Tα κάλαντα στην Πόλη (ΦΩΤΟ)

Κωνσταντινούπολη, ρεπορτάζ-φωτογραφίες του Νικολάου Μαγγίνα 

Με χαρούμενες παιδικές και νεανικές φωνές γέμισαν και φέτος οι δρόμοι της Πόλης και η αυλή της Μεγάλης Εκκλησίας. Μαθητές των Σχολείων της Ρωμηοσύνης της Πόλης και νέοι πολλοί κάθε ηλικίας ξεχύθηκαν νωρίς το μεσημέρι της παραμονής των Χριστουγέννων στους δρόμους του Πέραν με αφετηρία το Ζωγράφειο Λύκειο. Το έναυσμα όπως πάντα δόθηκε με την παρουσία του δραστήριου Διευθυντού του Λυκείου Γιάννη Δεμιρτζίογλου ο οποίος με το ακορντεόν στα χέρια ηγήθηκε της ευχάριστης πορείας.
Πρώτος σταθμός της το Γενικό Προξενείο της Ελλάδος στην Πόλη. Στην είσοδο του ο πάντα γαλαντόμος και αρχοντικός οικοδεσπότης του Πρέσβυς Νικόλαος Ματθιουδάκης, Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στην Πόλη μας μαζί με την ευγενεστάτη οικοδέσποινα Αικατερίνα Βαρβαρήγου Πρόξενο της Ελλάδος στην Αδριανούπολη της Θράκης. Με χαμόγελο στα χείλη και ευχάριστη διάθεση οι προξενικοί οικοδεσπότες υποδέχθηκαν την μεγάλη παρέα των καλαντιστών που αποτελούνταν από μαθητές. καθηγητές, νέους Ρωμηούς και από την Ελλάδα. Στις αίθουσες του Σισμανογλείου Μεγάρου χριστουγεννιάτικα αιδέσματα, κουραμπιέδες και μελομακάρονα, περίμεναν τους επισκέπτες για να τους ευχαριστήσουν για τη συνέχιση για τέταρτη χρονιά του εθίμου αυτού. Αφού έψαλαν τα κάλαντα και τραγούδησαν επίκαιρα οι καλαντιστές δέχθηκαν τις εγκάρδιες ευχές του Γενικού Προξένου με την κατακλείδα "και του χρόνου με υγεία"! Στη συνέχεια οι ευχάριστες φωνές υπό το απορημένο βλέμμα των χιλιάδων περαστικών πλημμύρισαν την πολύβουη ιστορική Μεγάλη Οδό του Πέραν με επόμενο προορισμό το Φανάρι.

Εκεί στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, στην έδρα της Μητρός Εκκλησίας, τα παιδιά, τους εκπαιδευτικούς και τους νέους καλωσόρισε πατρικά ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Προσφωνώντας τον Οικουμενικό Πατριάρχη από μέρους των καλαντιστών ο Πρόεδρος του Ερασιτεχνικού και Θεατρικού Ομίλου νέων (ΕΡΘΟ) Νίκος Καλαμάρης ανέφερε μεταξύ άλλων πως "..έχουμε την ιδιαίτερη τιμή και χαρά να πραγματοποιούμε την καθιερωμένη επίσκεψή μας στη Μητέρα Εκκλησία για να σας υποβάλλουμε τις εόρτιες ευχές μας και να τραγουδήσουμε μαζί με όλους τους φίλους μας και τα μέλη μας, τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα μεταφέροντας τη γιορτινή ατμόσφαιρα των ημερών Πατριαρχικό Θρόνο...".
Στην προσφώνηση του Νίκου Καλαμάρη αντιφώνησε ο Πατριάρχης ο οποίος εξέφρασε την προσμονή που έχει κάθε χρόνο τέτοιες ημέρες για να υποδεχθεί το μέλλον της Ρωμηοσύνης, τα νειάτα μας, και να ακούσει ιδίως από τους μικρούς μαθητές τα παραδοσιακά κάλαντα των ημερών. Άκουσε τα κάλαντα και ψαλμούς των ημερών και αποχαιρέτισε τους καλαντιστές μοιράζοντας γλυκίσματα. Στην Αίθουσα του Θρόνου παρέστησαν επίσης ο Συντονιστής Εκπαίδευσης Σταύρος Γιoλτζόγλου, Άρχοντες του Θρόνου και Κοινοτικοί παράγοντες.
Μετά το Πατριαρχείο η παρέα των νεαρών αοιδών επισκέφθηκε το Γηροκομείο Βαλουκλή με σκοπό να ψάλει τα κάλαντα και φέτος τους ηλικιωμένους που διαμένουν εκεί μοιράζοντας τους δώρα που ετοίμασαν οι ίδιοι οι νέοι ώστε να ζήσουν μαζί λίγες στιγμές συντροφικότητας στις χρονιάρες μέρες αυτές του Αγίου Δωδεκαημέρου.

40 χρόνια Ἀρχιερατείας τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου

Τοῦ Ἀρχιμανδρίτου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου Μακαρίου Γρινιεζάκη 

Συμπληρώνονται σήμερα, 25 Δεκεμβρίου 2013, ἑορτή τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ, σαράντα χρόνια ἀπό τήν ἡμέρα πού ὁ Πατριάρχης τοῦ Γένους μας ἔλαβε τόν τρίτο βαθμό τῆς Ἀρχιερωσύνης, χειροτονηθείς ἀπό τόν μακαριστό προκάτοχό Του, Πατριάρχη Δημήτριο, Μητροπολίτης Φιλαδελφείας. 

Σέ κάποιους τό διάστημα αὐτό τῶν σαράντα ἐτῶν ὑπενθυμίζει τό βραχύ τῆς ζωῆς, σέ ἄλλους πάλι μοιάζει μέ μεγάλο κεφάλαιο, μέσα στό ὁποῖο μπορεῖ κανείς νά βιώσει καταστάσεις καί ἐμπειρίες μοναδικές καί ἀνεπανάληπτες. Τελικῶς, ἀξιολογεῖται ἡ πορεία τοῦ ἀνθρώπου ὄχι μόνο ἀπό τά ἔργα του ἤ ἀπό ὅλα αὐτά πού ἀφήνει πίσω του ὡς κληρονομιά καί παρακαταθήκη, ἀλλά κυρίως ἀπό τόν τρόπο τῆς ζωῆς του. Εἰδικά, ἐμεῖς οἱ κληρικοί πολλές φορές ἐκδαπανούμαστε σέ μιά σειρά ἀπό πρακτικοκοινωνικά ἔργα, γιά νά ἔχουμε λόγο νά ζητοῦμε τήν τιμή ἀπό τούς ἀνθρώπους καί τήν Ἐκκλησία. Ὅμως, στόν προσωπικό μας ἀπολογισμό συνειδητοποιοῦμε ὅτι ἡ καταξίωση τοῦ κληρικοῦ δέν βρίσκεται σέ τέτοιου εἴδους ἐπιτεύγματα, ἀλλά σ᾽ αὐτήν τήν ἴδια του τήν προσωπικότητα. Σημασία δέν ἔχει αὐτό πού κάνουμε ἀλλά αὐτό πού εἴμαστε.

Γιά νά εἰσχωρήσει κανείς στήν παρουσία τοῦ Θεοῦ, πρέπει νά βρίσκεται σέ κατάσταση θυσίας. Τό πρόσωπο πού εἶναι προσκολλημένο στόν ἑαυτό του χάνει τό νόημα τῆς ζωῆς. Κι αὐτός πού ἐξέρχεται ἀπό τόν ἑαυτό του, ἁπλῶς καί μόνο γιά νά ἀποκτήσει περισσότερα πράγματα, δέν προχωρεῖ πρός τή ζωή ἀλλά μόνο πρός τό θάνατο. Πόση σοφία καί ἐμπειρία περικλείει ὁ λόγος τοῦ Πατριάρχου μας, σέ μιά προσπάθεια ἀποτίμησης τῶν σαράντα ἐτῶν τῆς ἀρχιερατείας Του: 

«Ἔχω συμπληρώσει, μέ τή χάρη καί τό ἄπειρο ἔλεος τοῦ Θεοῦ, σαράντα χρόνια ἀρχιερωσύνης ἐκ τῶν ὁποίων τά περισσότερα ἐδαπάνησα στόν Πατριαρχικό Θρόνο τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Εὐχαριστῶ καί δοξάζω τό Θεό γι᾽ αὐτό, ἔχοντας ἐπίγνωση ὅτι τό πολύ τελείωσε. Μετά ἀπό αὐτή τήν πολύπαθη καί μαρτυρική πορεία, θέλω νά πῶ σέ ὅλους ὅτι ὑπάρχει ἕνας ἄλλος τρόπος ὑπάρξεως καί ζωῆς. Νά κάνουμε κάτι γιά τούς ἀνθρώπους. Ὄχι ἁπλῶς νά κάνουμε καλούς ἀνθρώπους, ἀλλά νά τούς μάθουμε νά νικοῦνε τό θάνατο». 

Ὁ πλούσιος καρπός πού βγαίνει ἀπ᾽ αὐτά τά σαράντα χρόνια ζωῆς καί προσφορᾶς εἶναι τούτη ἡ ὁμολογία: «Νά μάθουμε τούς ἀνθρώπους νά νικοῦνε τό θάνατο». Ὁ λόγος αὐτός τοῦ Πατριάρχου μας εἶναι, βασικά, μιά ἔκρηξη φωτός πού καταυγάζει καί ἑρμηνεύει ὅλη Του τή ζωή, αὐτή πού προηγήθηκε καί αὐτή πού ἕπεται, γιατί τό πολύ τῶν σαράντα ἐτῶν δέν βρίσκεται στά ἐξωτερικά γνωρίσματα ἤ στόν ὄγκο τῆς δουλειᾶς Του, ἀλλά στόν τρόπο τῆς ζωῆς Του. 

Ἔτσι, ἀθόρυβα καί σιωπηλά, ὁ Πατριάρχης μᾶς διδάσκει ὅτι ὁ χρόνος ἀποκτᾶ δύναμη καί δίνει νόημα σ᾽ ὁλόκληρη τήν κτίση, ὅταν ἡ ζωή μας μαρτυρεῖ τή νίκη κατά τοῦ θανάτου. Καί ἡ παρουσία τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου μέσα στό χρόνο (40 χρόνια) μᾶς κρίνει καί παράλληλα μᾶς στηρίζει, γιατί ἀκριβῶς εἶναι τόσο ἀληθινή καί ἄφοβη, ζωντανή καί τολμηρή. Ἀποπνέει ἄρωμα ζωῆς. Ὁ ἄνθρωπος αὐτός ζεῖ τήν Ὀρθοδοξία. Ζεῖ τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ καί καταργεῖ τό θάνατο, διαλύοντας κάθε μιζέρια καί φθορά καί γεμίζοντας τά πάντα μέ ἕνα φῶς πού δέν τό βλέπεις μέ τά μάτια τοῦ σώματος.

Ἀναγεννᾶ τά πάντα, «μιμητής γενόμενος» τοῦ ἐν σπηλαίῳ γεννηθέντος Χριστοῦ, γιατί τό σημαντικό δέν εἶναι νά γεννᾶς, ἀλλά νά ἀναγεννᾶς. 

Εὐλαβικῶς καταθέτουμε πρός τό Σεπτό Πρόσωπο τοῦ Πατριάρχου μας ἄπειρο σεβασμό καί υἱϊκή ἀγάπη. Παρακαλοῦμε το Θεό νά Τόν στηρίζει καί νά Τόν ἐνδυναμώνει γιά νά συνεχίσει τό ἔργο Του, πού εἶναι ἔργο Χριστοῦ καί Ἐκκλησίας. 

Τελικά, τό μήνυμα πού λαμβάνει κανείς μελετώντας τά σαράντα χρόνια τῆς ἀρχιερατικῆς ζωῆς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου εἶναι ἕνα: Ὅπου κι ἄν βρίσκεται ὁ ἄνθρωπος κι ἀπ᾽ ὅπου κι ἄν ξεκινᾶ, μπορεῖ νά φτάσει στή νίκη κατά τοῦ θανάτου, ὅπου τά πάντα γίνονται καινά, ὄμορφα, χαρούμενα, ἀναστάσιμα, ἀγαπητικά.

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ  

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, τήν Τρίτην, 24ην Δεκεμβρίου, ἐτέλεσε Τρισάγιον ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ ὑπέρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς τοῦ πρότριτα ἐκδημήσαντος εἰς Κύριον ἀειμνήστου Μητροπολίτου Πηλουσίου κυροῦ Καλλινίκου. 

* * * 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, τό ἑσπέρας τῆς ἰδίας, ἤκουσεν ἐν τῇ Αἰθούσῃ τοῦ Θρόνου τά πατροπαράδοτα κάλαντα τῶν Χριστουγέννων ὑπό ὁμίλων νέων τοῦ Μορφωτικοῦ καί Καλλιτεχνικοῦ Συνδέσμου Φερίκιοϊ, ὑπό τήν προεδρίαν τοῦ Ἐντιμ. κ. Νικολάου Καλαμάρη, καί ὑπό μαθητῶν καί μαθητριῶν τοῦ Ζαππείου καί Ζωγραφείου Λυκείου, ὑπό τήν ἡγεσίαν τῶν Ἐλλογ. κ. Ἰωάννου Δεμιρτζόγλου, Λυκειάρχου τοῦ Ζωγραφείου, καί δίδος Εὐαγγελίας Κανάρη, Διευθυντρίας τῆς Πρωτοβαθμίου Ἐκπαιδεύσεως τοῦ Ζαππείου. Ὡμίλησαν ὁ Ἐντιμ. κ. Νικόλαος Καλαμάρης καί ὁ Πατριάρχης, εὐχηθείς αὐτοῖς ἐπί ταῖς ἑορταῖς τοῦ Ἁγίου Δωδεκαημέρου καί συγχαρείς διά τήν ἐν συνεχείᾳ, ὡς κατ’ ἔτος, ἐπίσκεψίν των εἰς τούς ἐν τῷ Γηροκομείῳ Βαλουκλῆ περιθαλπομένους πρεσβυτέρους ἀδελφούς ἡμῶν ἐκ τῆς ἐνταῦθα Ὁμογενείας. 

Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΕΝ ΤΟΙΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΙΣ 

Μεθ᾿ ἱεροπρεπείας, λαμπρότητος καί ἐκκλησιαστικῆς τάξεως ἑωρτάσθη ἐν τοῖς Πατριαρχείοις ἡ ἑορτή τῆς κατά Σάρκα Γεννήσεως τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης προέστη τῆς ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ τελεσθείσης Πατριαρχικῆς καί Ἀρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας τῆς Ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων, τήν Τετάρτην, 25ην ἰδίου. 

Μετ᾿ Αὐτοῦ συνελειτούργησαν οἱ Σεβ. Μητροπολῖται Γέρων Νικαίας κ. Κωνσταντῖνος, Φιλαδελφείας κ. Μελίτων, Σεβαστείας κ. Δημήτριος, Ἰκονίου κ. Θεόληπτος, Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου κ. Στέφανος, Προύσης κ. Ἐλπιδοφόρος καί Κυδωνιῶν κ. Ἀθηναγόρας. 

Ὁ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτης κ. Βαρθολομαῖος, Ἀρχιγραμματεύς τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, ἀνέγνωσε τήν ἐπί τοῖς Χριστουγέννοις Πατριαρχικήν Ἀπόδειξιν. 

Ἐκκλησιάσθησαν οἱ Σεβ. Μητροπολῖται Πέργης κ. Εὐάγγελος καί Θεοδωρουπόλεως κ. Γερμανός, ὁ Θεοφιλ. Ἐπίσκοπος Ἀβύδου κ. Κύριλλος, ὁ Ἐξοχ. Πρέσβυς κ. Νικόλαος Ματθιουδάκης, Γενικός Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος ἐν τῇ Πόλει, μετά τῆς συζύγου αὐτοῦ Εὐγεν. κ. Αἰκατερίνης Βαρβαρήγου, Προξένου ἐν Ἀδριανουπόλει, Ἄρχοντες Ὀφφικιάλοι, ὁ Ἑντιμ. Δήμαρχος Ἀμαρουσίου κ. Γεώργιος Πατούλης μετ’οἰκείων αὐτοῦ, Ἀντιπροσωπεία τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κ.Α.Π.Η. τοῦ Δήμου Κηφισίας, μέ ἐπί κεφαλῆς τάς Εὐγενεστάτας κυρίας Ἀγγελικήν Πιτίδη-Τριανταφύλλου καί Αἰκατερίναν Μουστάκη, Δημοτικούς Συμβούλους, ὡς καί πλῆθος πιστῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καί ἐντεῦθεν. 

Παρέστη ὡσαύτως ὁ Ἐντιμ. κ. Mithat-Ali Kabaali, Σύμβουλος τοῦ Προέδρου τοῦ CHP Ἐξοχ. κ. Kemal Kılıçdaroğlu, μετά 7μελοῦς Ἀντιπροσωπείας ἐκ τοῦ ὡς ἄνω Κόμματος. 

* * * 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐδέξατο εἰς ἀκρόασιν: 

- Τόν Σεβ. Μητροπολίτην Μυριοφύτου καί Περιστάσεως κ. Εἰρηναῖον, μετά τῆς ὑπό τήν προεδρείαν τοῦ Ἐντιμ. κ. Γεωργίου Παπαλιάρη Ἐφοροεπιτροπῆς τῆς Κοινότητος Μ. Ρεύματος καί τῆς Φιλοπτώχου Ἀδελφότητος αὐτῆς, ὑπό τήν προεδρείαν τῆς Εὐγεν. κ. Λωξάνδρας Δημοπούλου, πρός ὑποβολήν σεβῶν, ἐπί τοῖς Χριστουγέννοις. 

- Τόν Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπον κ. Aram Ateşyan, Γενικόν Ἐπίτροπον τοῦ Ἀρμενικοῦ Πατριαρχείου, μετά τοῦ Θεοφιλ. Ἐπισκόπου κ. Sahak Maşalıyan, τοῦ Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρεσβυτέρου κ. Krikor Damatyan καί τοῦ Ἱερολ. Διακόνου κ. Artun Damatyan, ἐκφράσαντας τά συγχαρητήριά των ἐπί ταῖς Ἑορταῖς τοῦ ἁγίου Δωδεκαημέρου. 

- Τόν Θεοφιλ. Ἐπίσκοπον Ἀβύδου κ. Κύριλλον-Καθηγητήν τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν. 

- Τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου κ. Μακάριον Γρινιεζάκην, Διευθυντήν Γραφείου Τύπου τῆς Ἱ. Ἀρχιεπισκοπῆς Κρήτης. 

- Τόν Ἐντιμολ. κ. Κωνσταντῖνον Δεληκωνσταντῆν, Ἄρχοντα Διδάσκαλον τοῦ Γένους-Καθηγητήν τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν. 

- Τάς Εὐλαβ. ἀδελφάς Σοφίαν, Ντιάναν καί Μελανίαν, ἐκ τοῦ ἐνταῦθα ΡΚαθολικοῦ Τάγματος τῶν Μικρῶν Ἀδελφῶν τοῦ Ἰησοῦ. 

- Τόν Ἐντιμ. κ. Mustafa Farsakoğlu, Δήμαρχον Πριγκηποννήσων, μετά συνεργατῶν αὐτοῦ, εὐχηθέντας ἐπί τοῖς Χριστουγέννοις. 

- Ἐπί τῷ αὐτῷ σκοπῷ, Ἀντιπροσωπείαν τοῦ Κόμματος Δικαιοσύνης καί Ἀναπτύξεως ΑΚΡ Περιφερείας Şişli, μέ ἐπί κεφαλῆς τόν Πρόεδρον τῆς Τοπικῆς Ὀργανώσεως αὐτοῦ καί ὑποψήφιον Δήμαρχον Şişli κ. Nevzat Şatıroğlu, ὡς καί Ἀντιπροσωπείαν τῆς Πλατφόρμας Διαθρησκειακοῦ Διαλόγου τοῦ Ἱδρύματος Συγγραφέων καί Δημοσιογράφων Τουρκίας, μέ ἐπί κεφαλῆς τόν Γεν. Γραμματέα αὐτῆς Kudret Altındağ. 

- Τόν Ἐλλογιμ. κ. Ἀθανάσιον Τσακρῆν, Καθηγητήν Ἰατρικῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, καί τούς Ἐλλογ. κ.κ. Θεόδωρον Πιτταρᾶν, Λέκτορα τοῦ ὡς ἄνω Πανεπιστημίου καί Θεόδωρον Ἀλεξόπουλον, Καθηγητήν Θεολογίας ἐν τῷ Πανεπιστημίῳ τῆς Βέρνης. 

- Τήν Ἐλλογ. κ. Brigitte Πιταράκη, Βυζαντινολόγον, ἐκ Παρισίων. 

- Τόν Ἐλλογ. κ. Νικόλαον Καραβοκύρην, Φυσικόν, ἐκ Λευκάδος, μετά τῶν Ἐλλογ. κυριῶν Αἰκατερίνης Βόσιου, Καθηγητρίας Φυσικῆς Ἀγωγῆς, ἐκ Θεσσαλονίκης, καί Εὐμορφίας Πανταζῆ, Ἱστορικοῦ, καί τῆς αὐταδέλφης αὐτῆς Εὐγεν. κ. Ἑλένης, ἐξ Εὐβοίας. 

- Τόν Ἐντιμ. κ. Στυλιανόν Χαλκιᾶν, Διευθυντήν τοῦ Γενικοῦ Νοσοκομείου Χίου, μετά τῆς Εὐγεν. κ. Δεσποίνης Βαρβαρούση. 

* * * 

Ἐκ μέρους τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, τοῦ Πατριάρχου, ἐπεσκέψαντο τό ἀπόγευμα τῶν Χριστουγένων: ὁ Πανοσιολ. Διάκονος κ. Παΐσιος, Κωδικογράφος τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, ἐν τῇ ἐν Hamalbaşı ἕδρᾳ τῶν ἐνταῦθα Χαλδαίων ΡΚαθολικῶν τόν Αἰδεσιμ. κ. François Yakan, ὁ Πανοσιολ. Μ. Ἐκκλησιάρχης κ. Βενιαμίν, ἐν τῇ ἐν Tarlabaşı ἕδρᾳ τῶν ἐνταῦθα Συροϊακωβιτῶν τόν Σεβ. Μητροπολίτην αὐτῶν κ. Yusuf Çetin, καί ὁ Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρεσβύτερος κ. Δοσίθεος Ἀναγνωστόπουλος, Διευθυντής τοῦ Γραφείου Τύπου τῶν Πατριαρχείων, ἐν τῇ ἐν Ayazpaşa ἕδρᾳ τῶν ἐνταῦθα Συροκαθολικῶν τόν Χωρεπίσκοπον αὐτῶν Αἰδεσιμ. κ. Yusuf Sağ, καί διεβίβασαν αὐτοῖς τάς Πατριαρχικάς εὐχάς ἐπί τοῖς Χριστουγέννοις. 

* * * 

Ἐξεπροσωπήθη καταλλήλως κατά τήν ὑπό τοῦ Συνδέσμου Δημοσιογράφων Τουρκίας διοργανωθεῖσαν ἀπονομήν βραβείων, τήν Τρίτην, 24ην Δεκεμβρίου.

ΛΑΜΠΡΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Κωνσταντινούπολη, ρεπορτάζ-φωτογραφίες του Νικολάου Μαγγίνα 

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα τελέστηκε η χριστουγεννιάτικη θεία λειτουργία στον πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι προεξάρχοντος του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και με την συμμετοχή Ιεραρχών του Θρόνου. 

Στη θεία λειτουργία παρέστησαν συμπροσευχόμενοι Ιεράρχες και κληρικοί του Θρόνου, ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στην Κωνσταντινούπολη, Πρέσβης Νικόλαος Ματθιουδάκης μαζί με την σύζυγό του Αικατερίνη Βαρβαρήγου, Πρόξενος της Ελλάδος στην Αδριανούπολη, ο δήμαρχος Αμαρουσίου και Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών Γεώργιος Πατούλης, Άρχοντες του Θρόνου με επί κεφαλής τον Άρχοντα Διδάσκαλο του Γένους, Καθηγητή Πανεπιστημίου Κωνσταντίνο Δεληκωνσταντή, Γεν. Γραμματέα της Αδελφότητος των Οφφικιάλων της Μ.τ.Χ.Ε. «Παναγία η Παμμακάριστος» καθώς και πλήθος πιστών από την Πόλη και το εξωτερικό.

Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Ἀριθμ. Πρωτ. 1109 

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ 

ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΟΙΣ 

+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ 

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, 

ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ 

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ 

ΧΑΡΙΝ, ΕΛΕΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΝ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝ ΒΗΘΛΕΕΜ ΓΕΝΝΗΘΕΝΤΟΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ 

* * * 

Ἀδελφοὶ καὶ Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, 

«Παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν, υἱὸς καὶ ἐδόθη ἡμῖν»! (Ἡσ. θ΄ 5) 

Ἐνθουσιωδῶς καὶ χαρμοσύνως ὁ Προφήτης μᾶς γνωστοποιεῖ προορατικῶς πρὸ αἰώνων πολλῶν τὴν ἐκ τῆς Ἀειπαρθένου Γέννησιν τοῦ Παιδίου Ἰησοῦ. Βεβαίως, δὲν εὑρέθη καὶ τότε, περίοδον ἀπογραφῆς ἐπὶ Καίσαρος Αὐγούστου, τόπος ἐν τῷ καταλύματι διὰ τὴν στέγασιν τῆς κυοφορούσης ἐκ Πνεύματος Ἁγίου Παρθένου καὶ οὕτως ἠναγκάσθη ὁ μνήστωρ καὶ φύλαξ αὐτῆς ἅγιος Ἰωσὴφ νὰ τὴν ὁδηγήσῃ εἰς σπήλαιον, εἰς τὴν φάτνην τῶν ἀλόγων, «τοῦ τεκεῖν τὸ Παιδίον». 

Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ ὑποδέχονται, προσφέροντες τὴν εὐχαριστίαν εἰς τὸν Δημιουργόν: «οἱ Ἄγγελοι τὸν ὕμνον˙ οἱ οὐρανοὶ τὸν ἀστέρα˙ οἱ Μάγοι τὰ δῶρα˙ οἱ ποιμένες τὸ θαῦμα˙ ἡ γῆ τὸ σπήλαιον˙ ἡ ἔρημος τὴν φάτνην˙ ἡμεῖς δὲ Μητέρα Παρθένον»˙ οἱ ποιμένες ἀγραυλοῦν ἐπί «τὴν ποίμνην αὐτῶν» καὶ φυλάσσουν «φυλακάς νυκτός», καὶ ἄγγελοι θεωροῦντες ἐκστατικοὶ τὸ Μυστήριον ὑμνολογοῦν (Ἑσπέρια Ἑορτῆς Χριστουγέννων). 

Ἡ γλυκύτης τῆς Ἁγίας Νυκτὸς τῶν Χριστουγέννων περιβάλλει καὶ πάλιν τὸν κόσμον. Καὶ ἐν μέσῳ τῶν ἀνθρωπίνων καμάτων καὶ πόνων, τῆς κρίσεως καὶ τῶν κρίσεων, τῶν παθῶν καὶ τῶν ἐχθροτήτων, τῶν ἀνησυχιῶν καὶ τῶν ἀπογοητεύσεων, προβάλλει πραγματικὸν καὶ ἐπίκαιρον ὅσον ποτὲ τὸ μυστήριον τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου, Ὅστις κατῆλθεν ὡς ὑετὸς ἐπὶ πόκον εἰς τὴν κοιλίαν τῆς ἀειπαρθένου Μαρίας ἵνα ἀνατείλῃ δικαιοσύνην καὶ πλῆθος εἰρήνης (πρβλ. Ψαλμ. οα΄ 7).

Ὑπὸ τὴν σιωπὴν καὶ τὴν εἰρήνην τῆς ἱερᾶς Νυκτὸς τῶν Χριστουγέννων, Ἰησοῦς Χριστός, ὁ ἄναρχος, ὁ ἀόρατος, ὁ ἀκατάληπτος, ὁ ἄϋλος, ὁ ἀεὶ ὤν, ὁ ὡσαύτως ὤν, εἰσέρχεται σαρκοφόρος, ἄσημος, ἁπλοῦς, πτωχός, ἄγνωστος, εἰς τό δρᾶμα τῆς ἱστορίας. Εἰσέρχεται συγχρόνως ὡς «μεγάλης βουλῆς ἄγγελος, θαυμαστὸς σύμβουλος, [...] ἐξουσιαστής, ἄρχων εἰρήνης, πατὴρ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος» (Ἡσ. θ΄ 6). Ναί, ἐρχεται ὡς ἄνθρωπος ὑπὸ Μητρὸς Παρθένου καὶ λύει τὴν περιπλοκὴν τῆς ἀνομίας καὶ δίδει μὲ τὴν Χάριν καὶ τὸ Ἔλεός Του διέξοδον εἰς τὰς ἀπορίας τῆς ζωῆς, προορισμὸν καὶ ἀξίαν καὶ περιεχόμενον καὶ ὑποδειγματικὸν ἦθος καὶ πρότυπον εἰς τὴν ἀνθρωπίνην περιπέτειαν. 

Ὁ Κύριος προσελάβετο ἅπασαν τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν καὶ ἡγίασεν αὐτήν. Ὁ προαιώνιος Θεὸς κατεδέχθη νὰ γίνῃ δι᾿ ἡμᾶς ἔμβρυον καὶ νὰ κυοφορηθῇ εἰς τὴν γαστέρα τῆς Θεοτόκου. Οὕτως ἐτίμησε καὶ τὴν ἀνθρωπίνην ζωὴν ἐκ τοῦ πρωταρχικοῦ σταδίου αὐτῆς καὶ ἐδίδαξε τὸν σεβασμὸν εἰς τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῆς κυήσεως αὐτοῦ. Ὁ τὰ πάντα Δημιουργήσας συγκατέβη νὰ γεννηθῇ ὡς Βρέφος καὶ νὰ γαλακτοτροφηθῇ ὑπὸ τῆς Παρθένου. Οὕτως ἐτίμησε τὴν παρθενίαν καὶ τὴν μητρότητα, τὴν πνευματικὴν καὶ τὴν φυσικήν. Διὰ τοῦτο ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος προτρέπει: «γυναῖκες παρθενεύετε, ἵνα Χριστοῦ γένησθε μητέρες» (Λόγος ΛΗ', Εἰς τὰ Θεοφάνεια, PG 36, 313A). 

Καὶ ὥρισεν ὁ Κύριος τὴν συζυγίαν τοῦ ἄρρενος καὶ τοῦ θήλεος ἐν τῇ εὐλογημένῃ οἰκογενείᾳ. Αὐτὸς ὁ θεσμὸς τῆς χριστιανικῆς οἰκογενείας ἀποτελεῖ τὸ κύτταρον τῆς ζωῆς καὶ τὴν θερμοκοιτίδα τῆς ὑγιοῦς ψυχικῶς καὶ σωματικῶς ἀναπτύξεως τῶν τέκνων. Ὡς ἐκ τούτου, ἀποτελεῖ ὀφειλὴν τῆς Ἐκκλησίας ἀλλὰ καὶ καθῆκον τῆς ἡγεσίας ἑκάστου λαοῦ ἡ διὰ ποικίλων τρόπων ἐνίσχυσις τοῦ θεσμοῦ τῆς οἰκογενείας. 

Διὰ νὰ ἀναπτυχθῆ ἓν παιδίον ὑγιῶς καὶ ὁμαλῶς ἀπαιτεῖται μία οἰκογένεια ὅπου ὁ ἀνὴρ καὶ ἡ γυνὴ ζοῦν ἁρμονικῶς, ὡς ἓν σῶμα, μία σάρξ, μία ψυχή, ὑποτασσόμενοι ὁ ἕνας πρὸς τὸν ἄλλον. 

Εἴμεθα βέβαιοι ὅτι πάντες οἱ πνευματικοὶ καὶ ἐκκλησιαστικοὶ ἡγέται, ὡς ἄλλοι ἀγραυλοῦντες ποιμένες, ἀλλὰ καὶ οἱ ἰθύνοντες τὰ τοῦ κόσμου, γνωρίζουν καὶ ἀποδέχονται τὴν θείαν ἀλήθειαν καὶ πραγματικότητα ταύτην, τὴν ὁποίαν διακηρύττομεν ἀπὸ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ κατὰ τὰ ἐφετεινὰ Χριστούγεννα. Πάντες ὀφείλομεν νὰ ἐνθαρρύνωμεν τὴν δημιουργίαν καὶ τὴν λειτουργίαν τῶν φυσιολογικῶν οἰκογενειῶν διὰ νὰ ἀναπαράγουν ὑγιεῖς ψυχικῶς καὶ χαρούμενους πολίτας, πλήρεις αἰσθημάτων ἀσφαλείας, στηριζομένους εἰς τὸ αἴσθημα τῆς προστασίας τοῦ ἰσχυροῦ καὶ προστατεύοντος πατρὸς καὶ τῆς στοργικῆς καὶ ἀγαπώσης μητρός. Οἰκογενείας, εἰς τὰς ὁποίας θὰ ἀναπαύεται ὁ Θεός. Προσκαλοῦμεν καὶ προτρεπόμεθα ἅπαν τὸ πλήρωμα τῆς Ἁγίας Ὀρθοδόξου ἡμῶν Ἐκκλησίας ὅπως πολιτευόμενον ἀξίως τῆς ἧς ἐκλήθη κλήσεως πράττῃ πᾶν τὸ δυνατὸν διὰ τὴν στήριξιν τοῦ θεσμοῦ τῆς οἰκογενείας. 

Ἀδελφοί, «ἡ νύξ προέκοψεν, ἡ δὲ ἥμερα ἤγγικεν» (Ρωμ. ιγ΄ 12). Ἤδη οἱ ποιμένες πορεύονται πρὸς τὴν Βηθλεέμ τὸ θαῦμα ἀνακηρύττοντες καὶ προσκαλοῦν ἡμᾶς νὰ τοὺς ἀκολουθήσωμεν, ὡς ἄλλοι «ἀστεροσκόποι μάγοι χαρᾶς πληρούμενοι» (τροπάριον δ΄ ᾠδῆς Ὄρθρου Ἑορτῆς Χριστουγέννων), «δῶρα τίμια» προσάγοντες Αὐτῷ «χρυσὸν δόκιμον, ὡς Βασιλεῖ τῶν αἰώνων, καὶ λίβανον ὡς Θεῷ τῶν ὅλων, ὡς τριημέρῳ δὲ νεκρῷ σμύρναν τῷ ἀθανάτῳ» (Ἀνατολίου, Στιχηρὸν ἰδιόμελον Ἑσπερινοῦ Ἑορτῆς Χριστουγέννων). Δηλαδὴ τὰ δῶρα τῆς ἀγάπης καὶ τῆς πίστεώς μας καὶ τῆς δοκιμῆς μας ὡς χριστιανῶν καὶ μάλιστα ὀρθοδόξων εἰς τὸ ἦθος καὶ τὴν παράδοσιν, τὴν οἰκογενειακήν, τὴν πατερικήν, τὴν ἐκκλησιαστικήν, τὴν ὀρθοπράττουσαν πάντοτε ἀνὰ τοὺς αἰῶνας καὶ συνέχουσαν μέχρι σήμερον τὴν εὐλογημένην κοινωνίαν μας, τῆς ὁποίας κύτταρον κατὰ Θεὸν βιοτῆς καὶ αὐξήσεως εἶναι, ἐπαναλαμβάνομεν, ἡ οἰκογένεια. 

Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα, 

-2013 χρόνια συνεπληρώθησαν ἀπὸ τῆς κατὰ σάρκα Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ˙ 

-2013 χρόνια καὶ ὁ Χριστός, ὅπως τότε, δὲν παύει νὰ καταδιώκεται ἐν τῷ προσώπῳ τῶν ἀδυνάτων ἀπὸ τὸν Ἡρώδην καὶ τοὺς παντοειδεῖς συγχρόνους Ἡρώδας˙ 

-2013 χρόνια καὶ ὁ Ἰησοῦς διώκεται εἰς τὰ πρόσωπα τῶν χριστιανῶν ἐν Συρίᾳ -καὶ ὄχι μόνον˙ 

-2013 χρόνια καὶ ὁ Χριστὸς φεύγει, ὡς πρόσφυξ μετ᾿ αὐτῶν, ὄχι εἰς τὴν Αἴγυπτον, ἀλλὰ εἰς τὸν Λίβανον, εἰς τὴν Εὐρώπην, εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ ἀλλαχοῦ δι᾿ ἀσφάλειαν ἐν τῇ ἀνασφαλείᾳ τοῦ κόσμου˙ 

-2013 χρόνια καὶ τὸ Παιδίον Ἰησοῦς εἶναι ἀκόμη φυλακισμένον μὲ τοὺς δύο Ἱεράρχας τῆς Συρίας Παῦλον καὶ Ἰωάννην, μὲ τὰς Ὀρθοδόξους μοναχὰς καὶ πολλοὺς ἀκόμη ἀνωνύμους καὶ ἐπωνύμους χριστιανούς˙ 

-2013 χρόνια καὶ ὁ Χριστὸς σταυρώνεται μαζὶ μὲ αὐτοὺς ποὺ βασανίζονται καὶ φονεύονται διὰ νὰ μὴ προδώσουν τὴν πίστιν των εἰς Αὐτόν˙ 

-2013 χρόνια καὶ ὁ Ἰησοῦς φονεύεται καθ᾿ ἡμέραν εἰς τὸ πρόσωπον τῶν χιλιάδων ἐμβρύων, τὰ ὁποῖα οἱ γονεῖς των δὲν ἀφήνουν νὰ γεννηθοῦν˙ 

-2013 χρόνια καὶ ὁ Χριστὸς ἐμπαίζεται καὶ ὀνειδίζεται εἰς τὸ πρόσωπον τῶν δυστυχισμένων παιδίων, τὰ ὁποῖα ζοῦν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς οἰκογενείας, τῆς ἀνεχείας, τῆς πτωχείας. Τὸν πόνον, τὴν θλῖψιν καὶ τὰ παθήματα τῶν ἀνθρώπων ἦλθε καὶ ἔρχεται καὶ κατὰ τὰ ἐφετεινὰ Χριστούγεννα νὰ ἀναλάβῃ ὁ Κύριος, ὁ εἰπών «ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε» (Ματθ. κε΄ 40-41). Δι᾿ αὐτοὺς ἦλθεν ἐκ Παρθένου, δι᾿ αὐτοὺς ἐγένετο ἄνθρωπος, δι᾿ αὐτοὺς ἔπαθεν, ἐσταυρώθη, ἀνέστη. Δι᾿ ἡμᾶς ὅλους, δηλαδή. Ἂς ἄρωμεν, λοιπόν, ἕκαστος ἡμῶν τὸν προσωπικὸν αὐτοῦ σταυρὸν διὰ νὰ εὕρωμεν χάριν καὶ ἔλεον εἰς εὔκαιρον βοήθειαν˙ διὰ νὰ εἶναι «μεθ᾿ ἡμῶν ὁ Θεός», ὁ τεχθεὶς Ἐμμανουήλ, Σωτὴρ καὶ Κύριος. Ἀμήν. 

Χριστούγεννα ,βιγ΄ 

+ Ὁ Κωνσταντινουπόλεως 

διάπυρος πρὸς Θεόν εὐχέτης πάντων ὑμῶν.

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ Μ. ΑΡΧΙΔΙΑΚΟΝΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ: "ΜΕΤΑΝΕΩΤΕΡΙΚΟΤΗΣ - ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ"

Ομιλία του Μ. Αρχιδιακόνου Μαξίμου 

κατά την Κυριακή προ της Χριστού Γεννήσεως (22-12-2013), 

στον Ι. Ναό Αγίου Νικολάου Νεοχωρίου, 

όπου χοροστάτησε ο Οικουμενικός Πατριάρχης

«Βηθλεέμ ἑτοιμάζου, εὐτρεπιζέσθω ἡ φάτνη 

 ἡ ἀλήθεια ἦλθεν ἡ σκιά παρέδραμε....» 

Μετανεωτερικότης-Ἀλήθεια καί Οἰκονομία 

Παναγιώτατε Πάτερ καί Δέσποτα, 

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, 

Εὑρισκόμεθα εἰς τήν περίοδον πρό τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων καί ὁ ὑμνωδός τῆς ἀκολουθίας τῶν Μ. Ὡρῶν ὁμιλεῖ περί τοῦ ἐρχομοῦ τῆς ἀληθείας εἰς τόν κόσμον. Κατά τό χριστιανικόν δόγμα καί τήν πίστιν τῆς Ἐκκλησίας ὁ Χριστός εἶναι ἡ ἐνυπόστατος αἰώνιος ἀλήθεια «Ἐγώ εἰμι ἡ ἀλήθεια», εἶπεν ὁ Κύριος. Διά τόν μέσον ἄνθρωπον ἡ ἔννοια τῆς ἀληθείας παραπέμπει συνειρμικῶς εἰς μίαν ἀντικειμενικήν ἀξίαν καί ἀρχήν, μή ἐπιδεχομένην ἀμφισβήτησιν. Ταυτίζεται μέ τό ἀπόλυτον, εἶναι δηλαδή ἀπόλυτον μέγεθος. Καί ὁ Κύριος, ἡ ἐνσάρκωσις τῆς ἀληθείας, ἐκήρυξε περί τῆς ἀληθείας καί τῆς κατ’ἀλήθειαν ζωῆς. Καί τό ἐρώτημα τίθεται ἐνώπιον ἡμῶν: Ἦλθεν ὁ Κύριος ὡς διδάσκαλος καί φιλόσοφος νά κηρύξῃ μίαν ἀντικειμενικήν ἀλήθειαν, τῆς ὁποίας τό κῦρος οὐδείς δύναται νά ἀμφισβητήσῃ; Ἴδρυσεν ὁ Κύριος μίαν Ἐκκλησίαν, ἕνα ἀντικειμενικόν θεσμόν, τοῦ ὁποίου τά δόγματα, δηλαδή τήν ἀλήθειαν καί τάς ἀρχάς οὐδείς ἐκ τῶν μελῶν του δύναται νά ἀμφισβητήσῃ; 

Ἡ πλειονότης θεωρεῖ ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία εἶναι θεσμικόν καθίδρυμα μέ δόγματα, τά ὁποῖα ἕκαστος πιστός ὀφείλει ν’ἀποδεχθῇ, οὕτως ὥστε νά δύναται νά ἀποκαλῆται μέλος του καί νά κερδίσῃ τήν αἰώνιον ζωήν. Ἡ ἀντίληψις ὅμως αὕτη εἶναι μία ὑπεραπλούστευσις τοῦ γεγονότος τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι γεγονός- συνάντησις καί σχέσις μετά τοῦ Θεοῦ Πατρός διά τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι. Δέν εἶναι μία ἐπιβαλλομένη εἰς ἡμᾶς πραγματικότης εἰς τήν ὁποίαν ὀφείλομεν νά ὑποταχθῶμεν ὡς δοῦλοι. Εἰς τήν Ἐκκλησίαν, ἡ ἀλήθεια κοινωνεῖται ἐν ἀγάπῃ καί ἐλευθερίᾳ. Κατά τήν θείαν εὐχαριστίαν, ἅπαντες ἀποτελοῦμεν καί ἐπανιδρύομεν ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι τήν Ἐκκλησίαν, ὡς νά μήν ὑπῆρξεν. Ἱστορία, θεσμός, θεσμικά στοιχεῖα τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας, ὡς ἡ Γραφή καί τά δόγματα, κατανοοῦνται ἐντός τῆς εὐχαριστιακῆς ζωῆς, οὐχί μόνον ὡς δεδομένον καί ἀντικειμενικόν γεγονός, τό ὁποῖον παρατείνεται εἰς τούς αἰῶνας, ἀλλ’ὡς γεγονός πραγματοποιούμενον συνεχῶς διά τῆς ἐπισκέψεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί δι’αὐτοῦ φανέρωσις τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς, γεγονός τό ὁποῖον κατακτᾶται δι΄ἀγάπης-σχέσεως- καί ἐλευθερίας. «Μακάριοι οἱ μή ἰδόντες καί πιστεύσαντες». Ὁ λόγος οὗτος εἶναι κατ’οὐσίαν ἀμφισβήτησις μιᾶς ἀντικειμενικῆς «ἄνωθεν» πίστεως, τήν ὁποίαν ὁ ἀναστάς Κύριος ἐστηλίτευσε κατά τόν διάλογον μετά τοῦ ἀπίστου Θωμᾶ. 

Καί τό δίλημμα τίθεται ἐνώπιον ἡμῶν: Εἶναι ἡ ἀλήθεια γεγονός ἐλευθερίας ἤ δουλείας εἰς ἄνωθεν «θεῖον» θεσμόν καί «θεῖα» δόγματα; 

Βεβαίως δι’ ἕνα μέσον πιστόν τῆς Δύσεως-ρωμαιοκαθολικόν ἤ προτεστάντην- ἡ παπική αὐθεντία διά τόν πρῶτον καί ἡ Βίβλος διά τόν δεύτερον εἶναι ἐξ ἀντικειμένου αὐθεντικαί ἀλήθειαι. Τοιοῦτος ὅμως ἐννοιολογικός προσδιορισμός τῆς ἀλήθειας δέν εἶναι ἀποδεκτός ὑπό τοῦ συγχρόνου μετανεωτερικοῦ πολιτισμοῦ. Ἡ μετανεωτερικότης ἀμφισβητεῖ πᾶσαν ἔννοιαν αὐθεντίας καί ἀπολύτων ἀληθειῶν καί τείνει πρός ἕνα θρησκευτικόν πλουραρισμόν καί συγκρητισμόν. Ὁ τύπος τῆς μετανεωτερικῆς θρηκευτικότητος χαρακτηρίζεται ἀπό ἀμφισβήτησιν εἰς τά παραδεδομένα, τά θέσμια καί εἰς τήν χειραγώγησιν τῆς θεσμικῆς Ἐκκλησίας. Κυριαρχεῖ ἡ σχετικότης καί ἀπορρίπτεται ὁ δογματισμός.

Κατά τήν ὀρθόδοξον πίστιν καί ζωήν ἡ ἀλήθεια εἶναι ἡ ἀγάπη ἡ συμμετοχή ἑκάστου πιστοῦ εἰς τήν ζωήν τῆς ἀγάπης καί τῆς ἐλευθερίας τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ. Ὁ μετανεωτερικός πολιτισμός ἐπίσης ἐνθαρρύνει τόν διάλογον καί τήν ἔκφρασιν τῆς ἀτομικῆς ἀπόψεως ἐπί παντός θέματος. 

Τό ὀρθόδοξον ἦθος εἶναι ἀπαύγασμα τῆς διαλογικῆς ἀγάπης τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ καί συνεπῶς νομιμοποεῖται θεολογικῶς ἡ διεξαγωγή διαλόγων μετ’ ἄλλων θρησκειῶν ἄνευ συγκρητισμοῦ, ἐν ἀγάπῃ βεβαίως καί σεβασμῷ πρός τό διαφορετικόν καί τήν ἑτερότητα, πρός ἀνταλλαγήν ἀπόψεων καί ἐξεύρεσιν λύσεων ἐπί θεμάτων ἀπασχολούντων τόν σύγχρονον ἄνθρωπον. 

Ἐνώπιον μιᾶς ἐν γένει ἀσαφείας τῶν πάντων, τοῦ ἀχαλινώτου καπιταλισμοῦ, τοῦ θρησκευτικοῦ συγκρητισμοῦ καί τῆς σχετικοποιήσεως τῶν πάντων, τά ὁποῖα πρεσβεύει ἡ μετανεωτερικότης, ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καί θεολογία δέν πρέπει νά ἐνδώσῃ εἰς τόν πειρασμόν τοῦ φανατισμοῦ καί τῆς μετατροπῆς τῆς πίστεως εἰς ἰδεολογίαν μέ ἐθνικιστικόν προσανατολισμόν. Ὀφείλει νά διαλέγεται μέ φρόνησιν, μέ κριτικόν καί ἐποικοδομητικόν τρόπον καί νά ἐνσαρκώνῃ τό ἦθος τῆς σχέσεως καί ἀγάπης καί ἐλευθερίας νά ἀληθεύῃ ἐν ἀγάπῃ «ἀνεχομένη ἀλλήλων ἐν ἀγάπῃ». 

Εὑρισκόμεθα εἰς μίαν κρίσιμον καμπήν τοῦ ἀνθρωπίνου πολιτισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀρχίζει νά εἰσέρχηται εἰς μίαν ἐποχήν μετά-μετανεωτερικότητος, τῆς ὁποίας τά γνωρίσματα δέν δυνάμεθα νά περιγράψωμεν ἐπακριβῶς, πλήν ὅμως εἶναι ἐμφανές τό γεγονός ὅτι ὁ μετανεωτερικός πολιτισμός ἀνέπτυξε τήν θεωρίαν τοῦ ἀκράτου καταναλωτισμοῦ καί τῆς συναφοῦς πρός αὐτόν κεφαλαιοκρατίας καί ἄνευ ὁρίων κερδοσκοπίας τῶν διεθνῶν οἰκονομικῶν ἀγορῶν καί συστημάτων. Ὁ καπιταλισμός κυριαρχεῖ εἰς ὅλας τάς φάσεις τῆς ζωῆς καί οὐδείς δύναται νά ἐναντιωθῇ εἰς τοῦτο. Ἐάν εἰς τό παρελθόν ἡ πολιτική πρᾶξις καί ἐνέργεια καθώριζε τήν οἰκονομίαν, ἐπ’ὠφελείᾳ καί ἀγαθῷ τῆς κοινωνίας, κατά τήν παροῦσαν χρονικήν περίοδον ἡ οἰκονομία μέ τήν μορφήν τῆς κεφαλαιοκρατίας, τοῦ καπιταλισμοῦ, καί τῆς κερδοσκοπίας καταλύουν κοινωνίας καί εἶναι ἐν πολλοῖς τό καθοριστικόν κριτήριον τῆς πολιτικῆς πράξεως καί ζωῆς. Κυριαρχεῖ ὁ ἀτομικός προσπορισμός τοῦ κέρδους καί ἡ εὐτυχία τοῦ ἀτόμου διά τῆς καταναλώσεως ἀγαθῶν. Εἰς πολλάς μάλιστα περιπτώσεις καί ἡ γνῶσις καθώς καί ἡ ἐκπαίδευσις καθίστανται συνώνυμος πρός τούς σοφιστάς, δηλαδή συνώνυμος πρός τό κέρδος καί δέν ἀποτελοῦν πηγή μαθήσεως καί κριτικῆς. 

Παναγιώτατε Πάτερ Δέσποτα, 

Ἐνώπιον μιᾶς τοιαύτης καταστάσεως ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία δέον νά ἀντιτάξῃ, μέ προφητικήν ἐγρήγορσιν τήν θεολογίαν τοῦ προσώπου, τῆς σχέσεως καί τῆς ἀγαπητικῆς κενώσεως, τῆς κατά τόν Ἐφραίμ τόν Σῦρον καύσεως ὑπέρ τῆς ἀγάπης τῶν ἀνθρώπων, θεολογίαν, ἡ ὁποία δέν πρέπει νά παραμείνῃ ἀνενεργός καί ἄχρονος, ἐνασχόλησις μόνον ἀκαδημαϊκή, ἐπιτείνουσα περισσότερον μίαν κατανόησιν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὡς χώρου ἀναπληρώσεως τῶν πνευματικῶν καί ψυχολογικῶν ἀναγκῶν, δηλαδή τρόπον τινά μία ἐναλλακτική θρησκεία ἀνατολικοῦ τύπου-(γκουρού).

Ἡ εὐαισθησία τῆς Ἐκκλησίας δέν δύναται νά περιορίζηται μόνον εἰς ἐκδηλώσεις φιλανθρωπικῆς δραστηριότητος, ἀλλά εἰς οὐσιαστικήν κριτικήν τῶν κοινωνικῶν καί οἰκονομικῶν δομῶν, αἱ ὁποῖαι ἐν πολλοῖς στηρίζονται ἐπί τοῦ καπιταλισμοῦ, ὁ ὁποῖος παρατηρεῖται ἐνίοτε καί εἰς τόν ἐκκλησιαστικόν χῶρον, δηλαδή ὡς ἐκκλησιαστικός καπιταλισμός. Ὡς ἐπεσημάνθη εὐστόχως, κυριαρχεῖ μόνον ἡ λογιστική κατανόησις τῆς οἰκονομίας, ἀπουσιάζει δέ μία ἐξ ἀρχῆς ἄλλη λογική κατανοήσεως αὐτῆς καί τῆς λειτουργίας τοῦ οἰκονομικοῦ συστήματος.

Ἡ Γέννησις τοῦ Κυρίου, δηλαδή τοῦ γεγονότος τῆς ἐσχάτης πτωχείας ἐξ ἀγάπης πολλῆς πρός τόν πεπτωκότα καί ἁμαρτωλόν ἄνθρωπον εἶναι μία ἐπίκαιρος ὑπόμνησις διά πάντας ἡμᾶς. 

Καλά καί εὐλογημένα Χριστούγεννα!

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟ ΝΕΟΧΩΡΙΟΥ ΣΤΟΝ ΒΟΣΠΟΡΟ

Ἡ Α.Θ.Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, τήν Κυριακήν πρό τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως, 22αν Δεκεμβρίου, ἐχοροστάτησεν ἐν τῷ Ἱ. Ναῷ τοῦ Ἁγίου Νικολάου τῆς Κοινότητος Νεοχωρίου κατά τήν Θ. Λειτουργίαν. 

Τόν Θεῖον Λόγον ἐκήρυξε, κατά τήν τάξιν, ὁ Πανοσιολ. Μ. Ἀρχιδιάκονος κ. Μάξιμος.

Ἐκκλησιάσθησαν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πριγκηποννήσων κ. Ἰάκωβος καί πιστοί ἐντεῦθεν.

Ἐπηκολούθησε δεξίωσις ἐν τῇ Κοινοτικῇ Αἰθούσῃ, καθ’ἥν ὡμίλησαν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Μυριοφύτου καί Περιστάσεως κ. Εἰρηναῖος, Ἐπόπτης τῆς Περιφερείας Βοσπόρου, ὁ Ἐντιμ. κ. Ἀλέξανδρος Καπούνταγ, Πρόεδρος τῆς Κοινότητος, καί ὁ Πατριάρχης.

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ "ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΤΩΡΑ"

Ὁμιλία 

τῆς Α. Θ. Παναγιότητος 

τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου 

πρό τῆς Θεατρικῆς Παραστάσεως "Σωκράτης Τώρα" 

(17 Δεκεμβρίου 2013) 

Φιλοθεάμον κοινόν, 

Μέ πολλήν χαράν ὑποδεχόμεθα τό "Ἑλληνικόν Θέατρον" καί τόν κ. Ἰωάννην Σιμωνίδην εἰς τήν Κωνσταντινούπολιν, μέ ἀφορμήν τήν παρουσίασιν τῆς θεατρικῆς παραστάσεως «Σωκράτης τώρα» εἰς τήν Σχολήν τοῦ Γαλατᾶ. 

Μέ τήν παράστασιν αὐτήν αἰσθανόμεθα νά ἀναβιώνουν τά παλαιά καλά χρόνια, ὅταν ἡ παιδεία τῆς ὁμογένείας μας ἀνθοῦσε, καί τό θέατρο κατεῖχε μίαν ἰδιαιτέραν θέσιν εἰς αὐτήν, ὡς ἄριστον μέσον παιδείας, καλλιεργείας καί πολιτισμοῦ. 

Χαιρόμεθα, λοιπόν, πού καί ἡ σημερινή παράστασις θά ἀποτελέσῃ ἀφορμήν διά μίαν καλλιτέραν καί βαθυτέραν γνωριμίαν μέ τήν ἀρχαίαν ἑλληνικήν παιδείαν, καί τό πνεῦμα τοῦ μεγάλου προχριστιανικοῦ φιλοσόφου Σωκράτους, τό ὁποῖον φαίνεται πολύ καθαρά μέσα εἰς τήν περίφημον "Ἀπολογίαν" του. 

Ὅπως ἀναφέρει ὁ ἀπολογητής Χριστιανός φιλόσοφος τοῦ Β΄ μετά Χριστόν αἰῶνος Ἀθηναγόρας, οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες ποιηταί καί φιλόσοφοι προχώρησαν στοχαστικῶς πρός τήν ἀλήθειαν, παρακινούμενοι ὁ καθείς ἀπό τήν θείαν πνοήν πού ὑπάρχει μέσα εἰς τήν ψυχήν κάθε ἀνθρώπου. Προσεπάθησαν, ἐάν θά ἦταν δυνατόν, νά εὕρουν καί νά ἐννοήσουν τήν ἀλήθειαν, ἀλλά ἠμπόρεσαν τόσον μόνον νά τήν καταλάβουν ὅσον νά ἀποκτήσουν μίαν ἀμυδράν ἰδέαν διά τόν Θεόν. Δέν ἦταν δυνατόν νά εὕρουν τό Ὄν, διότι δέν ἔμαθον «παρά τοῦ Θεοῦ περί τοῦ Θεοῦ», ἀλλά ὁ καθείς ἀπό τόν ἑαυτόν του (Πρεσβεία περί χριστιανῶν 7, 31, ΕΠΕ 83, σελ. 140-144, 214-215). Μεταξύ αὐτῶν τῶν φιλοσόφων καί ἀναζητητῶν ἐξέχουσαν θέσιν κατέχει ὁ Σωκράτης, ὁ ὁποῖος ἐδιώχθη ἀπό τούς συμπατριώτας του καί ἐξετελέσθη, ἀκριβῶς ἐπειδή ἐκαινοτόμησε μέ τήν διακήρυξιν τῆς ἀλήθειας, χωρίς νά ἀρκῆται εἰς τήν ἐσφαλμένην καί ἐλλιπῆ γνῶσιν διά τήν ἀλήθειαν πού τῷ παρεῖχεν ἡ τότε κοινωνία. 

Αὐτό τό μήνυμα, ἀγαπητοί παρόντες, ἠμπορεῖ νά δώσῃ καί σήμερον ὁ Σωκράτης εἰς τήν κοινωνίαν μας. Νά μή ἔχωμεν συμβιβασμούς εἰς τήν ἀναζήτησιν τῆς ἀλήθειας, ἀλλά νά τήν ἀναζητοῦμεν, ὁποιοδήποτε καί ἐάν εἶναι τό τίμημα δι᾿ αὐτήν, ὅπως ἀκριβῶς δέν ὑπελόγισε τό τίμημα τῆς ἀληθείας καί ὁ μέγας αὐτός Ἕλλην φιλόσοφος. Ἀνθρώπινοι νόμοι, κοινωνική ἀπόρριψις, ἔλλειψις κατανοήσεως ἀπό τούς συγγενεῖς, περιφρόνησις, διωγμοί, ἀκόμη καί ὁ θάνατος, δέν πρέπει νά μᾶς φοβίζουν καί νά μᾶς σταματήσουν ἀπό τήν ἀναζήτησιν τῆς ἀληθείας. Διότι ἡ ἀλήθεια εἶναι αὐτή πού θά μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς τήν πραγματικήν ἐλευθερίαν, ὅπως εἶπεν ὁ Χριστός: «γνώσεσθε τήν ἀλήθειαν, καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς» (Ἰωαν. η΄ 32). 

Καί ποιά εἶναι ἡ ἀλήθεια; Ἡ ἀλήθεια δι᾿ ἡμᾶς τούς χριστιανούς δέν εἶναι ἕνα ἀντικείμενον πού κατακτᾶται μέ τήν γνῶσιν καί τήν ἐμπειρίαν. Εἶναι ἕνα πρόσωπον, τό Πρόσωπον τοῦ Χριστοῦ, τοῦ Μόνου πού ἐτόλμησε νά εἴπῃ «ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καί ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζωή» (Ἰω. ιδ΄ 6). Eἰς τήν ἐρώτησιν τοῦ Πιλάτου «τί εἶναι ἀλήθεια;» ἡ Ἐκκλησία μας ἀπαντᾷ «Ποῖος εἶναι ἡ ἀλήθεια;». Καί ἡ ἀλήθεια εἶναι ὁ Χριστός. Δέν ἀποτελεῖ ἀντικείμενον ἐπιστημονικῆς παρατηρήσεως, ἀλλά ἀποκτᾶται ἀπό τήν προσωπικήν ἐπικοινωνίαν, τήν ἀγαπητικήν κοινωνίαν, πρόσωπον πρός πρόσωπον μέ τόν Χριστόν.

Χαιρόμεθα, λοιπόν, σήμερον πού αὐτό τό ἔργον παρουσιάζει τήν δῖψαν ἑνός ἀνθρώπου πού δέν ἐγνώρισε τόν Χριστόν, ἀλλά εἶχεν αὐτήν τήν μεγάλην ἐπιθυμίαν νά γνωρίσῃ τήν ἀλήθειαν: τοῦ Σωκράτους. Καί δέν εἶναι δυνατόν αὐτή ἡ δῖψα διά τήν ἀλήθειαν νά μή ὁδηγήσῃ εἰς τόν Χριστόν, ὅταν ὁ ἄνθρωπος δέν κάνῃ συμβιβασμόν εἰς τήν ἀναζήτησίν της. Καί ὁ Σωκράτης δέν ἔκανε συμβιβασμόν. Δι᾿ αὐτό καί πιστεύομεν ὅτι ἐν τέλει συνηντήθη μέ τόν Χριστόν. 

Χαιρόμεθα, λοιπόν, πού ἡ σημερινή παράστασις μᾶς δίδει τήν ἀφορμήν δι᾿ αὐτάς τάς σκέψεις. Συγχαίρομεν πατρικῶς ὅλους τούς συντελεστάς της, καί ἰδιαιτέρως τόν ἐπαξίως βραβευμένον κ. Ἰωάννην Σιμωνίδην. 

Χαιρόμεθα ἀκόμη διά τήν μεγάλην ἀπήχησιν πού ἔχει ἡ παράστασις αὐτή εἰς τά ἐκπαιδευτικά ἱδρύματα τῆς χώρας, τά ὁποῖα ἔχουν καλέσει τό «Ἑλληνικόν Θέατρον» νά τήν παρουσιάσῃ. 

Χαιρόμεθα διότι τό γεγονός αὐτό δείχνει τήν δῖψαν διά τήν ἀλήθειαν, ἡ ὁποία ὑπάρχει σήμερον εἰς τήν κοινωνίαν μας. 

Εὐχόμεθα εἰς τό "Ἑλληνικόν Θέατρον" καλήν ἐπιτυχίαν εἰς ὅλας τάς παραστάσεις του ἐδῶ εἰς τήν Πόλιν μας, καί εἰς τάς ἄλλας πόλεις ὅπου ἔχει προσκληθῆ, καί εἰς ὅλους τούς θεατάς εὐχόμεθα ἕνα εὐλογημένον καί καρποφόρον νέον ἔτος.

Δείτε και την σχετική ανάρτηση

Παρουσία του Πατριάρχου η παράσταση "Σωκράτης Τώρα" στη Σχολή Γαλατά

Συγκινητική ενθρόνιση για τον Μητροπολίτη Βελγίου (ΦΩΤΟ)

Βρυξέλλες, ρεπορτάζ-φωτογραφίες του Νίκου Μαγγίνα 

Μέσα σε κλίμα συγκίνησης πραγματοποιήθηκε το απόγευμα του Σαββάτου, 21Δεκεμβρίου, η ενθρόνιση του νέου Μητροπολίτη Βελγίου Αθηναγόρα στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Βρυξελλών. 

Ένας ακόμα ιστορικός σταθμός στη διαδρομή διακονίας και προσφοράς της τοπικής ορθοδόξου Εκκλησίας στο λαό του Θεού, που υπηρέτησε με αυταπάρνηση και αφοσίωση ο Μητροπολίτης πρώην Βελγίου Παντελεήμων μέχρι και την οικειοθελή παραίτησή του τον περασμένο Οκτώβριο. Η παμψηφεί εκλογή του Μητροπολίτη Αθηναγόρα, του από Σινώπης, πραγματοποιήθηκε από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Θρόνου στις 27 Νοεμβρίου. 

Το απόγευμα του Σαββάτου ο Μητροπολιτικός Ιερός Ναός στο κέντρο των Βρυξελλών ήταν ασφυκτικά γεμάτος από πολλούς χριστιανούς που ήρθαν για να φωνάξουν το «Άξιος» στο νέο ποιμενάρχη τους, ο οποίος όλα αυτά τα χρόνια υπηρέτησε με αφοσίωση και ταπεινότητα δίπλα στον Γέροντά του κ. Παντελεήμονα, του οποίου είναι και πνευματικό ανάστημα. Πάντοτε δραστήριος και κοντά στο ποίμνιο της Μητροπόλεως Βελγίου ο νυν Μητροπολίτης Αθηναγόρας εργάστηκε ιδιαίτερα για την προβολή του λόγου της Ορθοδοξίας και της διακονίας της Πρωτόθρονης Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως μέσα από τη δημιουργία και την επιμέλεια ντοκιμαντέρ για τη βελγική τηλεόραση, με πνευματικά και προσκυνηματικά οδοιπορικά καθώς και θεολογικά θέματα. 

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος εκπροσωπήθηκε από τον Μητροπολίτη Γερμανίας Αυγουστίνο ο οποίος ενθρονίζοντας τον νέο Ποιμενάρχη της Μπενελούξ του ενεχείρισε την ποιμαντορική ράβδο. Παρόντες ήταν εκπρόσωποι εκκλησιαστικών, πολιτικών και στρατιωτικών αρχών. 

Ανάμεσά τους ο Μητροπολίτης Γαλλίας Εμμανουήλ, ο Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου Δαμασκηνός, πολλοί Αρχιερείς διαφόρων δικαιοδοσιών, ο Πρέσβης της Ελλάδας στο Βέλγιο κ. Κωνσταντίνος Χαλαστάνης, ο Πρέσβης της Ελλάδας στο Λουξεμβούργο, ο Καρδινάλιος κ. Godfried Danneels, ο Αποστολικός Νούντσιος στο Βέλγιο, εκπρόσωποι άλλων χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών, κληρικοί και λαϊκοί, από το Βέλγιο, την Ελλάδα και από άλλες χώρες που ταξίδεψαν για να τιμήσουν τον νέο Μητροπολίτη Βελγίου, Μοναχοί από το Άγιον Όρος και από αλλού, οι Μοναχές της Ιεράς Μονής Γεννήσεως της Θεοτόκου από την Ολλανδία και άλλοι πολλοί. 

Αξίζει να σημειωθεί ότι την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος εκπροσώπησε ο Μητροπολίτης Αχαΐας Αθανάσιος, διευθυντής του Γραφείου της Αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ελλάδος στην Ε.Ε., ο Πρωτ. Αδαμάντιος Αυγουστίδης, Καθηγητής Πανεπιστημίου, ο οποίος εκπροσώπησε τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο, ενώ παρέστησαν και πολλοί Αρχιερείς της Ορθοδόξου Επισκοπικής Συνελεύσεως της Μπενελούξ καθώς και εκπρόσωποι του Βελγικού κράτους. 

Μετά τη δοξολογία αναγνώσθηκε η Πατριαρχική και Συνοδική απόφαση εκλογής του νέου Μητροπολίτη και ακολούθησε η ομιλία του εκπροσώπου του Οικουμενικού Πατριάρχη, Μητροπολίτη Γερμανίας Αυγουστίνου. 

Ο Μητροπολίτης Αυγουστίνος αναφέρθηκε στην μεγάλη προσφορά και το τεράστιο έργο του παρόντος και συμπροσευχομένου Μητροπολίτου πρώην Βελγίου Παντελεήμονα. ο οποίος επί πενήντα έξη ολόκληρα χρόνια -τριάντα από αυτά ως Μητροπολίτης- έδωσε όλο του τον εαυτό και με θαυμαστή και ακάματη δραστηριότητα κατάφερε να εδραιώσει την Ορθοδοξία στις τρεις Χώρες της Μπενελούξ και σχεδόν εκ του μηδενός να φτιάξει μία άρτια οργανωμένη Μητρόπολη και να επιτύχει την επίσημη αναγνώριση της Ορθόδοξης Εκκλησίας από τις Αρχές του Βελγίου και του Λουξεμβούργου. Κατόπιν αναφέρθηκε με εναργή τρόπο στην εξαίρετη προσωπικότητα και τα πολλά χαρίσματα του νέου Μητροπολίτου Αθηναγόρα και εξέφρασε τη βεβαιότητά του ότι όλα αυτά θα τον βοηθήσουν ώστε να συνεχίσει με απόλυτη επιτυχία το έργο του προκατόχου του και να έχει μια λαμπρή ποιμαντορία. 

Στη συνέχεια μίλησαν ο Πρέσβης της Ελλάδος κ. Κωνσταντίνος Χαλαστάνης, η κυρία Αντιγόνη Φαραγκουλιτάκη, Γενική Διευθύντρια Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, ο Αρχιεπίσκοπος Σίμων (Πατριαρχείου Μόσχας) ως εκπρόσωπος της Ορθόδοξης Επισκοπικής Συνέλευσης της Μπενελούξ, ο Ρωμαιοκαθολικός Επίσκοπος Αμβέρσας JohanBonny ο οποίος εξέπληξε πολλούς με το να διαβάσει μεγάλο μέρος του κειμένου του στα ελληνικά, ο κ. Ghysselinckx που εκπροσώπησε το Βελγικό Υπουργείο Δικαιοσύνης, ο Μητροπολίτης Αχαΐας Αθανάσιος ο οποίος προσέφερε και δώρο εκ μέρους του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερωνύμου, ο Πρωτοπρεσβύτερος Σταύρος Τριανταφύλλου ο οποίος χαιρέτησε τον νέο Μητροπολίτη εκ μέρους του Ιερού Κλήρου της Ιεράς Μητροπόλεως και του πρόσφερε μια ποιμαντική ράβδο ως συμβολικό δώρο από όλους τους κληρικούς της Μητροπόλεως Βελγίου. 

Στην Ενθρονιστήρια ομιλία του ο κ. Αθηναγόρας αναφέρθηκε με σεβασμό και αγάπη, ευχαριστώντας τους εγκάρδια, τόσο στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, όσο και στους Μητροπολίτες Γερμανίας Αυγουστίνο και πρώην Βελγίου Παντελεήμονα. Ευχαρίστησε όλους τους ομιλητές και όλους τους παρευρισκόμενους. Αναφέρθηκε στις προτεραιότητες που θέτει για την ποιμαντορία του της οποίας κατευθυντήρια γραμμή θα είναι η σωτηρία των ανθρώπων. 

Μερικές από αυτές είναι: Η στήριξη και επιμόρφωση του Ιερού κλήρου, η συμβολή για τη διατήρηση των ηθών και των εθίμων της πατρίδας για τους Έλληνες της Μπενελούξ, η καλή συνεργασία με τις Διπλωματικές αρχές της Ελλάδας, η ενταντικοποίηση της προσπάθειας να μετέχουν ενεργά οι νέοι και οι νέες στις δραστηριότητες και τη μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας, η ενίσχυση της προσπάθειας για ορατή ενότητα των Χριστιανών μέσω της ενεργούς συμμετοχής στην οικουμενική κίνηση, των επαφών, των διαλόγων και των φιλικών σχέσεων των διαφόρων χριστιανικών ομολογιών σύμφωνα με το όραμα του Μεγάλου Πατριάρχη Αθηναγόρα του οποίου με καμάρι φέρει το όνομα ο Μητροπολίτης Βελγίου, η απόλυτη αφοσίωση στο θεσμό και τους σκοπούς του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Συγκινητική ήταν η αναφορά του στους παρόντες γονείς του, τον π. Ιγνάτιο Peckstadt (εμβληματική και σεβάσμια μορφή της Ορθοδοξίας στο Βέλγιο) και την πρεσβυτέρα μητέρα του. Κατέληξε με τα εξής λόγια: «Αντλώ την έμπνευσίν μου από τήν ευαγγελικὴν αγάπην που «μακροθυμεί, χρηστεύεται, ου ζηλοί, ου περπερεύεται» αλλά πού «πάντα υπομένει». Είναι με αυτόν τον τρόπον πού θα θέσω τα βήματά μου σε εκείνα του Χριστού όπως το έἔπραξαν οι δύο ένδοξοι προκάτοχοί μου: ο μακαριστός Μητροπολίτης Αιμιλιανός Ζαχαρόπουλος και ο πολυσέβαστος Γέροντάς μας Μητροπολίτης Παντελεήμων. Δίπλα σας, θα εργασθώ δια το καλόν της Εκκλησίας μας, τόσον της εδώ, όσον και της Μητέρας μας Εκκλησίας, του Οἰκουμενικού μας Πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως. Μαζί με τους ιερείς μας, θα εργασθώ με αφοσίωσιν δια την σωτηρίαν του καθενός. Τότε μόνον θα μπορώ να πω με υπερηφάνειαν ότι εσείς είσθε «η χαρά μου και το στέφος μου». Διότι δεν ήλθα δια να υπηρετηθώ αλλά δια να υπηρετήσω (Ματθ. 20,28). Θα είμαι συνέχεια εις το πλευρόν σας όπως ο καλός ποιμένας δίπλα εις τό ποίμνιόν του. Προσευχηθείτε δι’ εμένα και προσφέρετέ μου την αγάπην σας. Σας προσφέρω την ευλογίαν του Κυρίου.» 

Αξίζει να σημειωθεί ότι κληρικοί και λαϊκοί εργάστηκαν για πολλές ημέρες με πολύ αγάπη προκειμένου να προετοιμάσουν την τελετή ενθρονίσεως του νέου Ποιμενάρχη τους. Μετά την επίσημη τελετή ενθρονίσεως ακολούθησε επίσημο δείπνο όπου, εκτός των άλλων υψηλών προαναφερθέντων προσώπων, τίμησε τον νέο Μητροπολίτη με την παρουσία της και η Ελληνίδα Επίτροπος στην ΕΕ κ. Μαρία Δαμανάκη η οποία μόλις είχε έρθει από το εξωτερικό. 

Η πρώτη θεία λειτουργία του νέου Μητροπολίτη Βελγίου Την Κυριακή 22 Δεκεμβρίου ο νέος Μητροπολίτης τέλεσε την πρώτη του θεία Λειτουργία ως Μητροπολίτης Βελγίου σε κατανυκτική και έντονα συγκινησιακά φορτισμένη ατμόσφαιρα. Μαζί του συλλειτούργησαν ο Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου Δαμασκηνός, ο Αρχιεπίσκοπος Σίμων (Πατριαρχείο Μόσχας), οι Επίσκοποι Ευμενείας Μάξιμος (Βοηθός Επίσκοπος Μητροπολίτου Βελγίου), Ρεμεζιάνας Ανδρέας (Πατριαρχείο Σερβίας) και Αριανζού Βαρθολομαίος (Βοηθός Επίσκοπος Μητροπολίτη Γερμανίας). Δέκα τέσσερεις Ιερείς και τέσσερεις Διάκονοι έλαβαν επίσης μέρος στη Θεία Λειτουργία μεταξύ των οποίων και ο π. Αδαμάντιος Αυγουστίδης, Αρχιμανδρίτες, Ιερομόναχοι του Αγίου Όρους. Η Θεία Λειτουργία έγινε κυρίως στα ελληνικά αλλά ακούστηκαν εκφωνήσεις και δεήσεις στα γαλλικά, ολλανδικά, γερμανικά, σλαβονικά, σερβικά. 

Ο Μητροπολίτης πρώην Βελγίου και ο Μητροπολίτης Αχαΐας παρίσταντο στο Άγιο Βήμα συμπροσευχόμενοι. Μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές ήταν όταν ο Μητροπολίτης Βελγίου κοινώνησε τον γέροντα πατέρα του και αμέσως μετά τον ασπάσθηκε φιλώντας του το χέρι. Παρίστατο συμπροσευχόμενοι ο Έλληνας Πρέσβης στο Βέλγιο κ. Κ. Χαλαστάνης, η εκπρόσωπος του Υπ. Παιδείας και ο Συντονιστής εκπαίδευσης Βρυξελλών. Σημαντική η παρουσία του Ρωμαιοκαθολικού Επισκόπου της Λιέγης κ. Jean-Pierre Delville μαζί με τον πρωτοσύγκελλό του Abbé Alphonse Borras.

Ο Μητροπολίτης Αθηναγόρας με συγκίνηση αλλά και χαρά ευχαρίστησε όλους για την παρουσία τους και ευχήθηκε για τις μεγάλες γιορτές της Χριστιανοσύνης που έρχονται υπενθυμίζοντας πως πρώτα και πάνω από όλα τα Χριστούγεννα είναι γεγονός εκκλησιαστικό και μόνο μέσα στην Εκκλησία μπορεί κανείς να νοιώσει το μυστήριό του. Για άλλη μια φορά οι πιστοί μπόρεσαν να ευχηθούν το «Άξιος» στο νέον ποιμενάρχη τους παίρνοντας την ευλογία του αντιδώρου από τα χέρια του. 

Σημείωση για Φωτο Αρχείου: 

Στις 16 Αυγούστου 1969 ο π.Ιγνάτιος Πέκσταντ, καταξιωμένος τότε δικηγόρος που είχε ασπασθεί μαζί με την σύζυγό του την Ορθοδοξία, συναντούσε στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης τον Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα, ύστερα από σχετική επιθυμία που είχε εκφράσει. Συνοδευόταν από την σύζυγό και τα τέσσερα παιδιά του. Στη συνάντηση στην μεγάλη αίθουσα της Σχολής παρέστη και ο νύν Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος ο οποίος το 1989, ως Μητροπολίτης Φιλαδελφείας, χειροτόνησε στις Βρυξέλλες σε διάκονο τον νεαρό Πέκσταντ δίνοντάς του το όνομα Αθηναγόρας, προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχη που είχε γνωρίσει παιδί σε εκείνη την οικογενειακή επίσκεψη είκοσι χρόνια πριν. Να αναφερθεί ότι και ο αδελφός του Μητροπολίτη Βελγίου είναι κληρικός.