Ο ΚΑΤΗΧΗΤΗΡΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΗΧΗΤΗΡΙΟΣ 

ΕΠΙ Τῌ ΕΝΑΡΞΕΙ 

ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ 

+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ 

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ 

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ - ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ 

ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ 

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, 

ΧΑΡΙΣ ΕΙΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ 

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, 

ΠΑΡ᾿ HΜΩΝ ΔΕ ΕΥΧΗ, ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΗΣΙΣ 

* * * 

Ἀδελφοί καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ εὐλογημένα, 

Διὰ τῆς χάριτος καὶ τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ εἰσερχόμεθα ἀπὸ τῆς αὔριον εἰς τὸ στάδιον τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, τῆς καταλληλοτέρας περιόδου διὰ τὴν στροφὴν τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς, τῆς ἰδικῆς μας ψυχῆς, πρὸς τὸν Κύριον. 

Ἡ περίοδος αὐτὴ εἶναι μία διαρκὴς κατάνυξις ἐνώπιον τοῦ ἐκτυλισσομένου καθ᾿ ἡμέραν μυστηρίου τοῦ Θεοῦ, τοῦ μυστηρίου τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου. Διὰ τοῦτο ἡ παρεχομένη εἰς ἡμᾶς εὐκαιρία τῶν Ἱερῶν Νηστειῶν ἔχει ἓν ἰδιαίτερον χαρακτηριστικόν: τὴν ἀνάνηψιν καὶ τὴν νῆψιν τῆς ψυχῆς, ἡ ὁποία καλεῖται ἰδιαιτέρως κατὰ τὴν γέμουσαν θείων προτροπῶν καὶ ἁγιότητος περίοδον αὐτὴν νὰ συνειδητοποιήσῃ τὰ παροδικὰ καὶ τὰ ὁρώμενα καὶ νὰ μεταβῇ σταδιακῶς πρὸς τὰ μείζονα καὶ τὰ κρείττονα, πρὸς τὰ ἀόρατα. 

Ἀναγλύφως καὶ ἐπιγραμματικῶς Ἀνδρέας ὁ Κρήτης διὰ τοῦ Μεγάλου Κανόνος του ὁμιλεῖ πρὸς ἑαυτὸν καὶ πρὸς πᾶσαν ψυχὴν θλιβομένην καὶ καταπονουμένην ὑπὸ τῶν πειρασμῶν καὶ τῶν περισπασμῶν τῆς παρούσης ζωῆς. Συναισθανόμενος ὁ Ἅγιος τὸ βάρος τῆς πονεμένης ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν ἀνθρωπίνης ψυχῆς, ἐν ἀγωνίᾳ κραυγάζει: «Ψυχή μου, ψυχή μου, ἀνάστα τί καθεύδεις;». Ἡ κραυγὴ αὐτὴ ὁδηγεῖ εἰς τὴν συνειδητοποίησιν τῆς ματαιότητος καὶ εἰς τὸν ἀνέκφραστον φόβον τοῦ τέλους τῆς ἐπιγείου ζωῆς: «τὸ τέλος ἐγγίζει καὶ μέλλεις (ψυχή μου) θορυβεῖσθαι». Ἐνώπιον τοῦ ἀπροσδοκήτου τέλους τῆς ζωῆς ποὺ ἔρχεται «ὡς κλέπτης ἐν νυκτί», καλεῖ ἑαυτὸν ὁ τῆς Κρήτης Φωστὴρ καὶ κάθε πονεμένην καὶ ὑπὸ τοῦ φόβου τῆς ἀνασφαλείας διακατεχομένην ψυχήν: «Ἀνάνηψον», λοιπόν, «ἵνα φείσηταί σου Χριστὸς ὁ Θεός, ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν».

Ἡ Ὀρθόδοξος Πατερικὴ διδασκαλία καὶ φωνὴ μᾶς καλεῖ, κατὰ τὸ ἐνώπιόν μας στάδιον, νὰ συναισθανθῶμεν ὁ καθεὶς «ποῖοι εἴμεθα, ποῦ εὑρισκόμεθα καὶ ποῦ ὑπάγομεν», ποῦ κατευθυνόμεθα δηλαδή. Νὰ αἰσθανθῶμεν τὸ μάταιον τοῦ προσκαίρου βίου καὶ νὰ μετανοήσωμεν δι᾿ ὅσα «ἐν γνώσει ἢ ἐν ἀγνοίᾳ, ἐν λόγοις ἢ ἐν ἔργοις, ἐν ἐπιτηδεύμασι καὶ πάσαις (ἡμῶν) ταῖς αἰσθήσεσιν» εἰργάσθημεν μέχρι τοῦδε ὄχι κατὰ τὸ εὐαγγέλιον καὶ τὸν νόμον τῆς Χάριτος τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ ἀνανήψωμεν. Μόνον τότε θὰ εὕρωμεν ἔλεος καὶ χάριν καὶ θὰ μᾶς φεισθῇ ὁ ἐτάζων καρδίας καὶ νεφροὺς καὶ τὰ κρύφια πάντα τῶν ἀνθρώπων καὶ τοὺς λογισμοὺς γιγνώσκων Κύριος καὶ δὲν θὰ μᾶς καταλογίσῃ τοὺς ἀδίκους λογισμούς, οἱ ὁποῖοι ὁδηγοῦν εἰς μάταια καὶ ἀνώφελα ἔργα. 

Ὁ ἐνώπιόν μας ἀγὼν συμποσοῦται εἰς τὴν νῆψιν καὶ εἰς τὴν ἀνάνηψίν μας, εἰς τὴν μετάνοιαν. Διὰ τῆς μετανοίας, διὰ τῆς ἐπιγνώσεως τῆς καταστάσεώς μας δηλαδή, καὶ διὰ τῆς ἐξομολογήσεως, ἡ ζωή μας στεφανώνεται διὰ «τῆς ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν, διὰ τῆς κοινωνίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διὰ τοῦ πληρώματος τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν». Ἡ ἀνάνηψις ταυτίζεται πρὸς τὴν συνείδησιν τοῦ μετανοοῦντος ἀνθρώπου (Πρβλ. Β΄ Κορ. α΄, 12 καὶ Ρωμ. β΄, 15). Ἡ συνείδησις εἶναι δῶρον τοῦ Θεοῦ. 

Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ, 

Καλούμεθα οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ νὰ βιώσωμεν τὴν περίοδον τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ὡς χρόνον συνειδησιακῆς νήψεως καὶ ἀνανήψεως, ὡς στιγμὴν αἰωνιότητος τῆς Ὀρθοδόξου ταυτότητός μας. Δηλαδή, καλούμεθα νὰ ζήσωμεν καὶ νὰ συμβιώσωμεν μὲ τὸν Χριστόν. Νὰ ζήσωμεν ἐκκλησιαστικῶς καὶ πνευματικῶς. Διότι μόνον εἰς τὴν ἐν Χριστῷ ζωὴν ὑπάρχει ἡ δυνατότης νὰ ἀνανήψῃ ἡ συνείδησίς μας καὶ νὰ ἀνέλθωμεν εἰς τὸν χῶρον τῆς πραγματικῆς ἐλευθερίας καὶ τῶν ἀλανθάστων κριτηρίων πρὸς ἀνάπαυσιν καὶ λύτρωσίν μας. 

Κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς εὐλογημένης ταύτης περιόδου, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης καὶ ἡ Μήτηρ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία ἐπισκέπτονται πᾶσαν Ὀρθόδοξον Χριστιανὴν ψυχὴν κοπιῶσαν καὶ πεφορτισμένην καὶ ἀπαραμύθητον ὑπὸ τῶν ἀξιῶν καὶ ἡδονῶν καὶ ἀπολαύσεων τῆς σαρκὸς καὶ τοῦ κόσμου τούτου, συμπορεύονται καὶ συμπροσεύχονται πρὸς τὸν «προσερχόμενον σφαγιασθῆναι καὶ δοθῆναι εἰς βρῶσιν τοῖς πιστοῖς Βασιλέα τῶν βασιλευόντων καὶ Κύριον τῶν κυριευόντων»: Ἀξίωσον, Κύριε, πάντας τοὺς Ὀρθοδόξους πιστοὺς ἐν εἰρήνῃ καὶ συντριβῇ καρδίας νὰ διαπορευθοῦν τὴν ἱερὰν περίοδον καὶ τὸ ἀνοιγόμενον στάδιον, «χαριτῶν καὶ δυναμῶν ὅπως προφθάσω-μεν, ἐκτελέσαντες τὸν δρόμον ἀνδρικῶς, τὴν κυρίαν ἡμέραν τῆς Ἀναστάσεώς Σου, καὶ ἐν χαρᾷ στεφανηφοροῦντες αὐτὴν ἀκαταπαύστως αἰνέσωμεν» (πρβλ. ποίημα κυρίου Θεοδώρου, Τριώδιον). 

Εὐλογοῦντες πατρικῶς ὑμᾶς, τέκνα ἀγαπητὰ καὶ πιστὰ τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας, καὶ ἡνωμένοι μαζί σας ἐν προσευχαῖς καὶ δεήσεσιν, ἐπικαλούμεθα ἐπὶ πάντας τὴν δύναμιν τοῦ Τιμίου καὶ ζωοποιοῦ Σταυροῦ καὶ τὰς πρεσβείας τῆς Κυρίας Θεοτόκου, τῶν ἁγίων Ἀγγέλων καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, ὥστε ἅπαντες ἀξίως τῆς κλήσεως ἡμῶν ὡς Ὀρθοδόξων νὰ πολιτευθῶμεν, καὶ νὰ ἀπολαύσωμεν τοιουτοτρόπως τῆς τρυφῆς καὶ τῆς δόξης τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, εἰς Ὃν τὸ κράτος καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. 

Ἁγία καὶ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ ,βιζ´ 

† Ὁ Κωνσταντινουπόλεως 

διάπυρος πρὸς Θεὸν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

ΟΙ ΧΟΡΟΣΤΑΣΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΣΤΑ ΑΠΟΔΕΙΠΝΑ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΑΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

ΠΑΝΣΕΠΤΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΣ ΝΑΟΣ 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, θά χοροστατήσῃ ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ κατά: 

α) τήν Ἱεράν Ἀκολουθίαν τοῦ Μεγάλου Ἀποδείπνου τῆς Καθαρᾶς Δευτέρας, 27ης Φεβρουαρίου, καί ὥραν 2ανμ. μ., καί 

β) τήν Ἱεράν Ἀκολουθίαν τοῦ Μεγάλου Ἀποδείπνου τῆς Καθαρᾶς Τρίτης, 28ης ἰδίου, τήν αὐτήν ὥραν.

ΓΕΡΩΝ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ: ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ ΧΡΩΜΑΤΟΣ

Η ΚΑΛΙΑΚΟΥΔΑ 

ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 

"Τὸ μαῦρο εἶναι ἕνα νεκρὸ τίποτα, 

μία αἰώνια σιωπὴ χωρὶς ἐλπίδα". 

(W. Kandinsky) 

Ὡς γνωστόν, ποικίλλει ἡ ψυχολογία, παθολογία καὶ ὁ συμβολισμὸς τῶν χρωμάτων. Ἐδῶ ὅμως ὁ λόγος μόνον διὰ τὸ μαῦρον. Τὸ χρῶμα τῶν μοναχῶν, τῶν κληρικῶν ἢ τοῦ διαβόλου, τῶν πτωχῶν ἢ τῶν πλουσίων, τῆς μοδὸς ἢ τῆς διαμαρτυρίας. Ἐντυπωσιακὴ ὡς ἐκ τούτου εἶναι ἡ ἐννοιολογικὴ πολυμορφία τὴν ὁποίαν ἔλαβε τοῦτο διαχρονικῶς εἰς τὰς ποικίλας κοινωνίας καὶ τοὺς πολιτισμούς.

Εἰς τὴν περὶ δημιουργίας ἀφήγησιν ἀναφέρεται:... "καὶ σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου... καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς γενηθήτω φῶς καὶ ἐγένετο φῶς καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς ὅτι καλόν" (Γεν. 1, 1-2). Ἄρα ὅλων τῶν χρωμάτων προηγεῖτο τὸ μαῦρον. Εἶναι τὸ πρωταρχικὸν χρῶμα εἰς τὸ ὁποῖον ἐξ ἀρχῆς ἐνυπάρχει μία ἀρνητικὴ εἰκών. Καὶ εἰς αὐτὸ εἶναι ἀδύνατος ἡ ζωή (πρβλ. τὸ τοῦ Κυρίου: "Ἐγὼ εἰμὶ τὸ φῶς τοῦ κόσμου" [Ἰω. 8, 12]). Ἀποτελεῖ ὅμως τὴν εἰκόνα ἑνὸς κατάμαυρου κόσμου ἐξ οὗ τὰ πάντα προέρχονται καὶ συγχρόνως ἐμπνέει τὸν φόβον. Καὶ αὐτὴ ἡ ἀμφισημία του κυριαρχεῖ διαχρονικῶς εἰς ὅλην τὴν ἱστορίαν του. 

Οὕτως ὁλόκληρα μετὰ 1.000 ἔτη, τὸ μαῦρον εἰσέρχεται εἰς τὴν καθημερινὴν ζωὴν καὶ τὸν κοινωνικὸν κώδικα, ἐνῶ ἐξαφανίζεται μεγάλως ἡ ἀμφίσημος συμβολική του. Εἰς τὴν Ρωμαϊκὴν ἀρχαιότητα καὶ τὸν πρώϊμον Μεσαίωνα τὸ καλὸν καὶ τὸ κακὸν συνυπάρχουν εἰρηνικῶς. Ἀφ' ἑνὸς τὸ μαῦρον συνδέεταί πως μὲ τὴν ταπείνωσιν, τὸ μέτρον, τὴν αὐθεντίαν καὶ τὴν ἀξιοπρέπειαν, ἀφ' ἑτέρου δὲ μὲ τὸ βασίλειον τῶν νεκρῶν καὶ τοῦ σκότους, τοὺς καιροὺς ἀπογνώσεως καὶ μετανοίας, τῆς ἀρνήσεως τῆς σαρκός, τῆς ἁμαρτίας καὶ τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων. Κατὰ τὴν φεουδαρχικὴν ἐποχὴν εἰς τὰς συζητήσεις θεολόγων καὶ ἠθικολόγων, τὰς λειτουργικὰς πρακτικάς, τὴν τέχνην, τὰς ἱπποτικὰς πρακτικάς, παντοῦ ἵσταται τὸ μαῦρον, συνδεδεμένον μὲ τὴν κακίαν καὶ τὸν θάνατον. 

Ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τοῦ ὀψίμου Μεσαίωνος εἰς ὅλα τὰ πεδία τῆς κοινωνικῆς ζωῆς, τὸ μαῦρον λαμβάνει μεγάλην ἀξίαν χωρὶς νὰ χάνονται τελείως καὶ αἱ ἀρνητικαί του πλευραί. Εἰσέρχεται εἰς τὰ κοσμικὰ σαλόνια μὲ τὰς κομψὰς κυρίας τῆς "Ἐλίτ", τὴν πανίσχυρον μόδαν καὶ τὴν πολιτείαν. Πρὸς τοῦτο ἐβοήθησεν ἡ οἰκοσημολογία, ἡ ὁποία τὸ ἠλευθέρωσεν ἐκ τῶν ἐκφοβιστικῶν συνεπειῶν καὶ ἔφερεν ὀπίσω τὴν χρωματικὴν γκάμαν. Ἀπὸ τοῦ 13ου αἰ. χρησιμοποιεῖται εἰς τὴν ἐνδυμασίαν τῶν Πατρικίων καὶ τῶν ἀξιωματούχων ἐκφράζον τὸ ὕψος τῆς θέσεως, ἀργότερον δὲ καὶ ὡς τὸ χρῶμα τῆς ἀρετῆς. Ἐπίσης κυριαρχεῖ εἰς τὰς πριγκηπικὰς αὐλάς, τὴν Κουρίαν καὶ τοὺς βασιλικοὺς οἴκους, τοὐλάχιστον μέχρι τοῦ 17ου αἰ., ἀπὸ δὲ τοῦ 19ου καὶ εἰς τὴν ἐξωτερικὴν ἀμφίεσιν τῶν ὀρθοδόξων κληρικῶν.

Πάντως ἀπὸ τοῦ 15ου αἰ. εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ μαύρου ἐμφανίζεται μία νέα ἐποχή. Χάνει ὅπως καὶ τὸ λευκὸν τὴν ἔννοιαν τοῦ ἀληθοῦς χρώματος, κατὰ δὲ τὸ μέσον τοῦ 17ου αἰ. τὰ χρώματα αὐτὰ ἀντιτίθενται πρὸς τὰ λοιπά. Τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν ἀνακάλυψιν τῆς ἐγχρώμου τυπογραφίας καὶ τῶν πειραμάτων τοῦ Νεύτωνος (1565), ὁ ὁποῖος ἀνεκάλυψε τὸ φάσμα τοῦ φωτὸς μὲ ἀπροβλέπτους μέχρι σήμερον ἐξελίξεις. 

Αἱ συνέπειαι τῆς ἀλλαγῆς αὐτῆς ἦσαν βαρεῖαι καὶ πολλαί, τὴν ἔναρξιν τῆς ὁποίας πιθανῶς ἐδημιούργησαν θρησκευτικοὶ καὶ ἠθικοὶ εἰδικοὶ τοῦ φθίνοντος Μεσαίωνος, κληρονόμος τῶν ὁποίων φαίνεται ἐν πολλοῖς ἡ Μεταρρύθμισις1. 

Τὸ μαῦρον εἶναι σύμβολον γενικότερον τῆς ἐκλεπτύνσεως, τοῦ καλοῦ γούστου καὶ τοῦ αἰσθησιασμοῦ συνδεόμενον καὶ μὲ τὴν σεξουαλικὴν λαγνείαν καὶ τὸν σαδομαζοχισμόν. Τὸ πρῶτον ἐπιτυγχάνεται διὰ τῆς ἐντέχνου ἀντιθέσεώς του μὲ τὸ λευκόν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐκμεταλλεύεται ἀφαντάστως ἡ ἀκριβὴ βιομηχανία τῶν "μινιμαλιστικῶν"! dessous μὲ τὰς τερψιομματικὰς σχεδιαστικάς της "φαντασμαγορίας". Βεβαίως πιθανῶς δὲν εἶναι καθόλου προκλητικὸν καὶ ὀρεκτικὸν ὅταν ἐπεκτείνεται καὶ εἰς τὰ πινάκια καὶ τὰς πετσέτας -ἁπλῶς ἐπειδὴ εἶναί τι τὸ νέον- τῶν χώρων κάποιων "λίαν κυριλέ" ἑστιατορίων. 

Θετικαὶ λοιπὸν πλευραὶ τοῦ μαύρου χρώματος εἶναι τό "γκλαμούρ", ἡ συναισθηματικὴ σταθερότης, ἡ ἀποδοτικότης, ἡ ἀσφάλεια καὶ ἀρνητικὰ ἡ καταπίεσις, ἡ συναισθηματικὴ ψυχρότης, τὸ μυστήριον, ἡ ἀπειλὴ κ.ἄ. 

Ὡς ἐκ τούτου πολλαὶ εἶναι αἱ περιπτώσεις κατὰ τὰ ὁποίας χρησιμοποιεῖται τὸ ἐπίθετον μαῦρον συμβολικῶς καὶ ἄλλως, ὅπως εἰς τὸν ἄνθρωπον (πρβλ. καὶ τὸ "ὁ ἄνθρωπος τῆς νύχτας"), τὸ μοῦτρον -ἐδῶ δὲν πταίουν βεβαίως οἱ ἀφρικανοί!-, τὴν ἤπειρον, τὰ μάτια, τὰ μαλλιά (ὄχι τὰ βαμμένα), τὴν ψυχήν, τὰς ἰδέας, τὴν μαγείαν, τὴν Βίβλον, τὴν ἡμέραν (πρβλ. τὸ τοῦ Ἀθανασίου Διάκου: "πολλὴ μαυρίλα πλάκωσε, μαύρη σὰν καλιακούδα"), τὸν οὐρανόν, τὰ σύννεφα, τὴν γαλήν, τὸν κόρακα, τὴν πουλάδα (ἐσχάτως), τοὺς πίνακας, τὴν ἀγοράν, τὰ χρήματα, τὴν ποίησιν, τοὺς τίτλους ἀσμάτων, τὰ ἄνθη (τριαντάφυλλον, τουλίπα), τὸν ζωμόν, τὸ τέϊον, τὸ πιπέρι καὶ ἄλλα ἀθῶα καὶ μή. 

Γίνεται δὲ χρῆσις αὐτοῦ εὐρέως κατὰ τὰς κηδείας, τὸ πένθος -τὸ ὁποῖον σήμερον διαρκεῖ εἰς τάς "βαρυπενθούσας" συχνάκις λόγῳ τοῦ ταχυρρύθμου τῆς ἐποχῆς, μόνον περὶ τοὺς ἕξη μήνας!-, τὰς ἰδεολογικὰς ἐκτροπάς τοῦ ναζισμοῦ, τοῦ φασισμοῦ, τοῦ θρησκευτικοῦ δῆθεν φονταμενταλισμοῦ, τὴν τέχνην2, τὴν βιομηχανίαν τῶν ἀπαστραπτόντων αὐτοκινήτων διὰ τοὺς ἐπισήμους, τοὺς πλουσίους καὶ τούς "πτωχούς" ἐπιδειξίας. 

Ἴσως δὲ καὶ ὅλα αὐτὰ νὰ ὁδήγησαν τὸν μεγάλον K. Malevich νὰ ζωγραφίσει εἰς τὴν νέαν κοσμογονίαν του τὸ περίφημον "μαῦρο τετράγωνο"3, ἐπανερχόμενος εἰς τὴν ἐκ τοῦ μηδενὸς δημιουργίαν.

____________________________________________________ 

1- M. Pastoureau, Schwarz, Geschichte einer Farbe, Ντάρμσταντ 2016. 

2- O. Westheider, Die Farbe Schwarz in der Malerei Max Beekmanns, Βερολῖνο 1995. 

3- Π. Ἀνδριόπουλου, Τὸ μαῦρο τετράγωνο τοῦ Μαλέβιτς, Ἰδιωτικὴ Ὁδός, 6.3.2014. http://panagiotisandriopoulos.blogspot.com.tr/2014/03/blog-post_6.html.

π. Αλεξάνδρου Σμέμαν: Θεολογική Ανατομία της Συγχρόνου Εκκλησιαστικής Ζωής

Γράφει ο Θεολόγος – Εκκλησιαστικός Ιστορικός – Νομικός Ιωάννης Ελ. Σιδηράς 

Από τα Σκιώδη στα Ουσιώδη και κατά της αιρέσεως του ευσεβισμού 

Περί της Εκκλησίας και του Ανθρώπου 

Η υπό του π. Αλεξάνδρου Σμέμαν Θεολογική Ανατομία της Συγχρόνου Εκκλησιαστικής Ζωής 

Το παρόν θεολογικό κείμενο υιϊκώς και πάνυ ευλαβώς αφιερούται στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως κ.κ. Άνθιμο Β΄, ο οποίος λόγοις και συγγραφαίς διακονεί την της Θεολογίας μεγίστη τέχνη και επιστήμη σε χαλεπούς καιρούς σύγχρονου αθεολόγητου εκκλησιαστικού λόγου. 

Ολόκληρο το κείμενο στη συνέχεια

π. Αλεξάνδρος Σμέμαν - Θεολογική Ανατομία της Συγχρόνου Εκκλησιαστικής Ζωής by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΥ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΔΕΡΚΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

ΠΑΝΣΕΠΤΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΣ ΝΑΟΣ 

Ἡ Α. Σεβασμιότης ὁ Πατριαρχικός Ἐπίτροπος, Μητροπολίτης Γέρων Δέρκων κ. Ἀπόστολος, θά χοροστατήσῃ ἐν τῷ Πανσέπτῳ Πατριαρχικῷ Ναῷ κατά: 

α) τόν Μ. Ἑσπερινόν τοῦ Σαββάτου, 25ης Φεβρουαρίου, καί ὥραν 4ην μ. μ., 

β) τήν Θείαν Λειτουργίαν τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς, 26ης ἰδίου, καθ᾿ ἥν θά ἀναγνωσθῇ καί ὁ Κατηχητήριος Λόγος τῆς Α. Θ. Παναγιότητος τοῦ Πατριάρχου, ἐπί τῇ εἰσόδῳ εἰς τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Τεσσαρακοστήν, καί 

γ) τόν Α´ Κατανυκτικόν Ἑσπερινόν τῆς αὐτῆς ἡμέρας, καί ὥραν 4ην μ. μ..

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΗΣΤΕΙΑ

Γράφει ο Θεολόγος-Εκκλησιαστικός Ιστορικός-Νομικός Ιωάννης Ελ. Σιδηράς 

Η εν Κρήτη Αγία και Μεγάλη Σύνοδος Ορθοτομεί Λόγον Αληθείας περί της Θεοσυστάτου Νηστείας 

• Σε καιρούς ρηχής αμφισβητήσεως των πάντων και ειδωλολατρικής θεοποιήσεως της κτιστής και φθαρτής ύλης, η Ορθόδοξη Εκκλησία κηρύττει και διακηρύττει το «ασκητικόν ιδεώδες» της Ορθοδοξίας και τον Χριστοκεντρικό και όχι τυπολατρικό χαρακτήρα της Νηστείας 

• Η Ορθόδοξη Εκκλησία εν Συνόδω οριοθετεί τις πνευματικές προϋποθέσεις για να είναι η νηστεία «ευάρεστη τω Θεώ» και λυσιτελής για τους ανθρώπους τους οποίους καλεί να ασκούνται νηστεύοντες και μαχόμενοι κατά των αρετοκτόνων παθών 

• Οι Πατέρες της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου περιφρουρούν το «κατ' ακρίβειαν» της Θεοσδότου Νηστείας και με γνώμονα την πνευματική ωφέλεια του χριστωνύμου πληρώματος της καθόλου Εκκλησίας θέτουν τα όρια της «φιλανθρώπου οικονομίας».

Ολόκληρο το κείμενο στη συνέχεια

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΗΣΤΕΙΑ by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΣΤΗ ΣΗΛΥΒΡΙΑ

Ο Δήμαρχος Σηλυβρίας Δρ Özcan Işıklar συναντήθηκε σήμερα, Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2017, με τον Μητροπολίτη Σηλυβρίας Μάξιμο και - όπως ο ίδιος ο δήμαρχος έγραψε στον προσωπικό του λογαριασμό στο fb - ενημέρωσε τον Μητροπολίτη για την άμεση έναρξη των εργασιών ανοικοδόμησης της οικίας του Αγίου Νεκταρίου από τον Δήμο. 

Στον χώρο όπου υπήρχε η οικία στην οποία γεννήθηκε ο Άγιος του 20ού αιώνα, ο Δήμος Σηλυβρίας έχει αναρτήσει τεράστια μακέτα του έργου μαζί με την φωτογραφία του Αγίου. 

Το σπίτι του Αγίου Νεκταρίου είχε κατεδαφιστεί και τώρα ο Δήμος πήρε την πρωτοβουλία της ανοικοδόμησής του, σε συνεργασία με τον Μητροπολίτη Σηλυβρίας Μάξιμο.

ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΕΙ Η ΣΜΥΡΝΗ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΦΩΤΕΙΝΗ - ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ 

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΕΠΙ ΤΗι ΕΤΗΣΙΑι ΜΝΗΜΗι ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΦΩΤΕΙΝΗΣ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ 

(26 Φεβρουαρίου) 

ΚΑΙ ΤΟΙΣ ΜΕΘΕΟΡΤΟΙΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ 

(23 Φεβρουαρίου) 

Φέρεται εἰς γνῶσιν τῶν εὐσεβῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν τῆς Κοινότητός μας, ὅτι τήν Κυριακήν, 26ην Φεβρουαρίου ἐ.ἔ., τῆς Τυρινῆς, πανηγυρίζει ὁ Ἱ. Ναός τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς, ἐπί τῇ ἐτησίᾳ μνήμῃ αὐτῆς. Ταυτοχρόνως θά μεθεορτασθῇ καί ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Πολυκάρπου, Ἐπισκόπου Σμύρνης, ἡ ὁποία τιμᾶται τήν 23ην Φεβρουαρίου ἑκάστου ἔτους. 

Τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν θά προεξάρχῃ ὁ Σεβ. Ποιμενάρχης ἡμῶν, Μητροπολίτης Σμύρνης κ. Βαρθολομαῖος. 

Τό πρόγραμμα τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν ἔχει ὡς ἑξῆς: 

Σάββατον 25 Φεβρουαρίου 2017 

17:00 Ἀρχιερατικός Μ. Ἑσπερινός 

Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2017 

09:00 Ὄρθρος καί Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία, καθ᾿ ἥν θά ἀναγνωσθῇ καί ὁ Κατηχητήριος Λόγος τῆς Α.Θ.Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, ἐπί τῇ ἐνάρξει τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς. 

17:00 Ἀρχιερατικός Κατανυκτικός Ἑσπερινός (Συγχωρήσεως), ἐπί τῇ ἐνάρξει τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς. 

Κατά τάς Ἱ. Ἀκολουθίας θά τεθῇ ἐν τῷ Σωλέᾳ εἰς πρόσκυνησιν ὑπό τῶν πιστῶν ἄρτι ἀποκτηθέν λείψανον τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Πολυκάρπου, τό ὁποῖον παρεδόθη σεπταῖς χερσί τῆς Α.Θ.Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου εἰς τόν Σεβ. Ποιμενάρχην ἡμῶν κ. Βαρθολομαῖον. 

Κατά τάς Ἱ. Ἀκολουθίας θά ψάλλῃ ὁ Βυζαντινός Χορός «Ἅγ. Πέτρος, Ἐπίσκοπος Ἄργους», ὑπό τήν διεύθυνσιν τοῦ Μουσικολ. κ. Ἰ. Χαβιαρλῆ, Λαμπαδαρίου τοῦ Ἱ. Καθεδρικοῦ Ναοῦ Ἄργους.

Η ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΘΕΟΔΩΡΟ ΤΟΝ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΣΤΟ ΝΙΧΩΡΙ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ (ΦΩΤΟ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ)

φωτογραφίες: Γιώργος Κεβρεκίδης

Παραμονή  της μνήμης του νεομάρτυρος Αγίου Θεοδώρου του Βυζαντίου (17-2-2017) τελέστηκε αγρυπνία με εσπερινό μετ' αρτοκλασίας, όρθρο και θεία λειτουργία  στον ιερό ναό Παναγίας Κουμαριωτίσσης Νεοχωρίου, ιερουργούντος του θεοφιλεστάτου επισκόπου Ερυθρών κ. Κυρίλλου. 

Συμπροσευχήθηκαν οι σεβασμιώτατοι μητροπολίτες Μυριοφύτου και Περιστάσεως κ. Ειρηναίος, Αδριανουπόλεως κ. Αμφιλόχιος και ο μοναχός π. Νικόλαος από την ιερά μονή Διονυσίου Αγίου Όρους. 

Με την παρουσία του τίμησε την κοινότητά μας ο ειδικός γραμματέας θρησκευτικής και πολιτιστικής διπλωματίας δρ. Ευστάθιος Λιανός Λιάντης. 

Με το πέρας της αγρυπνίας ακολούθησε τράπεζα στην αίθουσα εκδηλώσεων της κοινότητάς μας.

Εκ της Κοινότητος Νεοχωρίου

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ (19 Φεβρουαρίου 2017)

φωτογραφίες: Yani Kayakoparan

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 

Ἐκκλησιαστικαί εἰδήσεις 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, παρέστη συμπροσευχόμενος ἀπό τοῦ Ἱ. Βήματος τοῦ Π. Πατριαρχικοῦ Ναοῦ κατά τήν Θείαν Λειτουργίαν τῆς Κυριακῆς τῆς Ἀπόκρεω, 19ης Φεβρουαρίου, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Προικοννήσου κ. Ἰωσήφ. 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, ἐδέχθη εἰς ἀκρόασιν: 

- Τόν Σεβ. Μητροπολίτην Λέρου, Καλύμνου καί Ἀστυπαλαίας κ. Παΐσιον, μετά τοῦ Θεοφιλ. Βοηθοῦ αὐτοῦ Ἐπισκόπου Στρατονικείας κ. Στεφάνου. 

- Τόν Σεβ. Μητροπολίτην Πέτρας καί Χερρονήσου κ. Γεράσιμον, μετά τοῦ Πρωτοσυγκέλλου αὐτοῦ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτου κ. Τίτου Ταμπακάκη. 

- Τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Σεραφείμ Στεργίου, Ἡγούμενον τῆς Ἱ. Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς Ἁγίου Νικάνορος Ζάβορδας, μετά τοῦ Ἱερολ. Διακόνου κ. Προδρόμου, καί τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Ἐπιφάνιον Δημητρίου, Ἱεροκήρυκα τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Δημητριάδος καί Ἁλμυροῦ. 

- Τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Φίλιππον Jagnisz, ἐκ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Ἱσπανίας καί Πορτογαλίας, μετά τῶν Αἰδεσιμ. Πρεσβυτέρων κ. Manuel Sumares καί κ. Yuvenalii Mulvarchuk.

- Τούς Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρεσβύτερον κ. Γεώργιον Kovalenko, Πρύτανιν τοῦ Ἀνοικτοῦ Πανεπιστημίου Ἁγίας Σοφίας Κιέβου, Ἱερολ. Διάκονον κ. Χρυσόστομον Κουτλουμουσιανόν, Ἐλλογ. κυρίαν Svitlana Pereplotchykova, Καθηγήτριαν Πανεπιστημίου, Ἐντιμ. κ. Ἀλέξανδρον Tkachenko καί Ἐντιμ. κ. Ἀνδρέαν Matsola, Ἐπιχειρηματίας, ἐξ Οὐκρανίας. 

* * * 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐξεπροσωπήθη: 

- Ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Προύσης κ. Ἐλπιδοφόρου, κατά τό ὑπό τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης διοργανωθέν ἐπιστημονικόν Συνέδριον μέ θέμα «Βιβλικός λόγος καί λειτουργική ὑμνογραφία», ἐν τῷ συνεδριακῷ χώρῳ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, ἀπευθύνας Μήνυμα τῆς Α. Θ. Παναγιότητος. 

- Ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Νέας Κρήνης καί Καλαμαριᾶς κ. Ἰουστίνου, κατά τήν ὑπό τῆς Ἰμβριακῆς Ἑνώσεως Μακεδονίας-Θρᾴκης, συνδιοργανωθεῖσαν μετά τοῦ Δήμου Καλαμαριᾶς ἐκδήλωσιν «Χορεύουμε καί τραγουδᾶμε γιά τήν Ἴμβρο», ἐν τῷ Δημοτικῳ Θεάτρῳ «Μελίνα Μερκούρη», τήν Κυριακήν, 19ην Φεβρουαρίου. 

- Ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Τριτεύοντος κ. Νήφωνος, κατά τήν ὑπό τοῦ Μορφωτικοῦ Συνδέσμου Ὑψωμαθείων ὀργανωθεῖσαν ἑορταστικήν ἐκδήλωσιν, ἐν τῇ Κοινοτικῇ αἰθούσῃ τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἁγίας Κυριακῆς Κοντοσκαλίου, αὐθημερόν.

Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΠΟΚΡΕΩ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΥΨΩΜΑΘΕΙΩΝ (ΦΩΤΟ)

Για πρώτη φορά μετά από χρόνια ο επαναδραστηριοποιηθείς Μορφωτικός Σύνδεσμος Υψωμαθείων διοργάνωσε με μεγάλη επιτυχία την αποκριάτική του συνεστίαση, κατά την οποία τον Παναγιώτατο Πατριάρχη μας εκπροσώπησε ο Τριτεύων κ. Νήφων. 

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε μετά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας στον Ιερό Ναό Αγίας Κυριακής Κοντοσκαλίου, προεξάρχοντος του Σεβ. Επόπτου της Περιφερείας Σηλυβρίας Μαξίμου, στην πρόσφατα ανακαινισμένη μεγάλη αίθουσα εκδηλώσεων της Κοινότητας Κοντοσκαλίου.

Οι άνω των 120 συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν τα πλούσια εδέσματα που ετοίμασαν οι κυρίες του Συνδέσμου, ενώ μουσικό συγκρότημα εκτέλεσε με εξαιρετική επιτυχία τραγούδια από ευρύ μουσικό ρεπερτόριο. 

Οι αδελφοί μας ομογενείς από την Πόλη και την Ελλάδα είχαν την ευκαιρία να διασκεδάζουν και να ξεφαντώσουν για ένα τετράωρο χορεύοντας και τραγουδώντας. Έκπληξη αποτέλεσε το γεγονός ότι μετά από κάποια ώρα συμπολίτες μας τραγούδησαν οι ίδιοι με μεγάλη επιτυχία λαϊκά και παραδοσιακά τραγούδια. Η όλη εκδήλωση μας ξαναζωντάνεψε μνήμες από τα φημισμένα παλιά Ψωμαθιανά γλέντια. Ακολούθησε λαχειοφόρος με πολλά και πλούσια δώρα, τα οποία εξέπληξαν ευχάριστα. Η επιτυχία της εκδήλωσης και η μεγάλη συμμετοχή μας κάνει να ανανεώσουμε το ραντεβού μας για το αντίστοιχο Πασχαλινό γλέντι. 

Για την επιτυχία της οργάνωσης εκφράζονται ευχαριστίες στον Σεβ. Επόπτη μας, για την εμπνευσμένη του καθοδήγηση, στους Κληρικούς της Περιφερείας μας για τη σταθερή τους υποστήριξη στις δράσεις μας, στα μέλη και τις κυρίες του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου μας, τα οποία με αυταπάρνηση πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους και στους υπολοίπους εθελοντές, καθώς και στην έντιμη Επιτροπή και τον Πρόεδρο Αναστάσιο Χονδρόπουλο, που συνέβαλαν στη διοργάνωση της εκδήλωσης. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο Αρτακηνός καλλιτέχνης Γεώργιος Κεβρεκίδης φιλοτέχνησε έργο ειδικά για την εκδήλωση. Κατά την ημέρα αυτή θα ήταν αδύνατο να ξεχάσουμε τους ξενιτεμένους αδελφούς μας Ψωμαθιανούς, Κοντοσκαλιανούς και Βλαγκιώτες, τους οποίους και αναμένουμε κοντά μας στο επόμενο γλέντι μας.

Από το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου

"ΠΡΩΤΟΘΡΟΝΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ" - Άρθρο του Εψηφισμένου Επισκόπου Ευκαρπίας Ιεροθέου

Ο Θεοφιλέστατος Εψηφισμένος Επίσκοπος Ευκαρπίας κ. Ιερόθεος Ζαχαρής, Ηγούμενος της Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Ιεράς Μονής Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου στην Αστόρια (Η.Π.Α.), είχε επιμεληθεί την οργάνωση της επίσκεψης του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου στην Πάτρα, το Σάββατο 21 Οκτωβρίου 2000, ως πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών, επί ημερών του αειμνήστου Μητροπολίτου Πατρών Νικοδήμου.

Αναδημοσιεύουμε – 17 χρόνια μετά – ένα άρθρο που έγραψε τότε επί τη πατριαρχική επισκέψει, και δημοσιεύουμε φωτογραφικό υλικό από την πρώτη εκείνη επίσκεψη Οικουμενικού Πατριάρχου στην Πάτρα, μετά από αιώνες. 

"ΠΡΩΤΟΘΡΟΝΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ" - Άρθρο του Αρχιμ. Ιεροθέου Ζαχαρή, Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών στην εφημερίδα "ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ" (21/10/2000) 

Στην Πατρίδα μας, έχουμε πάρα πολλές τοπικές Εκκλησίες, που ονομάζονται "Αποστολικές", επειδή έχουν ιδρυθεί από κάποιον από τους Αποστόλους και ιδιαίτερα από τον Απόστολο των Εθνών Παύλο. 

Η Εκκλησία των Πατρών έχει το προνόμιο και την τιμή να είναι "Αποστολική" και να ανάγει την αρχή της στον Πρωτόκλητο των Αποστόλων. Ο Απόστολος Ανδρέας ήρθε στην Πόλη μας, κήρυξε τον Χριστιανισμό, χειροτόνησε το Στρατοκλή πρώτο επίσκοπο Πατρών, ιδρύοντας έτσι την τοπική Εκκλησία των Πατρών και έτυχε μαρτυρικού Σταυρικού θανάτου στερεώνοντας έτσι δια του αίματός του τα θεμέλια της Αποστολικής Εκκλησίας των Πατρών. 

Αλλά ο ίδιος ο Πρωτόκλητος Ανδρέας, πριν επισκεφθεί την Ελλάδα και εν τέλει την Πάτρα περιόδευσε και σε άλλες περιοχές κηρύττοντας το Ευαγγέλιο. Περιοχές της Μ. Ασίας, της Σκυθίας, των Βαλκανίων, όπως μας πληροφορεί πρώιμη εκκλησιαστική παράδοση. Από τους σημαντικότερους σταθμούς στην περιοδεία του Πρωτοκλήτου ήταν και το Βυζάντιο, μικρή πολιτεία στο Βόσπορο, που είχε ιδρυθεί από αρχαίους Έλληνες αποίκους από τα Μέγαρα. Στην πόλη τους Μεγαρέως Βύζαντα ο Απόστολος Ανδρέας δίδαξε και ίδρυσε την τοπική Εκκλησία του Βυζαντίου. Αργότερα ο Μέγας Κων/νος έκτισε στην ίδια θέση την Βασιλίδα των Πόλεων και πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας του, την Κωνσταντινούπολη. Η μικρή αποστολική Εκκλησία του Βυζαντίου προήχθη σε Αρχιεπισκοπή Κωνσταντινουπόλεως και με την πάροδο των αιώνων έγινε Πατριαρχείο με τον τίτλο "Οικουμενικό" που αποτέλεσε και αποτελεί μέχρι σήμερα Εκκλησία πρωτόθρονη, ανάμεσα σε όλες τις Εκκλησίες της χριστιανικής οικουμένης.

Ποιος, όμως είναι ο ρόλος σήμερα της πρωτοθρόνου Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως και πώς έχει προσαρμοσθεί η διακονία του Οικουμενικού Πατριαρχείου μπροστά στην 3η χιλιετία μ.Χ. 

Η υλική αδυναμία της Κωνσταντινουπόλεως, η πτωχεία, φαίνεται ότι της εξασφαλίζουν την ανιδιοτέλειά της, αλλά παραδόξως αυξάνουν το κύρος της σε παγκόσμια κλίμακα, είναι ο "οίκος των του Χριστού πενήτων". Ο Οικουμενικός Πατριάρχης δεν έχει καμία αξίωση να είναι "παγκόσμιος επίσκοπος". Δεν διαθέτει καμία εγκόσμια εξουσία. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι κέντρο μεσιτείας για την διαφύλαξη της πίστεως και την ένωση των πάντων. Δεν έχει εξουσία, αλλά θυσιαστική προσφορά διακονίας όπως ο Χριστός "ουκ ήλθε διακονηθήναι αλλά διακονήσαι" (Μαρκ. 10.45). Το Οικουμενικόν Πατριαρχείον είναι φύλαξ της Συνοδικότητος των ανά την οικουμένη Εκκλησιών, για να στερεώσει την ενότητά τους και να πραγματοποιηθεί η αποστολή της Ορθοδοξίας στο σύγχρονο κόσμο. Η διακονία του είναι διακονία πρωτοβουλίας, συντονισμού, προεδρίας, που διασφαλίζει την ενότητα και την παγκοσμιότητα της Ορθοδοξίας. Φέρνει τις αδελφές - Εκκλησίες σε σχέση μεταξύ τους, τις οδηγεί να συνεργάζονται, να συμμαρτυρούν, ενεργοποιεί την συνυπευθυνότητά τους. Έχει αναλάβει τον ρόλο της "Προσκαλούσης" Εκκλησίας. Αφού πρώτα συσκεφθεί με τις αδελφές Εκκλησίες και επιτύχει την σύμφωνη γνώμη τους, μπορεί να τις εκπροσωπεί. 

Όλα αυτά τα καταφέρνει με δύο προϋποθέσεις: 

1) την διαφύλαξη της αρχής της συνοδικότητας και 2) την αρχή της μη επεμβάσεως στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων Εκκλησιών. Φαίνεται λοιπόν πως το Οικουμενικόν Πατριαρχείον έχει βαθιά συνείδηση της οικουμενικότητας και χριστιανικής Αποστολής. 

Δεν λησμονεί βεβαίως ποτέ το Γένος από το οποίο προέρχεται. Το γένος το Ελληνικόν. Πιστεύει όμως ότι το Γένος αναδεικνύεται όταν υπηρετεί την πρόοδο, την καταλλαγή και τη συνεργασία των άλλων γενών. Τότε γίνεται αγαπητό και σεβαστό από όλους. Γιατί το καθήκον του, το χριστιανικό, είναι να υπηρετεί όλη την ανθρωπότητα την οποία ο Ιησούς Χριστός περιβάλλει διά της ίσης προς όλους αγάπης Του. 

Προς τις αρχές και κατευθύνσεις αυτές του Οικουμενικού Θρόνου είναι σταθερά προσηλωμένος και επιτυχής ενσαρκωτής ο Σεπτός προκαθήμενός του, ο Α.Θ.Π. ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος ο Α' που πηδαλιουχεί την Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία, της Κωνσταντινουπόλεως, από τον Οκτώβριο του 1991. 

Δραστήριος και τολμηρός, απλός και συνεσταλμένος και όταν πρέπει μεγαλοπρεπής. Διορατικός και οραματιστής, νέος και γέρων ταυτόχρονα. Αγαπά την τέχνη, την ποίηση, τη .φύση. Έχει το χάρισμα της φιλίας. Έχει σπουδαία θεολογική κατάρτιση και ομιλεί επτά γλώσσες. Εργάζεται καθημερινά σκληρά και εκείνο που δεσπόζει μέσα του είναι η έννοια της ευθύνης της Ορθοδοξίας μέσα στο σημερινό και στον αυριανό κόσμο. Θα μπορούσε κανείς επί μακρόν να σκιαγραφεί τα χαρίσματα και την προσωπικότητα του "ανθρώπου" Βαρθολομαίου. 

Αλλά ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος είναι πρωτίστως ο Θεοτίμητος Πρωτοστάτης των Ποιμένων, που διακονεί και ποιμένει "μετ' επιστήμης" τη Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία, την Αγιωτάτη Αρχιεπισκοπή Κωνσταντινουπόλεως. Αληθής διδάσκαλος της πίστεως και της ευσεβείας και καλός ποιμήν του εμπεπιστευμένου Θεολέκτου Λαού του Θεού εν Κωνσταντινουπόλει. 

Αλλά δεν είναι μόνο ο αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως. Είναι και Οικουμενικός Πατριάρχης. Ο ρόλος του, όπως ο ίδιος τον προσδιορίζει μέσα από κείμενά του και ομιλίες του, επικεντρώνεται στην επαγρύπνησή του για τον Παγκόσμιο χαρακτήρα της Ορθοδοξίας και την φανέρωση της ενότητάς της. 

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος είναι ο Επίσκοπος, που αφιερώνει στον Κύριο και το θυσιαστήριό του. Στην Διακονία Του και τη διακονία της Ανθρωπότητας, έτσι ώστε να σταυρώνεται με την σταυρωμένη Εκκλησία και να ανασταίνεται μαζί με όλους μέσα στην Αναστημένη Εκκλησία. 

Ο πρωθιεράρχης Βαρθολομαίος οφείλει να είναι και είναι άξιος μιας αρχής, που δεν είναι εξουσία, αλλά ικανότητα, που προκαλεί αύξηση, που υποτάσσεται σε κάθε ζωή για να την κάνει να αυξάνει ολόκληρη. Ενεργεί πάντα "εν κοινωνία", αφού αυτήν ακριβώς την κοινωνία πρέπει να προωθεί. Και αυτή η ακτινοβολία της κοινωνίας δεν έχει όρια. Γι' αυτό ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος είναι ένας "οικουμενικός επαγρυπνών", που προσεύχεται και εργάζεται, χωρίς να αποθαρρύνεται, για την ενότητα των χριστιανών. Πέρα απ' αυτά μαρτυρεί, πολεμά για την ειρήνη μεταξύ όλων των ανθρώπων, όλων των πολιτισμών, όλων των θρησκειών. Και αυτό "γιατί ανήκουμε σε μια και μόνη οικογένεια που έχει τον ίδιο ουράνιο πατέρα" όπως χαρακτηριστικά λέει ο ίδιος. 

Υπό την φωτισμένη ηγεσία του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, η Ορθοδοξία ανέλαβε μεγάλης σημασίας πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση κρισίμων προβλημάτων της εποχής μας. Με την συμμετοχή ηγετών και άλλων χριστιανικών Εκκλησιών ή θρησκειών, καθώς και ειδικών επιστημόνων, καθιερώθη η 1η Σεπτεμβρίου κάθε έτους ως ημέρα προστασίας του περιβάλλοντος. Οι διεθνώς πρωτοποριακές αυτές ενέργειες ανέδειξαν την Ορθοδοξία και τον Πατριάρχη της ως ηγετικές πνευματικές δυνάμεις στο σύγχρονο κόσμο. 

Δύο φορές προσκλήθηκε και ομίλησε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με αποτέλεσμα οι εκπρόσωποι της "πολιτισμένης" Ευρώπης ευρωβουλευτές να αναγνωρίσουν στο πρόσωπό του τον ηγέτη μιας πνευματικής δυνάμεως, που είχαν παραθεωρήσει, της Ορθοδοξίας και του ρόλου που μπορεί να παίξει στην δύσκολη πορεία της Ενωμένης Ευρώπης. 

Ιδιαιτέρου βάρους και ευρύτερης σημασίας υπήρξε η πρωτοβουλία του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, να προσκαλέσει στο Πατριαρχείο (Μάρτιος 1994) ανωτάτου επιπέδου εκπροσώπους χριστιανικών και άλλων μονοθεϊστικών θρησκειών, σε ευρεία ανταλλαγή σκέψεων πάνω σε θεολογικά θέματα και μεγάλα προβλήματα της εποχής μας. 

Υπό την αιγίδα του Πατριάρχη Βαρθολομαίου έχουν πραγματοποιηθεί στην Κωνσταντινούπολη σωρεία επιστημονικών συνεδρίων με τη συμμετοχή θεολόγων, επιστημόνων, νέων από όλο τον κόσμο. Γενικά το συνολικό θεολογικό και ποιμαντικό του έργο και οι πνευματικά θεμελιωμένες διεθνείς πρωτοβουλίες και προσκλήσεις του προς άλλους λαούς, για συνεννόηση και ειρήνη, είναι εξαιρετικά βαρυσήμαντα. 

Στο πλαίσιο της επισκέψεως στην Ελλάδα (18 - 25 Οκτωβρίου του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, έχει προγραμματιστεί και επίσκεψή του σήμερα στην Πόλη μας. 

Ανείπωτη η χαρά και μέγιστη η τιμή για την τοπική αποστολική Εκκλησία των Πατρών να υποδεχθεί τον Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο τον Α'. Χαρά γιατί υποδέχεται τον επίσκοπο της Κωνσταντινουπόλεως, "αδελφής Εκκλησίας" αφού και οι δύο Εκκλησίες ανάγουν την αρχή τους στον Αυτόν Απόστολο Ανδρέα. 

Τιμή γιατί η Εκκλησία των Πατρών, ανήκουσα στην Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος, ως θυγατέρα Εκκλησία υποδέχεται τον Προκαθήμενο της Μητρός Μεγάλης Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως. Και όλοι μας, αρχής γενομένης από τον επίσκοπο, τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρών κ. Νικόδημο, τις αρχές αυτής της πόλεως και τον ευσεβή λαό της, αναφωνούμε: 

"Βαρθολομαίου του Παναγιωτάτου και Οικουμενικού Πατριάρχου πολλά τα έτη".

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ Ε’ ΦΟΡΟΥΜ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ (Παρίσι - Ιανουάριος 2017)

ΜΗΝΥΜΑ 

Ε’ ΦΟΡΟΥΜ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΝ ΕΥΡΩΠῌ 

Παρίσι, Γαλλία, 9 – 12 Ἰανουαρίου 2017 

Κατόπιν προσκλήσεως τοῦ Σεβ. Καρδιναλίου André Vingt-Trois, Ἀρχιεπισκόπου τῶν Παρισίων, τό Ε’ Φόρουμ Ρωμαιοκαθολικῶν καί Ὀρθοδόξων ἐν Εὐρώπῃ ἐπραγματοποιήθη ἐν Παρισίοις, Γαλλία, μεταξύ 9 καί 12 Ἰανουαρίου 2017 ἐν ταῖς ἐγκαταστάσεσι τῆς Μission Étrangères. Κατά τάς ἐργασίας συμπροήδρευσαν οἱ Σεβ. Καρδινάλιος κ. Peter Erdő, Ἀρχιεπίσκοπος Esterrgom-Βουδαπέστης, ἐκ μέρους τοῦ Προεδρείου τοῦ Συμβουλίου τῶν ἐν Εὐρώπῃ Ἐπισκοπικῶν Συνελεύσεων τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας, καί Μητροπολίτης Σασίμων κ. Γεννάδιος (Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον). Ἐν συνεχείᾳ πρός τάς θετικάς ἐμπειρίας τῶν προηγηθεισῶν τεσσάρων συναντήσεων τοῦ Φόρουμ Ρωμαιοκαθολικῶν καί Ὀρθοδόξων ἐν Εὐρώπῃ (Τριδέντο, Ἰταλία, 11-14 Δεκεμβρίου 2008, Ρόδος, Ἑλλάς, 18-22 Ὀκτωβρίου 2010, Λισσαβῶνα, Πορτογαλλία, 5-8 Ἰουνίου 2012 καί Μίνσκ, Λευκορωσσία, 2-6 Ἰουνίου 2014), εἴκοσι καί τέσσαρεςἐκπρόσωποι ἔκ τε τοῦ Συμβουλίου τῶν Εὐρωπαϊκῶν Ἐπισκοπικῶν Συνελεύσεων τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας καί τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἐν Εὐρώπῃ συνηντήθησαν ἐν Παρισίοις διά νά συζητήσουν εἰς βάθος τά ζητήματα τῶν ἐκ τῆς φονταμενταλιστικῆς τρομοκρατίας προερχομένων ἀπειλῶν, τήν ἀξίαν τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί τήν θρησκευτικήν ἐλευθερίαν. 

Τό θέμα τοῦ Φόρουμ ‘’Ἡ Εὐρώπη ἀντιμέτωπη μέ τόν φόβον τῆς φονταμενταλιστικῆς τρομοκρατίας καί ἡ ἀξία τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί ἡ θρησκευτική ἐλευθερία’’ ἐξητάσθη εἰς βάθος μέ σκοπόν νά ἀναδειχθῇ ἡ σύγκλισις τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν καί τῶν Ὁρθοδόξων εἰς τά μείζονα ζητήματα τῆς κοινωνικῆς ἠθικῆς, συνεισφέρουσα τοιουτοτρόπως εἰς τήν προαγωγήν τῆς εἰρήνης καί τῆς σταθερότητος τῶν κοινωνιῶν μας. Πάντοτε προσφεύγομεν εἰς τήν ἀνεξάντλητον πηγήν ἐμπνεύσεως καί ἀνανεώσεως, τοὐτέστιν εἰς τό Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ, τοῦ Σωτῆρος τῆς ἀνθρωπότητος.

Ολόκληρο το μήνυμα στη συνέχεια 

ΜΗΝΥΜΑ Ε’ ΦΟΡΟΥΜ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ (Ιανουάριος 2017) by Panagiotis Andriopoulos on Scribd