________________________________________________________________________________________________________________________________________

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ / ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ / ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΣ ΝΑΟΣ / ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ / ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΑΝ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΥ / ΠΙΝΑΚΑΣ ΕΛΕΓΧΟΥ
________________________________________________________________________________________________________________________________________


7/27/2017

Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΣΤΗΝ ΤΕΝΕΔΟ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ (ΦΩΤΟ)


Ολοκληρώθηκαν εκδηλώσεις, που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της εορτής της Αγίας Παρασκευής, στην νήσο Τένεδο και τίμησε με την παρουσία Του ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.
Τις εκδηλώσεις διοργάνωσαν ο Σύλλογος Τενεδίων «Ο Τέννης» και ο Σύλλογος Απανταχού Τενεδίων Νέας Τενέδου.
Παρέστησαν ο Υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος Τέρενς Κουίκ, ο βουλευτής Κωστής Χατζηδάκης και εκατοντάδες Τενέδιοι και Ίμβριοι, από πολλά σημεία της Ελλάδας, αλλά και από χώρες όπως η Αυστραλία, οι Η.Π.Α. και η Γαλλία. 


Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗΣ ΜΟΝΗΣ ΒΑΖΕΛΩΝΟΣ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ (ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ)


ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ 
«ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΠΑΝΑΡΕΤΟΥ ΤΟΠΑΛΙΔΟΥ - ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ
ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗΣ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΟΠΗΓΙΑΚΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΖΑΒΟΥΛΩΝ ἤ ΒΑΖΕΛΩΝ 
ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΔΡΑΜΑΣ –ΔΡΑΜΑ 2016», σσ. 533. 
Τοῦ Δημητρίου Ἰ. Τσιανικλίδη 
Δρος Θ - Νομικοῦ 
Ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολη Δράμας μέ τήν ἐκπνοή τοῦ σωτηρίου ἔτους 2016 κυκλοφόρησε τό περισπούδαστο ἔργο τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτη Πανάρετου Τοπαλίδη μέ τόν ὡς ἄνω τίτλο. Τό πρωτότυπο ἔργο φέρει τόν ἑξῆς τίτλο : « Ἀρχιμανδρίτου Παναρέτου Τοπαλίδου - Ἱστορία τῆς Ἱερᾶς Βασιλικῆς Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς τοῦ Τιμίου Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου Ζαβουλών ἤ Βαζελών, Ἐν Τραπεζοῦντι 1909, Τύποις Γεωργίου Ε. Μιχαηλίδου», ( σ.4). Ἡ παροῦσα πραγματεία ἡ ὁποία ἀριθμεῖ 533 σελίδες καί ἐκδίδεται γιά δεύτερη φορά «προνοίᾳ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δράμας κ. κ. Παύλου» (σ.3), ἐκτυπώθηκε ἀπό τόν ἐκδοτικό οἶκο «Μυγδονία». Τό παρόν βιβλίο φέρει διαστάσεις 18 X 25 cm καί οἱ διορθώσεις τῶν κειμένων ἔγιναν ἀπό τόν φιλόλογο - ἱστορικό κ. Χρῆστο Γ. Ἀνδρεάδη. Στό ἐμπροσθόφυλλο εἰκονίζεται ἡ Ἱερά Βασιλική Πατριαρχική καί Σταυροπηγιακή Μονή τοῦ Τιμίου Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου Ζαβουλών ἤ Βαζελών (ἐφεξῆς, Μονή) πρό τῆς καταστροφῆς τοῦ 1922, ἐνῶ στό ὀπισθόφυλλο δημοσιεύεται τό λογότυπο τοῦ μητροπολίτη Δράμας κ. Παύλου. 


Ἡ καλαίσθητη καί ἐπιμελημένη ἱστορική ἔκδοση ἀρχίζει κατά πρῶτον μέ τά «Περιεχόμενα» (σσ. 5-7) καί κατά δεύτερον μέ τή φωτογραφία τῆς Α.Θ.Π. τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου κατά τήν ἐπίσκεψή του ( 18-8-2011) στήν ὡς ἄνω Μονή ( σ. 8) καί κατά τρίτον μέ τό συγχαρητήριο πατριαρχικό γράμμα πρός τόν Σεβ. μητροπολίτη Δράμας κ. Παῦλο, τονίζοντας τήν ἀνεκτίμητη προσφορά τού παρόντος ἔργου γιά τήν Ἐκκλησία καί τό Ἔθνος (σσ.9-10). Στή συνέχεια, ἕπονται ἡ φωτογραφία τοῦ Σεβ. μητροπολίτη Δράμας κ. Παύλου μέ τά διάσημα τοῦ Παναγίου Τάφου ( σ.12), καθώς καί τό «Προοΐμιον» τοῦ ὡς ἄνω μητροπολίτη (σσ. 13-24), τό ὁποῖο βεβαιώνει ὅτι ἡ ἐπανέκδοση τοῦ παρόντος ἔργου ἔγινε γιά τούς κάτωθι λόγους: «πρός τέρψιν τῶν φιλιστόρων καί πρός διάσωσιν τῆς ἱστορίας τοῦ ἐν Εὐξείνῳ Πόντῳ ἑλληνισμοῦ, ὡς προσφοράν πρός τούς ἐπιθυμοῦντας νά μελετήσουν ὁποῖα ἔπραξαν καί ὁποῖα ἔπαθον αἱ προγενέστεραι γενεαί τῶν πατέρων ἡμῶν, ὡς ἐλάχιστον φόρον τιμῆς, πρός τό ἐπιφανέστατον τοῦ Πόντου τέκνον, τόν μικρόν τό δέμας ἀλλά μέγαν τῷ πνεύματι καί τοῖς ἔργοις ἀναδειχθέντα, ἀοίδιμον ἀρχιμανδρίτην Πανάρετον Τοπαλίδην, καί τέλος ὡς λαμπάδα ἀνημμένην πρό τῆς ἱερᾶς σκιᾶς κληρικοῦ, εὐόρκως ὑπηρετήσαντος τήν Ἐκκλησίαν, τό εὐσεβές ἡμῶν Γένος καί τήν καθ’ ἡμᾶς Ἱεράν Μητρόπολιν Δράμας ὡς πρωτοσύγκελλος καί τοποτηρητής αὐτῆς κατά τά ἔτη 1923-1931.» (σσ. 23-24). Ἀκολουθοῦν, στή συνέχεια οἱ ὑπότιτλοι: «Προλεγόμενα» ( σσ.27-33) καί « Πηγαί τῆς ἱστορίας. Οἰκονομία τοῦ παρόντος ἔργου» ( σσ.36-47). Ἀκολούθως, πραγματοποιεῖται ἡ διαπραγμάτευση τοῦ θέματος σέ ὀκτώ (8) κεφάλαια. 


Στό πρῶτο κεφάλαιο (σσ. 49-91) παρέχονται πληροφορίες γιά τήν ὀνομασία, τήν γεωγραφική θέση, τά μετόχια, τά παρεκκλήσια καί τά βοηθητικά κτίσματα τῆς ὡς ἄνω Μονῆς, καθώς καί γιά τά οἰκονομικά ζητήματά της, ἐνῶ δημοσιεύονται σύντομα βιογραφικά σημειώματα τῶν μελῶν της. Στό δεύτερο κεφάλαιο ( σσ.93-127), ἀφοῦ ἀναφέρονται τά ἱστορικά δρώμενα γιά τήν ἵδρυση τῆς ὡς ἄνω Μονῆς ( 270) καί παράλληλα, μνημονεύονται τά παρακείμενα σέ αὐτήν μοναστικά συγκροτήματα τῆς Ἀναλήψεως καί τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Νύσσης, γίνεται ἰδιαίτερη μνεία γιά τήν καταστροφή της ἀπό τούς Πέρσες, γιά τήν συμβολή τοῦ αὐτοκράτορα Ἰουστινιανοῦ στήν ἀνοικοδόμησή της καί ταυτόχρονα, ἐξετάζεται, συνολικά ἡ λειτουργία της τούς πρώτους αἰῶνες. Στό τρίτο κεφάλαιο (σσ.129-162) καταγράφονται οἱ αὐτοκρατορικές εὐεργεσίες καί δωρεές τῶν Κομνηνῶν πρός τήν ὡς ἄνω Μονή καί παρέχονται εἰδήσεις γιά τή ζωή καί τό ἔργο τῶν διατελεσάντων ἡγουμένων καί μοναχῶν της κατά τήν περίοδο τῶν ὡς ἄνω αὐτοκρατόρων. Tό τέταρτο κεφάλαιο ( σσ.163-175) παρακολουθεῖ τήν ἱστορική πορεία τῆς ὡς ἄνω Μονῆς μετά τήν ἅλωση τῆς Τραπεζοῦντος (1461) μέχρι τό ἔτος 1665. Στό πέμπτο κεφάλαιο (σσ.177-301) ὁ συγγραφέας μελετᾶ τά ἱστορικά δρώμενα τῆς ἰδίας Μονῆς ἀπό τό 1666 ἑως τό 1863 καί περιγράφει τήν ἐκκλησιαστική ζωή καί τό ἔργο τοῦ μητροπολίτη Θεοδοσιουπόλεως Ἀζαρία. Στό αὐτό κεφάλαιο ἐξετάζονται, ἀκόμη, τά πατριαρχικά σιγίλλια τοῦ Παρθενίου(1660) καί τοῦ Γρηγορίου Ε΄(1798) καί καταχωροῦνται βιογραφικά σημειώματα γιά τόν ἐπίσκοπο Ἀχταλείας Σωφρόνιο, καθώς καί γιά τούς μοναχούς τῆς Μονῆς μετά τό 1750. Τά κεφάλαια ἕκτο (σσ.303-403) καί ἕβδομο (σσ.404-427) ἀφιερώνονται στό διοικητικό ζήτημα τῆς Ἐξαρχίας τοῦ Πόντου (στήν σύσταση, τήν λειτουργία, τήν κατάργηση, στίς ἐκκλησιαστικές κοινότητες, στόν θεσμικό ρόλο τῆς μητροπόλεως Ροδοπόλεως, κ.ά). Στό ὄγδοο κεφάλαιο ( σσ.429-478) ὁ συγγραφέας, ἀφοῦ ἀσχολεῖται διεξοδικά μέ τούς ἐκπροσώπους τοῦ τιμαριωτικοῦ πολιτεύματος, τή γενεαλογία τῶν Ἐγιπιδῶν, τούς Προεστῶτες, τούς Κλέφτες καί μέ τό ἰδιοκτησιακό καθεστώς τοῦ παρεκκλησίου τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς στήν Τραπεζοῦντα παρουσιάζει τόν κατάλογο τῶν φιλομούσων συνδρομητῶν. Τέλος, ἡ ἔκδοση ὁλοκληρώνεται μέ τό «Παράρτημα» (σσ. 479-533) τό ὁποῖο περιλαμβάνει: α) τήν ἔκθεση γιά τόν ἑλληνισμό τῆς Τραπεζοῦντος καί τήν εὐρύτερη περιοχή τούς τελευταίους μῆνες τῆς τουρκοκρατίας, β) τό σύντομο βιογραφικό τοῦ συγγραφέα, γ) τό φωτογραφικό παράρτημα καί δ) τό εὑρετήριο ὀνομάτων. 
Ὁ ἀείμνηστος ἱστοριοδίφης ἀρχιμανδρίτης Πανάρετος Τοπαλίδης συνέγραψε μέ μεθοδικότητα, σαφήνεια, γλαφυρότητα καί πειστικότητα, πρωτότυπη ἱστορικοθεολογική μελέτη γιά τήν ὡς ἄνω Μονή τοῦ Πόντου. Ὁ συγγραφέας, ἀφοῦ ὑπῆρξε ἄριστος γνώστης τόσο τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας, ὅσο καί τῆς ἱστορίας τῆς ποντιακῆς γῆς καί μελετώντας τίς ἀρχειακές πηγές (πατριαρχική ἀλληλογραφία, διπλωματικά ἔγγραφα, κ. ἄ.), καθώς καί τήν τότε ὑπάρχουσα βιβλιογραφία συνέταξε σέ γλῶσσα ἀρχαΐζουσα τήν ἱστορική πορεία τῆς ὡς ἄνω Μονῆς ἀνά τούς αἰώνας. Στήν παροῦσα μελέτη ἀναφέρονται γεωμορφολογικά καί στατιστικά στοιχεῖα γιά τήν περιοχή τοῦ Πόντου ( ὄρη, ποτάμια, φυλές, ἔθνη, κ. ἄ.) καί δημοσιεύονται αὐτοκρατορικά καί πατριαρχικά σιγίλλια. Καταγράφονται, ἐπίσης, ἱεροί ναοί, κωμοπόλεις καί χωριά τοῦ Πόντου καί παρέχονται χρήσιμα βιογραφικά στοιχεῖα γιά τη ζωή καί τή δράση ἀρχιερέων καί ἱερέων τῶν ἱερῶν μητροπόλεων τοῦ Πόντου, τῆς Καππαδοκίας, ἀλλά καί ἄλλων ἐπαρχιῶν τῆς Ἀνατολῆς, καθώς καί λαϊκῶν τῆς ποντιακῆς κοινωνίας. Δίδονται, ἀκόμη, πληροφορίες γιά τήν ἐκκλησιαστική, κοινοτική καί ἐκπαιδευτική ζωή τῶν Ποντίων καί περιγράφονται διοικητικά ἐκκλησιαστικά ζητήματα, ὅπως , π.χ., ἡ Ἐξαρχία τοῦ Πόντου, κ. ἄ. Ἡ ἔκδοση διανθίζεται ἀπό ἔγχρωμες καί ἀσπρόμαυρες φωτογραφίες, καθώς καί μέ φωτογραφικά στιγμιότυπα ἀπό τήν ἐπίσκεψη τῆς Α.Θ.Π. τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου στήν ὡς ἄνω Μονή ( 18-8-2011). 


Ὁ μακαριστός ἀρχιμανδρίτης Πανάρετος Τοπαλίδης μέ τή συγγραφή τῆς ἱστορικῆς αὐτῆς μελέτης ἀνέδειξε τή μαρτυρική φυσιογνωμία τῆς ὡς ἄνω Μονῆς, ἡ ὁποία ὑπῆρξε φυτώριο μοναχῶν, καθώς καί ἕνα ἀπό τά προπύργια τῆς ὀρθοδοξίας καί τοῦ ἑλληνισμοῦ στόν Πόντο. Στόν ὀγκώδη αὐτό τόμο διακρίνεται ἡ πνευματική ἀκτινοβολία καί ἡ κοινωνική προσφορά τῶν μοναχών τῆς ὡς ἄνω Μονῆς στό Γένος, οἱ ὁποῖοι διαφύλαξαν καί καλλιέργησαν τήν ὀρθόδοξη πίστη, τήν γλῶσσα, καθώς καί τά ἤθη καί τά ἔθιμα. Στά δύσκολα χρόνια τῆς δουλείας μαζί μέ τίς ἄλλες δύο μονές τῆς Παναγίας Σουμελᾶ καί τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Περιστερεῶτα ὑπῆρξαν φάροι τηλαυγεῖς γιά τόν ὑπόδουλο λαό, πού σήκωσαν τό βάρος τοῦ ἀγῶνα γιά τήν ἐπιβίωση καί ἐπικράτηση τῆς ἑλληνικῆς φυλῆς. Ὁ πάνσεπτος Οἰκουμενικός Θρόνος δέν ἔπαψε ποτέ νά ἐνδιαφέρεται γιά τήν τύχη τῶν μαρτυρικῶν αὐτῶν σκηνωμάτων. Ἡ Μεγάλη τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία ὑπό τήν πεπνυμένη καθοδήγηση τῆς Α.Θ.Π. τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου φροντίζει καί μεριμνᾶ γιά τήν συντήρηση καί διάσωση τῶν ἐκκλησιαστικῶν αὐτῶν σκηνωμάτων. Συγχαίρουμε τόν Οἰκουμενικό μας Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο γιά τίς προσπάθειες, πού καταβάλλει πρός τίς κρατικές Ἀρχές τῆς γείτονας Χώρας γιά τήν ἐπαναλειτουργία τῶν μοναστικῶν καθιδρυμάτων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τά ὁποῖα ὑπῆρξαν ἑστίες τοῦ ἑλληνορθοδόξου πολιτισμοῦ τῆς Ἀνατολῆς. Ἀγωνίζεται ὁ κ. Βαρθολομαῖος, γιά νά σημάνουν καί πάλι οἱ γλυκόφθογγες καμπάνες, γιά νά ἀντηχήσουν καί πάλι οἱ ἀγγελικοί ὕμνοι τῆς Θείας Λατρείας στίς ἐρειπωμένες ἐκκλησίες τῶν ἀλησμόνητων πατρίδων. Χαρά καί συγκίνηση αἰσθανόμαστε κάθε φορά πού λειτουργεῖ ὁ Προκαθήμενος τῆς Ὀρθοδοξίας κ. Βαρθολομαῖος, στίς ἐκκλησίες τῶν πατρογονικῶν ἑστιῶν, ὅπως, στήν Παναγία Σουμελᾶ, στήν Σμύρνη, στήν Κύζικο, στήν Πέργαμο, κ.ἀ. 


Ἡ πολύτιμη αὐτή ἔκδοση, βέβαια, δέν θά ἦταν γνωστή στό εὐρύ ἀναγνωστικό κοινό χωρίς τή συμβολή τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δράμας καί ἰδιαιτέρως τοῦ Σεβ. μητροπολίτη Δράμας κ. Παύλου, ἀφοῦ χάρη στήν ἀγάπη του «γιά τή διάσωση τῆς ἱστορίας τοῦ ἑλληνισμοῦ στόν Εὔξεινο Πόντο» (σ.23), ἐπανεκδίδεται γιά πρώτη φορά μετά ἀπό ἕναν αἰῶνα (1909-2016). Ἡ ἀγάπη αὐτή τοῦ κ. Παύλου γιά τήν ἑλληνική ἱστορία τόν καθιστᾶ πρωτοπόρο ἀγωνιστή στά ἐθνικά μας θέματα, ὁ ὁποῖος ἐπικαίρως προβάλλει σέ Ὀργανισμούς τοῦ ἐσωτερικοῦ καί τοῦ ἐξωτερικοῦ τά δίκαια αἰτήματα, τόσο γιά τόν ἑλληνισμό τοῦ Πόντου, ὅσο καί γιά τόν ἑλληνισμό τῆς Μακεδονίας. Μέ τήν προσπάθειά του αὐτή ὁ Σεβ. κ. Παῦλος, διασώζει τήν ἐκκλησιαστική ἱστορία καί τήν ἐθνική ταυτότητα τοῦ ἑλληνισμοῦ, τονίζοντας ταυτόχρονα, τήν ἀγάπη στήν πατρίδα, ὡς μιά ἀπό τίς μεγάλες ἀξίες τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, ἐνῶ παράλληλα, παραδίδει ὡς παρακαταθήκη ἕνα ἄξιο παράδειγμα πρός μίμηση γιά τίς ἐπερχόμενες γεννεές τῶν Ἑλλήνων. Ἀξίζουν ἔπαινοι γιά τήν ἐπανέκδοση τοῦ παρόντος βιβλίου στόν μητροπολίτη μας κ. Παῦλο, γιατί προβάλλει ἕνα ἀπό τά πνευματικά θησαυροφυλάκια τῆς πολιτιστικῆς μας κληρονομιᾶς. Δικαίως μπορεῖ νά καυχᾶται ὁ ποντιακός ἑλληνισμός γιά τά Θεῖα καθιδρύματα, τά ὁποῖα ὑπῆρξαν πόλος ἕλξης, ἀσκητικοῦ βίου, ἁγιότητας καί πατερικότητας, πού ἀνέδειξαν χορεία κληρικῶν μέ ἀδαμάντινο χαρακτῆρα καί μέ ἐπίγνωση τοῦ πατριωτικοῦ καί ἱεραποστολικοῦ τους χρέους, μεταξύ τῶν ὁποίων καί ὁ ἀείμνηστος ἀρχιμανδρίτης - συγγραφέας τοῦ παρόντος ἔργου. Θερμά συγχαρητήρια ὀφείλονται στόν Σεβ. ποιμενάρχη μας κ. Παῦλο γιά τήν ἀξιέπαινη προσπάθεια τῆς ἐπανέκδοσης τοῦ παρόντος συγγράμματος, ἀφοῦ προσφέρει γιά μιά ἀκόμη φορά ἕναν ὠφέλιμο, πολυτελῆ τόμο σέ κάθε ἐνδιαφερόμενο μελετητή ἤ ἐρευνητή συμβάλοντας στή διατήρηση τῆς ἱστορικῆς μνήμης. Ὁλοκληρώνοντας, εὐχόμαστε ὅπως, ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος χαρίζει ὑγεία καί δύναμη στόν μητροπολίτη μας κ. Παῦλο γιά νά συνεχίζει μέ τήν ἴδια ζέση τήν παραγωγή παρόμοιων ἐποικοδομητικῶν ἔργων.


7/26/2017

Ο ΣΗΛΥΒΡΙΑΣ ΜΑΞΙΜΟΣ ΣΤΟ ΑΓΙΑΣΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ KAZLICESME (ΦΩΤΟ)


Ο Σεβ. Μητροπολίτης Σηλυβρίας κ. Μάξιμος, Επόπτης της Περιφερείας Υψωμαθείων, επί τη εορτή της Αγίας Παρασκευής, προέστη σήμερα (Τετάρτη 26 Ιουλίου 2017) της Θείας Λειτουργίας στο έξω των τειχών της Πόλης ιερό Αγίασμα Καζλήτσεσμε (Κazlicesme) αφιερωμένο επ' ονόματι της Οσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευής.
Παραθέτουμε χαρακτηριστικά στιγμιότυπα. 


Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΗΝ ΤΕΝΕΔΟ (ΒΙΝΤΕΟ)


Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος βρίσκεται από την Δευτέρα 24 Ιουλίου 2017 στην Τένεδο, προκειμένου να λαμπρύνει με την παρουσία Του τις εκδηλώσεις για την εορτή της Αγίας Παρασκευής, που διοργανώνουν ο Σύλλογος Τενεδίων «Ο Τέννης» και ο Σύλλογος Απανταχού Τενεδίων Νέας Τενέδου και πραγματοποιούνται από τη Δευτέρα 24 έως την Πέμπτη 27 Ιουλίου 2017. 
Στις εκδηλώσεις παρευρίσκεται ο Υφυπουργός Εξωτερικών, Τέρενς Κουίκ. 

ΤΡΙΕΤΕΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΛΥΣΤΡΩΝ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ


ΠΑΝΣΕΠΤΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΣ ΝΑΟΣ 
ΤΡΙΕΤΕΣ ΤΡΙΣΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΝ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΛΥΣΤΡΩΝ ΚΥΡΟΥ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ 
Ἀνακοινοῦται ὅτι, τό προσεχές Σάββατον, 29ην Ἰουλίου, τελεσθήσεται ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ τρισαρχιερατική Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Γέροντος Δέρκων κ. Ἀποστόλου καί συνιερουργούντων αὐτῷ τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν Προύσης κ. Ἐλπιδοφόρου καί Κυδωνιῶν κ. Ἀθηναγόρου, καθ᾿ ἥν θά τελεσθῇ τό τριετές Μνημόσυνον ὑπέρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς τοῦ ἀειμνήστου Μητροπολίτου Λύστρων κυροῦ Καλλινίκου. 
Μετά τήν Θ. Λειτουργίαν θά ἐπακολουθήσῃ ἐπιμνημόσυνος δεξίωσις ἐν τῇ Αἰθούσῃ τοῦ Θρόνου.

7/25/2017

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΣΤΗΝ L' OSSERVATORE ROMANO


Άρθρο του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου στο πρωτοσέλιδο της επίσημης εφημερίδας του Βατικανού, L'Osservatore Romano, όπου μνημονεύεται η συνάντηση μεταξύ του Πάπα Παύλου του Στ΄ και του Οικουμενικού Πατριάρχου Αθηναγόρα, που πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη την 25η Ιουλίου 1967. 
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος ονομάζει τους δυο προκαθημένους "μεγάλους οραματιστές" και χαρακτηρίζει την χειρονομία τους ως "γιγάντιο άλμα στην ιστορία της Εκκλησίας".



All’ingresso della basilica di San Pietro a Roma, sopra la porta santa aperta dal Papa per le celebrazioni giubilari, una iscrizione nel marmo, che spesso passa inosservata ai pellegrini, dice in greco e in latino: «Per la riconciliazione di piena comunione tra le Chiese ortodossa e cattolica romana, in questa basilica vi fu un incontro di preghiera tra Papa Paolo VI e il Patriarca Atenagora I il 26 ottobre 1967». Angelo Biancini, «Paolo VI e Atenagora» (1970) 
Di fatto, nel 1967 tra i due leader ci fu uno scambio di visite alle reciproche sedi. La visita di Atenagora a Roma fu dunque preceduta da una visita di Paolo VI al Phanar. Il 25 luglio 1967, rivolgendosi al Patriarca Atenagora nella chiesa patriarcale di San Giorgio, Papa Paolo vi disse: «Alla luce del nostro amore per Cristo e nel nostro amore fraterno l’uno verso l’altro, stiamo scoprendo sempre più l’identità profonda della nostra fede, mentre i punti sui quali ancora siamo in disaccordo non ci devono impedire di comprendere questa profonda unità». 
A sua volta, il Patriarca Atenagora sottolineò che il loro obiettivo principale, come capi delle loro rispettive Chiese, era «di unire ciò che è diviso, con mutue azioni ecclesiastiche, ovunque ciò sia possibile, affermando i punti comuni di fede e di governo, orientando così il dialogo teologico verso l’inizio di una comunità sana, sulle fondamenta della fede e della libertà di pensiero teologico ispirate dai nostri Padri comuni e presenti nelle diverse tradizioni locali». 
Prima di questi eventi storici, Atenagora e Paolo si erano già incontrati per la prima volta a Gerusalemme il 5 e 6 gennaio 1964. In questi incontri, le due guide avevano levato insieme le scomuniche che gravavano sulle loro rispettive Chiese sin dal grande scisma del 1054. 
Papa Paolo e il Patriarca ecumenico Atenagora sono stati grandi visionari; «con grande ispirazione vide gli ultimi tempi» (Siracide 48, 24). Anche se le loro iniziative non hanno avuto un grande impatto sui media, restano però delle rivoluzionarie pietre miliari per lo sviluppo del cristianesimo. Quello che poteva sembrare solo un piccolo passo nella storia del mondo, alla fine si è rivelato un balzo da gigante nella storia della Chiesa, specialmente in termini di guarigione dello scandalo della divisione tra le due Chiese sorelle di Roma e di Costantinopoli, nuova Roma. 
Infatti, se inseriamo la corrispondenza formale e le visite ufficiali scambiate dai capi o dai rappresentanti delle due Chiese nel contesto di silenzio dello scisma che ha caratterizzato le loro relazioni per quasi un intero millennio — dal 1054 al 1964, malgrado qualche occasionale sforzo teso alla riunificazione e isolati echi di comunicazione nel corso dei secoli — allora riusciremo a comprendere l’eccezionale importanza degli straordinari gesti tra Papa Paolo VI e il Patriarca Atenagora. 
Oggi non ci sorprende più apprendere di visite di capi di Chiese ad altre Chiese. Tuttavia, gli scambi e gli incontri tra Papa Paolo vi e il Patriarca ecumenico Atenagora restano nella memoria e al tempo stesso ci ricordano il potere duraturo della carità e del dialogo. In un tempo in cui le persone e le nazioni sono tentate di ritirarsi nell’isolamento e nell’esclusione — che sia per ignoranza o per paura degli altri — l’esempio di Paolo e Atenagora è una luce per due città costruite su un monte, da dove risplende per il mondo intero (cfr. Matteo 5, 14). 
di Bartolomeo

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: Η CENNET


ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου
"Καὶ ἔθετο αὐτὸν ἐν τῷ παραδείσῳ". 
(Γεν. 2, 15) 
Ἐκεὶ στὸν μαγευτικὸ κόλπο τοῦ Sarıgerme Park ὅπου ἄλλοτε θησαυροὶ χρυσοῦ (sarı) τῶν ἐνδόξων προγόνων τεθαμμένοι καὶ ὄχι μόνον, κοντὰ στὴν Μάκρη (Fethiye) καὶ στὸ γνωστὸ ξενοδοχεῖο Blue Tui, πρότερον Iberotel, ποὺ ἄρχισε κι αὐτὸ νὰ ὑφίσταται τὶς ὀδυνηρὲς συνέπειες τῆς τουριστικῆς κρίσεως μὲ τὴν λιγοστὴ προσέλευση τῶν στιφῶν ἀσκεριῶν τῶν χαχόλων καὶ τῶν λοιπῶν Βαράγκων τοῦ Βορρᾶ, τὴν πανδαιμονικὴ αὔξηση τῶν κακοανατεθραμμένων ἀνθρωπίσκων καὶ τοῦ μουσικοῦ ὑπερποντίου μπρουϊτισμοῦ, πῆγε καὶ ἐφέτος διὰ περισυλλογὴν ὁ γράφων, ὁπότε ἐνεφανίσθη καὶ ἡ ἀνάγκη λυτρώσεως ἀπὸ τοὺς πόνους ὀνύχων ἁπαλῶν, ὁδηγήσασα αὐτὸν στὸ κομμωτήριο τοῦ Spa τοῦ συγκροτήματος καὶ εἰσῆλθεν "ὅπου ἢν κῆπος" (Ἰω. 18, 1) συναντήσας τὴν Παράδεισον (Cennet) φέρουσαν εἰς τὸν νοῦν ἑτέραν τοιαύτην ἥτις πρὸ καιροῦ ἀπεβίωσεν, μητέρα τοῦ γνωστοῦ Ali, ὅστις φαγὼν τῆν κεφαλὴν πλήρως (Kafayı yemiş) ἐνεκλείσθη, τὴν φορὰν αὐτὴν πιθανῶς ὑπὸ τῆς χωροφυλακῆς, εἰς ψυχιατρικὴν νοσοκομείου κλινικήν. Βεβαίως ἐδῶ τίθεται τὸ ἐρώτημα ἐὰν ἡ Παράδεισος ἠμπορεῖ νὰ ἐμποδίσει τὴν ἔγκλεισιν εἰς τὴν κόλασιν, ὑπαρχόντων τῶν Οὐρί (τοῦ παραδείσου): οὐχὶ κατὰ σοφὸν φίλον ἡγούμενον.
Ἢν δὲ ἡ Cennet μανικιουρίστα κ.ἄ. ἐν ταὐτῷ ἀνακαλοῦσα τὰς μοδιστρούλας τῶν Παρισίων τῆς Belle Epoque, τάς ὀποίας ἀπηθανάτησεν ὁ μεγάλος Toulouse Lautrec εἰς τὰ ἔργα του.
Ἐγεννήθη εἰς Ἱεράπολιν (Denizli), ἐμεγάλωσε δὲ καὶ ζεῖ εἰς τὴν κωμόπολιν Ortaca τῆς Καρίας (Muğla). Ἦτο μικρὴ τὸ δέμας μὲ ἔξυπνα ματάκια καὶ γυαλιά –ματάκια ἔχω καὶ κόσμο δὲν βλέπω (Στέης)–, καὶ εἶχεν τρία ἀδέλφια. Ἀπεφοίτησε ἀπὸ τὸ Λύκειον ἐργαζομένη, καὶ μέχρι δεκατεσσάρων ἐτῶν ἐπεσκέπτετο τὰ μαθήματα τοῦ Κορανίου (Kuran Kursu) τῆς περιοχῆς. Μετὰ πῆγε στὴν Ἀλικαρνασσό (Bodrum). Ἐκεῖ ἐργάσθηκε στὰ ξενοδοχεῖα Mandolin –καὶ αὐτὸ θύμισε τό "φέρτε μου ἕνα μαντολῖνο, γιὰ νὰ δεῖτε πῶς πονῶ"– καὶ Vuk, περιποιούμενη αἰσθητικὰ τὶς νεράϊδες πάμπλουτων μεγιστάνων τῆς ἀραπιᾶς , ὅμως τόσα ἦταν τὰ καπρίτσια καὶ ἡ καταφρόνηση αὐτῶν, ὥστε ἡ Cennet καίτοι ἀμειβόταν πλουσιοπάροχα, δὲν ἄντεξε πολὺ καὶ δραπέτευσε μόλις μετὰ δυὸ μήνας, ὅπερ ἀξιοσημείωτο γιὰ τὴν σημερινὴ ἐποχὴ καὶ δι' ἄλλης ὁδοῦ "ἀνεχώρησε εἰς τὴν χώραν αὐτῆς" (Ματθ. 2, 12). Ἔτσι εἶναι ἄλλωστε τὰ ρόδα τῆς ὑψηλῆς κοινωνίας (Sosyete Gülü). Βρῆκε δὲ καταφύγιο στὸ κομμωτήριο τοῦ ξενοδοχείου Blue Tui. Περιποιήθηκε ἐπίσης καὶ ἄλλα ὑψηλὰ ἱστάμενα πρόσωπα, ὅπερ εἶναι ἐνδεικτικὸ τῆς ποιότητος τῆς δουλειᾶς της. Συγχρόνως ὅμως ἄρχισε νὰ σπουδάζει ξενοδοχειακὰ στὸ Πανεπιστήμιο ποὺ ἦταν κοντὰ στὸ σπίτι της (Otelcilik ve Turizm Okulu) στὸ Ortaca.
Ἡ Cennet εἶναι ἕνας συμπαθὴς ἄνθρωπος μὲ ἀνοικτὸ μυαλό, εἰλικρινής, ποὺ λέει τὰ σῦκα σῦκα καὶ τὴν σκάφη σκάφη, σωστὴ στὸ μετερίζι της, καλόψυχη καὶ πάντα πρόσχαρη. Καὶ αὐτὰ συνετέλεσαν στὴν δημιουργία τῆς εὐχάριστης αὐτῆς στιχομυθίας κατὰ τὴν δουλειά της, ἡ ὁποία ἁπάλυνε κάπως, παρὰ τὴν προσοχὴ καὶ τὴν ὑπομονή της, στὴν μικρὴ αὐτή "ἐγχείρηση", τὸν πόνο τοῦ κράζοντος γοερῶς συνήθως "θυσιαζομένου κριοῦ". Καὶ γι' αὐτὸ ὀφείλονται εὐχαριστίες σ' αὐτήν.

ΤΑ ΟΝΟΜΑΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ (ΦΩΤΟ)


Εκ της Μητροπόλεως Βελγίου
Με λαμπρότητα εόρτασε τα ονομαστήρια του Ποιμενάρχου της η Ιερά Μητρόπολις Βελγίου και Εξαρχία Κάτω Χωρών και Λουξεμβούργου, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Αθηναγόρου. Η ετήσια μνήμη του Αγίου Αθηναγόρου του Απολογητού τιμάται την 24η Ιουλίου, αλλά λόγω του ότι φέτος συνέπεσε ημέρα εργάσιμη για το Βέλγιο, μεταφέρθηκε την Κυριακή 23η Ιουλίου. 
Στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Βρυξελλών τελέστηκε ο Πανηγυρικός Όρθρος και εν συνεχεία Αρχιερατική Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος του εορτάζοντος ιεράρχου, ο οποίος κήρυξε και τον θείο λόγο. Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας απένειμε το οφφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου στον εκ των στενών συνεργατών του π. Αθανάσιο Τοπαρλάκη, Εφημέριο του Μητροπολιτικού Ναού και μέχρι πρότινος Αρχιδιάκονο της Μητροπόλεως. 


Λίγο προ της απολύσεως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αθηναγόρας ευχαρίστησε τον Θεό για την ευκαιρία αυτή, να εορτάζει για μια ακόμα χρονιά τα ονομαστήριά του, συνδυάζοντας μάλιστα την εορτή του τιμωμένου την 23η Ιουλίου Αγίου ενδόξου ιερομάρτυρος Φωκά Επισκόπου Σινώπης και του προστάτου Αγίου του Αθηναγόρου του Απολογητή. "Με τον Άγιο Φωκά, ο οποίος υπήρξε Επίσκοπος στη Σινώπη του Πόντου, και είναι προστάτης των Κηπουρών αλλά και πρώτος προστάτης των ναυτικών πριν την ανάδειξη του Αγίου Νικολάου, με συνδέουν πολλά, καθώς τολμώ να πώ πως υπήρξε προκάτοχός μου αφού η Μήτηρ Εκκλησία με εξέλεξε το πρώτον ως Επίσκοπον Σινώπης. Με τον Άγιο Αθηναγόρα με συνδέουν επίσης πολλά αφού εδώ και 28 χρόνια, δηλαδή τα χρόνια της διακονίας μου στην Εκκλησία, φέρω το όνομα του, με το οποίο με τίμησε ο χειροτονήσας με Μητροπολίτης, τότε, Φιλαδελφείας και νυν Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος..." ανέφερε μεταξύ των άλλων. 


Στο τέλος ευχαρίστησε τον συμπροσευχόμενο από του Αγίου Βήματος, Πανιερώτατο Μητροπολίτη Αχαΐας κ. Αθανάσιον, Διευθυντή του Γραφείου παρά τη Ε.Ε. της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος, τους ιερείς και διακόνους που τον πλαισίωσαν, τις μοναχές της Γυναικείας Μονής του Άστεν, της Ολλανδίας, υπό την Καθηγουμένη Γερόντισσα Ιωάννα, τον Αντιστράτηγο Νικόλαο Ζαχαριάδη, Στρατιωτικό αντιπρόσωπο της Ελλάδος παρά τω ΝΑΤΟ, τον Άρχοντα κ. Κωνσταντίνο Βαμβακά μετά της συζύγου του, τον Πρόεδρο της Ελληνικής Κοινότητας Βρυξελλών κ. Δημήτριο Αργυρόπουλο και όλους όσους έσπευσαν να ευχηθούν στα ονομαστήριά του. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας παρατέθηκε δεξίωση στο Ενοριακό Κέντρο του Μητροπολιτικού Ναού. 
Ο Ιερός Κλήρος, Ιερείς και Διάκονοι, και ο ευσεβείς λαός εύχονται στον Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη τους, κ. Αθηναγόρα, έτη πολλά και ευφρόσυνα, με υγεία και δύναμη για την συνέχεια της επιτέλεσης των υψηλών του καθηκόντων επ' αγαθώ της Εκκλησίας του Χριστού!


Related Posts with Thumbnails