ὑπὸ
Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου
Ἀναμφιβόλως ὁ συρμός (μόδα), εἶναι ἓν τῶν σημαντικοτέρων, παναρχαίων καὶ παγκοσμίων πολιτιστικῶν ἐργαλείων τοῦ ἀνθρώπου διὰ τοὺς ἄνδρας, τὰς γυναῖκας, τὰ τέκνα, τοὺς νέους, τοὺς γέροντας, τοὺς πεπαιδευμένους καὶ μή.
Αὖθις δὲ ἐξ ἀρχῆς λεκτέον ὅτι, αὕτη διακρίνεται ἐκ τοῦ ρυθμοῦ καὶ τοῦ στύλ.
Καὶ ὁ μὲν ρυθμὸς ἐμφανίζεται εἰς τὴν ἀρχιτεκτονικήν, ζωγραφικήν, μικρογραφίαν, μικροτεχνίαν, γλυπτικήν, ἡ δὲ μόδα κυρίως εἰς τὴν ἐνδυμασιολογίαν καὶ ἀμφιολογίαν.
Οἱ λόγοι της δὲ εἶναι πολλοὶ καὶ ποικίλοι, ὅπως οἰκονομικοί, αἰσθητικοί, πολιτικοί, κοινωνιολογικοί, ψυχολογικοὶ καὶ τεχνολογικοί, ἰδιαιτέρως δὲ ἡ ἀλλαγή, τό "νέον" πολλάκις δι’ αὐτὸ τὸ ἴδιον τὸ νέον. Αὕτη ὅμως δύναται νὰ εἶναι καλυτέρα ἢ χειροτέρα (W. Kessler).
Ἰσχύει διὰ χρονικόν τι διάστημα. Σημαντικὸν δὲ ρόλον εἰς τὴν ἀνάπτυξίν της διαδραματίζουν τὰ ΜΜΕ. Συχνάκις εἶναι παράλογος καὶ τυποποιητική, δημιουργεῖ καταναλωτικὴν συνείδησιν, προκαλεῖ μιμητισμὸν καὶ ξενομανίαν. Ἀφορᾶ δὲ ὅλως ἰδιαιτέρως ναρκισσιστικὰς κυρίας, αἱ ὁποῖαι ἐνδιαφέρονται, πολλάκις μανιωδῶς, διὰ τὴν ἀλλαγήν. Διότι αὗται πρέπει πάντοτε νὰ εἶναι εὐειδεῖς, διαφορετικαὶ τῶν λοιπῶν, νὰ θαυμάζονται, σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ διὰ νὰ προφυλάσσουν τὸ ἄρρεν ταίρι των ἀπὸ "ἐξωσυζυγικάς" ἢ μή, καὶ ἄλλας ἐκ ποικίλων αἰτίων ἐκτροπάς.
