 |
| Φωτογραφία: Νίκος Μαγγίνας |
Μ.Γ. ΒΑΡΒΟΥΝΗΣ
Καθηγητής Λαογραφίας Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
Άρχων Προστάτης των Γραμμάτων της Α.Μ.τ.Χ.Ε.
Αποκλεισμένος τα φετινά Χριστούγεννα στο σπίτι από τον φόβο του κορονοϊού και την κακή πρακτική της μη τήρησης των υπεσχημένων μέτρων, παρακολούθησα τη θεία λειτουργία των Χριστουγέννων από την τηλεόραση και επέλεξα, όπως και το Πάσχα, να συμμετάσχω ηλεκτρονικά και εν τέλει νοητικά στην χριστουγεννιάτικη λειτουργία που τελέσθηκε στο Φανάρι, στον πάνσεπτο ιερό ναό του αγίου Γεωργίου του τροπαιοφόρου, όπου στο μυστήριο των μυστηρίων προεξήρχε η ΑΘΠ ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, ενώ συλλειτούργησαν οι μητροπολίτες Μύρων Χρυσόστομος, Ικονίου Θεόληπτος, Καλλιουπόλεως και Μαδύτου Στέφανος και Κυδωνιών Αθηναγόρας.
Την Πατριαρχική Απόδειξη για την εορτή των Χριστουγέννων, μεστή νοημάτων και με ουσιαστική ελπίδα για τον εμπερίστατο άνθρωπο, χωρίς κανενός είδους αποδείξεις και δήθεν επιστημονικούς λογαριασμούς – άγευστους και επιστήμης και θεολογίας - ανέγνωσε κατά την τάξη ο Αρχιγραμματέας της Αγίας και Ιεράς Συνόδου, αρχιμανδρίτης Ιωακείμ, ενώ εκκλησιάστηκαν Άρχοντες Οφφικιάλιοι της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, η Γενική Πρόξενος της Ελλάδος στην Πόλη, κα Γεωργία Σουλτανοπούλου, ο Γενικός Πρόξενος της Ουκρανίας στην Πόλη, κ. Oleksandr Gaman με συνεργάτες του, καθώς και πιστοί από την Πόλη, τηρουμένων, πραγματικά, ουσιαστικά και όχι μόνο στα λόγια, των μέτρων προφύλαξης από την πανδημία.
Ήταν μια πραγματική χριστουγεννιάτικη μυσταγωγία, μεγαλοπρεπής μέσα στην ιεροπρεπή της λιτότητα. Λειτουργική παρουσία μιας Εκκλησίας που δεν φανατίζεται και δεν φλυαρεί, που δεν πληγώνεται από την πολυλογία και την πολυκεφαλία της, αλλά η οποία εξαρχής αντιμετώπισε την πανδημία της Covid-19 ως αυτό που πράγματι είναι, από πνευματική άποψη: ένα επιτίμιο από το Θεό απέναντι στον αυτοθεωρούμενο ως πανίσχυρο, μέσα στο τρωτό τεχνολογικό του περίβλημα – άνθρωπο, ένα επιτίμιο που πρέπει να μας οδηγήσει σε μετάνοια και αυτοσυναίσθηση. Άλλωστε δεκαετίες τώρα το Οικουμενικό Πατριαρχείο μιλάει για την ανάγκη σεβασμού του φυσικού περιβάλλοντος, για το αμάρτημα που διαπράττει ο άνθρωπος καταστρέφοντας το έξοχο δημιούργημα του Θεού, και για την ανάγκη στροφής της ανθρωπότητας και πνευματικότερης αντιμετώπισης των σχέσεών μας με τη φύση και τον κόσμο.