ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΠΕΡΓΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

«ΑΙ ΨΥΧΑΙ ΤΩΝ ΓΗΓΕΝΩΝ
ὑψοῦνται ἐκ γηΐνων»

Τοῦ Μητροπολίτου Πέργης Εὐαγγέλου

Μέ ὄψη χειμωνιάτικης αὐγῆς
μπροστά τους τό Φανάρι στήνεται
ἐδῶ νά λειτουργήσουν στή γιορτή
τῆς Πολίτισσας τό κλίμα γῆς.

Ψηλά ἀπό τά βυθινιώτικα βουνά
οἱ φειδωλές ἀπ’ τήν ἀνατολή ἀκτῖνες
σά χάϊδεμα πέφτουνε στό θρόνο
καί σάν ψαλμός ἑωθινός στά Λείψανα.

Κι’ ἐνῶ προχώραγε ὁ Ὄρθρος
λές καί ἐσείσθησαν ἀπό τίς χάρες
κι’ ἔγιναν ὀρθοστήλωτη εἰκόνα
ὁ χρυσορρήμονας κι’ ὁ Θεολόγος.

Μαζί κι’ ὁ μεγάλος ὑψηγόρος,
τρεῖς ἅμα τῆς θεότητος τῆς τρισηλίου
ἀπό τήν Ἀντιόχεια καί τήν Καππαδοκία
σάν τ’ οὐρανοῦ κι’ οἱ τρεῖς ἀνασασμοί.

Ὑψοῦνται οἱ ψυχές τῶν γηγενῶν
ἀπ’ τοῦ Χριστοῦ τ’ ἀπόρρητα ὠσμένες
ὅσα κατώπτευσαν οἱ Ἐραστές τους
κι’ ἀνάμεσα κι’ ἐκεῖνες τῶν Ρωμηῶν.

Στό καπνισμένο τοῦ Ναοῦ Καθολικό
αὐτά π’ ἀκούονται ἀπό τό Θρόνο
εἶναι τ’ ἀπό ψυχῆς νοσταλγημένα
εἶναι τά σμιλεμένα ἀπό τόν οὐρανό.

Ἀπό σπίθες νοουμένων συνθεμένη
κι’ ἡ εὔπνοια τοῦ θυμιάματος
ἀπό τόν Πατριάρχη οὐρανίζεται
σάν ἀπ’ τά Λείψανα βγαλμένη.

Σάν ἕνας μυρίπνοος λιβανωτός
πέταξαν σέ οὐρανό γαλάζιο
οἱ τρεῖς στεφανωμένοι μέ τήν ἅλω
μαζί κι’ ὁ σύγχρονος «ξεχωριστός».

Ὅσα εὖ γι’ Ἅγίους φθέγγονται
ἀπό πιστῶν ἀνθρώπων χείλη
ἀπό τοῦ νοῦ μιά σπίθα βγαίνουνε
κι’ ἀπ’ τῆς ψυχῆς τό θάμβος ραίνονται.

+ ὁ Πέργης Εὐάγγελος

---------------------
Ἑορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν
30 Ἰανουαρίου 2011

φωτογραφία: Ν. Μαγγίνας

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ

Ρεπορτάζ - φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας

Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης και η ανάγκη επαναλειτουργίας της, καθώς επίσης και σειρά ζητημάτων που απασχολούν τον Οικουμενικό Θρόνο βρέθηκαν στο επίκεντρο της εγκάρδιας συνάντησης που είχαν ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος με τον υπουργό Εξωτερικών της Αυστραλίας Κέβιν Ραντ.

Ο υπουργός Κέβιν Ράντ έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον να ενημερωθεί για ζητήματα που άπτονται του σεβασμού των θρησκευτικών ελευθεριών, καθώς και για τις πρωτοβουλίες του Οικουμενικού Πατριάρχη για την προστασία του περιβάλλοντος και για τον διάλογο μεταξύ των θρησκειών.

Μάλιστα σε ό,τι αφορά τους διαθρησκειακούς διαλόγους επισημάνθηκε ότι η θρησκεία πρέπει να αποτελεί παράγοντα για την ειρηνική συνύπαρξη των λαών. Συγκεκριμένα ο Οικουμενικός Πατριάρχης υπενθύμισε ότι «ένας πόλεμος στο όνομα της θρησκείας είναι πόλεμος εναντίον της θρησκείας».

Ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας εξέφρασε την λύπη του για τις καταστροφές που προκάλεσαν σε αρκετές πόλεις της Αυστραλίας οι πρόσφατες πλημμύρες. Ζήτησε δε από τον κ.Ράντ να μεταφέρει τις ευχές του όχι μόνο στους Ορθοδόξους αλλά και σε όλους τους κατοίκους της φιλόξενης Αυστραλίας.

«Ήταν μεγάλη τιμή να συναντηθώ με τον Οικουμενικό Πατριάρχη. Είχα μια εξαιρετική συζήτηση με τον Παναγιώτατο. Του μετέφερα τον χαιρετισμό της Αυστραλιανής Κοινωνίας, όλων των Ελλήνων της Αυστραλίας και ειδικότερα της Ορθόδοξης Κοινότητας. Επίσης αναφέρθηκα στο έργο που γίνεται στην κοινότητα μου στο Μπρίσμπεϊν, της ενορίας του Αγίου Γεωργίου» δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών της Αυστραλίας και πρόσθεσε: «Η άποψή μου για τον Πατριάρχη είναι ότι πρόκειται για έναν μεγάλο και άγιο άνθρωπο που είναι ιδιαίτερα σεβαστός στην Χριστιανοσύνη, ιδιαιτέρως για το έργο του στον διαχριστιανικό διάλογο και στην προστασία του περιβάλλοντος, το οποίο εμείς υποστηρίζουμε σθεναρώς».


Μετά την συνάντηση ο υπουργός Εξωτερικών προσκύνησε στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου και άναψε δύο κεριά, το ένα για την Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα του Μπρίσμπεϊν, με την οποία συνδέεται, και το δεύτερο για την καρποφορία της προσωπικής εργασίας του.

Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ

Φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας

Ἡ ἑορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν ἐν τοῖς Πατριαρχείοις (30.01.2011)

Τῇ συμμετοχῇ ἱκανοῦ ἀριθμοῦ πιστῶν καί τῶν ἐλλογίμων ἐκπροσώπων τοῦ ὁμογενοῦς ἐκπαιδευτικοῦ κόσμου, ἑωρτάσθη ἐν τοῖς Πατριαρχείοις ἡ παλαιόθεν καθιερωμένη ἑορτή τῶν Γραμμάτων, ἐπί τῇ ἱερᾷ μνήμῃ τῶν ἐν ἁγίοις Πατέρων ἡμῶν Μεγάλων Ἱεραρχῶν καί Οἰκουμενικῶν Διδασκάλων, Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καί Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐχοροστάτησεν ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ κατά τόν Ἑσπερινόν τῆς παραμονῆς, Σαββάτου, 29ης Ἰανουαρίου, καί κατά τήν Θείαν Λειτουργίαν τῆς ἑορτῆς, τήν Κυριακήν, 30ήν Ἰανουαρίου, ἐν συγχοροστασίᾳ μετά τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν Γέροντος Χαλκηδόνος κ. Ἀθανασίου, Γέροντος Δέρκων κ. Κωνσταντίνου, Θεοδωρουπόλεως κ. Γερμανοῦ, Ἴμβρου καί Τενέδου κ. Κυρίλλου, Πριγκηποννήσων κ. Ἰακώβου, Φιλαδελφείας κ. Μελίτωνος, Μύρων κ. Χρυσοστόμου, Μοσχονησίων κ. Ἀποστόλου καί Ἰκονίου κ. Θεολήπτου.

Τόν Θεῖον Λόγον ἐκήρυξεν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Σεβαστείας κ. Δημήτριος.

Παρέστησαν συμπροσευχόμενοι ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πέργης κ. Εὐάγγελος, οἱ Ἐντιμ. κ.κ. Βασίλειος Μπορνόβας, Γενικός Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος ἐνταῦθα, Ἀθανάσιος Ἀστρακᾶς, Πρόξενος αὐτῆς, Ἄρχοντες Ὀφφικιάλοι τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μ. Ἐκκλησίας, ἡ Ἐφορεία μετά τῆς Λυκειάρχου, Καθηγητῶν καί μαθητῶν τῆς Πατριαρχικῆς Μεγάλης τοῦ Γένους Σχολῆς, αἱ Ἐφορεῖαι τῶν λοιπῶν Λυκείων, μετά Λυκειαρχῶν, Καθηγητῶν καί μαθητῶν αὐτῶν, ὡς καί Διευ- θυνταί μετά Διδασκάλων καί μαθητῶν τῶν Σχολῶν τῆς Πρωτοβαθμίου ἐκπαιδεύσεως τῆς ὁμογενείας ἡμῶν.

Μετά τό πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας, ὁ Πατριάρχης ἐτέλεσε τό εἰθισμένον Τρισάγιον ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν μακαρίων καί ἀειμνήστων Ἱδρυτῶν, Εὐεργετῶν, Ἐφόρων, Σχολαρχῶν, Καθηγητῶν, Διδασκάλων, Ἐπιμελητῶν καί μαθητῶν τῆς Πατριαρχικῆς Μεγάλης τοῦ Γένους Σχολῆς, εἰς τό τέλος τοῦ ὁποίου Οὗτος ηὐλόγησε τά ὑπό μαθητῶν τῆς Σχολῆς προσαχθέντα κόλλυβα.
Ἐπηκολούθησεν ἡ ἐπίσημος δεξίωσις ἐν τῇ Αἰθούσῃ τοῦ Θρόνου τῶν Πατριαρχείων, καθ’ἥν ὡμίλησαν ὁ Ἐντιμολ. κ. Στέφανος Μπαϊράμογλου, Ἄρχων Καστρίνσιος τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μ. Ἐκκλησίας καί Πρόεδρος τῆς Ἐφορείας τῆς Πατριαρχικῆς Μεγάλης τοῦ Γένους Σχολῆς, ὁ ὅν παρουσίασεν εἰς τούς παρόντας ὁ Πατριάρχης Ἐξοχ. κ. Ἀλέξιος Τσίπρας, Βουλευτής Α’ Ἀθηνῶν-Πρόεδρος τοῦ Συνασπισμοῦ Ριζοσπαστικῆς Ἀριστερᾶς «ΣΥΡΙΖΑ» καί τοῦ Συνασπισμοῦ τῆς Ἀριστερᾶς τῶν Κινημάτων καί τῆς Οἰκολογίας, ἐξάρας τήν οἰκουμενικήν ἀποστολήν τῆς Μητρός Ἐκκλησίας, καί κατέκλεισεν ὁ Πατριάρχης.

Ὁμιλία τῆς Α.Θ.Παναγιότητος,

τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου

εἰς τήν ἑορτήν τῶν Γραμμάτων

(30 Ἰανουαρίου 2011)

Ἱερώτατοι ἀδελφοί Ἀρχιερεῖς,
Ἐντιμότατε κύριε Γενικέ Πρόξενε,
Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες,
Ἐλλογιμώτατοι ἐκπαιδευτικοί,
Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά!

«Ὅς ἄν ποιήσῃ καί διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. 5, 19).

Σήμερον ἑορτάζομεν διπλῆν πνευματικήν ἑορτήν. Τιμῶμεν τήν μνήμην τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καί Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου. Ταὐτοχρόνως ἀφιερώνομεν τόν συνεορτασμόν των εἰς τήν τιμήν τῶν ἑλληνικῶν γραμμάτων καί τῆς παιδείας τοῦ Γένους ἡμῶν. Ἡ Πρωτόθρονος Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐλαμπρύνθη μέ τήν Πατριαρχικήν ποιμαντορίαν δύο ἐκ τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καί Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, καί ἐπί σειράν αἰώνων ὑπῆρξεν ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία περιούσιος προστάτις τῶν ἑλληνικῶν γραμμάτων καί δή καί εἰς καιρούς δουλείας τοῦ Γένους ἡμῶν.
Δι᾿ ὅ αἰσθανόμεθα εἰσέτι σήμερον ἀρχομένου τοῦ 21ου αἰῶνος βαρυτέραν τήν διττήν ταύτην κληρονομίαν τόσον τοῦ ἑλληνικοῦ πνεύματος ὅσον καί τῆς χριστιανικῆς πνευματικότητος. Ἡ παροῦσα περίλαμπρος ἡμέρα ὑπενθυμίζει εἰς πάντας τήν διττήν ταύτην ἀποστολήν, τοὐτέστι τῆς τηρήσεως τοῦ πολιτιστικοῦ πνεύματος ἀλωβήτου καί τῆς διατηρήσεως τῆς ἐκκλησιαστικῆς πνευματικότητος ἀπαραχαράκτου.
Πνεῦμα καί πνευματικότης, παιδεία καί Ἐκκλησία, γράμματα καί πίστις συνιστοῦν δύο ὄψεις ἑνός καί τοῦ αὐτοῦ νομίσματος, ἀποτελοῦν διττάς κατόψεις τοῦ ἰδίου πολυτίμου μαργαρίτου καί εἶναι αἱ δύο κόψεις τῆς αὐτῆς διστόμου μαχαίρας τοῦ τε ἀνθρωπίνου λόγου καί τοῦ Θεανθρωπίνου Λόγου. Ἡ Ἐκκλησία τυγχάνει ἀπαράμιλλος καί ἀναντικατάστατος θεματοφύλαξ τῆς παιδείας τοῦ Γένους ἡμῶν οὐχί ἐν κοσμικῇ ἐννοίᾳ ὡς δῆθεν ἐνδιαφερομένη διά τήν χρησιμότητα τῆς μορφώσεως, ἀλλ᾿ ἐκ βαθυτέρων λόγων καί μάλιστα ἐκ τοῦ ἀδιαμφισβητήτου γεγονότος ὅτι πᾶς λόγος ἀνθρώπου καταυγάζεται ἀπό τόν Θεῖον Λόγον, δεδομένου ὅτι ὁ ἄσαρκος ἀνθρώπινος λόγος δεῖται τῆς ζωοποιοῦ δυνάμεως τοῦ ἐνσάρκου Λόγου τοῦ Θεοῦ. Ἐφ᾿ ὅσον τό γράμμα ἀποκτείνει καί τό πνεῦμα ζωοποιεῖ, ἕπεται ὅτι ὁ ἔνσαρκος Λόγος εἶναι τό πνεῦμα τοῦ ἀσάρκου λόγου πάσης ἀνθρωπίνης διανοίας.
Ἡ σημερινή ἑορτή ἀποτελεῖ μίαν πρώτης τάξεως εὐκαιρίαν πρός ἐνεργόν ὑπενθύμισιν τῆς τοιαύτης ζωοποιοῦ ἀληθείας. Ἄνθρωποι τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς παιδείας, θεράποντες τοῦ πνεύματος καί διάκονοι τῆς πνευματικότητος, διδάσκοντες καί διδασκόμενοι «πάντες οἱ τῶν λόγων αὐτῶν ἐρασταί», κατά τήν ὑμνολογίαν τῆς ἡμέρας ταύτης, «συνελθόντες ὕμνοις τιμήσωμεν... τούς τρεῖς μεγίστους φωστῆρας τῆς τρισηλίου Θεότητος... Βασίλειον τόν Μέγαν καί τόν Θεολόγον Γρηγόριον σύν τῷ κλεινῷ Ἰωάννῃ, τῷ τήν γλῶτταν χρυσορρήμονι». Οὐχί μόνον μέ τήν ὑμνολογίαν ἀλλά καί μέ τήν θεολογίαν θά τιμήσωμεν τούς Τρεῖς Ἱεράρχας «τούς διῃρημένους τοῖς σώμασι καί συνημμένους τῷ Πνεύματι... τριάδος τούς ἰσαρίθμους», ὅπως ἐπακριβέστατα ἐπισημαίνεται εἰς τήν ὑμνολογίαν τῆς Ἐκκλησίας. Διά τοῦτο ἐπιβάλλεται νά προσέξωμεν τήν ἀκροτελεύτιον φράσιν τοῦ σημερινοῦ εὐαγγελικοῦ ἀναγνώσματος: «ὅς ἄν ποιήσῃ καί διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται» (Ματθ. 5, 19).

Ἄς προσεχθῇ ἡ σειρά τῶν λόγων τοῦ Κυρίου! Πρῶτον ὁ ποιήσας καί εἶτα ὁ διδάξας μέλλει νά κληθῇ μέγας εἰς τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ. Πρέπει πρῶτον νά πράξωμεν καί εἶτα νά διδάξωμεν. Πάντες οἱ ἐκπαιδευτικοί λειτουργοί καλοῦνται ἐκ μέρους τῆς Ἐκκλησίας νά ἐμπνεύσουν διά τοῦ ἐμπράκτου παραδείγματός των καί δι᾿ αὐτοῦ τοῦ ἐνεργοῦ τρόπου νά ἀσκήσουν τό διδακτικόν των ἔργον. Προηγεῖται ἡ πρᾶξις καί ἕπεται ἡ θεωρία. Τό ζῶν παράδειγμα εἶναι ὁ πρόδρομος τοῦ διδασκαλικοῦ λόγου. Δέν μᾶς ζητεῖ ὁ Κύριος νά ἀνέλθωμεν εἰς τό ὕψος τῆς καθέδρας τοῦ διδασκάλου ἤ τοῦ ἄμβωνος τοῦ κήρυκος, ἀλλά νά ἀποβῶμεν ποιηταί τῶν θείων ἔργων, τηρηταί τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, καί μάλιστα τῆς πρώτης καί πρωτίστης ἐντολῆς, ἐκείνης τῆς ἀγάπης. Προτάσσεται τό ἔργον τῆς ἀγάπης καί ἀκολουθεῖ ὁ λόγος τῆς διδασκαλίας. Προπορεύεται ἡ ὀρθοπραξία καί ἐπακολουθεῖ ἡ ὀρθοδοξία.

Ὁ εὐαγγελικός λόγος τῆς σημερινῆς ἑορτίου περικοπῆς ἀφυπνίζει πάντας ἡμᾶς ἐκ τῆς ἀμεριμνησίας τῆς καθημερινότητος, καθ᾿ ἥν πρῶτον διδάσκομεν καί ἔπειτα πράττομεν. Θεωρητικολογοῦμεν καί πολυλογοῦμεν, ἀλλ᾿ ἐλάχιστα ἐφαρμόζομεν καί παραδειγματίζομεν. Καί μάλιστα συμβαίνει τό ἀκόμη χειρότερον! Μόνον διδάσκομεν καί οὐδόλως ἐφαρμόζομεν τόν Λόγον τοῦ Θεοῦ. Τοιουτοτρόπως τά ἔργα ἡμῶν ἀμαυρώνουν τούς λόγους τῆς διδασκαλίας, αἱ πράξεις ἀκυρώνουν τά διδάγματα, ὁ βίος ἡμῶν ἀντιφάσκει πρός τήν πίστιν τῆς Ἐκκλησίας, οὕτω δέ ἐμφανίζεται τό ἀξιοθρήνητον φαινόμενον τῶν χριστιανῶν ἄνευ Χριστοῦ καί τῶν πιστῶν ἄνευ πίστεως ἤ, ἔτι χειρότερον, τῶν εὐσεβιστῶν ἄνευ εὐσεβείας καί τῶν ἠθικιστῶν ἄνευ ἤθους.
Διά τοῦτο τυγχάνει ἐπεῖγον καθῆκον πάντων ἡμῶν καθ᾿ ἑκάστην ἑορτήν τῶν ἑλληνικῶν γραμμάτων καί τῆς παιδείας τοῦ Γένους νά στρεφώμεθα πρός τό Ἱερόν Εὐαγγέλιον καί νά παραδειγματιζώμεθα ἀπό τούς Τρεῖς Ἱεράρχας. Ἡ προτεραιότης τῆς πράξεως ἔναντι τῆς θεωρίας, ἡ πρόταξις τῶν ἔργων ἔναντι τῆς διδασκαλίας καί ἡ προτίμησις τοῦ βιώματος ἀντί τῶν λόγων εἶναι ἡ πεμπτουσία τοῦ ἐμβίου λόγου καί τοῦ ἐλλόγου βίου τῶν σήμερον ἑορταζομένων τριῶν φωστήρων τῆς τρισηλίου Θεότητος.
Ἄλλωστε, ἀποτελεῖ θεμελιῶδες δόγμα τῆς παιδαγωγικῆς ἐπιστήμης ἀνά τούς αἰῶνας ὅτι ἡ διδασκαλία ἐνσαρκώνεται ἀπό τόν διδάσκαλον καί δή καί ἀπό τό παράδειγμα αὐτοῦ κατά πρῶτον καί κύριον λόγον. Πρῶτον παραδειγματίζει καί εἶτα διδάσκει πᾶς παιδαγωγός. Τά ἔργα αὐτοῦ εἶναι τά πειστήρια τῶν λόγων του. Αἱ πράξεις του ἐγγυῶνται τά διδάγματά του. Ὁ διδάσκαλος πάσης βαθμίδος τῆς ἐκπαιδεύσεως, ἀπό τοῦ νηπιαγωγείου μέχρι τοῦ πανεπιστημίου, καί παντός εἴδους μορφώσεως, εἴτε κοσμικῆς εἴτε ἐκκλησιαστικῆς, καλεῖται νά ἐμπνεύσῃ τούς μαθητάς αὐτοῦ διά τῆς διδασκαλίας. Οἱ λόγοι ἀποτελοῦν τό μέσον εἰς τήν ὑπηρεσίαν τοῦ σκοποῦ τῆς διδασκαλίας, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ διάπλασις τοῦ χαρακτῆρος τῶν μαθητῶν. Ἡ μόρφωσις ἀποσκοπεῖ εἰς τήν μεταμόρφωσιν τοῦ ἀνθρώπου. Δέν πρόκειται περί συσσωρεύσεως γνώσεων, ἀλλά περί διαπλάσεως ἤθους.
Ἡ ἐπικαιρότης τοῦ σημερινοῦ εὐαγγελικοῦ ἀναγνώσματος καί ἡ διαχρονική αὐτοῦ ἀξία εἶναι πράγματα ἀπαράμιλλα καί ἀδιαμφισβήτητα. Ἀξίζει τόν κόπον νά προσεχθῇ ὑφ᾿ ὅλων ἡμῶν ὅτι τό εὐαγγελικόν ἀνάγνωσμα ἄρχεται διά τῆς διακηρύξεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ πρός τούς Μαθητάς Αὐτοῦ ὅτι Ἐκεῖνος εἶναι τό φῶς τοῦ κόσμου καί συνεχίζεται διά τῆς παραινέσεώς Του νά λάμπῃ τό φῶς τῶν ἔργων αὐτῶν ἐνώπιον πάντων τῶν ἀνθρώπων πρός δόξαν τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ. Διά τοῦτο ἡ ἔξοχος κατακλείς τοῦ εὐαγγελικοῦ λογίου: «Ὅς δ᾿ ἄν ποιήσῃ καί διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. 5, 19).
Ἐάν διερωτᾶται τις, πῶς εἶναι τοῦτο δυνατόν, τότε ἡ Ἐκκλησία παραπέμπει εἰς τό φωτεινόν παράδειγμα τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, οἱ ὁποῖοι ἐβίωσαν τόν λόγον τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου. Ἡ σημερινή ἑορτή ὑπενθυμίζει εἰς πάντα διδάσκαλον διά μέσου τῶν αἰώνων ὅτι οἱ Τρεῖς Ἱεράρχαι «ὡς τῶν ἀποστόλων ὁμότροποι καί τῆς οἰκουμένης διδάσκαλοι» ἀπετέλεσαν ἔνσαρκον παράδειγμα πνεύματος καί πνευματικότητος. Διά τοῦτο ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία τιμᾷ καί γεραίρει, πανηγυρίζει καί ἑορτάζει, ὑμνολογεῖ καί δοξάζει «τούς ἰσαποστόλους ἐν χάριτι καί ὁμοτίμους χαρίσμασι... τόν μέγαν ἱεροφάντορα Βασίλειον, τόν θεῖον καί θεορρήμονα Γρηγόριον καί Ἰωάννην τόν πάνυ, τόν χρυσοῦν τήν γλῶτταν, οὕς ἐδόξασεν ἡ Τριάς ἀξίως, ὁ Κύριος, ὁ ἔχων τό μέγα ἔλεος». Εἴθε νά γινώμεθα μιμηταί τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν καθ᾿ ἡμέραν ὡς ποιηταί ἔργων πρῶτον καί εἶτα ὡς διδάσκαλοι λόγων.

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΣΕΒΑΣΤΕΙΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας

Ὁμιλία τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Σεβαστείας κ. Δημητρίου,
κατά τήν Πατριαρχικήν καί Συνοδικήν Χοροστασίαν
ἐπί τῇ ἑορτῇ τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν
(Πατριαρχικός Ναός, 30 Ἰανουαρίου 2011)

Ἀπό τήν κοσμοϊστορική ἐκείνη ἐποχή, κατά τήν ὁποία ἡ μυριάκριβος αὐτή Πόλις τοῦ ἄλλοτε Βυζαντίου, ἐγένετο ἕδρα τῆς Ἀνατολικῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας καί ὁ Χριστιανισμός ἀνεγνωρίσθη ὡς ἡ θρησκεία τοῦ Κράτους, τό τῆς ἐκκλησίας τοῦ δήμου βῆμα διαδέχεται ὁ ἄμβων τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ καί τήν ἐθνική ρητορεία ἡ Χριστιανική Ὁμιλητική.

Ἡ Ἐκκλησία μας σήμερα τιμᾷ καί πάλι τούς διαπρεπεστέρους ἀνά τούς αἰῶνας Πατέρας, Διδασκάλους καί Ρήτοράς της, ἐν ψαλμοῖς δέ καί ὕμνοις τούς προβάλλει ὡς “μελιρρύτους ποταμούς τῆς σοφίας, τούς τήν κτίσιν πᾶσαν θεογνωσίας νάμασι καταρδεύσαντας”. Ὁ δίκαιος ἔπαινος ἀνήκει εἰς τούς Τρεῖς Ἱεράρχας, τούς “ἐν βίῳ φῶς τρισσολαμπές πηγάσαντας” κατά τούς ἐγκωμιαστάς των, Βασίλειο τόν Μέγα, Γρηγόριο τόν Θεολόγο καί Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο.

Παναγιώτατε Δέσποτα,
Σεβασμιώτατοι Ἱεράρχαι
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Μέ τούς Τρεῖς Ἱεράρχας ἠσχολήθη ἐρευνητικῶς καί ἐπί προβολῇ τοῦ ἀπείρου κάλλους τοῦ μεγάλου νοός, τῆς θυσιαστικῆς ζωῆς, τῆς ἀπαραμίλλου χριστιανικῆς μαρτυρίας καί τῆς ἁγίας ψυχῆς των, ἡ Ἐκκλησιαστική Γραμματεία ὅλων τῶν χριστιανικῶν αἰώνων. Γι᾿ αὐτό καί εἶναι ἀδύνατος ἡ ὁποιαδήποτε ὀλιγόλεπτος σύμπτυξις τοῦ συνόλου τῆς θεοδέκτου αὐτῆς μαρτυρίας των πρός στήριξιν καί οἰκοδομήν τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ.

Ἡ ἡμέρα ὅμως ἐπιβάλλει, ὥστε, κατ᾿ ὀφειλήν καί ἔθος, ὁ ἱερός Ἄμβων νά ἐξυμνήσῃ πως τούς Ἱερούς Πατέρας, ὑπενθυμίζων ἐν ἀρχῇ εὐλαβῶς, ὅτι οἱ ἀπό τά τέλη τοῦ 11ου αἰῶνος ἀπό κοινοῦ τιμώμενοι Τρεῖς Ἱεράρχαι, ὑπῆρξαν, μεταξύ τῶν Πατέρων καί Διδασκάλων τοῦ Χριστιανισμοῦ, οἱ μεγάλες ἐκεῖνες ἐκκλησιαστικές προσωπικότητες πού διεισδυτικώτερα ἴσως ἠσχολήθησαν μέ τόν ἄνθρωπο, τήν πολύπλευρη ζωή καί τήν λαβυρινθώδη σύνθεση τῆς ψυχῆς του.

Οἱ εἰδικῶς ἀσχοληθέντες μέ τήν μαρτυρία τους, ἰδιαιτέρως ἐξαίρουν καί τήν προσπάθειά τους αὐτή, νά προσεγγίσουν τόν “θεόπλαστο”, κατά τόν Μέγα Βασίλειο, ἄνθρωπο μέ προδιαγραφές οἰκουμενικοῦ ἤθους. Νά τόν δοῦν ὡς ἀληθινό κοσμοπολίτη, ὄχι μέ τήν σημασία τῆς κοσμικῆς εὐζωΐας, ἀλλά μέ αὐτήν τοῦ πολίτη τοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος διά τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης του συμβάλλει στήν παγκοσμιοποίηση τοῦ πανανθρωπίνου ἤθους.

Γι᾿ αὐτό καί τά ὅσα πρός τήν κατεύθυνσι αὐτή ἐδίδαξαν, συνέγραψαν, ἐφήρμοσαν καί μᾶς ἐκληροδότησαν οἱ Τρεῖς Ἱεράρχαι, πολύ εὔκολα κατανοοῦμε, ὅτι ξεπερνοῦν ἀπείρως τίς συγκεκριμένες τοπικές κοινωνικές καί πνευματικές ἀνάγκες καί προσδοκίες τῆς ἐποχῆς των.

Τό θεοφόρο ὑπόβαθρο τοῦ κορυφαίου ἔργου τους, ὑπῆρξεν ἡ ἄνευ ὁρίων ἀγάπη τους γιά τόν Χριστό. Ἕνα ὑπόβαθρο ἀσυλλήπτου πίστεως καί θεογνωσίας, πού τό ἐψηλάφησεν ἐν βάθει μόνον ἡ Ἐκκλησιαστική Ἱστορία, ἡ ὁποία καί διεπίστωσεν, ὅτι τό ἱερό σύνθημα τοῦ Χρυσοστόμου “...ἀπό ἀγάπης ἡ ἀρετή καί ἀπό ἀρετῆς ἡ ἀγάπη”, ὑπῆρξεν ἡ πυξίς τῆς πρός τήν Ἐκκλησία καί τόν ἄνθρωπο ὀφειλῆς τους.

Ὁ ἄνθρωπος, κατά τόν Ἱερό Χρυσόστομο, εἶναι ἐκεῖνος γιά τόν ὁποῖο “...οὐρανός ἐτανύσθη, καί ἥλιος φαίνει, καί σελήνη τρέχει, καί ἀήρ ἐξεχύθη καί πηγαί βρύουσι, καί θάλασσα ἡπλώθη καί προφῆται ἐπέμφθησαν ...δι᾿ ὅν ὁ μονογενής Υἱός τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος ἐγένετο” (Χρυσοστόμου Ε.Π. 48,1029).

Ὅπως βλέπουμε, τό βίωμα τῆς θυσιαστικῆς ἀσκήσεως πολυμεροῦς διακονίας τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι κυρίαρχο εἰς τήν ἁγία ζωή καί τόν ἱερό λόγο τῶν ὑμνουμένων Τριῶν Ἱεραρχῶν.

Γι᾿ αὐτό ἴσως καί κατά τήν ἀπό μέρους των πρός καιρόν ἄσκηση ἐκκλησιαστικῆς διακυβερνήσεως ἐν Καππαδοκίᾳ ὑπό τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καί ἐν Κωνσταντινουπόλει ὑπό τῶν Γρηγορίου καί Χρυσοστόμου, ὑπῆρξαν διά τούς συχνάκις ταράσσοντας τήν κοινωνική συνοχή τῶν ἀνθρώπων καί ἀδικοπραγοῦντας ἰσχυρούς τῆς ἐποχῆς των, ἐξοργιστικά ἀνυποχώρητοι καί ἐλεγκτικοί. Βράχοι ἀκλόνητοι τῆς Εὐαγγελικῆς ἀληθείας καί τῆς ἱεροκανονικῆς τάξεως, ὄχι μόνον ἔναντι τῶν περί Ὀρθοδόξου διατυπώσεως τῆς Χριστιανικῆς πίστεως ἀλλοίως φρονούντων, ἀλλά καί ἔναντι τῶν κατά κόσμον ἰσχυροτάτων Βασιλέων καί Ἀρχόντων τῆς ἐποχῆς.

Ἀνυποχώρητοι, διότι, ὅπως προσφυῶς ἐγράφη ἀπό τόν Ἀλεξανδρείας Γεώργιο γιά τόν Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο, “ᾐσθάνετο ἀσφαλής ἐνώπιον τῆς μαινομένης θαλάσσης, διότι ἵστατο ἐπί τῆς πέτρας τῆς Ἐκκλησίας”. Ἡ διαπίστωσις αὐτή ἀναμφιβόλως προσιδιάζει καί διά τούς ἑτέρους δύο Πατέρας.

Εἶναι ἐπίσης ἱστορικῶς γνωστόν, ὅτι οἱ πρόμαχοι τῆς Χριστιανικῆς πίστεως καί κολοσσοί τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογίας Τρεῖς Ἱεράρχαι, ὑπῆρξαν καί φορεῖς τῆς ἀντιλήψεως ἐκείνης, ἡ ὁποία, ἕνεκα τῆς διπλῆς ἀκριβῶς παιδείας των, συνήρμοσε τό ζωοδόχο θρησκευτικό τους αἴσθημα μετά τοῦ φιλοσοφικοῦ πνεύματος τῶν Ἑλληνικῶν Γραμμάτων, εἰς τό ὁποῖο ἀπέδωσαν καί τήν ἁρμόζουσα ἀξία.

Εἶναι ἄξιο μνείας τό γεγονός, ὅτι οἱ κλασσικές σπουδές των ἐμπλούτισαν περαιτέρω τήν γλωσσική τους ἔκφραση καί διήνθισαν τήν ἐπιχειρηματολογία τῶν συγγραμμάτων τους, εἰς τά ὁποῖα ἀνέπτυξαν ποικιλία θεμάτων, πέραν τῶν θεολογικῶν.

Διά τῶν χιλιάδων αὐτῶν συγγραμμάτων, ὁμιλιῶν, ἐπιστολῶν καί ποιημάτων τους, ἐπεξειργάσθησαν καί ἐξήντλησαν κατά διεξοδικό τρόπο πολλές ἰδιαίτερες πτυχές τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς καί δραστηριότητος, ὅπως εἶναι, ἐπί παραδείγματι, ὁ πλοῦτος, ἡ πτωχεία, ἡ παιδεία, ἡ φιλανθρωπία, ἡ ἐλευθερία, ἡ ἀδικία, ἡ συναλληλία, ἡ οἰκογένεια, ἡ ἐργασία, ὁ θάνατος, καί ὁπωσδήποτε ἡ χριστιανική ἀγάπη, τήν ὁποία ὁ Γρηγόριος ὁ Θεολόγος ἀποκαλεῖ “ὅλων τῶν ἀρετῶν ὑψηλοτέρα, διά τῆς ὁποίας θεραπεύεται ὁ Θεός” (Λόγος 14,5 PG, 35,864).

᾽ Α δ ε λ φ ο ί μ ο υ,

Αὐτήν τήν εὐσεβῆ διαγωγή, ἐν ὀλίγοις, ἐβίωσαν καί ἐδίδαξαν διά βίου καί πράξεως, καί αὐτήν ἐκληροδότησαν εἰς τόν Χριστιανικό κόσμο οἱ Τρεῖς Ἅγιοι Πατέρες. Τό λέγει καί ὁ ὕμνος τῆς σημερινῆς πρωΐας: “Πατέρας ἀναδείξασα ἡ εὐσέβεια τούς αὐτῆς πρωτοτόκους υἱούς...”.

Ὁπωσδήποτε ὅμως, ἡ ἐξ ὅλης τῆς θυσιαστικῆς σταδιοδρομίας καί ἁγίας μαρτυρίας τους ἀναδυομένη κυρίαρχος ἐπιθυμία τους, ἐν γῇ τότε καί ἐξ οὐρανοῦ σήμερα, εἶναι νά ἀναδεικνύωνται οἱ χριστιανοί μιμηταί κατά τό ἐφικτόν τῆς εὐσεβείας των καί τῆς ἐν γένει διαγωγῆς των, καί μάλιστα ἡ πρός τοῦτο προσπάθεια νά καταβάλλεται ἀπό τούς γονεῖς ὥστε νά παρατηρῆται εἰς τήν συνέχεια καί μεταξύ τῶν ὅπου γῆς σπουδαζόντων νέων τοῦ Γένους, ἐφ᾿ ὅσον τῆς σπουδῆς καί τῆς ἐν γένει πνευματικῆς προσπαθείας των προστάται τυγχάνουν κατά παράδοσιν οἱ Ἅγιοι.

Καί ἐδῶ ἀκριβῶς ἔγκειται ἡ κατάθλιψις πού ἀπορρέει ἀπό τήν σημερινή στάθμη τῶν Χριστιανικῶν ἠθικῶν ἀξιῶν καί ἀπό τό μέγεθος τῆς σημασίας πού ἀποδίδουν ὡς ἀποδέκται των οἱ σημερινοί χριστιανοί εἰς αὐτές.

Ὅλοι γνωρίζουμε καί ἀποδεχόμεθα, ὅτι τό πιό δύσκολο πρᾶγμα γιά τόν σημερινό νέο εἶναι νά μάθῃ καλή διαγωγή χωρίς νά τήν βλέπῃ γύρω του.

Ὁ νέος ἄνθρωπος σήμερα, ὡς κληρονόμος τῶν ὅσων ὁ εἰκοστός αἰών ἐκληροδότησεν εἰς τόν πρό δωδεκαετίας ἀρξάμενο εἰκοστό πρῶτο, βιώνει πρωτίστως ὅλες τίς ἐκφάνσεις τῆς ἀλαζονίας ἐκείνης πού μέ πολλούς τρόπους ἀπορρίπτει τήν βουλή τοῦ Θεοῦ, ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἕνας διαβάτης τοῦ αἰσθητοῦ κόσμου καί ὄχι ὁ κυρίαρχος κατασκευαστής του. Τό ἐγωπαθές αὐτό βίωμα, ἄλλωστε, εἶναι ἐκεῖνο τό ὁποῖο μεταξύ πλείστων ἀνθρωπίνων ἀντιευχαριστιακῶν συμπεριφορῶν πνευματικῆς καί βιολογικῆς αὐτοκαταστροφῆς, ἐξηγεῖ καί τόν βιασμό πού ὑφίσταται τό φυσικό περιβάλλον μέχρι σημείου ἐξαιρετικά ἀνησυχητικοῦ γιά τό μέλλον τοῦ πλανήτη μας.

Ἡ ἀλαζονική, λοιπόν, αὐτή νοοτροπία ἐνίσχυσε τήν ἀθεΐα καί ἐζημίωσε τήν θρησκευτικότητα καί τήν σωστική ἀξία τοῦ Χριστιανικοῦ ἤθους, διά τοῦ ὁποίου καί μόνον -ἄνευ ἐνισχύσεων δηλαδή-, ὠρθοπόδησεν αἰῶνες τό Γένος καί δέν ὑπῆρξε κατά τό παρελθόν θῦμα τῆς ἀνελπιστίας, τῆς ἀπληστίας καί τοῦ ἀσυγκράτητου εὐδαιμονισμοῦ.

Γι᾿ αὐτό καί οἱ σημερινοί νέοι πού εἰσπράττουν εἰς τήν πλειονότητά τους τίς συνέπειες αὐτῆς τῆς ὀλεθρίας διαγωγῆς, πιέζονται προκειμένου ἤ νά μιμηθοῦν καί νά ἐνταχθοῦν εἰς τήν ἀνελέητη “μάζα” πού τήν ἐκπροσωπεῖ, ἤ νά τήν ἀμφισβητήσουν. Εἰς ἀμφοτέρας τάς περιπτώσεις τό κενό τῆς νεανικῆς ψυχῆς δέν καλύπτεται. Διότι καί ἡ ἀμφισβήτησις, πού ἀποβλέπει σέ μία “ἀπελευθέρωσι”, προκαλεῖται συνήθως μέ τρόπο βίαιο καί ἠχηρό ἀπό τούς νέους, ὁ ὁποῖος ἐν τέλει κακοποιεῖ καί διαστρέφει τήν ἐλευθερία τους. Τήν ἐξοικειώνει μέ τίς μάστιγες τῆς ἐποχῆς καί τήν καταργεῖ, διότι ἀπό ἐλευθερία τήν μετατρέπει σταδιακῶς σέ τυραννία.

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Οἱ Τρεῖς Ἱεράρχαι ὑπῆρξαν γόνοι ἐξόχων οἰκογενειῶν, κοινωνικῶς καί πνευματικῶς. Μέ τήν ἁγία δέ ζωή καί μαρτυρία τους συνέβαλαν εἰς τήν οἰκοδομήν τῆς Ἐκκλησίας καί ἐτίμησαν καί τήν παιδεία ὅσον ἐλάχιστοι ἀνά τήν ἱστορία τοῦ Χριστιανισμοῦ.

Τί συμπέρασμα, λοιπόν, ἀναδύεται ἀπό τήν σύντομη αὐτή κατάθεση; Ὅτι γιά μᾶς τούς χριστιανούς ἡ λύσις τῶν περισσοτέρων καί οὐσιωδεστέρων προβλημάτων μας καί μάλιστα τῶν περιπλόκων κατά τόν νῦν καιρό προβλημάτων τῶν νέων μας εὑρίσκεται -πέραν τῶν ἀκαταλήπτων ἐνεργειῶν τῆς Θείας Προνοίας-, εἰς τήν θεοφιλῆ συγκρότησι καί τήν συνοχή τοῦ θεσμοῦ τῆς οἰκογενείας ὡς κατ᾿ οἶκον ἐκκλησίας, καί εἰς τήν ἀγάπην τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ καί τοῦ σχολείου.

Οἱ ἱεροί αὐτοί θεσμοί, κατά τήν ἀδιάψευστη μαρτυρία τῆς ἱστορίας τῶν καθ᾿ ἡμᾶς, ἐδοκιμάσθησαν διά μέσου τῶν αἰώνων καί ἀπεδείχθησαν σωτήριοι.

Ἐάν θέλουμε, λοιπόν, ἀδιάσπαστη συνέχεια τῆς ἱστορίας καί τῆς λυσιτελοῦς παραδόσεώς μας, ὀφείλουμε μέ συναλληλία νά τούς διακονοῦμε καί μέ προσπάθεια καί θυσία νά τούς συγκροτοῦμε καί νά τούς διατηροῦμε. Νά τούς τιμοῦμε δέ κοιτάζοντας πρός τά πίσω!

Τό Γένος σήμερα ἄν δέν ἀντλήσῃ βιώματα ὑπάρξεως καί δέν μιμηθῇ ἐν πολλοῖς τό παρελθόν του θά διακινδυνεύσῃ τό μέλλον του.

Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία δέν θά παύσῃ ποτέ νά λειτουργῇ συνεκτικά καί θυσιαστικά καί νά διακηρύττῃ τήν ἐν τῇ πράξει ἐφαρμογή τῶν ἀξιῶν καί ἀρετῶν τῆς ἱερᾶς Πατερικῆς Παραδόσεώς της. Γένοιτο.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ

Ρεπορτάζ - φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας

Υπέρ των δικαίων του Οικουμενικού Θρόνου τάχθηκε ο Πρόεδρος του Συνασπισμού Αλέξης Τσίπρας κατά την ιδιαίτερη συνάντηση που είχε σήμερα με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο στο Φανάρι. Ο Αλέξης Τσίπρας, που προηγουμένως ταξίδεψε στην Άγκυρα, επισκέφθηκε την Έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου το πρωί. Αμέσως κατευθύνθηκε στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου και αφού άναψε κερί παρέστη στην Θεία Λειτουργία στην οποία χοροστατούσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης. Στη συνέχεια μαζί τον Προκαθήμενο της Ορθοδοξίας ανήλθαν στην αίθουσα του Θρόνου όπου πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη εορτή για τους προστάτες των Γραμμάτων Τρεις Ιεράρχες.

Μετά το τέλος της εκδήλωσης ακολούθησε, σε εγκάρδιο κλίμα, ιδιαίτερη συνάντηση του κ. Τσίπρα με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο στο Πατριαρχικό Γραφείο. Παρόντες ήταν και οι Μητροπολίτες Γέρων Δέρκων Κωνσταντίνος και Πέργης Ευάγγελος, ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στην Πόλη Βασίλειος Μπορνόβας, η υπεύθυνη του κόμματος για την Ευρωπαϊκή Πολιτική της Π.Γ. Πένα Δούρου, ο Πάνος Τριγάζης, υπεύθυνος τμήματος εξωτερικής πολιτικής του Συνασπισμού καθώς και άλλοι συνεργάτες του κόμματος.

«Ο Συνασπισμός βέβαια έχει σχέσεις χρόνια τώρα (σ.σ. εννοεί με το Οικουμενικό Πατριαρχείο). Ήταν πρώτη φορά για εμένα. Συνάντησα έναν άνθρωπο με οξυδέρκεια με κατανόηση των προβλημάτων, πράγμα το οποίο αποδεικνύεται και από τις παρεμβάσεις του στα φλέγοντα ζητήματα των καιρών, το ενδιαφέρον του για το περιβάλλον, για τα μεγάλα προβλήματα κοινωνικού αποκλεισμού και κοινωνικής περιθωριοποίησης και του εκφράσαμε την στήριξή μας. Ήρθα εδώ άλλωστε και με την ιδιότητα του αντιπροέδρου του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Συζητήσαμε για το θέμα της επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, ένα αίτημα το όποιο κατά τη γνώμη μας θα έπρεπε ήδη να είχε ικανοποιηθεί. Μου εξέφρασε την ελπίδα του ότι αυτή τη χρονιά που συμπληρώνονται σαράντα χρόνια από το κλείσιμο της Σχολής, ίσως είναι μια καθοριστική χρονιά για την άσκηση πίεσης προκειμένου να επαναλειτουργήσει», σημείωσε ο Αλέξης Τσίπρας και πρόσθεσε:
«Βεβαίως είχαμε τη δυνατότητα να κουβεντιάσουμε και για τις συνολικότερες εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή αλλά και για το στάδιο στο οποίο βρίσκονται οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις. Τα συμπεράσματά μας είναι θετικά και ελπίζουμε να εντείνει αυτές τις προσπάθειες πάντοτε στην κατεύθυνση της συμφιλίωσης των λαών και της σύσφιγξης των σχέσεων Ελλάδας και Τουρκίας, προκειμένου να ικανοποιηθούν και τα αιτήματα του Πατριαρχείου αλλά και η εύφλεκτη περιοχή μας να βρει σταθερότητα και ειρήνη».
Σε ερώτηση πως αξιολογεί τον ρόλο του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην περιοχή ο κ. Τσίπρας είπε ότι «αναμφίβολα είναι ένας θετικός ρόλος». Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά τη διάρκεια της συνάντησης έγινε αναφορά και στο Ορφανοτροφείο της Πριγκήπου και στα σχέδια του Πατριαρχείου μετατροπής του σε Κέντρο Οικολογίας και Διαθρησκειακού Διαλόγου.

Προηγουμένως, ο Οικουμενικός Πατριάρχης είχε παρουσιάσει τον Πρόεδρο του Συνασπισμού στους παριστάμενους στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε για τους Τρεις Ιεράρχες στην Αίθουσα του Θρόνου. Μιλώντας ο κ. Τσίπρας, παρουσία ιεραρχών του Θρόνου, του Γενικού Προξένου της Ελλάδος στην Πόλη Βασιλείου Μπορνόβα, αρχόντων του Πατριαρχείου, των λυκειαρχών και πλήθους κόσμου είπε:

«Παναγιώτατε, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τα καλά σας λόγια. Κυρίες και κύριοι, είναι μεγάλη η χαρά μας που βρισκόμαστε εδώ και είναι ευτυχής η συγκυρία που έτυχε το ταξίδι να συμπέσει με μια ιδιαίτερα σημαντική γιορτή για την Ορθοδοξία. Μια γιορτή που συμβολίζει την αξία της γνώσης, μια αξία διαχρονική και ιδιαίτερα σημαντική στις μέρες μας. Ο Παναγιώτατος αναφέρθηκε σε ένα ταξίδι που είχαμε στην Άγκυρα και ήθελα να πω ότι ο Συνασπισμός της Αριστεράς των κινημάτων και της οικολογίας υποστηρίζει σταθερά όλα τα χρόνια ύπαρξής του την προσέγγιση των δύο χωρών. Αυτό που αργότερα ονομάστηκε Ελληνοτουρκική φιλία δηλαδή την επίλυση των διαφορών μέσα από το διάλογο. Παράλληλα όμως στηρίζει σταθερά και τα δίκαια αιτήματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου και μιλώντας σας όχι μόνο ως εκπρόσωπος του Συνασπισμού, ενός κοινοβουλευτικού κόμματος, αλλά και ως αντιπρόεδρος του κόμματος της Ευρωπαϊκής αριστεράς θα ήθελα να επισημάνω ότι η Ευρωπαϊκή αριστερά στηρίζει σταθερά τα δίκαια αιτήματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου που πηγάζουν από τις διεθνείς συμβάσεις, από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, συμβάσεις που πιστεύουμε ότι η Τουρκία υποχρεούται να τηρήσει, πόσο δε μάλλον εφόσον βρίσκεται σε ενταξιακό δρόμο προς την Ευρωπαϊκή Ένωση».

Και ο κ. Τσίπρας συνέχισε: «Επιτρέψτε μου να σας πω ότι η σημερινή συγκυρία είναι ιδιαίτερα κρίσιμη καθότι στις μέρες μας αυτό που κάποιοι ονομάζουν οικονομική κρίση εμείς θα λέγαμε ότι είναι κρίση κοινωνική και πολυδιάστατη, κρίση σε όλα τα επίπεδα. Παίρνει σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη μας διαστάσεις τραγωδίας. Η φτώχεια, η εξαθλίωση, ο κοινωνικός αποκλεισμός είναι πλέον φαινόμενα που παίρνουν πανδημικά χαρακτηριστικά και βλέπουμε στην περιοχή μας κοινωνικές εξεγέρσεις. Εμείς θα λέγαμε δίκαιες. Και θα θέλαμε με αυτή την ευκαιρία και την παρουσία μας εδώ να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας σε όλους τους λαούς, σε όλους όσοι αγωνίζονται για ελευθερία, δικαιοσύνη και προκοπή. Και θα ήθελα κλείνοντας να μου δώσετε την ευκαιρία να εξάρω την σημαντική παρέμβαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου που μέσα από αυτή την οικουμενική οπτική πάντοτε αναλαμβάνει πρωτοβουλίες και δράσεις που αφορούν τα κρίσιμα μεγάλα προβλήματα των καιρών μας είτε αυτό έχει να κάνει με την καταπολέμηση της πείνας, της φτώχειας, των επιπτώσεων της διατροφικής κρίσης, είτε αυτό έχει να κάνει με την συμφιλίωση των λαών, τον διαθρησκειακό διάλογο, που είναι ιδιαίτερα χρήσιμος και κρίσιμος για την εποχή μας, είτε αυτό έχει να κάνει με τις πρωτοβουλίες για το μεγάλο ζήτημα της περιβαλλοντικής καταστροφής είναι πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις τις οποίες τιμούμε και ενθαρρύνουμε. Θα ήθελα λοιπόν να σας ευχαριστήσω για την τιμή που μας κάνατε να μας δεχθείτε και να ακούσετε τις σκέψεις μας πάνω στα κρίσιμα αυτά προβλήματα».

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΦΑΤΝΩΝ ΣΤΟΝ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΟ ΝΑΟ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ

φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας

Τό ἑσπέρας τῆς Τρίτης, 25^ης Ἰανουαρίου, ἡ Α.Θ.Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, μετέβη, μετά τῆς συνοδείας Αὐτοῦ, εἰς τόν ἐν Σταυροδρομίῳ ΡΚαθολικόν Ναόν τοῦ ἁγίου Ἀντωνίου τῆς Παδούης καί ἐκήρυξε τήν ἔναρξιν τῆς ὑπό τῶν πολιτικῶν ἀρχῶν τῆς ἐν Ἰταλίᾳ Ἐπαρχίας Trento διοργανουμένης ἐκθέσεως φατνῶν, μέ θέμα «Christmas Cribs From Trentino Italy», ὁμιλήσας καταλλήλως.

Ὁμιλία τῆς Α.Θ.Παναγιότητος εἰς τὴν ἔκθεσιν φατνῶν ἐξ Ἰταλίας
(25.01.2011)

Carissimi,

Vi siamo particolarmente grati per averci invitati a presenziare alla cerimonia di presentazione della mostra: “I Presepi Trentini a Costantinopoli”. Con gioiosa emozione contempliamo questi presepi qui giunti, nella Chiesa di Sant’Antonio di Padova, il mirabile discepolo del poverello di Assisi, autore del primo presepe. Nel suo intenso amore per Colui, che nato in Betlemme di Giuda “per noi uomini e per la nostra salvezza”, è stato deposto in una mangiatoia dalla Sempre Vergine Maria, la Madre che Lo ha generato, Francesco di Assisi ha così voluto avvicinare i suoi contemporanei al mistero della “natività secondo la carne” dell’Unigenito Figlio e Verbo di Dio e Salvatore del mondo intero. D’ora in poi, il presepe costituisce nella tradizione cristiana dell’Occidente, l’emblema della Natività divina.


Come possiamo anche noi adesso constatare uomini, animali e natura sono uniti, in inscindibile armonia, nei presepi proposti per contemplare il “mistero strano e paradossale”. Infatti, nel presepe, illuminato dalla stella che conduce i Magi a Cristo, questo “mistero strano e paradossale” è visibile: la grotta è il vero cielo, il trono dei Cherubini è la Vergine e la mangiatoia il luogo dove è stato deposto da Lei il bambino, l’incircoscrivibile Cristo Dio. Il Creatore è accolto, dunque, da tutta la creazione: uomini, animali e natura adorano, insieme alle schiere angeliche, il Creatore venuto a riscattarci dalla schiavitù della morte e del peccato.

Innanzi al presepe avvertiamo, pertanto, l’onere, sempre più pressante per l’umanità odierna, di adoperarci, insieme tutte le forze disponibili, per la pace e la salvaguardia del creato. In sintonia anche con l’innografia della nostra Chiesa Ortodossa, il presepe prosegue, dunque, da secoli a irradiare la luce della Natività de Nuestro Signore e Salvatore, negli animi stupiti di quanti contemplano questi capolavori della fede manifestata dagli allestitori dei presepi.

A tale riguardo non possiamo, certo, trascurare di rilevare come l’arrivo dei presenti presepi sia motivo di specifica letizia per questa nostra Città e la sua Chiesa, a causa della loro provenienza. In effetti, i presepi che oggi ammiriamo rendono manifesto il tenace attaccamento alle tradizioni, riscontrabile nelle vallate trentine, dove l’evangelizzazione è stata avviata dai santi Cappadoci Sisinio, Martirio e Alessandro, secondo la preziosa testimonianza di San Vigilio, il vescovo di Trento che ha consolidato il seme reso rigoglioso dal martirio, preziosa corona conseguita da quei santi missionari provenienti dal nostro Oriente cristiano.

Giunti da Trento a Costantinopoli i vostri presepi consolidano i vincoli della comune fede in Cristo, che ha unito San Vigilio, vescovo di Trento, a San Giovanni Crisostomo, nostro grande venerato predecessore sulla Cattedra patriarcale della Regina delle città. Da sedici secoli i legami che intercorrono tra le nostre Chiese locali sono fondati sul sangue dei vostri martiri evangelizzatori, nati in Cappadocia e rinati alla vita eterna nel Trentino. Il loro martirio assicura, ancora oggi, buoni frutti alle nostre Chiese, ovunque riunite in intensa preghiera, durante questa Settimana dell’Unità dei Cristiani. In realtà, in ogni tempo, quanti si dedicano ad opere gradite al Signore, continuano a ricevere doni anche dopo la loro partenza da questa vita terrena.

Luminoso esempio contemporaneo, proveniente dalla generosa cristianità trentina, è l’indimenticabile Chiara Lubich. Benchè abbia lasciato questo mondo, prosegue intensamente l’opera da lei avviata a promozione dell’unità dei cristiani e della pace tra tutti gli uomini, in conformità all’annuncio rivolto dagli angeli ai pastori. La causa del ristabilimento dell’unità tra le nostre Chiese sorelle ha particolarmente segnato il luminoso cammino di Chiara, da noi personalmente conosciuto, dagli anni dei nostri studi romani fino al termine della sua intensa giornata terrena. Di conseguenza ha costituito anche per noi un “raggio di sole” la recente visita ufficiale al Patriarcato Ecumenico di Maria Voce, nuova Presidente dei Focolari, preposta per tanti laboriosi anni al focolare di questa nostra Città. Anche in quella circostanza abbiamo felicemente constatato come il fuoco ecumenico acceso nei Focolari fondati dalla trentina Chiara Lubich continui a bruciare con arrestabile intensità.

Per i motivi brevemente indicati rendiamo grazie al Signore oggi qui, uniti con voi nella gioiosa contemplazione dei presepi, che invitano i nostri cuori ad elevarsi, insieme agli stupiti pastori, nella contemplazione di Cristo Dio nato a Betlemme. Voi comprendete come il messaggio trasmesso dal presepe non rientri per niente tra le emozioni umane. Infatti, non ha senso celebrare la nascita di Cristo se non allestiamo nei nostri cuori la mangiatoia per accogliere il Teantropo. Non trascuriamo pertanto il pressante invito trasmesso da questi eloquenti presepi: celebriamo veramente la Natività di Cristo mediante la conversione, in grado di purificare il nostro cuore, rendendolo così umile mangiatoia pronta ad accogliere Cristo venuto a salvarci.

Il Patriarca Ecumenico Bartolomeo.

ΣΥΝΕΔΡΟΙ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΦΟΡΟΥΜ ΣΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ

Ρεπορτάζ - φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας

Αντιπροσωπεία του Global Christian Forum δέχθηκε πριν λίγες ημέρες ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος στο Φανάρι. Η αντιπροσωπεία συνήλθε στην Κωνσταντινούπολη, στο πλαίσιο της προετοιμασίας της Β’ Ολομέλειας του διαχριστιανικού οργανισμου, η οποία θα πραγματοποιηθεί τον ερχόμενο Οκτώβριο στην Ινδονησία.

Εκ μέρους των μελών του Global Christian Forum μίλησε ο Μητροπολίτης Σασίμων Γεννάδιος, ο οποίος εξέφρασε την χαρά όλων για την συνάντηση τους με τον προκαθήμενο της Πρωτόθρονης Εκκλησίας της Ορθοδοξίας. Ο Μητροπολίτης Γεννάδιος παρουσίασε ένα προς ένα τα μέλη της Αντιπροσωπείας.

Ακολούθως ο Οικουμενικός Πατριάρχης απευθύνθηκε στους επισκέπτες του εκφράζοντας την χαρά του που συναντήθηκε «μετ’ αδελφών εν Χριστώ ορμωμένων εκ διαφόρων περιοχών της υφηλίου». Επίσης ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος έδωσε τα θερμά συγχαρητήρια του «επί τη ιδρύσει του νέου τούτου -εν σχέσει προς το Π.Σ.Ε. και το ΚΕΚ- οργανισμού της διαχριστιανικής κινήσεως». Υπενθύμισε δε ότι και ο ίδιος είχε ενεργό συμμετοχή στη διαχριστιανική κίνηση πριν από την εκλογή του στον Πατριαρχικό Θρόνο.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης σημείωσε ότι παρακολουθεί με ενδιαφέρον τις δραστηριότητες του Φόρουμ εξαίροντας την σύστασή του ως πρωτοβουλία «δια την προώθησιν της χριστιανικής ενότητος, ώστε να μη καταστή αύτη γράμμα κενόν και διακήρυξις επί θεωρητικού, μόνον, επιπέδου».

Στη συνέχεια χαρακτήρισε «ευλογημένην συγκυρίαν» την επίσκεψη της Αντιπροσωπείας κατά την εορτή του Μεγάλου Θεολόγου της Εκκλησίας Γρηγορίου του Ναζιανζηνού, τα λείψανα του οποίου, μαζί με αυτά του ετέρου μεγάλου Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, όπως υπενθύμισε, μετέφερε αυτοπροσώπως προ 7 ετών από την Ρώμη.
Υπενθύμισε επίσης την ανταλλαγή μεταξύ των Εκκλησιών Κων/πόλεως και Ρώμης επισκέψεων Αντιπροσωπειών τους στις Θρονικές Εορτές τους.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις περιβαλλοντικές πρωτοβουλίες του Οικουμενικού Θρόνου, όπως τα εν πλω συμπόσια και άλλες οικολογικές δραστηριότητες που ανέλαβε η Μητέρα Εκκλησία, στον Ακαδημαϊκό Διάλογο με τις άλλες μονοθεϊστικές θρησκείες, το Ισλάμ και τον Ιουδαϊσμό, ενώ εκτενέστερη αναφορά έκανε στις διαχριστιανικές πρωτοβουλίες και δραστηριότητες του Πατριαρχείου, υπενθυμίζοντας ότι είναι εκ των ιδρυτικών μελών του Π.Σ.Ε., και μετέχει ενεργώς εις το ΚΕΚ και το νεοσύστατο Global Christian Forum.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης τόνισε ότι «το Πατριαρχείον δεν διστάζει να μετάσχει του Διαλόγου και πάσης πρωτοβουλίας προαγούσης την αλληλογνωριμίαν και καλυτέραν κατανόησιν μεταξύ διαφόρων χριστιανικών παραδόσεων».
«Έκαστος παραμένει μεν πιστώς προσηλωμένος εις την εαυτού πίστιν και παράδοσιν, εν τούτοις υπάρχει αρκετός χώρος δια την συνάντησιν και την γνωριμίαν μεθ’ ετέρων χριστιανών και παντός ανθρώπου καλής θελήσεως» σημείωσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης.

Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΝΑΚΟΜΙΔΗΣ ΤΩΝ Ι. ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΟΥ ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ

φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας

Σύμφωνα με σχετικό δελτίο του Οικουμενικού Πατριαρχείου:

Ἐπί τῇ Ἑορτῇ τῆς Ἀνακομιδῆς τῶν ἱερῶν Λειψάνων τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Ἰωάννου, Ἀρχιεπισκόπου ΚΠόλεως τοῦ Χρυσοστόμου, ἅτινα φυλάσσονται ἀπό τινων ἐτῶν ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ, ἡ Α.Θ.Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐχοροστάτησεν ἐν αὐτῷ ἀπό τοῦ Παραθρονίου, κατά τόν Ἑσπερινόν τῆς Tετάρτης, 26^ης Ἰανουαρίου, καθ’ ὅν παρέστη συμπροσευχόμενος ὅμιλος προσκυνητῶν ἐκ τῆς ἐνορίας Ἁγίου Γεωργίου Λόφου Πιερίας, ὑπό τήν ἡγεσίαν τοῦ Αἰδεσιμ. Οἰκονόμου κ. Νικολάου Φωτίου, πρός οὕς ἀπηύθυνε πατρικούς λόγους, ὡς καί κατά τήν Θείαν Λειτουργίαν τῆς ἑπομένης, Πέμπτης, 27^ης ἰδίου. Ἐκκλησιάσθησαν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Θεοδωρουπόλεως κ. Γερμανός καί προσκυνηταί ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

Σύμφωνα με το τυπικό της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας τόσο κατά την εορτή της μνήμης του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου (13 Νοεμβρίου), όσο και κατά την εορτή της Ανακομιδής των ιερών του Λειψάνων (27 Ιανουαρίου) ο Πατριάρχης χοροστατεί από του παραθρονίου. Στον θρόνο του Πατριαρχικού Ναού τίθεται τιμητικώς η εικόνα του ιερού Χρυσοστόμου, ενώ ο Μ. Εκκλησιάρχης τοποθετεί δίπλα στην εικόνα και την ποιμαντορική ράβδο του αγίου. Οι ιερείς και οι διάκονοι που πρόκειται να λειτουργήσουν “λαμβάνουν καιρό” όχι από τον Οικουμενικό Πατριάρχη, αλλά από την ιερά εικόνα του αγίου, ο οποίος παραμένει πάντοτε ζωντανός στη μνήμη της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως.

Στον σολέα του Πατριαρχικού Ναού ετέθησαν προς προσκύνησιν υπό των πιστών τα λείψανα του μεγάλου ιεράρχου της Κωνσταντινουπόλεως, τα οποία, μαζί με τα λείψανα του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, επέστρεψαν στην Πόλη από τη Ρώμη στις 27 Νοεμβρίου 2004, χάρις στις ενέργειες του διαδόχου των αγίων ιεραρχών σημερινού Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου.

Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου
Ποίημα Μητροπολίτου Πέργης Εὐαγγέλου Γαλάνη

«Τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ... » ἦχος πλ. δ΄

Ἐπανευφραίνεται λαμπρῶς ἡ Ἐκκλησία,
ἐπὶ τῇ ἥξει τοῦ σεπτοῦ Σου Λειψάνου,
εἰς τὴν Πόλιν ἣν ἀξίως ἐποίμανας·
καὶ δοξάζει, τὸν οὐράνιον Δοτῆρα,
Ἰωάννη Πάτερ Χρυσόστομε,
ἀνακράζουσα, ἰδοὺ ὁ θρόνος Σου, Ἅγιε.

Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ

φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, επί τη μνήμη του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, χοροστάτησε χθες το απόγευμα στον Μ. Εσπερινό και σήμερα το πρωί στην Θ. Λειτουργία, στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι.

Κατά την Θ. Λειτουργία, την οποία τέλεσε ο Μ. Αρχιμανδρίτης Αθηναγόρας και διηκόνησε ο Πατριαρχικός Διάκονος Νήφων, παρέστησαν συμπροσευχόμενοι ο Μητροπολίτης Θεοδωρουπόλεως Γερμανός, κληρικοί της Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως και προσκυνητές από το εξωτερικό.

Στον σολέα του Πατριαρχικού Ναού ετέθησαν προς προσκύνησιν από τους πιστούς τα λείψανα του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, τα οποία, μαζί με τα λείψανα του επίσης Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, επεστράφησαν στην Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως από την Ρώμη στις 27 Νοεμβρίου 2004. Ήταν μια απόφαση του αειμνήστου Πάπα Ιωάννη - Παύλου Β', μετά από σχετικό αίτημα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, και τα ιερά λείψανα εκόμισε από τη Ρώμη στη Νέα Ρώμη ο διάδοχος των δύο Αγίων Ιεραρχών, ο σημερινός Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.


Για το γεγονός της επιστροφής των ιερών λειψάνων ο μουσικολογιώτατος Μητροπολίτης Πέργης Ευάγγελος συνέθεσε δύο απολυτίκια. Παραθέτουμε το του Αγ. Γρηγορίου

Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου
Ποίημα Μητροπολίτου Πέργης Εὐαγγέλου Γαλάνη

«Τὸν τάφον σου Σωτήρ... » ἦχος α΄

Ὁ μύστης τοῦ Θεοῦ καὶ δογμάτων ὁ κῆρυξ
Γρηγόριος ὁ νοῦς, θεολογίας τὸ κλέος,
Ἰδοὺ παραγίγνεται, ὡς παρήγορον Σκήνωμα,
συμπολίτης γάρ, ἀπὸ αἰώνων ὑπάρχων
καὶ φθεγγόμενος, πρὸ τοῦ ἰδίου Συνθρόνου,
ὡς θεῖον θησαύρισμα.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΚΑΝΑΔΙΚΗΣ ΓΕΡΟΥΣΙΑΣ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ

Ρεπορτάζ - φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας

Την ιδιαίτερη χαρά, τιμή και ευγνωμοσύνη του προς την Ορθόδοξη Εκκλησία και ξεχωριστά προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο εξέφρασε ο πρόεδρος της Καναδικής Γερουσίας Νoel A. Kinsella κατά την επίσκεψή του σήμερα στο Φανάρι.

Κατά τη συνάντησή του με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο η συζήτηση περιεστράφη γύρω από την Ορθόδοξη Εκκλησία στον πολυπολιτισμικό Καναδά, η οποία συμβάλλει στην δυναμική της και βρίσκεται στην δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου, στον διάλογο με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, καθώς ο Πρόεδρος τυγχάνει ρωμαιοκαθολικός, αλλά και στους άλλους διαλόγους που διεξάγει το Οικουμενικό Πατριαρχείο, και οι οποίοι συντελούν στην δημιουργία γεφυρών μεταξύ των λαών.

Επίσης ο Πατριάρχης αναφέρθηκε στις αγαθές σχέσεις που υπάρχουν μεταξύ του Οικουμενικού Πατριαρχείου και του Πάπα Βενεδίκτου ΙΣΤ', καθώς και ευρύτερα με τις άλλες Ρωμαιοκαθολικές Επισκοπές ανά τον κόσμο. Ο Καναδός πολιτικός θέλησε να πληροφορηθεί την κατάσταση της Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας στην Τουρκία από πλευράς πληθυσμού, δραστηριότητας και θρησκευτικής ελευθερίας.

Τον Πρόεδρο συνόδευαν δύο γερουσιαστές του Καναδά, οι James Cowon και Donalt Oliver από την συμπολίτευση και αντιπολίτευση. Κατά την συζήτηση τέθηκε το θέμα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, για το οποίο ο ένας εκ των γερουσιαστών ρώτησε ποια ήταν η δικαιολογία του κλεισίματός της. Ο Πατριάρχης εξηγώντας το ιστορικό της υπόθεσης υπογράμμισε τη μεγάλη αδικία της αναστολής της λειτουργίας της. Αναφέρθηκε στις δυσκολίες και στα προβλήματα με τις κοινοτικές περιουσίες που συνεχίζουν να υφίστανται χωρίς να παραλείψει να επισημάνει το γεγονός των θετικών βημάτων που έχουν γίνει, ενώ υπολείπονται πολλά άλλα που αναμένουν την επίλυσή τους.

Ο Πρόεδρος κάλεσε τον Πατριάρχη να επισκεφθεί επίσημα τον Καναδά, αν και ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας έχει ήδη επισκεφθεί την χώρα αυτή το 1998. Ο Πρόεδρος της Γερουσίας κάλεσε εκ δευτέρου τον Πατριάρχη να ξαναεπισκεφθεί τον Καναδά, προβάλλοντας μάλιστα το σκεπτικό ότι ο Ιδρυτής της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως Απόστολος Ανδρέας είναι ταυτοχρόνως και ένας εκ των Αγίων και Προστατών της Καναδικής Γερουσίας, του οποίου η ζωγραφική απεικόνιση δεσπόζει σε εναν απο τους τέσσερις κίονες στο εσωτερικό της αίθουσας συνεδριάσεών της.

Μετά την ανταλλαγή δώρων ο Πρόεδρος και οι γερουσιαστές άναψαν κερί στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου και ενημερώθηκαν για το ιστορικό του από τον Πατριαρχικό Διάκονο Νήφωνα.


«Ήταν για μένα μεγάλη τιμή που είχα την ευκαιρία να συναντήσω τον Παναγιώτατο. Είναι ένας πολύ σοφός άνδρας και ένας μεγάλος εκκλησιαστικός ηγέτης. Είναι πολύ σημαντικό για εμάς τους Καναδούς γιατί η χώρα μας είναι πολυπολιτισμική, και επίσης είναι μια χώρα όπου υπάρχουν πολλά δόγματα και οι Ορθόδοξες Κοινότητες σε όλη την χώρα είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του Καναδά. Τιμούμε την Ορθόδοξη Πίστη και Κοινότητα των Καναδών πολιτών που είναι μέλη της μεγάλης Κοινότητας των Ορθοδόξων Πιστών. Με την παρουσία τους κάνουν τον Καναδά πιο ισχυρό και ως Πρόεδρος της Γερουσίας και του Κοινοβουλίου του Καναδά, θεωρώ ότι είναι απαραίτητο όποτε έχουμε την ευκαιρία να συναντιόμαστε με ηγέτες των Καναδικών Θρησκευτικών Κοινοτήτων όπως είναι ο Οικουμενικός Πατριάρχης», δήλωσε ο Πρόεδρος του Καναδικού Κοινοβουλίου.