________________________________________________________________________________________________________________________________________

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ / ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ / ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΣ ΝΑΟΣ / ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ / ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΑΝ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΥ / ΠΙΝΑΚΑΣ ΕΛΕΓΧΟΥ
________________________________________________________________________________________________________________________________________


3/23/2015

Ο ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΦΕΡΙΚΙΟΪ ΧΟΡΟΣΤΑΤΟΥΝΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ (ΦΩΤΟ)


ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΑΓΙΩΝ ΔΩΔΕΚΑ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΦΕΡΙΚΙΟΪ 
Ὡς ἦτο προγραμματισμένον ἀπὸ ἡμερῶν, ἡ Α.Θ.Π. ὁ Οἰκουμενικὸς ἡμῶν Πατριάρχης, κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ, ἠγαθύνθη ὅπως προσέλθῃ σήμερον μεθ’ ἁπάσης τῆς Πατριαρχικῆς Αὐλῆς εἰς τὸν ἱστορικὸν Ἱερὸν ἡμῶν Ναὸν τῶν Ἁγίων Δώδεκα Ἀποστόλων Φερίκιοϊ, προκειμένου νὰ χοροστατήσῃ κατὰ τὴν τέλεσιν τοῦ Κατανυκτικοῦ Ἑσπερινοῦ. 
Τὴν Α.Θ.Π., ἀφιχθείσαν περὶ τὰς 17:00, ὑπεδέχθησαν ἐν τῷ προαυλείῳ τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ καὶ ἐν μέσῳ χαρμοσύνων κωδωνοκρουσιῶν ὁ Ἀρχιερατικῶς Προϊστάμενος τῆς Περιφερείας Ταταούλων, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σασίμων, κ. Γεννάδιος, ὁ Συνοδικὸς Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ἀρκαλοχωρίου, Καστελλίου καὶ Βιάννου, κ. Ἀνδρέας, ὁ ἱερατικῶς προϊστάμενος τῆς Κοινότητος ἡμῶν, Πανοσιώτατος Ἀρχιμανδρίτης, κ. Πρόδρομος Ἀναστασιάδης, καθὼς καὶ ὁ Ἐντιμοτάτη Ἐφοροεπιτροπὴ τῆς Κοινότητος, ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ Προέδρου αὐτῆς Ἄρχοντος Ἐξάρχου τῆς Μ.τ.Χ.Ε., κ. Κωνσταντίνου Σανταλτζίδου. 
Κατὰ τὸν Κατανυκτικὸν Ἑσπερινὸν τὰ βυζαντινὰ μέλη ἀπέδωσαν ἐξαιρέτως καὶ μεθ’ ἀκριβείας οἱ Πατριαρχικοὶ Χοροὶ ὑπὸ τὴν διεύθυνσιν τοῦ Ἄρχοντος α΄ δομεστίκου τῆς Μ.τ.Χ.Ε., κ. Στυλιανοῦ Φλοίκου, ἐνῷ τὸν Θεῖον Λόγον ἐκήρυξεν καταλλήλως καὶ ἐπικαίρως ὁ Μέγας Σύγκελος τῆς Μ.τ.Χ.Ε., κ. Ἀμβρόσιος.

Τὴν ἀκολουθίαν παρηκολούθησαν ἐπίσης ὁ παρεπιδημῶν Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ἴμβρου καὶ Τενέδου, κ. Κύριλλος, ἐκπρόσωπος τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν τῆς Πόλεως, ὅμιλοι προσκυνητῶν ἐξ Ἑλλάδος, Γερμανίας καὶ Πολωνίας, Πολίται καὶ μέλη τῆς Κοινότητος ἡμῶν. 
Μετὰ τὴν κατάκλεισιν τῆς ἀκολουθίας ὁ Παναγιώτατος χαιρέτισεν τοὺς παρευρισκομένους, καλωσόρισεν τοὺς ἐξ Ἑλλάδος καὶ ἄλλων χωρῶν προσκυνητάς, ἐπῄνεσεν τὴν Ἐφοροεπιτροπὴν διὰ τὸ σημαντικὸν ἔργον συντηρήσεως τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ καὶ τῶν προσκτισμάτων αὐτοῦ, ἐνεθυμήθη τοῦ μακαριστοῦ προκατόχου Του, Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, κυροῦ Δημητρίου τοῦ Α΄, τοῦ ὑπηρετήσαντος ἐπὶ ἔτη εἰς τὴν Κοινότητά μας ὡς ἱερατικῶς προϊσταμένου, καθὼς καὶ πλειάδα ἄλλων σημαντικῶν κληρικῶν, οἱ ὁποῖοι πρὸ τῆς ἀναδείξεῶς των ὡς σημαντικῶν στελεχῶν εἰς τὸν χῶρον τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐκπαιδεύσεως, τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας καὶ τῆς ἐν γένει Ἐκκλησίας, ὑπηρέτησαν εὐόρκως καὶ καλλικάρπως καὶ εἰς τὴν ἱστορικήν μας Κοινότητα, ὅτε αὔτη ἦτο ἐκ τῶν πολυπληθῶν τῆς Πόλεως. 
Τέλος, ὁ Παναγιώτατος ἐκάλεσεν τὸν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Ἀρκαλοχωρίου, Καστελλίου καὶ Βιάννου, κ. Ἀνδρέαν, ὅπως εὐαρεστηθῇ νὰ ἀπευθύνῃ λόγους κατηχήσεως πρὸς τοὺς πιστούς. Ὁ Σεβασμιώτατος ὁμίλησεν ἀναφερθεῖς εἰς τὸν Ὅσιον Ἰωάννην τῆς Κλίμακος, τὸν Ἅγιον Γρηγόριον τὸν Παλαμᾶν καὶ τὴν Ὁσίαν Μαρίαν τὴν Αἰγυπτίαν τονίσας ἰδιαιτέρως τὴν σημασίαν τῆς διδασκαλίας τῶν δύο πρώτων καὶ τοῦ ἀγωνιστικοῦ παραδείγματος τῆς δευτέρας καὶ καταδείξας διὰ βραχέων τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ἡ Ἁγία Ἐκκλησία προβάλλει τὰς μορφὰς αὐτὰς κατὰ τὸ ἐκκλησιαστικὸν τοῦτο στάδιον τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Ἀκόμη, ὁ Σεβασμιώτατος ὑπεγράμμισεν ὅτι Τέλος τῆς περιόδου αὐτῆς εἶναι ὁ Σαββατισμὸς καὶ ἡ Ἀνάστασις. Διεπίστωσεν δὲ ὅτι τόσον ἡ Α.Θ.Π., ὅσον καὶ σχεδὸν κάθε πιστὸς ἐν τῇ Πόλῃ, γνωρίζουν καὶ ζοῦν καθημερινῶς αὐτὸ τὸ σταυραναστάσιμον μήνυμα τῆς Ἐκκλησίας μας, γεγονὸς τὸ ὁποῖον καὶ πάντοτε τὸν συγκινεῖ κάθε φορὰν ποὺ ἐπισκέπτεται τὰ ἅγια τούτα χώματα τοῦ Κέντρου τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ Γένους μας. 
Πρὸ τῆς ἀναχωρήσεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριάρχου ὅμιλος ὀρθοδόξων προσκυνητῶν ἐκ Γερμανίας ἔψαλλεν Αὐτῷ τὸν ἀρχαῖον ὕμνον τῆς Ἐκκλησίας «Φῶς ἰλαρόν» κατὰ τὴν γνωστὴν μουσικὴν γραμμήν, ἀλλὰ γερμανιστί. 
Ἠκολούθησεν σεμνὴ δεξίωσις πρὸς τιμὴν τῆς Α.Θ.Π. καὶ τῆς συνοδείας Αὐτῆς ἐν τῇ παρακειμένῃ κοινοτικῇ αἰθούσῃ.


3/22/2015

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ (21-22/3/2015)


ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 
 Ὁ Πατριάρχης εἰς Ἄγκυραν 
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, τό ἀπόγευμα τοῦ Σαββάτου, 21ης Μαρτίου, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Διακόνου κ. Ἰωακείμ, Ὑπογραμματέως τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, καί τοῦ Ἐντιμ. κ. Νικολάου Μαγγίνα, Δημοσιογράφου-Φωτογράφου, μετέβη ἀεροπορικῶς εἰς Ἄγκυραν, καί ἐτίμησε διά τῆς ὑψηλῆς Αὐτοῦ παρουσίας τήν ἐν τῷ ξενοδοχείῳ Hilton διοργανωθεῖσαν ὑπό τοῦ Ἱδρύματος «Engelsiz Yaşam Vakfı» (Ἵδρυμα διά τήν ὑπέρβασιν ἐμποδίων τῶν προσώπων μέ εἰδικάς ἀνάγκας) ἐκδήλωσιν, ἐπί τῇ παγκοσμίῳ ἡμέρᾳ διά τό Σύνδρομον «Down», ὁμιλήσας καταλλήλως καί ἐπιδόσας ἐκ μέρους τοῦ Ἱδρύματος τιμητικάς διακρίσεις εἰς εὐεργέτας καί δωρητάς αὐτοῦ, παρουσίᾳ τῆς Εὐγεν. κυρίας Gürdal Akşit, πρῴην Ὑπουργοῦ Ἐπικρατείας, ἁρμοδίας διά τά ἄτομα μέ εἰδικάς ἀνάγκας, τοῦ Σοφολ. Μουφτῆ τῆς Πρωτευούσης Καθηγητοῦ κ. Mefail Hızlı, τοῦ Προέδρου τῆς Ἐρυθρᾶς Ἡμισελήνου κ. Ahmet Lütfi Akad καί ἄλλων ἐπισήμων. 
O Παναγιώτατος, προσέφερεν εἰς τό ὡς ἄνω Ἵδρυμα τρία ἀναπηρικά ἁμαξίδια ἐν μέσῳ θερμῶν χειροκροτημάτων τῶν παρόντων, ἐπέστρεψε δέ εἰς τήν Πόλιν μετά τῶν συνοδῶν Του περί τό μεσονύκτιον. 

Μνημόσυνον Ἱεραρχῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου 
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, παρέστη συμπροσευχόμενος ἀπό τοῦ Ἱεροῦ Βήματος τοῦ Π. Πατριαρχικοῦ Ναοῦ κατά τήν Τρισαρχιερατικήν Θείαν Λειτουργίαν τῆς Δ´ Κυριακῆς τῶν Νηστειῶν, 22ας Μαρτίου, προεξάρχοντος τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Πριγκηποννήσων κ. Ἰακώβου καί συλλειτουργούντων αὐτῷ τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου κ. Στεφάνου καί Σηλυβρίας κ. Μαξίμου, καθ᾿ ἥν ἐτελέσθη, κατά τήν σχετικήν συνοδικήν ἀπόφασιν, τό Μνημόσυνον ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν κατά τήν παρελθοῦσαν τριετίαν κοιμηθέντων ἀειμνήστων Ἱεραρχῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, Μητροπολιτῶν Εἰρηνουπόλεως Κωνσταντίνου, Νικοπόλεως καί Πρεβέζης Μελετίου, Ἱερισσοῦ, Ἁγίου Ὄρους καί Ἀρδαμερίου Νικοδήμου, Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς Δαμασκηνοῦ, Ἐπισκόπου Ἀμορίου Ἰωάννου, Μητροπολίτου πρῴην Κισάμου καί Σελίνου Εἰρηναίου, Ἀρχιεπισκόπου Κομάνων Γαβριήλ, Μητροπολιτῶν Ἰωαννίνων Θεοκλήτου, Ἐλασσῶνος Βασιλείου, Γρεβενῶν Σεργίου, Λύστρων Καλλινίκου καί Ἐπισκόπου Εὐμενείας Μαξίμου.
Ἐπηκολούθησεν ἐπιμνημόσυνος δεξίωσις ἐν τῇ Αἰθούσῃ τοῦ Θρόνου καθ᾿ ἥν ὡμίλησεν ὁ Πατριάρχης περί τῆς προσωπικότητος καί τῆς προσφορᾶς εἰς τήν Ἐκκλησίαν τῶν ὡς ἄνω κεκοιμημένων Ἱεραρχῶν. 
* * * 
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, ἐχοροστάτησεν ἐν τῷ Ἱερῷ Ναῷ τῶν Ἁγίων Δώδεκα Ἀποστόλων τῆς Κοινότητος Φερίκιοϊ, κατά τόν Κατανυκτικόν Ἑσπερινόν τῆς αὐτῆς ἡμέρας, καθ᾿ ὅν τόν θεῖον λόγον ἐκήρυξεν ὁ Πανοσιολ. Μ. Σύγκελλος κ. Ἀμβρόσιος. 
Ἐκκλησιάσθησαν οἱ Σεβ. Μητροπολῖται Ἴμβρου καί Τενέδου κ. Κύριλλος, Σασίμων κ. Γεννάδιος, Ἐπόπτης τῆς Περιφερείας Ταταούλων, καί Ἀρκαλοχωρίου, Καστελλίου καί Βιάννου κ. Ἀνδρέας, ὅμιλοι προσκυνητῶν ἐξ Ἑλλάδος, Οὐκρανίας καί Γερμανίας καί πιστοί ἐντεῦθεν. 
Ἐν τῷ τέλει τοῦ Ἑσπερινοῦ ὡμίλησαν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Ἀρκαλοχωρίου καί ὁ Πατριάρχης. 
* * * 
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, ἐδέχθη εἰς ἀκρόασιν: 
- Τόν Σεβ. Μητροπολίτην Ἀδριανουπόλεως κ. Ἀμφιλόχιον, Διευθυντήν τοῦ ἐν Ἀθήναις Γραφείου Ἐκπροσωπήσεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. 
-Ὅμιλον Διδασκάλων καί μαθητῶν τοῦ 5ου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἀλεξανδρουπόλεως. 
- Ὅμιλον προσκυνητῶν ἐκ Κρήτης, συμμετεχόντων εἰς Συνέδριον ἐν Χάλκῃ καί τῇ Πόλει, ὑπό τήν ἡγεσίαν τῆς Ἐλλογ. κ. Μαρίας Καλαθάκη, Σχολικῆς Συμβούλου Καθηγητῶν Φυσικῶν Ἐπιστημῶν.
- Τόν Ἐντιμ. κ. Ἀχιλλέα Στόϊκον, Ἐπιχειρηματίαν, ἐξ Ἑλβετίας. 
- Τόν Ἐλλογ. κ. Ἰωάννην Γρηγοριάδην, Καθηγητήν ἐν τῷ ἐν Ἀγκύρᾳ Πανεπιστημίῳ «Bilkent». 
- Τούς Ἐντιμ. κ. Ἰωάννην Ρίζον, Μαθηματικόν-Συγγραφέα, καί κ. Πέτρον Ποδάραν, Μηχανικόν ἠλεκτρονικῶν ὑπολογιστῶν-Συγγραφέα, ἐξ Ἀθηνῶν. 
* * * 
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, ἐξεπροσωπήθη: 
- Ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Διακόνου κ. Παϊσίου, Κωδικογράφου τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, κατά τό ἐν τῷ Κέντρῳ γαστρονομικῆς τέχνης (Yemek Sanatları Merkezi), παρατεθέν δεῖπνον, τό Σάββατον, 21ην Μαρτίου. 
- Ὑπό τοῦ Ἱερολ. Διακόνου τῆς Σειρᾶς κ. Γρηγορίου, κατά: 
α) τήν ὑπό τῆς Ἐφορείας τῆς Ἀστικῆς Σχολῆς Γαλατᾶ διοργανωθεῖσαν συνεστίασιν καί μουσικήν ἐκδήλωσιν, ἐν τοῖς χώροις τοῦ Σχολείου, αὐθημερόν τό ἑσπέρας, καί 
β) τήν διοργανωθεῖσαν ὑπό τῶν Συνδέσμων τῶν Ἀποφοίτων τῆς Πατριαρχικῆς Μεγάλης τοῦ Γένους Σχολῆς καί τοῦ Ἰωακειμείου Παρθεναγωγείου «Κοινήν Πνευματικήν Πορείαν» πρός τάς μητέρας Σχολάς αὐτῶν, μετά τήν ἐν τῷ Ἱ. Ναῷ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Μουχλίου τελεσθεῖσαν Θείαν Λειτουργίαν, τήν Κυριακήν, 22αν ἰδίου.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ (18-21/3/2015)


ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 
Ἐκκλησιαστικαί εἰδήσεις 
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, ἐχοροστάτησεν ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ κατά τήν Ἱεράν Ἀκολουθίαν τῆς Δ´ Στάσεως τῶν Χαιρετισμῶν πρός τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον, καθ᾿ ἥν τόν θεῖον λόγον ἐκήρυξεν ὁ Πανοσιολ. Τριτεύων κ. Νήφων. 
Ἐκκλησιάσθησαν ὅμιλοι Καθηγητῶν καί μαθητῶν ἐκ τοῦ Γεν. Λυκείου Ἐλευθερίου Κορδελιοῦ, 2ου Γυμνασίου Περαίας, 6ου ἑσπερινοῦ ΕΠΑΛ Θεσσαλονίκης, Γυμνασίου Νέας Ἀρτάκης Εὐβοίας, 3ου Γεν. Λυκείου Τριπόλεως, ὡς καί προσκυνηταί ἐκ Θρᾴκης, οὕς ὁ Πατριάρχης καλωσώρισε διά θερμῶν πατρικῶν λόγων. 
* * * 
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, ἐδέχθη εἰς ἀκρόασιν:
- Ὅμιλον φοιτητῶν τοῦ «Collegium Orientale» Eichstätt Γερμανίας, ὑπό τήν ἡγεσίαν τοῦ Πρυτάνεως Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρεσβυτέρου κ. Oleksandr Petrynko. 
- Τόν Ἐξοχ. κ. Jean-Christophe Peaucelle, Σύμβουλον ἐπί Θρησκευτικῶν Ὑποθέσεων τοῦ Ἐξοχ. κ. Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν τῆς Γαλλίας. 
- Τόν Ἐντιμ. κ. Jens Odlander, Γεν. Πρόξενον τῆς Σουηδίας ἐνταῦθα, παρουσίᾳ καί τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Σουηδίας καί πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπα. 
- Τούς Ἐλλογ. κ. κ. Cemal Uşak, Kudret Altındağ καί Halil İbrahimYeşilyurt, ἐκ τοῦ Βακουφίου Δημοσιογράφων καί Συγγραφέων Τουρκίας. 
- Ὅμιλον μαθητῶν τοῦ Λυκείου Παξῶν μέ συνοδούς Καθηγητρίας τάς Ἐλλογ. κυρίας Περσεφόνην Μάστορα καί Εὐτέρπην Λύχνου. 
* * * 
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, ἐξεπροσωπήθη: 
- Ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Μ. Ἐκκλησιάρχου κ. Βενιαμίν, κατά τήν κηδείαν τῆς ἐκλιπούσης Betigül Güneri, ἐκ τοῦ τεμένους Teşvikiye, τήν Πέμπτην, 19ην Μαρτίου. 
- Ὑπο τοῦ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτου κ. Ἀγαθαγγέλου Σίσκου, Βιβλιοφύλακος τῶν Πατριαρχείων, κατά τήν κηδείαν τῆς ἀειμνήστου Κυβέλης-Σμαροῦς Καπούνταγ, ἐκ τοῦ Ἱεροῦ Κοιμητηριακοῦ Ναοῦ Θείας Μεταμορφώσεως Σισλῆ, τήν Τετάρτην, 18ην τ.μ. .

3/21/2015

ΤΡΙΣΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΥΡΙΟ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ

Ο Πατριαρχικός Ναός του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι το 1939

Αύριο, 22 Μαρτίου, Δ' Κυριακή των Νηστειών, στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι, θα τελεσθεί τρισαρχιερατική Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος του Σεβ. Μητροπολίτου Πριγκηποννήσων κ. Ιακώβου και συνιερουργούντων των Σεβ. Μητροπολιτών Καλλιουπόλεως και Μαδύτου κ. Στεφάνου και Σηλυβρίας κ. Μαξίμου. 
Κατά την Θ. Λειτουργία θα τελεσθεί και το Μνημόσυνον υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των κατά την τελευταία τριετία κοιμηθέντων αειμνήστων ιεραρχών του Οικουμενικού Θρόνου. 
Συμπροσευχόμενος από του ιερού βήματος θα είναι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.
Θα επακολουθήσει δεξίωση στην Αίθουσα του Θρόνου.
Το απόγευμα και ώρα 5, ο Πατριάρχης θα χοροστατήσει στην Ακολουθία του Κατανυκτικού Εσπερινού στον Ι. Ναό των Δώδεκα Αποστόλων της Κοινότητος Φερίκιοϊ. 
Τον θείο λόγο θα κηρύξει ο Μ. Σύγκελλος κ. Αμβρόσιος. 
Θα επακολουθήσει δεξίωση στην Κοινοτική αίθουσα. 

Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩΝ Δ' ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΣΤΟ ΝΙΧΩΡΙ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ


Στον Ιερό Ναό της Παναγίας της Κουμαριώτισσας, στο Νιχώρι του Βοσπόρου, τελέστηκε χθες η Ακολουθία των Δ' Χαιρετισμών προς την Υπεραγία Θεοτόκου, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Ικονίου κ. Θεολήπτου, συμπαραστατουμένου υπό του Αρχιμ. Αγαθαγγέλου Σίσκου, ιερατικώς προϊσταμένου της Κοινότητος Νεοχωρίου και του διακόνου π. Αλεξάνδρου. 
Παρέστη συμπροσευχόμενος ο Μητροπολίτης Σηλυβρίας κ. Μάξιμος. 
Εκκλησιάστηκαν: η πρέσβης Φωτεινή Τομαή, ο πρόεδρος της Κοινότητας Λάκης Βίγκας, Άρχων Μ. Χαρτοφύλαξ της Μ.τ.Χ.Ε., και προσκυνητές από την Αθήνα και το Λονδίνο. Την Κοινότητα επισκέφθηκε, επίσης, αντιπροσωπεία Γυναικών από το Ακ Παρτι του Σαρίγιερ.
Ακολούθησε δεξίωση στην Κοινοτική αίθουσα. 


ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΑΝ ΟΙ ΣΥΝΕΔΡΙΕΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ


Ἀνακοινωθέν τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου (21/03/2015)
Συνῆλθεν, ὑπό τήν προεδρείαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος εἰς τάς τακτικάς αὐτῆς συνεδρίας, ἀπό τῆς Τρίτης, 17ης, μέχρι καί τῆς Παρασκευῆς, 20ῆς τ. μ. Μαρτίου 2015. 
Κατ᾿ ἀρχήν ἀντηλλάγησαν μεταξύ τοῦ Παναγιωτάτου Πατριάρχου καί τοῦ α΄ τῇ τάξει τῶν Σεβ. συνοδικῶν ἀρχιερέων Μητροπολίτου Σύμης κυρίου Χρυσοστόμου αἱ εἰθισμέναι προσφωνήσεις καί ἀντιφωνήσεις, ἐπί τῇ ἐνάρξει τῆς νέας συνοδικῆς περιόδου. 
Κατά τάς συνεδρίας ταύτας ἐθεωρήθησαν ἅπαντα τά ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἀναγεγραμμένα θέματα, ἐφ᾿ ὧν καί ἐλήφθησαν αἱ προσήκουσαι ἀποφάσεις. Μεταξύ ἄλλων ἐθεωρήθη καί ἀναφορά τοῦ Σεβ. Ἀρχιεπισκόπου Καρελίας καί πάσης Φιλλανδίας κ. Λέοντος ἐπί προσφάτου ἀντικανονικῆς ἐνεργείας τοῦ Μητροπολίτου Ἑλσιγκίου Ἀμβροσίου, καί ἀπεφασίσθη ὅπως ζητηθῶσι παρά τοῦ τελευταίου πλείονες διευκρινήσεις περί αὐτῆς πρός λῆψιν ἐν συνεχείᾳ τῶν προσηκουσῶν ἀποφάσεων. 
Ἐν τέλει τῆς συνεδρίας τῆς Παρασκευῆς, ἐπί ταῖς ἐγγιζούσαις ἁγίαις ἡμέραις τῶν Παθῶν καί τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, ἀντηλλάγησαν μεταξύ τῆς Α. Θ. Παναγιότητος καί τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Σύμης κυρίου Χρυσοστόμου αἱ προσήκουσαι τῇ περιστάσει εὐχαί. 
Ἐκ τοῦ Γραφείου.

3/20/2015

Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΙΒΗΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 50 ΧΡΟΝΙΑ


Από την Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος επανακυκλοφόρησε πρόσφατα η διατριβή του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας Στυλιανού (Χαρκιανάκι), με τίτλο:  "Περί το Αλάθητον της Εκκλησίας εν τη Ορθοδόξω Θεολογία".  
Παραθέτουμε στη συνέχεια την Προσημείωσι της Β' Εκδόσεως, που έγραψε ο Αρχιεπίσκοπος και περιλαμβάνεται στην αρχή του βιβλίου (σ. 11-14). 
Ένα βιβλίο γραμμένο πριν από 50 περίπου χρόνια, ασφαλώς δεν θα ήτο «παρουσιάσιμο» άνευ ωρισμένων βελτιώσεων και αλλαγών, αι οποίαι θα το καθιστούσαν σύγχρονο. 
Η παρατήρησις αύτη ισχύει ιδιαιτέρως διά το παρόν σύγγραμμα, το όποιον εξεπόνησεν ο συγγραφεύς του, όταν ευρίσκετο ακόμη εις σχετικώς νεαράν ηλικίαν, όσον και αν φαίνεται τούτο τολμηρόν δι’ ένα θέμα τοιαύτης σπουδαιότητος. 
Εν τούτοις, όσον και εάν η μεταγενεστέρα βελτίωσις και ο εκσυγχρονισμός φαίνεται αναπόφευκτος, το θέμα του βιβλίου καθ’ εαυτό δεν θα επέτρεπε σοβαράς αλλαγάς, τουλάχιστον εφ’ όσον αφορά εις την Ορθόδοξον Εκκλησιολογίαν. 
Το «αλάθητον της Εκκλησίας», το όποιον ορθώς έχει εκτιμηθεί και χαρακτηρισθεί ως το άρθρον Πίστεως, διά του οποίου ίσταται ή (εκ)πίπτει η Εκκλησία (articulus standis et cadentis ecclesiae), θα παραμείνει πάντοτε η απαρασάλευτος βάσις του θεανθρωπίνου σώματος της Εκκλησίας, μεθ’ όλων των δομών και λειτουργιών Αυτής, μέχρι τέλους των αιώνων. 
Κατ’ ουσίαν, η διδασκαλία περί αλαθήτου της Εκκλησίας αποτελεί απλώς την δοξολογικήν επιβεβαίωσιν της αληθούς παρουσίας του Θεού εν μέσω του λαού Του, αλλά και του κόσμου εν γένει. 
Με την βεβαιότητα ότι η Εκκλησία εικονίζει την εν κοινωνία Τριαδικήν ζωήν, φρονούμεν ότι η περί του αλαθήτου διδασκαλία αποτελεί την δογματικήν αναγνώρισιν του ότι η Εκκλησία περιέχει και απολαμβάνει την αλήθειαν εις τας διδαχάς και δομάς Αυτής διά την σωτηρίαν του κόσμου και την δόξαν του Θεού. 
Συνεπώς, εάν θα είχον τον απαραίτητον χρόνον εις την διάθεσίν μου, διά να στοχασθώ εκ νέου επί των επί μέρους στοιχείων, τα οποία προσεπάθησα να επισημάνω εις την αρχικήν σύνθεσιν μιας Ορθοδόξου διδασκαλίας περί του αλαθήτου της Εκκλησίας, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα δογματικά κριτήρια θα παρέμεναν εξ ίσου αποφασιστικά εις την καθοδήγησιν των σκέψεων μου, όπως ακριβώς υπήρξαν εις την προ ετών προσέγγισιν του εν λόγω θέματος. 
Εκφράζοντας την ως άνω πεποίθησιν δεν θα έπρεπε να παρεξηγηθεί αύτη ως υπερτίμησις των αρχικών προσπαθειών ενός νεαρού θεολόγου εις ένα χώρον, ο οποίος εκ των προτέρων ήτο εξόχως ακανθώδης: Αφ’ ενός μεν, ο δυτικός νομικισμός του Παπικού αλαθήτου, αφ’ ετέρου δε, αι ανατολικαί εξ αντιδράσεως θεωρίαι, κυρίως της «Σλαυοφίλου κινήσεως», με κυριώτερον εκπρόσωπον τον μη θεολόγον Aleksey Stepanovic Chomiakov. 
Και πάλιν όμως, εάν θα είχον επιχειρήσει να γράψω εκ νέου επί του θέματος τούτου, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η εμπειρία μου από την επί δεκαετίας διδασκαλίαν Συστηματικής Θεολογίας θα μου είχε δώσει την ευκαιρίαν να επεκταθώ ακόμη περισσότερον εις διάφορα τμήματα της όλης συνθέσεως, προκειμένου να περιγράψω, κατά τρόπον περισσότερον «πνευματικόν», ή, μάλλον, πλέον εξισορροπημένον, την αμοιβαίαν επίδρασιν μεταξύ πίστεως και διανοήσεως, κατά την βίωσιν της θαυμαστής παρουσίας του θείου παράγοντος εν μέσω ανθρώπινης ευθραυστότητος. 
Δια να είμαι δε περισσότερον σαφής εις το σημείον τούτο, θα ημπορούσα να αναφερθώ εις τρεις τουλάχιστον ζωτικούς χώρους, των οποίων την θεολογικήν σπουδαιότητα θα επιθυμούσα να είχα υπογραμμίσει περισσότερον εις την όλην σύνθεσιν, μαζί με την σχετικήν ορολογίαν καθ’ εαυτήν. 
Πρώτον και κύριον, αντί της ευρύτερον επικρατησάσης αντιλήψεως ότι η Ευχαριστιακή Εκκλησιολογία του Afanasiev υπήρξεν η πλέον ουσιαστική συμβολή της Ανατολικής θεολογίας, εις τας δογματικάς συζητήσεις του ευρυτέρου πλαισίου της Οικουμενικής Κινήσεως θα έλεγον όλως ανεπιφυλάκτως ότι η Τριαδολογική Εκκλησιολογία θα ανταπεκρίνετο πολύ περισσότερον εις το αρχέγονον μυστήριον της Εκκλησίας, καθώς επίσης και εις το μυστήριον της θείας Ευχαριστίας. Αυτός είναι, άλλωστε, ο λόγος διά τον οποίον, εις όλας τας σχετικάς εργασίας μου και εις την ενασχόλησίν μου εις τας σχετικάς θεολογικάς συζητήσεις είχα πάντοτε ως εξέχοντα όρον, την «Τριαδολογική Εκκλησιολογία». 
Λέγοντες ταύτα, αφ’ ενός μεν εκτιμούμε την συνεισφοράν και τον εμπνευσμένον εμπλουτισμόν από μέρους όλων εκείνων, οι οποίοι ανέπτυξαν την θεωρίαν της Ευχαριστιακής Εκκλησιολογίας, αφ’ ετέρου όμως είναι αναγκαίον να έχωμεν κατά νουν και τας πιθανάς παρανοήσεις, αι οποίαι ημπορούν να υπάρξουν προς την κατεύθυνσιν του «Χριστομονισμού», που πρέπει κάποιος να τας αποφύγει, τουλάχιστον εξ επόψεως Ορθοδόξου. Και εις αυτό το σημείον ημπορεί κάποιος να ισχυρισθεί, ότι η κατάργησις της επικλήσεως από τας Δυτικάς Λειτουργίας δεν ήτο μία τυχαία εξέλιξις. 
Δεύτερον, ένας ακόμη διαδεδομένος όρος σήμερα, που, ως γνωστόν, εδημιουργήθη από τον αείμνηστον Καθηγητήν Αμίλκα Αλιβιζάτο, σκαπανέα της Οικουμενικής Κινήσεως, και επισήμως εισήχθη εις εκείνην από τον ίδιο, είναι η «Συνείδησις της Εκκλησίας». Υπό την γενικήν επίδρασιν της ορολογίας αυτής, τουλάχιστον διά τους Ορθοδόξους Θεολόγους, την είχα συμπεριλάβει και εγώ εις την διατριβήν μου, βεβαίως όμως με ολίγας βασικάς τροποποιήσεις. Όμως, η έκφρασις «Συνείδησις της Εκκλησίας», κατ’ ακρίβειαν δεν πρέπει πλέον να θεωρείται ο ορθός όρος διά να εκφράσει τον «κοινόν παρονομαστήν» όλων των μελών του ενός Σώματος της Εκκλησίας, ο καθένας εκ των οποίων έχει την ατομικήν του συνείδησιν δι’ οποιοδήποτε θέμα. Η σωστή ορολογία, που εκφράζει τον κοινόν παρονομαστήν των πιστών, είναι εις την πραγματικότητα η λέξις φρόνημα, η οποία υπογραμμίζει την αντίληψιν που έχει ο κάθε άνθρωπος και που προσπαθεί, εν τούτοις, να την αναπτύξει ακόμη κατά πληρέστερον τρόπον. 
Τρίτον, θα ήτο ευλογία εάν τότε υπήρχεν η ευκαιρία να χρησιμοποιήσω έναν προσφορότερον όρον, όπως «πιστότης της Εκκλησίας», παρά τον όρον «αλάθητον της Εκκλησίας» (που έχει ως αποτέλεσμα να διεγείρει την ανησυχίαν μας, εξ αιτίας του ότι είναι μια ξένη ορολογία εις το μυστήριον της ζωής της Εκκλησίας). Κατ’ αυτόν τον τρόπον, πιστεύω ότι θα απέφευγα να εισαγάγω εις τον τίτλον του βιβλίου μου την έννοια της «τελειομανίας» (perfectionism) και ταυτοχρόνως θα έκανα λιγότερο φανερή την αντίθεσιν των δύο θεωριών, τας οποίας η μελέτη μου έπρεπε να ανασκευάσει: το Αλάθητον του Πάπα αφ’ ενός και, αφ’ ετέρου, την εξίσου προβληματική θεωρία της Sobornost, την οποίαν προέβαλε ο Κομιακώφ. 
Επιπροσθέτως, αισθάνομαι την ανάγκην να εκφράσω, τουλάχιστον εδώ, πως θα αξιολογούσα την πραγματικήν επίδρασιν της πρώτης εκδόσεως του παρόντος έργου (που έγινε το 1965), μεταξύ των Θεολόγων εκείνων, που κατά καιρούς συμμετείχαν εις τας κυριωτέρας οικουμενικάς διασκέψεις κατά το δεύτερον ήμισυ του εικοστού αιώνος, εις τας οποίας συχνάκις είχα την τιμήν να συμμετέχω, και μάλιστα εις την πρώτη γραμμήν - αν και τούτο δεν ήτο πάντοτε ευχάριστη τιμή. Δυστυχώς, όλα όσα εβίωσα ως Πρόεδρος της Ορθοδόξου Αντιπροσωπείας εις τον Διάλογον με την Ρωμαιοκαθολικήν Εκκλησίαν, τα οποία με ωδήγησαν τελικώς εις το να υποβάλω τρεις φοράς την παραίτησίν μου (μέχρις ότου τελικώς γίνει αποδεκτή λόγω της επιμονής μου), δείχνουν ότι η Ρώμη σήμερα, και προσφάτως με τον Πάπα Βενέδικτο XVI, ο οποίος ήτο διδάσκαλος, φίλος και συνάδελφός μου επί πολλά έτη, δεν φαίνεται να σέβεται, όπως ίσως κάποτε, την κοινήν μας Παράδοσιν, ότι η Εκκλησία -και όχι ένα πρόσωπον-είναι το «ταμείον της Αληθείας». 
Ο σεβασμός διά την θέσιν του μυστηρίου εν γένει εις την ζωήν της Εκκλησίας, απαραιτήτως προϋποθέτει την ελευθερίαν διά τολμηράς ιστορικάς περιπετείας, τας οποίας η Ορθοδοξία ουδέποτε ηγνόησε, και ουδέποτε επέτρεπε εις οιασδήποτε «νομικιστικάς» διευκολύνσεις να γίνουν εν είδος «καταφυγίου», προκειμένου να αποφεύγει αληθινάς λύσεις. Και επ’ αυτού, βεβαίως, τα λόγια του Αποστόλου Παύλου θα ισχύουν απολύτως εσαεί: «Λογίζομαι γαρ ότι ουκ άξια τα παθήματα του νυν καιρού προς την μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι εις ημάς» (Ρωμ. 8,18). 
Σύδνεϋ, Σεπτέμβριος 2014
- Δείτε σχετική ανάρτηση εδώ

3/18/2015

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΕΡΓΑΜΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ: "ΚΟΣΜΟΥ ΛΥΤΡΟΝ"


Οι εκδόσεις ΕΥΕΡΓΕΤΙΣ της Ιεράς Μονής Αγίας Παρασκευής Μαζίου προέβησαν στην έκδοση (Μέγαρα 2014) ενός τρίτου κατά σειρά σπονδυλωτού έργου του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γέροντος Περγάμου κ. Ιωάννη, του σημαντικότερου ορθόδοξου θεολόγου και ενός από τους εν ενεργεία θεολόγους, στον οποίο γίνονται οι περισσότερες παραπομπές θεολογικών μελετών στις μέρες μας. 
Τα κείμενα του τόμου, ο οποίος ως διήκουσα έννοια φέρει τον τίτλο ΚΟΣΜΟΥ ΛΥΤΡΟΝ και αφιερώνεται στη μακαριστή αδελφή του Σεβασμιωτάτου Αγαθονίκη, αποτελούν μελέτες δημοσιευμένες κατά καιρούς σε επιστημονικά περιοδικά, εισηγήσεις σε συνέδρια, καθώς και εμπεριστατωμένες συνεντεύξεις. 
Παρά το γεγονός ότι τα θέματα, που αναπτύσσονται στα επιμέρους κεφάλαια, εκτείνονται από την κοσμολογία, τη σύγχρονη Ορθοδοξία και την οικουμενικότητα του Πατριαρχικού Θρόνου της Κωνσταντινουπόλεως, ο Σεβασμιώτατος σπονδυλώνει τις σκέψεις του, με συνέπεια και σ' αυτά τα κείμενα, πάνω σε θεμελιώδεις αρχές της πίστεώς μας. Τονίζει με έμφαση ότι ο Τριαδικός Θεός είναι η πηγή ουσιαστικής κοινωνίας της οικουμενικής Εκκλησίας και η επαγγελία της πραγματικής ελευθερίας για τον άνθρωπο. Αυτή η κοινωνία πραγματώνεται στον κόσμο στα πλαίσια της Εκκλησίας, όπου, με κέντρο την Ευχαριστία, συμμετέχουν οι πιστοί στην ελευθερία του Θεού. Σε συνάρτηση με τα ανωτέρω, ο Γέρων Περγάμου καταδεικνύει ότι κοινωνία και ελευθερία είναι έννοιες που δεν αλληλοαποκλείονται, εφόσον και οι δύο εκπορεύονται από τον Τριαδικό Θεό, γι' αυτό και οι πιστοί ακωλύτως μπορούν να τις αποδέχονται και να τις βιώνουν. Ωστόσο, καθώς ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα συνυπάρχουν ως ενότητα και ετερότητα, νοείται και η κοινωνία, επίσης, ως ενότητα και ετερότητα, διαφορά και σύμπνοια. Με άλλα λόγια, αφού τα θεία πρόσωπα είναι η πηγή της ενότητας και της ετερότητας, τα ίδια Τριαδικά πρόσωπα δημιουργούν και επιβεβαιώνουν την κοινωνία και τη διαφορετικότητά μας από τον Θεό, καθώς και τη διακριτότητα του ενός ανθρώπου από τον άλλο. 
Τα περιεχόμενα του τόμου έχουν ως εξής:
Εισαγωγή 
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ 
Α. Κοσμολογία, Οικολογία και εν Χριστώ σωτηρία 
Α.1. Το οικολογικό πρόβλημα και η ευθύνη της Θεολογίας 
Α.2. Ο κόσμος ως κτίση: τα όρια και οι κίνδυνοι της κτίσεως 
Α.3. Ο άνθρωπος ως "Ιερεύς": η ελπίδα και "αποκαραδοκία" της κτίσεως 
Α.4. Αποκάλυψη και φυσικό περιβάλλον 
Α.5. Η Ορθοδοξία και το πρόβλημα της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος 
Α.6. Η ευχαριστηριακή θεώρησις του κόσμου και ο σύγχρονος άνθρωπος 
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ 
Β. Εκκλησιολογία 
Β.1. Πνευματολογία και εκκλησιολογία, εκκλησιολογικές συνέπειες δύο τύπων πνευματολογίας 
Β.2. Ο Συνοδικός Θεσμός. Ιστορικά, εκκλησιολογικά και κανονικά προβλήματα 
Β.3. Η Ευχαριστιακή Εκκλησιολογία στην Ορθόδοξη Παράδοση 
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΤΡΙΤΟΝ 
Γ. Σύγχρονη Ορθοδοξία 
Γ.1. Η Ορθοδοξία και ο σύγχρονος κόσμος 
Γ.2. Μαρτυρία και διακονία της ορθόδοξης γυναίκας μέσα στην ενωμένη Ευρώπη: προϋποθέσεις και δυνατότητες 
Γ.3. 2000 χρόνια μετά... Διάσταση θεολογίας και ζωής! 
Γ.4. Η Ορθοδοξία σήμερα 
Γ.5. Η Ορθόδοξη Θεολογία και οι προκλήσεις του 21ου αιώνα 
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ 
Δ. Οικουμενικότης 
Δ.1. Η έννοια της Οικουμενικότητας και το Οικουμενικό Πατριαρχείο 
Δ.2. Το παράδοξον της επιβιώσεως του Οικουμενικού Θρόνου 
Δ.3. Οικουμενικό Πατριαρχείο. Ένα ιστορικό παράδοξο 
Δ.4. π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ· ο οικουμενικός διδάσκαλος 
Δ.5. Αλήθεια, Ανεκτικότητα και Μονοθεϊσμός. Είναι δυνατός ένας διαθρησκειακός διάλογος; 
Αντί Επιλόγου Η ανακεφαλαίωση της μοίρας όλου του κόσμου!

ΕΠΑΝΕΚΔΟΘΗΚΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 50 ΧΡΟΝΙΑ Η ΔΙΑΤΡΙΒΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Το έτος 2015, που διανύουμε, είναι μια χρονιά σημαντικών επετείων για τον Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας Στυλιανό. 
Τον Απρίλιο του 1975, πριν 40 χρόνια, έφτασε στο Σύδνεϋ της Αυστραλίας ως Αρχιεπίσκοπος. Σαράντα χρόνια στο πηδάλιο της Εκκλησίας της Αυστραλίας! Αντιμετώπισε δύσκολες καταστάσεις σε πολλά επίπεδα. Κι όμως άντεξε! Είναι εκεί ως ο Αρχιεπίσκοπος στον οποίο η Αυστραλία οφείλει την δυναμική υπόστασή της ως Επαρχία του Οικουμενικού Θρόνου. Η εκλογή τού από Μιλητουπόλεως Στυλιανού Χαρκιανάκι ως Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας έχει δικαιωθεί από την ιστορία. 
Πριν 50 χρόνια, το 1965, ως αρχιμανδρίτης, υπέβαλε την επί Διδακτορίᾳ Διατριβή του «ΠΕΡΙ ΤΟ ΑΛΑΘΗΤΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΝ Τῌ ΟΡΘΟΔΟΞῼ ΘΕΟΛΟΓΙᾼ» (ελληνιστί), στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ανεκηρύχθη Διδάκτωρ με βαθμό άριστα. 
Μια μελέτη που άφησε εποχή και η οποία επανεκδόθηκε μόλις – 50 χρόνια μετά! – από την Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος (β’ έκδοση, 2014). 
Η διατριβή του Αυστραλίας Στυλιανού επανακυκλοφορεί με πρόλογο του ιδίου στην δεύτερη αυτή έκδοση, ο οποίος καταλήγει ως εξής: 
«Ο σεβασμός δια την θέσιν του μυστηρίου εν γένει εις την ζωήν της Εκκλησίας, απαραιτήτως προϋποθέτει την ελευθερίαν δια τολμηράς ιστορικάς περιπετείας, τας οποίας η Ορθοδοξία ουδέποτε ηγνόησε, και ουδέποτε επέτρεπε εις οιασδήποτε «νομικιστικάς» διευκολύνσεις να γίνουν έν είδος «καταφυγίου», προκειμένου να αποφεύγει αληθινάς λύσεις». 
Αυτό το έκανε πράξη στην ζωή του ο Αυστραλίας Στυλιανός. Τόλμησε ιστορικές περιπέτειες, με ελευθερία και αλήθεια. Οι όποιες κατά καιρούς συγκρούσεις του ήταν μάλλον μια δίψα γι’ αυτήν την όντως αλήθεια, πληρώνοντας το κόστος αποφυγής κάθε συμβατικότητος. 
Στην διατριβή του ο Αυστραλίας Στυλιανός καταδεικνύει περίτρανα ότι το "αλάθητον" της Εκκλησίας ταυτίζεται με την ίδια την ουσία της, την ορθή πίστη. Η Εκκλησία, και δη η Ορθόδοξη, είναι γνήσια και αλάθητος, επειδή διατηρεί την ουσία, την πίστη της, ακέραιη και ανόθευτη. Τονίζει, όμως, παράλληλα, ότι η μελέτη του δεν λύνει οριστικά το σοβαρό αυτό θέμα, αλλά φιλοδοξεί να αποτελέσει το εφαλτήριο για την «αρτιωτέραν έρευναν του θέματος του αλαθήτου της Εκκλησίας» στην Ορθόδοξη Θεολογία. 
Η επανέκδοση της συγκεκριμένης μελέτης θα βοηθήσει σίγουρα τους νεώτερους να προσεγγίσουν την βαθυστόχαστη θεολογική σκέψη του Αυστραλίας Στυλιανού, ενός μεγάλου θεολόγου του καιρού μας.

3/17/2015

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΦΥΛΑΚΟΣ ΤΩΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΩΝ ΑΡΧΙΜ. ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟ ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΤΗΣ Γ' ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ


Κήρυγμα τοῦ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτου Ἀγαθαγγέλου Σίσκου, 
Βιβλιοφύλακος τῶν Πατριαρχείων, 
κατὰ τὸν ἐν τῷ Ἱερῷ Ναῷ Παναγίας Χαντσεριωτίσσης Τεκφούρσαραϊ 
Κατανυκτικὸ Ἑσπερινὸ τῆς Γ´ Κυριακῆς τῶν Νηστειῶν 
ἐν Πατριαρχικῇ Χοροστασίᾳ 
(15 Μαρτίου 2015) 
“Τοῦ Σταυροῦ δὲ τὸ ξύλον, τῆς ζωῆς τὸ ἔνδυμα, ἀνθρώποις φέρον ἐπάγη ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ Κόσμος ὅλος ἐπλήσθη πάσης χαρᾶς” (Κάθισμα τοῦ Ὄρθρου) 
Παναγιώτατε Πάτερ καὶ Δέσποτα, 
Θεοφιλέστατοι, 
Σεβαστοὶ Πατέρες, 
Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοὶ, 
Νέοι καὶ νέες, 
Ἀγωνιζόμενοι καὶ ἀσκούμενοι ἐντὸς τοῦ σταδίου τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, αἰσίως φθάσαμε εἰς τὸ μέσον αὐτῆς προσκυνοῦντες τὸν ζωηφόρον Σταυρὸν τοῦ Κυρίου, διὰ τοῦ ὁποίου κατεπόθη ἡ δύναμις τοῦ θανάτου, καὶ ἡμεῖς ἅπαντες ὑψώθημεν οὐχὶ εἰς τὴν προτέραν καὶ προπτωτικὴν κατάστασιν, ὡς πολλοὶ λέγουσι, ἀλλὰ εἰς αὐτὴν τῆς Ἐνσάρκου κοινωνίας μετὰ τοῦ Θεοῦ. 
Γνωρίζομεν, πὼς ὅτε οἱ πρωτόπλαστοι ἔφαγον ἐκ τοῦ καρποῦ τοῦ ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου εὑρισκομένου ξύλου, διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοί των καὶ ἐπέγνωσαν τὴν γυμνότητά των. Αὕτη ἡ γυμνότης ἦτο ἡ συναίσθησις τῆς λαθεμένης ἐπιλογὴς ἑνὸς τρόπου ἐγωιστικῆς αὐτοϋπάρξεως, ἐν ἀπουσίᾳ κοινωνίας μετὰ τοῦ Θεοῦ. Ἑνῶ ὅμως ἡ πτῶσις καὶ ἡ συναίσθησις τῆς γυμνότητος τῶν πρωτοπλάστων ὡδήγησε αὐτοὺς εἰς τὴν κατ’ ἐξοχὴν ἁμαρτίαν τῆς ὑποκρισίας, καθὼς “ἔρραψαν φύλλα συκῆς καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς περιζώματα” , καὶ ἀργότερον ὅτε “ἤκουσαν τὴν φωνὴν κυρίου τοῦ Θεοῦ περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ τὸ δειλινόν, ... ἐκρύβησαν”, ἀγνοῶντας συνάμα τὴν ἐγνωσμένην Οἰκονομίαν τοῦ Δημιουργοῦ Θεοῦ, ὅστις φροντίσας “ἐποίησεν...χιτῶνας δερματίνους καὶ ἐνέδυσεν αὐτούς”. 
Ὑπάρχων ὅμως ὁ τύπος τοῦ Σταυροῦ ἐν τῷ σχεδίῳ τῆς Θείας Οἰκονομίας πρὸ κτίσεως κόσμου, σημαινόμενος ἐν τῷ ἀνθρωπίνῳ σώματι, ἀπό ὄργανον θνητότητος καὶ ἀτιμωτικῆς τιμωρίας, ἐγένετο ζωῆς ἐργαστήριον, ὅπλον ἀκαταγώνιστον καὶ ἀήττητον τρόπαιον. Κρεμάμενος ἐπὶ Σταυροῦ γυμνὸς ὁ Κύριος, ὡς Δημιουργὸς καὶ Κτίστης τῶν ἁπάντων, ἐνέδυσε διὰ τῆς δόξης καὶ κοινωνίας Αὐτοῦ τὸν ὑπὸ τῆς πτώσεως ἀπογυμνωθέντα ἄνθρωπον. Διὸ καὶ μετὰ παρρησίας ψάλλομεν εἰς τὸν χριστολογικὸν Ἀκάθιστον Ὕμνον, τῆς θεολογίας τοῦ παραδόξου, “Χαῖρε, δἰ ἧς ἐγυμνώθη ὁ Ἅιδης• χαῖρε, δἰ ἧς ἐνεδύθημεν δόξαν”. Τὸ ξύλον τῆς κακῆς γνώσεως, τῆς φθορᾶς καὶ τοῦ θανάτου, διὰ τοῦ ἑκουσίου σταυρικοῦ Πάθους τοῦ Κυρίου, ἔγινε τὸ ξύλον τῆς καλῆς γνώσεως, τῆς ἀφθαρσίας καὶ τῆς ζωῆς. Καὶ διὰ τοῦ Σταυροῦ τὸ ξύλον ἐξηφανίσθη ἡ κατήφεια, καὶ ὁ κόσμος ὅλος ἐπλήσθῃ πάσης χαρᾶς. 
Ὁ Σταυρὸς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὡς ἄλλος Παράδεισος, οὐχὶ μόνον ὑπῆρξεν ἀλλὰ ὑπάρχει ὡς πρόκλησις δι’ ὅσους πιστοὺς ἐπιθυμοῦν νὰ ἀκολουθήσουν τὸν Κύριον, ὅστις ἐκένωσεν ἑαυτὸν μέχρι Σταυροῦ, γενόμενος τύπος καὶ ὑπογραμμὸς δι΄ ἡμᾶς. Ἀναμφιβόλως, ἐν τῷ Σταυρῷ, ὡς ὑπέρτατον σημεῖον τοῦ ἔρωτος τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν ἄνθρωπον, ἀποκαλύπτεται τὸ κανονικὸ μέγεθος τοῦ ἀνθρώπου, καθὼς ἡ Σταυρικὴ θυσία συνιστᾶ τὴν ἐπισφράγησιν τῆς ἐξαφανίσεως τῆς ἀτομικότητος. 
Δυστυχῶς σήμερον, ἡ ἀτομικότης, ὡς τρόπος ἐγωιστικῆς αὐτοϋπάρξεως καὶ δυναμική πτῶσις, στερουμένη τοῦ ἐνδύματος τῆς ζωῆς καὶ τῆς χαρᾶς τῆς κοινωνίας μετὰ τοῦ συνανθρώπου καὶ τοῦ Θεοῦ, ἀπεγύμνωσε τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ πάσης ἀξίας ἀνθρωπίνης. Ἀπογυμνωμένος ὁ ἄνθρωπος, ἐν τῷ βωμῷ τοῦ οἰκονομικοῦ κέρδους θυσιάζεται ὡς οἰκονομικὴ μονὰς καὶ ἐπ᾽ οὐδενί θεωρεῖται ὡς πρόσωπον. Παρομοίως ἀπογυμνοῦνται, ἐξαθλιοῦνται καὶ θυσιάζονται, συλλογικῷ τῷ τρόπῳ, λαοὶ καὶ ἔθνη, ἐν ὀνόματι τῶν οἰκονομικῶν μεγεθῶν καὶ δεικτῶν. Ἀπογυμνωμένος ὁ ἄνθρωπος ἐκ τοῦ κάλλους καὶ τῆς ὡραιότητος τοῦ καταξιωμένου ὑπὸ τῆς Σαρκώσεως σώματος, θεωρεῖ τοῦτο μηχανιστικὰ ὡς βιολογικὸν καὶ οὐχὶ κοινωνικὸν καὶ εὐχαριστιακὸν. Ἐν ὀνόματι ἑνὸς ἀπογυμνωμένου ὑπὸ τῶν ὀπαδῶν “θεοῦ” καὶ ἐπ᾽ οὐδενί πιστῶν, σφαγιάζονται καὶ ἐκτοπίζονται χριστιανοὶ, ἐν τῇ Μέσῃ Ἀνατολῇ καὶ ἐν τῷ κόσμῳ, ἐνῶ ἀλλοῦ γίνονται τρομοκρατικαὶ ἐπιθέσεις. 
Παναγιώτατε Πάτερ καὶ Δέσποτα, 
Τοῦτον, τὸν ἀπογυμνωμένον ὑπὸ τῆς συνεχιζομένης πτώσεως τῆς ἀτομικότητος ἄνθρωπον, ἐνδύει μὲ τὸ τῆς ζωῆς ἔνδυμα, τῆς δόξης καὶ κοινωνίας Αὐτοῦ ὁ Κύριος, κρεμάμενος ἐπὶ Σταυροῦ γυμνός. Οὕτω καὶ ἡ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία, πολλάκις κρεμαμένη ἐπὶ Σταυροῦ καὶ γεγυμνωμένη, ἐνέδυε τὸ ποίμνιον αὐτῆς μὲ τὸ τῆς ζωῆς ἔνδυμα τῆς δόξης καὶ χαρᾶς τοῦ Κυρίου. Παρακαλῶ εὔχεσθε, λελαμπρυσμένοι καλῶς, νηστείαις καὶ δεήσεσι, ἐγκρατείᾳ καὶ εὐποιΐᾳ, ὅπως, ὁ Κύριος ἀξιώσαι ἡμᾶς, τὸν Σταυρὸν τὸν τίμιον Αὐτοῦ προσκυνῆσαι, ὡς προπομπὴν τοῦ Παναγίου Πάθους, καὶ φθᾶσαι τὴν Ἁγίαν καὶ Ἔνδοξον Ἀνάστασιν. Ἀμήν.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ (ΦΩΤΟ)


Ι. Μητρόπολις Βελγίου
Πορεία ειρήνης (Together in Peace) υπό την αιγίδα του Saint Egidio πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 15 Μαρτίου 2015 στην καρδιά της Ευρώπης, την πρωτεύουσα του Βελγίου, στις Βρυξέλλες. Με τη συμμετοχή 4.000 περίπου διαδηλωτών από την Ορθόδοξη, Ρωμαιοκαθολική, Προτεσταντική, Αγγλικανική Εκκλησία, Μουσουλμάνων, Εβραίων και των άλλων διαδήλωσε το Βέλγιο για την ενότητα τον όλων θρησκειών στην κρίσιμη περίοδο που διανύει η οικουμένη με τον έντονο θρησκευτικό φανατισμό που μαστίζει την εποχή μας. 
Οι συμμετέχοντες ομάδες μαζί με τους εκπροσώπους τους, τους αρχηγούς της κάθε Θρησκείας, ξεκίνησαν όλοι μαζί την πορεία ειρήνης με την ομιλία του διοργανωτού αναφερόμενος στο στόχο και στον σκοπό της, ο οποίος είναι η ειρηνική συμβίωση όλων των ανθρώπων ανεξαρτήτου θρησκείας και πεποιθήσεων, στον κόσμο. Στη συνέχεια η πορεία πέρασε συμβολικά έξω από έναν ναό κάθε Θρησκείας όπου ο εκάστοτε εκπρόσωπος της έδινε ένα μήνυμα ειρήνης. Στον Μητροπολιτικό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών δόθηκε το μήνυμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Βελγίου κ. Αθηναγόρα αναφερόμενος στο μήνυμα της ειρήνης το οποίο διακηρύττει το Ευαγγέλιο των Χριστιανών. 
Ομίλησε επίσης ο Υπουργός Δικαιοσύνης, κ. Γένς, ενώ είχε συμμετοχή από πολλούς πολιτικούς του Βελγίου. Στο τέλος της πορείας η πρόεδρος του Saint Egidio μίλησε για την ειρήνη, την ελευθερία και τον σεβασμό που αρμόζει στους ανθρώπους της σημερινής κοινωνίας. Συμβολικά δόθηκε σε κάθε εκπρόσωπο ένα λευκό περιστέρι, σύμβολο ειρήνης, για να τα ελευθερώσουν όλοι μαζί.

ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΝΕΟΥ ΔΙΑΚΟΝΟΥ ΣΤΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΣΟΥΗΔΙΑΣ


Ι. Μητρόπολις Σουηδίας
Την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυίας κ. Κλεόπας τέλεσε την εις Διάκονον χειροτονία του κ. Γεωργίου Αρβανιτίδη, Ελληνοσουηδού, στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης. 
Στην ομιλία του, μεταξύ άλλων, ο αρχιερεύς συνεβούλευσε τον νεοχειροτονηθέντα τα εξής: "Εχε στην καρδιά σου τα λόγια του σύγχρονου πολυθαυμάστου Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως: 
"Σταυρός η μερίς του βίου μου!" Παίρνε δύναμη από την αδοξία του δοξασμένου σταυρού στη νέα σου υψηλή αποστολή. Ως δάσκαλος το επάγγελμα και το λειτούργημα, συνέχιζε να κηρύττεις Χριστόν σταυρωθέντα και αναστάντα σε όλους που έχεις γνωρίσει και έχεις αγγίξει με την καλοσύνη της καρδιάς σου και την αγνότητα της ψυχής σου. Με το ζήλο και τον ιερό πόθο που έχεις για τα Θεία, γίνε εσύ ένας νέος Κυρηναίος, ένας νέος Ιωσήφ από Αριμαθείας, και νοιώσε τον κάθε πονεμένο και απελπισμένο συνάνθρωπό μας που θα τρέξει σε σένα για βοήθεια και συμπαράσταση, μπλοκαρισμένος στα ποικίλα αδιέξοδά του. Σκούπισε τα δάκρυα του. Γιάτρεψε τις πνευματικές πληγές του. Αντιμετώπισέ τον με διάκριση και περίσσια καλοσύνη. Ακουσέ τον. Παρηγόρησέ τον. Δίδαξέ τον. Αγκάλιασέ τον. Προσευχήσου γι αυτόν, προσευχήσου μαζί του! Με τα έργα σου κάνε τους άλλους να μιλούν με ενθουσιασμό για το Χριστό. Συγκίνησέ τους με τα σιωπηλά έργα της αγάπης σου και όχι αποκλειστικά και μόνο με το χάρισμα του ρητορικού σου λόγου. Από λόγια χορτάσαμε, από έργα ελεημοσύνης και ευσπλαχνίας στερούμαστε. Σου εύχομαι μαζί με την αφοσιωμένη σύντροφο της ζωής σου Μελίσσα να διακονήσετε την Εκκλησία με υποδειγματικό τρόπο. Θα προσεύχομαι μαζί με τους συμπροσευχόμενους αδελφούς μας να αναδειχθείτε σε δύο εξαίρετους και δυναμικούς ιεραποστόλους της Εκκλησίας μας και να εμπνεύσετε και άλλους νέους σαν εσάς να δραστηριοποιηθούν προς την κατεύθυνση αυτή." 
Στην ομιλία του ο Διάκονος Γεώργιος ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο για την τιμή που του έκανε να τον εντάξει στον Κλήρο της Ι. Μητροπόλεως Σουηδίας και ευχαρίστησε τη σύζυγο του και τους γονείς του για την πολυετή συμπαράστασή τους. 
Στην Θεία Λειτουργία συμμετείχαν ο Παν. Αρχιμ. κ. Σωσίπατρος Στεφανούδης και ο Αιδ. Πρεσβύτερος π. Νικόλαος Hammarberg. Τους ύμνους έψαλε ο Μουσικολογιώτατος Πρωτοψάλτης κ. Δημήτριος Καλπακίδης πλαισιούμενος από τα μέλη της βυζαντινής χορωδίας του Καθεδρικού Ναού. Ο Σεβασμιώτατος προσέφερε στον Διάκονο Γεώργιο ένα σετ μανικετόκουμπα, δώρο της Α. Θ. Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατράρχου κ. Βρθολομαίου, διαβιβάζοντάς του τις Πατριαρχικές ευχές και προσρήσεις. 
Ακολούθησε δεξίωση προς τιμήν του Διακόνου στην αίθουσα τελετών του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Γεωργίου, προσφορά της Φιλοπτώχου Αδελφότητος Κυριών. 
Φωτογραφίες κ. Γεωργίου Βασιλείου

Related Posts with Thumbnails