Επευφημίες και Δοξολογίες στην Πόλη II (Ηχητικό ντοκουμέντο)

Δρ Αντώνιος Χατζόπουλος
Άρχων Ιερομνήμων της Μ.τ.Χ.Ε.

Σημαντικά γεγονότα στην Πόλη, έδιναν αφορμή στους μουσικούς για την περαιτέρω συγγραφή και σύνθεση επαινετικών ύμνων. Έχουμε έτσι πολλές νέες μουσικές συνθέσεις Πολυχρονισμών αλλά και εγκωμιαστικών ύμνων και ωδών κατά το 19ο αιώνα, αλλά και κατά τον 20ό. Τώρα μαζί με τους Άρχοντες εξυμνούνται σημαντικά πολιτικά γεγονότα, αλλά και οι Ευεργέτες του Γένους. Οι στίχοι και οι μουσικές συνθέσεις προσλαμβάνουν διάφορες ονομασίες, όπως Ωδή, Παιάν, Διθύραμβος. Το 1901 ο «Όμιλος Φιλομούσων Νέων» του Βαφεοχωρίου της Πόλης αναθέτει σύνθεση νέου πολυχρονισμού στο μουσικό Γεώργιο Παχτίκο για το συντοπίτη τους Πατριάρχη Ιωακείμ τον Γ΄[ Γ. Παχτίκου, Ασματολογικά, Μουσική (1912), Κωνσταντινούπολη, σελ.59]. Το 1912, είχε μελοποιηθεί σε πρώτο ήχο ο «Ύμνος του Οθωμανικού Συντάγματος», [η πρώτη του στροφή:«Ζήτω, ζήτω η πατρίς μας, ζήτω η ελευθεριά. Σαν αγαπημέν’ αδέλφια, της Πατρίδος τα παιδιά», Ανωνύμου, Ύμνος του Οθωμανικού Συντάγματος (σε βυζαντινή και ευρωπαϊκή παρασημαντική), Μουσική (1912), σελ.11 και 21]. Ο Παχτίκος είχε μελοποιήσει και μία Ωδή για τον Παύλο Στεφάνοβικ-Σκυλίτση, που είχε ανοικοδομήσει την Θεολογική Σχολή της Χάλκης [Γ. Παχτίκου, Ωδή εις Παύλον Στεφάνοβικ Σκυλίτσην ανοικοδομούντα την εν Χάλκη Θεολογικήν Σχολήν, Εκκλησιαστική Αλήθεια (ΕΑ), 20(1896-1897), στο τέλος του τόμου]. Σε εορτή της Μουσικής Σχολής του Εκκλησιαστικού Μουσικού Συλλόγου Κωνσταντινουπόλεως ψάλλεται για πρώτη φορά ο «Πατριαρχικός Παιάν» και ο «διθύραμβος εις τους δωρητάς και ευεργέτας» του Συλλόγου, από χορωδία τριακονταμελή των δύο τελευταίων τάξεων, την οποία διευθύνει ο Ιάκωβος Ναυπλιώτης [Aνωνύμου, Σχολή της Εκκλησιαστικής Μουσικής, Ε.Α.28(1904), σελ. 237]. Ο δε Γεώργιος Σαρανταεκκλησιώτης είχε μελοποιήσει Ωδή, που αποτελούνταν από τρεις Οίκους στα ελληνικά και μία επωδό στα τουρκικά, για τον Σουλτάνο Απδουλχαμίτ, [Π. Κητζανίδου, Μουσικόν Απάνθισμα, Εν Κωνσταντινουπόλει, 1870, σελ. 247-250]. Η Ωδή παρατίθεται παρακάτω.

Ο Μουσικολογιώτατος και Σεβ. Μητροπολίτης Καλλιουπόλεως και Μαδύτου κ. Στέφανος είχε την ευγενή καλοσύνη να μου στείλει φωτογραφίες και ηχητικό ντοκουμέντο του πρεσβ. Ιωάννη Γαλάνη (+1979), πατρός του αοιδίμου Μητροπολίτου Πέργης Ευαγγέλου, όπου ο π. Ιωάννης ψάλλει πολυχρονισμό του Σουλτάνου: 

"Τον Οσμανιδών το κλέος και την δόξαν των Σουλτάνων, πας αιών αρχαίος, νέος ύμνησε διά παιάνων. Όθεν έθνος, πάσα γλώσσα τον Θεόν υμνολογείτο, εν ωδαίς αναβοώσα ζήτω ο Σουλτάνος ζήτω, ζήτω ο Σουλτάνος ζήτω, ζήτω!".

 

Δέηση για την θεραπεία των ασθενών και όλων όσοι δοκιμάζονται από την πανδημία ανέπεμψε ο Οικουμενικός Πατριάρχης

Δέηση υπέρ της θεραπείας των ασθενών και της ενίσχυσης όλων όσοι δοκιμάζονται από την Πανδημία, ανέπεμψε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, σήμερα, Κυριακή των Μυροφόρων, 3 Μαϊου 2020, στο παρεκκλήσιο του θαυματουργού Αγιάσματος στην Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής Βαλουκλή.

Το κείμενο της Δεήσεως είχε συνταχθεί ειδικά για τον σκοπό αυτό και αναγνώστηκε μετά την Θεία Λειτουργία, που τελέστηκε στο Καθολικό της Μονής, ιερουργούντος του Μητροπολίτου Φιλαδελφείας Μελίτωνος, με τον Οικουμενικό Πατριάρχη και τον Μητροπολίτη Σασίμων Γεννάδιο, υπεύθυνο της Μονής, να παρίστανται συμπροσευχόμενοι από το Ι.Βήμα.

Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με παλαιά παράδοση, κάθε χρόνο, κατά την Κυριακή των Μυροφόρων, τελείται, στην ιστορική αυτή Ι.Μονή, Πατριαρχική και Συνοδική Θεία Λειτουργία, κάτι που δεν συνέβη εφέτος, ύστερα από απόφαση του Παναγιωτάτου, λόγω των εν ισχύει μέτρων για την αποτροπή της διασποράς του Κορωνοϊού και των συνακόλουθων περιορισμών στις μετακινήσεις. 

Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗ: "ΜΙΑ ΝΥΞ ΕΙΣ ΤΟ ΚΑΛΙΝΤΕΡΙ ...ΜΕΤΑΞΥ ΝΕΟΧΩΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΩΝ..."

Μια νυξ εις το Καλιντέρι (1885-1886;)

Από το βιβλίο: Κ.Π. Καβάφης, Τα πεζά (1882;-1931), Φιλολογική επιμέλεια Mιχάλης Πιερής, Ίκαρος Εκδοτική Εταιρία, 2003. 

Διαβάζει η ποιήτρια Ιουλίτα Ηλιοπούλου. 

Από την εκδήλωση "Ο Καβάφης της Συρίας και της Μέσης Ανατολής", που παρουσίασε το Καλλιτεχνικό Σύνολο "Πολύτροπον" στον πολυχώρο "Αγγέλων Βήμα" στην Αθήνα, στις 14 Οκτωβρίου 2015, στο πλαίσιο της διοργάνωσης "Το μικρό Παρίσι των Αθηνών". 

Σχεδιασμός: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος. 

Το πεζό του Καβάφη συνοδεύεται από πρωτότυπη μουσική του συνθέτη Λεωνίδα Κανάρη.
Τραγουδούν: Δάφνη Πανουργιά, Παναγιώτης Ανδριόπουλος. 

Πιάνο: Πέτρος Μπούρας

Ο Αρχιεπίσκοπος Καναδά Σωτήριος στον «Ε.Κ.» για την κατάσταση στον Καναδά λόγω κορωνοϊού

Ο Πρωθυπουργός του Οντάριο Doug Ford με τον Αρχιεπίσκοπο Καναδά Σωτήριο
στα Κεντρικά Γραφεία της Αρχιεπισκοπής. Φωτογραφία: Αρχιεπισκοπή Καναδά

Του Θεοδώρου Καλμούκου 

ΒΟΣΤΩΝΗ. Τη διαβεβαίωση ότι «δεν θα αφήσουμε να πεινάσει κανείς» έκανε ο Αρχιεπίσκοπος Καναδά Σωτήριος μιλώντας στον «Εθνικό Κήρυκα» για την κατάσταση που επικρατεί στον Καναδά λόγω κορωνοϊού. Παρά το γεγονός ότι ο Καναδάς έχει πολύ καλά κοινωνικά προγράμματα βοηθείας, ο Αρχιεπίσκοπος τόνισε πως «η Ιερά μας Αρχιεπισκοπή βοηθά τους εμπερίστατους διά μέσου των κοινωνικών της υπηρεσιών και των τμημάτων Φιλοπτώχου Αδελφότητας» και επανέλαβε πως «δεν θα αφήσουμε να πεινάσει κανείς». 

Τονίζεται ότι ο Καναδάς δεν έχει πληγεί πολύ από τον ιό, ενώ τα κρούσματα ανάμεσα στην Ομογένεια είναι λίγα, όπως είπε ο Αρχιεπίσκοπος. 

Τα εκκλησιαστικά προγραμματισθέντα έχουν αναβληθεί, συμπεριλαμβανομένων και των χειροτονιών των τριών εψηφισμένων Βοηθών Επισκόπων, αλλά και οι εκδηλώσεις αποφοίτησης της Θεολογικής Ακαδημίας που επρόκειτο να γίνουν τον Μάιο έχουν μετατοπιστεί για τον Οκτώβριο. Ο Αρχιεπίσκοπος υπογράμμισε πως «τα μαθήματα γίνονται κανονικά διά μέσου διαδικτύου».

Ολόκληρη η συνέντευξη έχει ως εξής:

Ανάγκη αναδιοργάνωσης της Αρχιεπισκοπής Αμερικής

Του Θεόδωρου Καλμούκου

Τώρα που έχει προχωρήσει αρκετά η ανασυγκρότηση του εκκλησιαστικού μας βίου με την ηγεσία και τις πρωτοβουλίες του Αρχιεπισκόπου Ελπιδοφόρου, είναι καιρός να γίνει σοβαρή σκέψη για αναμόρφωση, αλλαγή και αναθεώρηση της δομικής διοικητικής συγκρότησης της Αρχιεπισκοπής. Ομιλώ ευθέως για κατάργηση του σημερινού περίεργου συστήματος των Μητροπόλεων, το οποίο κατά κοινή ομολογία όχι απλώς έχει αποτύχει παταγωδώς καθότι αντί να λύνει προβλήματα δημιουργεί πλείστα όσα, αλλά συνάμα είναι πολυέξοδο, πολυδάπανο και «επικίνδυνο» για την ίδια την ενότητα και συνοχή της Εκκλησίας μας εν Αμερική. 

Υπάρχουν δυστυχώς κάποιοι ιεράρχες οι οποίοι δεν έχουν συνειδητοποιήσει πως η τοπική Εκκλησία της Αμερικής, ούσα μία, ενιαία και αδιαίρετη Εκκλησιαστική Επαρχία του Οικουμενικού Θρόνου και μάλιστα η πλέον μεγαλύτερη και επιφανέστερη, έχει Πρώτον, κι αυτός είναι ο Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος ο και Εξαρχος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο μόνος κυρίαρχος Επίσκοπος και ποιμενάρχης απάσης της τοπικής Εκκλησίας της Αμερικής. 

Αν και το έχω επισημάνει στο παρελθόν ουκ ολίγες φορές, το γράφω για άλλη μία φορά πως οι υπάρχουσες Μητροπόλεις δεν είναι αυτόνομες και αυτοδιοίκητες, αλλά υπάγονται και εξαρτώνται από την Αρχιεπισκοπική Αμερικής. Μ’ άλλα λόγια πιο απλά οι Μητροπόλεις δεν αποτελούν ξεχωριστές Εκκλησιαστικές Επαρχίες. Η μόνη Εκκλησιαστική Επαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου είναι η Αρχιεπισκοπή Αμερικής με μόνο ποιμενάρχη -το τονίζω αυτό- τον Αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο. 

Η ΕΚ ΝΕΟΥ ΑΝΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΚΑΜΠΑΝΑΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΤΕΝΕΔΟ

Τα Διοικητικά συμβούλια, του Συλλόγου Τενεδίων "Ο ΤΕΝΝΗΣ" και του Συλλόγου Απανταχού Τενεδίων "ΤΟ ΚΟΙΝΟΝ ΤΩΝ ΤΕΝΕΔΙΩΝ", εκφράζουμε τις θερμότερες ευχαριστίες προς το Τουρκικό Κράτος και ιδιαίτερα προς τον Έπαρχο κ.Ibrahim Gultekin, τον Διευθυντή της Υπηρεσίας Βακουφίων του Balikesir κ. Muhamet Sakir και την Διευθύντρια Μελετών Αναστύλωσης Μνημείων της Κωνσταντινούπολης Dr. Olcay Aydemir αλλά και κάθε υπηρεσιακού παράγοντα, για την εκ νέου ανέγερση του καμπαναριού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Τενέδου με έξοδα της Τουρκικής Δημοκρατίας. 

Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ ΣΤΗΝ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΧΑΛΚΗΣ (ΦΩΤΟ)

Σήμερα, Κυριακή των Μυροφόρων (3-5-2020), τελέστηκε η Θεία Λειτουργία στο Καθολικό της Ι. Μονής Αγίας Τριάδος Χάλκης - όπου και η Θεολογική Σχολή - χοροστατούντος του Ηγουμένου, Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Αραβισσού κ. Κασσιανού.

Η Θ. Λειτουργία τελέστηκε κεκλεισμένων των θυρών για τους πιστούς, λόγω των περιοριστικών μέτρων της πανδημίας του κορωνοϊού. 

Παραθέτουμε χαρακτηριστικά στιγμιότυπα.

Σταύρου Φωτίου: Ζωή εναντίον θανάτου

Τoυ Σταύρου Σ. Φωτίου 

Καθηγητή Πανεπιστημίου Κύπρου

Ιδρυτικού Μέλους της Κυπριακής Ακαδημίας

Η δοκιμασία την οποία η όλη ανθρωπότητα υφίσταται από την επέλαση του κορωνοϊού Κόβιτ 19 επανέφερε στο προσκήνιο τα μεγάλα υπαρξιακά ερωτήματα, την απορία για το νόημα της ύπαρξης. Ανάμεσα σε άλλα, η νέα πανδημία θύμισε στους πάντες ότι ο άνθρωπος είναι θνητός, υπόκειται στη φθορά και τον θάνατο. Το μόνο γεγονός, που όλοι οι άνθρωποι γνωρίζουν ότι κάποια στιγμή θα τους συμβεί, είναι ο θάνατος. 

Με την είσοδό του στον κόσμο ο άνθρωπος υπόκειται όχι μόνο θετικά αλλά και αρνητικά στον χώρο και στον χρόνο, στον χωρόχρονο. Θετικά, αφού μέσα σε συγκεκριμένο χώρο και χρόνο βιώνει βαθείς διαπροσωπικούς δεσμούς, γεύεται τον γλυκασμό της ύπαρξης. Ταυτόχρονα, όμως, ο χώρος και ο χρόνος λειτουργούν αρνητικά, τον χωρίζουν από τους άλλους: ένας που βρίσκεται στη Λευκωσία δεν μπορεί να έχει φυσική επαφή με έναν που βρίσκεται στη Λάρνακα γιατί μεταξύ τους υπάρχει χώρος, που χωρίζει και δημιουργεί απόσταση• ένας που γεννήθηκε το 1959 δεν μπορεί να έχει φυσική επαφή με έναν που γεννήθηκε το 1759 γιατί μεταξύ τους υπάρχει χρόνος, που χωρίζει και δημιουργεί διάσταση. Ο άνθρωπος είναι ψυχοσωματικός. Το σώμα του είναι η γέφυρα αλλά και τα όριά του στις σχέσεις του με τον συνάνθρωπο. Με το σώμα έρχεται σε φυσική επαφή με τους άλλους και, συνάμα, το σώμα δεικνύει τα όριά του, με αυτό κάθε συγκεκριμένος άνθρωπος καταλαμβάνει ένα χωρόχρονο που την ίδια στιγμή δεν μπορεί να καταλάβει κανένας άλλος. 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ ΡΩΜΙΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΕΝ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΡΙΚ (ΒΙΝΤΕΟ)

Ο Λάκης Βίγκας με την κ. Ελένη Κωνσταντινίδου, στο Νιχώρι.

Ρωμιοί της Πόλης στην κάμερα του ΡΙΚ (Κύπρου) για την πανδημία του κορωνοϊού. 

Νιχωρίτες και άλλοι μιλάνε για την καθημερινότητα της πανδημίας και για την στήριξη των ευπαθών ομάδων με διάφορες δράσεις από εθελοντές.

Ἐκκλησιαστικὴ Βυζαντινὴ Μουσική: Παράδοσις καὶ ὕφος στὴν Κωνσταντινούπολη

Ὑπὸ Μητροπολίτου Πέργης Εὐαγγέλου (Γαλάνη)

Ὅταν ὁ Ἰάκωβος Ναυπλιώτης ἔψαλε στὸ Μητροπολιτικὸ ναὸ τῶν Ἀθηνῶν, ὕστερα ἀπὸ ἑξήντα τιμημένα χρόνια στὰ ἀναλόγια τοῦ πατριαρχικοῦ ναοῦ τοῦ Φαναρίου, ὁ «Δάσκαλος», παρὰ τὴν ἡλικία του, συγκλόνισε τὰ πλήθη. Ὁ Τύπος τὸν ἔκρινε διαφορετικὰ καὶ ποικιλότροπα, ὁρισμένοι δὲ τὸν εἶδαν σὰν γίγαντα τῆς «Πατριαρχικῆς μουσικῆς παραδόσεως». Καὶ ἡ Σοφία Σπανούδη τότε ἔγραφε, ὅτι «ἡ Ἀθήνα ἄκουσε τὸν κυρίαρχο τοῦ μεγάλου βυζαντινοῦ ὕφους, μὲ τὴ γνησιότερη σφραγίδα».

Θὰ ἐγκύψω ἀκαδημαϊκὰ σ᾽ αὐτὴ τὴ «γνήσια σφραγίδα», ἐξετάζοντας μὲ πολλὴ συντομία τὴ βασικὴ αἰτία αὐτοῦ τοῦ θρύλου «τῆς παραδόσεως καὶ τοῦ ὕφους», ποὺ κατὰ τὴ γνώμη μου ὀφείλεται σὲ τρεῖς οὐσιώδεις παράγοντες:

1. Στὴν ἰδιάζουσα ἔννοια ποὺ ἀπέκτησε ἡ «παράδοσις» γενικὰ στὴ Βασιλεύουσα.

2. Στοὺς εἰδικοὺς λόγους ποὺ τὴ δημιούργησαν καὶ τὴ συγκράτησαν στὴν ἐπιβλητική της θέση.

3. Στὶς ἰδιαίτερες συνθῆκες ζωῆς τοῦ Ῥωμῃοῦ μετὰ τὴν Ἅλωση.

Τὴ μελέτη μου αὐτὴ τὴν ἀφιερώνω στοὺς ὁμόψυχους ἀποφοίτους τῆς Ἱερᾶς Θεολογικῆς Σχολῆς Χάλκης, γιὰ τὴν Ἐπετηρίδα ποὺ ἑτοιμάζουν μέσα στὸν κύκλο τῆς Ἑστίας των στὴν Ἑλλάδα.

1.- Η ΙΔΙΑΖΟΥΣΑ ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ «ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΣ» ΣΤΗ ΒΑΣΙΛΕΥΌΥΣΑ

Ὅταν μιλοῦμε γενικὰ γιὰ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἢ γιὰ τὸ Φανάρι, ἡ σκέψη μας αὐθόρμητα καταλήγει στὴν ἰδέα του «ἄκρως ἱεροῦ» καὶ τοῦ «ἀμετακίνητου». Βλέπουμε τοὺς πιστούς του ἀφοσιωμένους στὸ «Στήκετε καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις, ἅς ἐδιδάχθητε». Μὲ ἀλλὰ λόγια, μιλώντας γιὰ τὴ Μεγάλη τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία, ἔχουμε προκαταβολικὰ τὸ δεδομένο, ὅτι ἀκολούθησε καὶ ἀκολουθεῖ μία ἐφαρμογὴ βιώματος μὲ στεῤῥότητα στὰ καθιερωμένα, καὶ ὁ νοῦς μας συγκλονίζεται ἀπὸ τὴν ἰδέα καὶ τὴν πραγματικότητα ἑνὸς θεσμοῦ, ποὺ ὁ σεβασμὸς καὶ ἡ ἀκτινοβολία του, ἀπὸ καταβολῆς του, ὀφείλονται σὲ μία Ἱερὴ καὶ φανατικὴ θὰ λέγαμε προσήλωση στὸ κατεστημένο.

Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, μέσα στοὺς αἰῶνες τῆς πολυκύμαντης ἱστορίας του, ἀκολούθησε ὑποχρεωτικὰ μία «Τάξη» καὶ ἕνα «Τυπικό», ποὺ ἡ πιστὴ ἐφαρμογή τους, μαζὶ μὲ τὴν ἀδιαφιλονίκητη ἀξία καὶ ἀνωτερότητά τους, ἀποτέλεσαν τὸν συνεκτικὸ δεσμὸ ἀνάμεσα στὶς ἐποχές, τὰ πρόσωπα καὶ τὶς ποικίλες ἐκφάνσεις τῆς ζωῆς τοῦ Φαναρίου. Στὴν ἐκκλησιαστικὴ γλώσσα, ἡ κατάσταση αὐτὴ λέγεται «παράδοσις». Γιατί ὅλη ἡ ἀξία της ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ πόσο θὰ περιέλθει ἀκέραια στοὺς ἐπιγόνους. Κι᾽ ἔχει τὴν ἔννοια ἀκόμη τῆς ἐξασφαλίσεως ἑνὸς θησαυροῦ - τοῦ κατεστημένου - ἀπὸ γενεὰ σὲ γενεά.

Τέχνη στην εποχή Covid-19 από την Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης (Βίντεο)

Συνομιλώντας με τους φίλους της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης για την επικαιρότητα εν καιρώ Κορωνοϊού. 

Η Τέχνη είναι μία ειδική δραστηριότητα της κοινωνικής ζωής, που άμεσος σκοπός της είναι η δημιουργία και η έκφραση του ωραίου. Πώς αντιλαμβάνεται, όμως, το άσχημο (ως κακό) και στην προκειμένη περίπτωση την πανδημία; Όπως το θέτει ο William Butler Yeats (1865 – 1939) μπορούν «οι τέχνες να ονειρεύονται όσα είναι να έρθουν;» (“The arts lie dreaming of what is to come”). Μπορεί η Τέχνη να βοηθήσει τον άνθρωπο; 

Συζήτηση του Διευθυντή της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης, Δρα Κωνσταντίνου Ζορμπά, με τον πρώην Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής Αθηνών, Εικονογράφο-Ζωγράφο, Δρα Γεώργιο Κόρδη.

Ο ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΥΨΩΜΑΘΕΙΩΝ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ

Εν μέσῳ της πανδημίας του κορωνοϊού, ο Μορφωτικός Σύνδεσμος Υψωμαθείων συνεχίζει την ποικιλότροπη φιλανθρωπική του δραστηριότητα. 

Πριν δύο εβδομάδες, διένειμε με δικά του έξοδα πακέτα προς τους πιστούς της Περιφερείας και άλλων περιοχών της Πόλης, οι οποίοι δυσκολεύονται να εξέλθουν από τις οικίες τους. Επίσης, την Τετάρτη, 29 Απριλίου, ο Σύνδεσμος σε συνεργασία με την Εταιρεία "FLO", δώρησε 100 ζευγάρια υποδημάτων στον Διευθυντή του Νοσοκομείου Cerrahpaşa Ελλογ. Καθηγητή κ. Zekai Kutlubay, τα οποία θα διατεθούν για τις ανάγκες του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού της Μονάδας Εντατικής θεραπείας του Νοσοκομείου, και ευχαρίστησε θερμά τον κ. Kutlubay για το συντελούμενο, κατά τη δύσκολη για τη χώρα και για όλη την ανθρωπότητα αυτή περίοδο, θεάρεστο έργο των στελεχών του Νοσοκομείου. 

Την Παρασκευή, 1η Μαΐου, ο Σύνδεσμος σε συνεργασία με την Ερυθρά Ημισέληνο, διένειμε πακέτα στους Ορθοδόξους πιστούς της περιοχής Φατίχ. 

Επευφημίες και Δοξολογίες στην Πόλη

Δρ Αντώνιος Χατζόπουλος

Άρχων Ιερομνήμων της Μ.τ.Χ.Ε.

Ήδη από τον 6ο αιώνα μαρτυρούνται επευφημίες, δοξολογίες και εγκωμιασμοί των Ρωμαίων Αυτοκρατόρων και των Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως. Οι εγκωμιαστικοί αυτοί στίχοι που ψάλλονταν εμμελώς σε τελετές και είναι γνωστοί τις περισσότερες φορές ως Πολυχρονισμοί, βρίσκονταν στο επίκεντρο των τελετουργιών της βασιλικής βυζαντινής αυλής, εντός αλλά και εκτός του ιερού ναού. 

Οι Πολυχρονισμοί αυτοί συνεχίζουν να υπάρχουν καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, καθώς επίσης και κατά την περίοδο της Οθωμανικής κυριαρχίας. Το περιεχόμενο αυτών των εγκωμιαστικών στίχων είναι ποικίλο, όπως διαφορετικές είναι και οι τελετουργικές διατάξεις, εντός των οποίων αυτοί ψάλλονται. Όπως ήταν φυσικό, οι Πολυχρονισμοί που απευθύνονται στον Πατριάρχη παραμένουν σε χρήση και κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, αυτοί όμως του Αυτοκράτορα, αντικαθίστανται τώρα από τον Πολυχρονισμό προς τον εκάστοτε Σουλτάνο των Οθωμανών. Σ’αυτόν τώρα αναπέμπονται πλέον τα πολυχρόνια και οι δεήσεις, που πριν την Άλωση της Πόλης προορίζονταν για το Βασιλιά. 

Το περιεχόμενο αυτών των πάσης φύσεως Πολυχρονισμών που απευθύνονται στο Σουλτάνο, είναι, όπως ήταν φυσικό, εντελώς διαφορετικό από αυτό των Αυτοκρατόρων, η γλώσσα του στίχου είναι πολλές φορές και η τουρκική, ή η ελληνική και η τουρκική μαζί, τα δε μουσικά μέλη είναι τονισμένα με βάση τους εκκλησιαστικούς ήχους, όπως και παλαιότερα.

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΤΗΝ ΟΛΑΝΘΙΣΤΗ ΙΜΒΡΟ

Καλή Πρωτομαγιά, με στεφάνια από την Ίμβρο, τη επιμελεία του Σεβ. Μητροπολίτου Ίμβρου και Τενέδου κ. Κυρίλλου και των συνεργατών του. 

"Η ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ" ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΡΝΗΛΙΑ ΤΣΕΒΙΚ - ΜΠΑΪΒΕΡΤΙΑΝ

Η Πόλη της καρδιάς μας 

Αναμνήσεις και βιώματα από τις δεκαετίες του '70 και του '80. 

Η Κορνηλία Τσεβίκ - Μπαϊβερτιάν με το νέο της βιβλίο, που μόλις κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Τσουκάτου, μας περιγράφει τη ζωή στην Κωνσταντινούπολη σε μία δύσκολη εποχή για την ομογένεια. 

Στο οπισθόφυλλο διαβάζουμε: 

Η ζωή μας κατρακύλησε μαγικά σε έναν καμβά με πολλά χρώματα της Ανατολής, σε αντανάκλαση με το παιχνίδισμα του φωτός της Κωνσταντινούπολης. Γκρίζοι και παγεροί οι χειμώνες, με λύπες και στεναγμούς. Ηλιόλουστα και θερμά τα καλοκαίρια, με απερίγραπτες χαρές κι ευτυχίες. Ήταν οι αλλοτινοί χρόνοι που πέρασαν, αλλά και συνετέλεσαν στο ξετίναγμα μιας γενεάς. Της δικής μας γενεάς. Ήταν μια διαδρομή, όπως όλες οι άλλες. Χωρίς επιστροφή...

Η φιλόλογος Κορνηλία Τσεβίκ - Μπαϊβερτιάν μας έχει δώσει δύο ακόμα σημαντικά Πολίτικα πονήματα: "Το ζήτημα της γλώσσας στην Κωνσταντινούπολη" (αφορά στο έργο της πρωτοπόρου του δημοτικισμού Aλεξάνδρας Παπαδοπούλου) και "Κωνσταντινουπολίτικη προσωπογραφία" (μια καταγραφή της «προφορικής ιστορίας» των Ρωµιών της Πόλης, με συνεντεύξεις που πραγµατοποιήθηκαν σε ευρύ φάσµα Οµογενών της Πόλης και της διασποράς).