_____________
__Yπεύθυνος σελίδας: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος

5/16/2014

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ (ΦΩΤΟ)


Στο πλαίσιο της επισήμου επισκέψεώς του στη Γερμανία ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ, Βαρθολομαίος, την Πέμπτη 15 Μαΐου 2014 το απόγευμα επισκέφθηκε την ενορία της Αναλήψεως του Κυρίου στο Βερολίνο. 
Ο Πατριάρχης μίλησε με θερμά λόγια προς τους παρευρισκομένους κατά την Δοξολογία επί τη αφίξει του, ενώ την παρουσία του χαιρέτησε ο εφημέριος Βερολίνου Αρχιμανδρίτης του Οικουμενικού Θρόνου π. Εμμανουήλ Σφιάτκος. 
Μεταξύ άλλων παρευρέθησαν αρχιερείς και ιερείς διαφόρων Ορθοδόξων Εκκλησιών, εκπρόσωποι της Ρωμαιοκαθολικής και Ευαγγελικής Εκκλησίας, ο Πρέσβης της Ελλάδος στο Βερολίνο Παναγιώτης Ζωγράφος επικεφαλής στελεχών της Ελληνικής Πρεσβείας, διπλωμάτες διαφόρων χωρών, εκπρόσωποι της πόλεως Βερολίνου κ.α. 
Στην Δοξολογία που τελέσθηκε συμμετείχε και ο Αρχιμ. Γεράσιμος Φραγκουλάκης, ιερατικώς προϊστάμενος της ενορίας των Τριών Ιεραρχών Αννοβέρου και επικεφαλής πιστών από το Αννόβερο. Στο Βερολίνο πήγαν, επίσης, και πιστοί από την ενορία του Αμβούργου.
Τον Πατριάρχη μεταξύ άλλων υποδέχθηκαν μικρά παιδιά ραίνοντάς τον με ροδοπέταλα και προσφέροντάς του λουλούδια, ενώ παρών ήταν και εκπρόσωποι των Ποντίων με παραδοσιακές στολές και το λάβαρό τους.


Ο Μ Ι Λ Ι Α 
ΤΗΣ Α.Θ.ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ 
ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ 
κ.κ. Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Υ 
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΟΞΟΛΟΓΙΑΝ ΕΝ ΤΩ ΙΕΡΩ ΝΑΩ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ 
ΒΕΡΟΛΙΝΟ  (15 Μαΐου 2014) 
Ἱερώτατε ἀδελφέ Μητροπολῖτα Γερμανίας κύριε Αὐγουστῖνε, 
Ἱερώτατοι καί Θεοφιλέστατοι ἅγιοι ἀδελφοί, 
Ἐντιμότατοι ἐκπρόσωποι τῶν ἀρχῶν, 
Τέκνα ἐν τῷ Ἀναστάντι Κυρίῳ ἀγαπητά, 
εὐλογημένοι Ὀρθόδοξοι χριστιανοί τῆς περιοχῆς ταύτης τῆς Γερμανίας, 
Χριστός ἀνέστη! 
Ἰδιαιτέραν χαράν αἰσθανόμεθα ἡμεῖς προσωπικῶς, ὁ Πατριάρχης σας, ὁ σεβάσμιος Ποιμενάρχης σας καί πάντες διά τήν εὐλογίαν τῆς ἀποψινῆς συναντήσεώς μας εἰς τόν Ἱερόν τοῦτον Ναόν τῆς Θείας Ἀναλήψεως, τήν ἑορτήν τῆς ὁποίας μετ᾿ ὀλίγας ἡμέρας πρόκειται σύν Θεῷ νά πανηγυρίσωμεν, βεβαιούμενοι καί δι᾿ αὐτῆς ὅτι ὁ «Κύριος εἶναι μαζί μας» πάντοτε καί εἰς τόν αἰῶνα, καί ὡς ἐκ τούτου «οὐδείς καθ᾿ ἡμῶν». Ὁ Κύριός μας, «πᾶσαν τήν πατρικήν πληρώσας οἰκονομίαν», ἀνελήφθη εἰς τούς οὐρανούς καί ἐκάθησεν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ καί Πατρός, «οὐδαμόθεν χωριζόμενος, ἀλλά μένων ἀδιάστατος», δηλαδή μαζί μας πάντοτε. 
Ἐρχόμεθα ἀπό τῆς ἕδρας τῆς Μητρός σας Ἐκκλησίας, ἀπό τοῦ ἱστορικοῦ καί καταστάντος συμβόλου ζωῆς, ὑπομονῆς, ἀντοχῆς καί καρτερίας ἀλλά καί προσφορᾶς ἀγάπης καί στοργῆς Φαναρίου, διά νά σᾶς μεταφέρωμεν τήν εὐλογίαν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἐδῶ, εἰς τήν φιλοξενοῦσαν ὑμᾶς χώραν τῆς Γερμανίας, ὅπου αἱ βιοτικαί περιστάσεις ὡδήγησαν ἕνα ἕκαστον ἀπό ἐσᾶς, ὥστε αὕτη νά καταστῇ δευτέρα καί καθ᾿ υἱοθεσίαν πατρίς, ἀφοῦ κατά τόν ἀρχαῖον τραγικόν ποιητήν «ὡς πανταχοῦ γε πατρίς ἡ βοσκοῦσα γῆ» (Εὐριπίδου, Φαέθων). 
Δι᾿ ἡμᾶς τούς βαπτισθέντας εἰς τό ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος, πᾶσα ἐπίγειος πατρίς εἶναι βάθρον διά νά κληρονομήσωμεν τήν πραγματικήν πατρίδα, τήν ἄνω Ἱερουσαλήμ, τήν Βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, ἀφοῦ ἐδῶ εἰς τήν γῆν εἴμεθα πάροικοι καί παρεπίδημοι καί τό πολίτευμα ἡμῶν ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει, ὅπως λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος (πρβλ. Φιλιπ. γ΄, 20). 
Τήν πίστιν αὐτήν ἀνέκαθεν εἴχομεν οἱ χριστιανοί, ὅπως ἀναφέρει ἡ περίφημος πρός Διόγνητον ἐπιστολή: «Κατοικοῦντες (οἱ Χριστιανοί) δέ πόλεις Ἑλληνίδας τε καί βαρβάρους ὡς ἕκαστος ἐκληρώθη, καί τοῖς ἐγχωρίοις ἔθεσιν ἀκολουθοῦντες ἔν τε ἐσθῆτι καί διαίτῃ καί τῷ λοιπῷ βίῳ, θαυμαστήν καί ὁμολογουμένως παράδοξον ἐνδείκνυνται τήν κατάστασιν τῆς ἑαυτῶν πολιτείας. πατρίδας οἰκοῦσιν ἰδίας, ἀλλ᾽ ὡς πάροικοι· μετέχουσι πάντων ὡς πολῖται, καί πάνθ᾽ ὑπομένουσιν ὡς ξένοι· πᾶσα ξένη πατρίς ἐστιν αὐτῶν, καί πᾶσα πατρίς ξένη» (κεφ. 5, 4-5). 


Ἡ αἴσθησις αὐτή τῆς παροδικότητος οἱασδήποτε ἐπιγείου πατρίδος δέν ἀφαιρεῖ βεβαίως τήν ἀγάπην καί τήν νοσταλγίαν τῆς γενεθλίου μας γῆς, ἀφοῦ καί ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος ἠγάπα τήν κατά σάρκα πατρίδα Του, τήν Ναζαρέτ, «οὗ ἦν τεθραμμένος», ἀλλά καί κάθε ἄνθρωπος, μακράν αὐτῆς εὑρισκόμενος, ἐπιθυμεῖ ὀψέποτε τό Ὀδύσσειον νόστιμον ἦμαρ τῆς ἐπιστροφῆς εἰς αὐτήν, ὡς ἐπιγραμματικῶς ἀναφέρει ὁ ἀρχαῖος ποιητής: «Ἡ πατρίς, ὡς ἔοικε, φίλτατον βροτοῖς· οὐδ᾿ ὀνομάσαι δύναιτ᾿ ἄν ὡς ἔστιν φίλον» (Εὐριπίδου Φοίνισσαι, 407 - 408). 
Σεῖς ὅλοι, Ὀρθόδοξοι ὁμογενεῖς, εὑρέθητε διά διαφόρους λόγους ἕκαστος εἰς τήν ἱστορικήν πόλιν ταύτην τοῦ Βερολίνου. Εἶσθε ὅμως ἄξιοι συγχαρητηρίων πολλῶν, διότι μεταφέρετε μαζί σας καί τήν πατροπαράδοτον εὐσέβειαν καί τήν προσκόλλησίν σας εἰς τήν Ὀρθόδοξον παράδοσιν τῆς Ἐκκλησίας μας, ἡ ὁποία ἀνέκαθεν ἀποτελεῖ διά τούς ἐκτός τῆς γενεθλίου Πατρίδος εὑρισκομένους τόν ὀμφάλιον λῶρον καί τόν συνδετικόν κρίκον μετ᾿ αὐτῆς. 
Ἔχοντες, λοιπόν, τόν θησαυρόν τῆς Πίστεώς μας ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσιν, ὀφείλομεν νά ἀγωνιζώμεθα, νά συμβαδίζουν τά ἔργα τῆς καθημερινότητός μας μέ τά διδάγματα τῆς πίστεως, διότι ἄλλως αὕτη καθίσταται δαιμονική, ἀφοῦ καί τά δαιμόνια πιστεύουν καί φρίττουν, ἀλλά ἡ πίστις των αὐτή καθίσταται καταδικαστική. 
Καί ποῖα εἶναι τά ὀφειλόμενα ἔργα; Ὁ βίος ὁ καθαρός, ὅπως μᾶς τόν διαζωγραφίζει ὁ θεῖος νόμος τοῦ Εὐαγγελίου, τόν ὁποῖον ἀκολουθήσαντες μέχρι σήμερον ἑκατομμύρια δυσεξαρίθμητα πιστῶν ἔγιναν κληρονόμοι τοῦ Παραδείσου, καί, ἀκόμη, τά ἔργα τῆς ἀγάπης καί τῆς πίστεως. 
Ὑπάρχει ὡς περιρρέουσα ἀντίληψις, λανθασμένη ὅμως καθ᾿ ὁλοκληρίαν, ὅτι ἡ ἐν Χριστῷ ζωή ἀπαγορεύει πᾶσαν κοσμικήν δραστηριότητα καί ἀπόλαυσιν. Τήν ἄποψιν αὐτήν, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος τήν ἀναιρεῖ ὡς παντελῶς ἀστήρικτον λέγων μέ τόν χαρακτηριστικόν καί ἀφοπλιστικόν τρόπον του: Τί φεύγεις, ἄνθρωπε, τό Εὐαγγέλιον; Ὅτι οὐ δύναμαι φυλάξαι φησίν. «Οὐκοῦν τά ἀδύνατα ἐπέταξεν ὁ Θεός; Ἀπό τούτου πάντα ἀνατέτραπται, ἀπό τούτου τά τῆς οἰκουμένης διέφθαρται, ὅτι οὐδείς οὐδενί σκοπός κατά Θεόν ζῆν. Οἱ μέν οὖν κατηχούμενοι τοῦτο σπουδάζοντες, οὐδεμίαν ποιοῦνται ἐπιμέλειαν ὀρθοῦ βίου˙ οἱ δέ ἤδη φωτισθέντες, οἱ μέν ἐπεί παῖδες ὄντες τοῦτο ἔλαβον, οἱ δέ ἐν ἀρρωστίᾳ, καί ἀνενεγκόντες, ἐπειδή μή εἶχον προθυμίαν τινά ζῆσαι διά Θεόν, οὐδέ οὗτοι σπουδήν τίθενται˙ οἱ δέ ἐν ὑγείᾳ λαβόντες, ὀλίγην ταύτην καί αὐτοί ἐπιδείκνυνται, καί πρός τό παρόν διατεθέντες θερμοί, μετά ταῦτα καί οὗτοι τό πῦρ ἔσβεσαν. Μή γάρ οὐκ ἔνι πράγμασι χρῆσθαι..." (Ὑπόμνημα εἰς τάς Πράξεις, PG, 60,182). 


Εἶναι βεβαίως ἀληθές, ὅτι ἡ καθημερινή ζωή μας βαρύνεται μέ τά ἑκούσια καί τά ἀκούσια ἁμαρτήματα, τά ὁποῖα καλόν θά ἦτο νά μή ἐπράττοντο. Ὅμως, τοῦ παλαιοῦ καί πεπτωκότος Ἀδάμ τέκνα ὄντες καί σάρκα φθαρτήν φοροῦντες ὑποκείμεθα εἰς τούς ποικίλους πειρασμούς καί δέν κατορθώνομεν πάντοτε νά προβάλωμεν ἀντίστασιν. Τότε ἡ συνείδησις μᾶς ἐλέγχει καί αὐξάνει τό ἄγχος καί ἐπακολουθεῖ ἡ ἀπελπισία, ὅτι πλέον εἶναι ἀδύνατον ἡμεῖς προσωπικῶς νά ζήσωμεν εὐαγγελικῶς, ὅταν μάλιστα ἔχωμεν «λογισμούς» καί «πειρασμούς» διά νά βλάψωμεν καί νά περιφρονήσωμεν τόν συνάνθρωπον. Οἱ λογισμοί αὐτοί, ὡς ἁμαρτημάτων ἐπακόλουθοι, ἀργά ἤ γρήγορα ὁδηγοῦν εἰς ἀπώλειαν, ἡ ὁποία κατεργάζεται τόν φυσικόν καί τόν αἰώνιον θάνατον. 
Ἐδῶ εἰς τό Βερολῖνον οἱ Ὀρθόδοξοι καί γενικώτερον οἱ ἄνθρωποι ἔχουν πεῖραν τοῦ γεγονότος τούτου ἰδιαιτέρως. Ὁ λογισμός καί ὁ πειρασμός, ὁ ἀπότοκος τῆς πεπτωκυίας φύσεως καί ὑπό τοῦ πονηροῦ κατευθυνόμενος πρός τό «κακόν», ὄχι μόνον ὡδήγησεν εἰς τήν διαίρεσιν τῆς μεγάλης αὐτῆς χώρας καί εἰς τήν ἀνύψωσιν τειχῶν μεταξύ πίστεως καί ἀπιστίας, ἀλλά καί κατέστρεψε καί ὑπέσκαψε καί τήν εἰρήνην, τήν εὐημερίαν, τήν Χάριν καί τό Ἔλεος, ὥστε πολλά, καί αὐτό ἀκόμη τό δῶρον τῆς ζωῆς, νά καταστοῦν σκοτεινά, ἄχαρι, ἀνελεῆ. Μακάριος ὁ ἄνθρωπος ὅς εὗρε χάριν. Καταδικασμένος δέ εἰς ἀφανισμόν, ὁ στερούμενος χάριτος ἄνθρωπος. «Πνεῦμα διελεύσεται ἐν αὐτῷ καί οὐχ ὑπάρξει καί οὐκ ἐπιγνώσεται ἔτι τόν τόπον αὐτοῦ» (πρβλ. Ψάλμ. ρβ΄,16). Θά μείνῃ δέ μόνον μία ἀνάμνησις πονηρίας καί φθόνου καί ἔχθρας καί, ἀτυχῶς, συντρίμματα «πεπωρωμένης συνειδήσεως». Ἀντιθέτως, «τό ἔλεος τοῦ Κυρίου μένει εἰς τόν αἰῶνα» (ὅ.π.). 
Ἡ ἀλήθεια αὕτη ἐκφράζεται ἐπιγραμματικῶς ὑπό τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου. Ὁ Θεός, λέγει, εἶναι ὁ μόνος ἀναμάρτητος καί εἶναι ἡ Πηγή. «Κεῖται ἡ πηγή˙ oἷον, ἐάν τις προσενέγκῃ ἀγγεῖον, γεμίζει αὐτό˙ ἐάν ᾖ μέγα, μέγα λαμβάνει˙ ἐάν ᾖ μικρόν, μικρόν λαμβάνει» (Εἰς τόν τετραήμερον Λάζαρον, PG.48, 782). Ἀντιθέτως, ὁ πειρασμός καί τό πονηρόν, τά ὁποῖα ὡδήγησαν τήν Γερμανίαν εἰς τήν διαίρεσιν, περιγράφονται ὡς «οὐδέν γάρ οὕτως ἐκτραχηλιάζειν εἴωθεν, ὡς ἡ παρά τῶν πολλῶν δόξα, δειλούς, ἀγεννεῖς, κόλακας, ὑποκριτάς ποιοῦσα» (Εἰς Ματθαῖον Μ’. P.G.57, 444). 


Ἡ ζωή καί ὁ βίος μας πολλάκις γίνονται δύσβατοι καί ἀβίωτοι καί μᾶς καταβάλλουν μέ τά ποικίλα προβλήματα καί μέ τά ἄγχη των. Χωρίς τόν Θεόν οὐδέποτε θά κατορθώσωμεν νά τά ὑπερβῶμεν καί οὕτως ἀδύναμοι θά ὑποκείμεθα εἰς τά συνεχῆ βλήματα τοῦ πονηροῦ μέ κίνδυνον νά ἀπολέσωμεν τόν παράδεισον, διά τόν ὁποῖον ἐπλάσθημεν, ὅπως ἔχομεν καταστρέψει ἐν πολλοῖς τόν γήϊνον παράδεισον, ὁ ὁποῖος μᾶς ἐχαρίσθη πρός ἐργασίαν τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ. 
Ἡμεῖς ἑορτάζοντες σήμερον τήν ἐπέτειον ἡμίσεος αἰῶνος ζωῆς καί δραστηριότητος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γερμανίας, χαιρετίζομεν καί συγχαίρομεν ἑαυτούς καί ἀλλήλους, καί ἰδιαιτέρως τό μέγα Γερμανικόν Ἔθνος, καί εὐχόμεθα, ὅπως αἱ θερμαί ἰαματικαί πηγαί ἀποδεικύονται ὠφέλιμοι καί θεραπευτικαί εἰς τάς ποικίλας σωματικάς ἀσθενείας, ἔτσι καί ἡ θερμότης τῆς ἑνότητος τῆς Γερμανίας, καί τῆς εὐλαβοῦς πίστεως καί τῆς ἀγάπης σας πρός τόν Θεόν νά πηγάζουν τήν ἰδικήν σας εὐημερίαν καί ἀπ᾿ αὐτῆς τήν αἰώνιον σωτηρίαν σας καί τοῦ κόσμου παντός. 
Ἐπαναλαμβάνοντες τήν ἰδιαιτέραν χαράν τῆς σημερινῆς εὐλογημένης συναντήσεώς μας, πατέρες καί ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ, προτρεπόμεθα πατρικῶς ὅπως τηρῆτε ἀδιάρρηκτον τήν μεταξύ σας εἰρήνην καί ἑνότητα, διότι «ἀδελφός ὑπό ἀδελφοῦ βοηθούμενος ὡς πόλις ὀχυρά» (Παροιμ. ιη΄, 19), ἵνα τῇ εὐλογίᾳ τοῦ Θεοῦ προοδεύητε εἰς πᾶσαν ἔκφρασιν τοῦ βίου σας καί, ὑπό τήν σκέπην τῆς Ἐκκλησίας καί τήν ἐνεργουμένην πίστιν σας εἰς ὅσα ὁ Κύριος μᾶς ἐδίδαξεν, ἀξιωθῆτε ἅπαντες τῆς ἐπουρανίου Βασιλείας, τῆς πραγματικῆς καί αἰωνίου πατρίδος μας, ὅπου δέν θά ὑπάρχῃ διάκρισις φυλετική, γνωστική, κοινωνική, ἐθνική, ἀλλά «τά πάντα καί ἐν πᾶσι Χριστός» (πρβλ. Κολ. γ΄, 11-12), Οὗ τό ἄπειρον Ἔλεος καί ἡ εὐλογία εἴησαν μετά πάντων ὑμῶν καί τῶν προσφιλῶν οἰκογενειῶν σας καί μεθ᾿ ὁλοκλήρου τοῦ φιλοξενοῦντος ὑμᾶς καί ἡμᾶς Γερμανικοῦ Λαοῦ. Ἀμήν. 


Προσφώνηση 
Αρχιμανδρίτου του Οικουμενικού Θρόνου
ΕΜΜΑΝΟΥΉΛ ΣΦΙΑΤΚΟΥ 
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΥ ΘΕΙΟΤΑΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ, 
ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ. κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ
ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ 
(Βερολίνο, 15.05.2014) 
Παναγιώτατε Πάτερ και Δέσποτα, Χριστός Ανέστη! 
Έμπλεοι συναισθημάτων χαράς και ευγνωμοσύνης προς τον αναστάντα Κύριο, Σας καλωσορίζουμε στην καρδιά της Ευρώπης, στο όμορφο και ιστορικό Βερολίνο. Ως ευ παρέστητε! 
Όντως χαρμόσυνη και ιστορική ημέρα είναι η σημερινή, αφού για πρώτη φορά επισκέπτεται την ταπεινή ενορία μας ο αυθέντης και δεσπότης, ο πνευματικός πατέρας και διάπυρος προς Θεόν ευχέτης πάντων ημών, ο Πατριάρχης του Γένους μας, για να μας ευλογήσει και να μας ενισχύσει στον καθημερινό μας αγώνα. 
Σας υποδεχόμαστε απόψε μέσα σε γιορτινή, πασχαλινή ατμόσφαιρα και διάθεση, καθώς Εσείς μεταφέρετε στην απανταχού οικουμένη το μήνυμα της ειρήνης και της ενότητας μεταξύ των ορθοδόξων χριστιανών, αλλά και όλων των λαών που επισκέπτεστε, των πολιτισμών και των θρησκειών, δίνοντας έτσι ένα απτό και ζωντανό παράδειγμα της εν Χριστώ αγάπης και μία αναμφισβήτητη μαρτυρία της ορθοδόξου παραδόσεως στον σύγχρονο κόσμο. 
Η παρουσία Σας ανάμεσά μας, Παναγιώτατε, αποτελεί ορόσημο στην πολυετή ιστορία της ελληνορθόδοξης παρουσίας στο Βερολίνο και αποκορύφωμα των εορταστικών εκδηλώσεων, που έλαβαν χώρα με αφορμή την συμπλήρωση 50 ετών από την ιστορική ίδρυση - από την Μητέρα Εκκλησία - της Ιεράς Μητροπόλεως Γερμανίας και Εξαρχίας Κεντρώας Ευρώπης. 


H επίσκεψή Σας στο Κέντρο της πνευματικής και λειτουργικής ζωής των 12 και πλέον χιλιάδων Ελλήνων ορθοδόξων χριστιανών, που κατοικούν και εργάζονται στο Βερολίνο, έχει βαθύτατα συγκινήσει τις ψυχές μας. Η ελλιπής προσπάθειά μας να ανταποδώσουμε ως αφοσιωμένα τέκνα της Μητρός Εκκλησίας, την αγάπη και την στοργή Σας, που Εσείς μας δείχνετε κάθε φορά, όταν ερχόμαστε ταπεινοί προσκυνητές στο μαρτυρικό Φανάρι, είναι το ελάχιστο δείγμα της δικής μας αγάπης στο πρόσωπό Σας. 
Οι Έλληνες του Βερολίνου τιμούμε με τον τρόπο ζωής μας τις αξίες της πίστεως και της πατρίδος μας. Διπλωματικές αρχές, παλαιοί και νέοι επιχειρηματίες, καλλιτέχνες, ιδιωτικοί υπάλληλοι, ελεύθεροι επαγγελματίες, απλοί εργάτες, μεγάλα και μικρά παιδιά έχουμε συναχθεί επί το αυτό, για να μαρτυρήσουμε τον σεβασμό και την αφοσίωσή μας στο πρόσωπό Σας. Αισθανόμαστε δεμένοι στενά, βαθύτατα πνευματικά, με την Μητέρα Εκκλησία, και είμαστε υπερήφανοι για τον πηδαλιούχο της Ορθοδοξίας, τον δικό μας Πατριάρχη! Αυτή η σχέση και η αγάπη καλλιεργήθηκε μέσα μας από τα χείλη και το λαμπρό παράδειγμα του σεβασμιωτάτου ποιμενάρχου μας, ο οποίος φροντίζει να μην διακοπούν τα άρρηκτα δεσμά μας με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, αφού η διακονία του στην Μητρόπολή μας είχε την αφετηρία της σ΄αυτήν την Ενορία. 
Όπως σ᾽ όλη τη Γερμανία, έτσι και στο Βερολίνο, έχουν δημιουργηθεί και καλλιεργούνται άριστες σχέσεις με τις πολιτειακές αρχές, τις ομολογίες και θρησκευτικές ομάδες, όλους τους γερμανικούς και ελληνικούς φορείς. Το γεγονός αυτό μαρτυρείται από την παρουσία όλων των υψηλών προσκεκλημένων που σήμερα συμμετέχουν στην υποδοχή Σας. Η ενορία μας πάντα έχει ως πρότυπο την γραμμή του Οικουμενικού Πατριαρχείου. 


Η έκδηλη αγάπη των εν Βερολίνω ορθοδόξων χριστιανών, έκφραση της οποίας αποτελεί η υποδοχή κατά την άφιξή Σας στην ενορία μας, ελπίζουμε να χαροποιεί την καρδιά σας, Παναγιώτατε. Ήμασταν και πάντα θα είμαστε ταπεινοί αρωγοί στο έργο Σας, πρόθυμοι διάκονοι των αξιών της Μητρός Εκκλησίας και ακούραστοι υποστηρικτές των δικαιωμάτων της, όπου και όταν Εσείς κρίνετε και μας καλείτε. Σας παρακαλούμε, δεχτείτε ως απλό και ταπεινό δώρο της ενορίας μας το επιτραχήλιο και το ωμοφόριο, που κατά την είσοδό Σας στον Ιερό Ναό μας ενδυθήκατε, για να εύχεσθε υπέρ ελέους, ζωής, ειρήνης, υγείας, σωτηρίας, επισκέψεως, συγχωρήσεως και αφέσεως των αμαρτιών των δούλων του Θεού, πάντων των ευσεβών και ορθοδόξων χριστιανών, των κατοικούντων και παρεπιδημούντων εν τη πόλει και ενορία ταύτη. 
Η σημερινή ιστορική επίσκεψή σας θα μείνει για πάντα χαραγμένη στην μνήμη και στην καρδιά μας. 
Παναγιώτατε Πάτερ και Δέσποτα, Χριστός Ανέστη!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts with Thumbnails