επίκεντρο τη Μεσόγειο, την θάλασσα όπου διασταυρώθηκαν οι πιο σημαντικοί πολιτισμοί της γης και λαμβάνει χώρα σήμερα εκεί η μεγάλη τραγωδία της μετανάστευσης. 
Για το λόγο αυτό ζητήθηκε η άποψη του Οικουμενικού Πατριάρχη, ο οποίος απάντησε στην πρόσκληση με την αποστολή ενός σημαντικού μηνύματος, το οποίο όλοι οι παρόντες και τα μέσα επικοινωνίας το αποκάλεσαν ως εισαγωγή στην Θεολογία της Υποδοχής. 
Με αυτό ακριβώς στον πρόλογο του ο Πάπας θέλησε να εξάρει τον ρόλο του Πατριάρχου Βαρθολομαίου και της Κωνσταντινουπόλεως και προσκάλεσε όλους να δώσουν ιδιαίτερη βαρύτητα στους λόγους του Οικουμενικού Πατριάρχη, που "μας τίμησε με αυτό το μήνυμα", όπως είπε χαρακτηριστικά.


Στο κείμενο του Οικουμενικού Πατριάρχη (του οποίου μια αναλυτική περίληψη στην αγγλική δείτε εδώ - το παραθέτουμε στη συνέχεια ολόκληρο στην ιταλική), τονίζεται, μεταξύ άλλων, ότι το μήνυμα του Κυρίου μας και Σωτήρα και κατά συνέπεια εκείνο των Εκκλησιών, δεν πρέπει να περιορίζεται και να εξαντλείται εκ μέρους μας σε πράξεις βοήθειας και ελεημοσύνης, μα είναι επιτακτικό να αναδείξουμε την σημασία και την αξία της αλήθειας και της δικαιοσύνης και να εξετάσουμε τις βαθιές αίτιες του φαινομένου της τραγωδίας που πλήττει την Μεσόγειο, ώστε να τις θεραπεύσουμε, για να αποφύγουμε την καταρράκωση της ανθρώπινης ύπαρξης. Είναι πρωταρχικό καθήκον των Εκκλησιών να συντονισθούν για ένα κοινό αγώνα για μια κοινωνική δικαιοσύνη σε ένα σύγχρονο παγκοσμοποιημένο κόσμο, ώστε να δημιουργηθούν οι θεολογικές και ανθρωπολογικές εκείνες προϋποθέσεις, μέσω και του έργου των θεολογικών σχολών, με σκοπό να αναδειχθούν θεσμοί κοντά στις ανθρώπινες ανάγκες, οι οποίες δεν θα θέτουν σαν πρωταρχικό σκοπό τους την εκμετάλλευση της ανθρώπινης ύπαρξης. Υπενθύμισε επίσης ότι στην Πανορθόδοξο Σύνοδο της Κρήτης (2016), δόθηκε μεγάλη έμφαση στην καταπολέμηση της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από τον συνάνθρωπο του. 
Ο ίδιος ο Πάπας στη ομιλία του, εκτός των άλλων, έδωσε έμφαση στην έννοια της Χριστιανικής Παράδοσης, σημαντικό εφόδιο κατά της λήθης του ανθρωπίνου γίγνεσθαι, αλλά υπογραμμίζοντας την ορθή ερμηνεία της: "Η Χριστιανική μας Παράδοση είναι χρήσιμη", είπε ο Πάπας Φραγκίσκος, "και δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς αυτή, γιατί χωρίς την Παράδοση ο άνθρωπος στερείται μνήμης. Αλλά και η Παράδοση δεν πρέπει να εκλαμβάνεται σαν κάτι το στατικό, διότι η ίδια η Παράδοση ενέχει την δυναμική της Αλήθειας και θα μας βοηθήσει να ανοίξουμε νέους ορίζοντες για την αληθινή πρόοδο της ανθρωπότητας". 
Αυτές είναι σκέψεις του Μητροπολίτη Ιωάννη Ζηζιούλα, μου ψιθύρισε ο καθηγητής Θεολογίας Sergio Tanzarella, που ως γνωστόν ο ίδιος ο Πάπας έχει επανειλημμένως εκφραστεί ότι τον θεωρεί τον πιο σημαντικό θεολόγο εν ζωή. Ίσως γιατί παλιά λεγόταν ότι η πίστη έχει δυο πηγές: την Αγία Γραφή και την Ιερά Παράδοση. Στην ουσία η Αγία Γραφή υπάρχει ως παράδοση και η Εκκλησία συνεχίζει την πορεία της μέσω της ιστορίας έως τα έσχατα, όπως έλεγε και πρόσφατα στο Ποντιφικό Ινστιτούτο Οριεντάλε ο π. Γρηγόριος Παπαθωμάς. 
Εντύπωση προκάλεσε και η ομιλία του καθ. Sergio Tanzarella, ο οποίος ανέφερε ότι η Θεολογία σήμερα ημέρα, έχει γίνει προνόμιο μιας ελίτ, εντελώς αποκομμένης από τις ανάγκες του κοινωνικού γίγνεσθαι της Εκκλησίας του Κυρίου μας και έχει εστιάσει το ενδιαφέρον της στα αμιγώς διοικητικά συμφέροντα της Εκκλησίας. Η τοποθέτηση του Sergio Tanzarella που απέσπασε τα χειροκροτήματα των παρόντων, προκάλεσε και την επικρότηση του Πάπα Φραγκίσκου, ο οποίος τόνισε ενώπιον όλων ότι με την ομιλία του ο Καθηγητής Tanzarella μας έδωσε ισχυρά ραπίσματα και δικαίως. 
Και ο νοών νοείτω, σκεπτόμενοι εσχατολογικά. 
Νίκος Τζωίτης

6/23/2019

Η ΠΡΩΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΥ (ΒΙΝΤΕΟ)


Κυριακή των Αγίων Πάντων, 23 Ιουνίου 2019 
Αρχιερατικό Συλλείτουργο στον Ελληνορθόδοξο Καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδος Μανχάταν, επί τη ενθρονίσει και εγκαταστάσει του νέου Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ. Ελπιδοφόρου, ο οποίος προεξάρχει της Θείας Λειτουργίας, συλλειτουργούντων, του εκπροσώπου του Οικουμενικού Πατριάρχου, Μητροπολίτου Γερμανίας κ. Αυγουστίνου και των Αρχιερέων - μελών της Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας της Αμερικής.



ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ (ΦΩΤΟ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ)


Πατριαρχική Θεία Λειτουργία σήμερα, Κυριακή των Αγίων Πάντων (23-6-2019), στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Avanos ή Βάνεσα της Καππαδοκίας, προεξάρχοντος του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου. 
Κατάμεστος ο αύλειος χώρος του ναού από Ρωμιούς της Πόλης αλλά και προσκυνητές από την Ελλάδα. Επίσης, όμιλος προσκυνητών από την Μητρόπολη Λέρου, Καλύμνου και Αστυπαλαίας, υπό την ηγεσία του Μητροπολίτου κ. Παϊσίου. Παρών και ο βοηθός της Μητροπόλεως Λέρου, Επίσκοπος Στρατονικείας κ. Στέφανος.
Με τον Πατριάρχη συλλειτούργησε και ο Μητροπολίτης Τύχων (Tikhon Mollard), επικεφαλής της «Ορθοδόξου Εκκλησίας εν Αμερική» (OCA). 
Κατά την Θ. Λειτουργία ο Πατριάρχης προέβη και σε χειροτονία Διακόνου. 

6/22/2019

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΣΤΗΝ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ (ΦΩΤΟ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ)


Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος πραγματοποιεί και φέτος το καθιερωμένο ετήσιο προσκύνημά Του στην Καππαδοκία. 
Σήμερα Σάββατο 22 Ιουνίου 2019 το απόγευμα, ο Πατριάρχης χοροστάτησε στον Εσπερινό που τελέσθηκε στον Ιερό Ναό Αγίων Θεοδώρων στη Μαλακοπή, με την συμμετοχή δεκάδων προσκυνητών από την Ελλάδα και το εξωτερικό. 
O Πατριάρχης, συνοδεύεται από τον Σεβ. Μητροπολίτη κ. Τύχωνα, επί κεφαλής της «Ορθοδόξου Εκκλησίας εν Αμερική» (Ο.C.A.), και κληρικούς της Πατριαρχικής Αυλής. 
Παραθέτουμε φωτογραφικά στιγμιότυπα καθώς και ένα βίντεο των τουρκικών ΜΜΕ από τον Εσπερινό στους Αγίους Θεοδώρους Μαλακοπής.

Ο ΣΗΛΥΒΡΙΑΣ ΜΑΞΙΜΟΣ ΣΤΟ ΑΓΙΑΣΜΑ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΚΟΖΛΟΥ (ΦΩΤΟ)


Σήμερα, Σάββατο, 22 Ιουνίου 2019, επί τη αποδόσει της Πεντηκοστής τελέσθηκε και εφέτος Θεία Λειτουργία στο εναντι της πύλης της Σηλυβρίας ιστορικό Ιερό Αγίασμα Αγίας Τριάδος Κοζλού, ιερουργούντος του Μητροπολίτου Σηλυβρίας Μαξίμου.


ΟΙ ΕΛΛΑΔΙΤΕΣ ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΠΟΥ ΠΑΡΕΣΤΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ ΑΛΛΑ ΜΙΛΗΣΑΝ ΜΕΣΩ ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΙ ΕΚΦΩΝΗΤΟΥ

Παρών στην ημερίδα εναντίον του Οικουμενικού Πατριαρχείου ο κληρικός Αναστάσιος Γκοτσόπουλος

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Πηγαίνει ένας νέος να εξομολογηθεί και λέει στον πνευματικό του ότι βάζει την μητέρα του να λέει ψέματα στο τηλέφωνο όταν τον ζητούν, προκειμένου να αποφύγει ανεπιθύμητους: «Δεν είναι εδώ, λείπει». 
Και ο πνευματικός τον συμβουλεύει «αγιοπατερικά»: «Θα βγαίνεις για λίγο έξω από το σπίτι την ώρα που η μητέρα σου θα λέει ότι λείπεις. Έτσι δεν θα πρόκειται για ψέμα». 
Αυτή την «πατερική» γραμμή τήρησαν σήμερα στην ημερίδα των Αποτειχισμένων εναντίον του Οικουμενικού Πατριαρχείου για το Ουκρανικό, οι δύο κληρικοί της Εκκλησίας της Ελλάδος που δεν είναι αποτειχισμένοι, αργοί και ακοινώνητοι, ενώ θα έπρεπε: ο Αναστάσιος Γκοτσόπουλος, της Μητροπόλεως Πατρών, και ο Άγγελος Αγγελακόπουλος της Μητροπόλεως Πειραιώς. 
«Για λόγους ευνοήτους», όπως είπε ο αποτειχισμένος κληρικός Θεόδωρος Ζήσης, προβλήθηκε μαγνητοσκοπημένο βίντεο της ομιλίας του Αν. Γκοτσόπουλου, ενώ ο ίδιος ήταν παρών! Σε ερώτηση που του έγινε, μάλιστα, από άλλον ιερέα για το πώς κρίνει την στάση του μητροπολίτου Ναυπάκτου Ιεροθέου στο Ουκρανικό, εκείνος αρκέστηκε σε ένα «Δεν έχω απάντηση». 

Ο παριστάμενος στην ημερίδα Αναστάσιος Γκοτσόπουλος μίλησε μέσω βίντεο!

Ο κληρικός του Πειραιά Άγγελος Αγγελακόπουλος παρίστατο αυτοπροσώπως, αλλά την ομιλία του ανέγνωσε κάποιος κύριος, πάλι «για λόγους ευνοήτους». 
Η υποκρισία εδώ φτάνει στο απόγειό της. Καλά τους ανθρώπους τους κοροϊδεύουν ανερυθρίαστα, μα κοροϊδεύουν, όμως, ξεδιάντροπα και τον Θεό στο οποίο υποτίθεται πως πιστεύουν; 
Και όλοι οι παριστάμενοι στην θλιβερή αυτή ημερίδα έψαχναν τρόπους για να «καθαιρέσουν» τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο! 
Τους εύχομαι να βρουν ένα …αμίμητο τέχνασμα «για λόγους ευνοήτους», ώστε να νιώσουν «αγιοπατερικώς» πεπληρωμένοι.

Η ΕΝΘΡΟΝΙΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΥ (ΒΙΝΤΕΟ)


Η τελετή της Ενθρονίσεως του Σεβ. Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ. Ελπιδοφόρου, που πραγματοποιήθηκε σήμερα, Σάββατο 22 Ιουνίου 2019, στον Αρχιεπισκοπικό Καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδος στο Μανχάταν.
Τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο εκπροσωπεί στην ενθρόνιση ο Μητροπολίτης Γερμανίας Αυγουστίνος.


Related Posts with Thumbnails